Unexpected เรื่องของเราที่มันไม่ตรงหัวใจ
8.8
เขียนโดย Chapond
วันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557 เวลา 21.19 น.
55 ตอน
952 วิจารณ์
142.26K อ่าน
แก้ไขเมื่อ 17 เมษายน พ.ศ. 2557 11.31 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น
39) 38.อย่าเป็นอะไรนะคนดี
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ“ฟางอย่าเป็นอะไรนะฟาง”ป๊อปปี้รีบพาฟางมาที่โรงพยาบาลหลังจากที่แบงค์ยิงฟาง แบงค์ก็ยิง
ตำรวจแล้วพาพิมหนี ตอนนี้เขาไม่สนอะไรทั้งนั้น เขาสนแค่ฟางคนเดียวเท่านั้น
“ป๊อปใจเย็นๆตอนนี้ฟางเค้าถึงมือหมอแล้วนะ”แคทรีบเข้าไปห้ามเช่นเดียวกับกวิน เพราะตอนนี้
ป๊อปปี้กำลังคลั่งกับเรื่องของฟางและพุ่งตัวจะเข้าไปที่ห้องผ่าตัดตามฟางเข้าไป
“ฮึก ชั้นปกป้องฟางไม่ได้ ชั้นดูแลฟางกับลูกไม่ได้”น้พตาไหลออกมาจากดวงตาทั้งคู่ของป๊อปปี้
ทำไมทุกอย่างมันถึงเกิดขึ้นเร็วอย่างนี้ เมื่อวานเขายังนอนหนุนตักฟางอยู่ และพูดคุยกับลูกของเขา
ในท้อง แต่ทำไมตอนนี้ ฟางถึงเป็นแบบนี้
“ไม่เป็นไรป๊อป ไม่เป็นไร ป๊อปต้องเข้มแข็งไว้นะ ฟางกับลูกๆของป๊อปต้องปลอดภัยอยู่แล้วล่ะ ตั้ง
สติไว้ ใจเย็นๆนะ”แคทกอดปลอบป๊อปปี้เพื่อให้ชายหนุ่มได้สติ เธอรู้ว่าตอนนี้เขาคงช้อคมาก ทั้ง
เรื่องของฟาง และก็โบว์
“ฟางเป็นยังไงบ้าง”แก้วที่ถูกโทโมะประคองเธอในท้องแก่เข้ามาหาทุกคนที่หน้าห้องผ่าตัด
“พี่แบงค์หลุดจากการถูกจับและจะยิงป๊อปปี้ แต่ฟางเอาตัวเข้ามาบังกระสุน ตอนนี้อาการเป็นตายร้าย
ดียังไงก็ไม่รู้เลย”กวินพูดจบทำให้แก้วทรุดลงไปแล้วร้องไห้ทันที
“โธ่ฟางทำไมถึงเป็นแบบนี้ แล้วนี่ทั้งฟาง ทั้งลูกของฟาง”แก้วร้องไห้สงสารเพื่อน โทโมะรีบกอด
ปลอบแก้วทันที
“แล้วน้องโบว์ล่ะ น้องโบว์อยู่ที่ไหน”โทโมะรีบถามถึงน้องสาวของป๊อปปี้
“ตอนนี้โบว์อยู่ที่อีกห้องนึง หมอให้ยานอนหลับไปแล้วจะได้ไม่ร้องอีก”แคทพูดเพราะตอนที่กั้งฝาก
โบว์ให้มาที่โรงพยาบาล โบว์ฟื้นพอดีและมีอาการหวาดกลัวทุกอย่าง
“ทำไมโบว์ถึงต้องถูกให้ยานอนหลับกัน”โทโมะถามด้วยความไม่เข้าใจ
“แบงค์ข่มขืนโบว์ ชั้นมาช้า เข้าไปช่วยน้องไม่ทัน”แคทพูดอย่างเจ็บใจแล้วน้ำตาไหลออกมา กวิน
ดึงแคทไปซบที่ไหล่ตัวเอง เพราะรู้ดีว่าแคทนั้นเอ็นดูและรักโบว์เหมือนน้องแท้ๆมากแค่ไหน
“ไอ้เลวเอ้ย แล้วตอนนี้แบงค์ไปไหน โดนจับแล้วรึยัง”โทโมะเดือดจัดก่อนจะรีบถามต่อ
“ยัง แบงค์กับพิมหนีไปได้ ตอนนี้กั้งเลยไปช่วยตำรวจตามจับตัวแลงค์กับพิม”แคทพูดพลางกอด
ปลอบป๊อปปี้โดยที่ตัวเองก็ถูกกอดจากกวินอีกทีหนึ่ง
“โทโมะ จะไปไหนน่ะ”แก้วตกใจเมื่อเห็นสามีลุกขึ้นจะเดินออกไป
“ตอนนี้กั้งอยู่คนเดียว แก้ว อยู่ที่นี่รอดูอาการฟางกับโบว์ ส่วนชั้นจะไปช่วยกั้งตามลากตัวไอ้เลวนั่น
มา”โทโมะพูดนิ่งๆ แก้วรู้สึกได้ว่าสาทีของเธอโกรธแค้นแบงค์มากแค่ไหน เพราะโทโมะเองก็รักโบว์
เหมือนน้องสาวแท้ๆเช่นกัน
“หมอครับ เมียกับลูกผมกับลูกเป็นยังไงบ้างครับหมอ”เมื่อหมอเดินเปิดประตูก้องผ่าตัดมา ป๊อปปี้รีบ
เข้าไปถามหมอทันที
“ตอนนี้คนไข้ยังไม่พ้นขีดอันตรายเนื่องจากเสียเลือดมาก หมอคิดว่า เราต้องผ่าเด็กในท้องออก
เพื่อความปลอดภัยของเด็ก”หมอพูด ทำให้ทุกคนตกใจ
“แล้วฟางล่ะหมอ ฟางจะเป็นยังไง หมอตอบสิ”ป๊อปปี้เขย่าตัวหมอเพื่อถามถึงอาการฟางจนแคท
และกวินต้องรีบห้าม
“กระสุนยิงเข้าส่วนที่สำคัญหมอต้องผ่าออก ตอนนี้หมอขอไม่รับประกันนะครับว่าคนไข้จะปลอดภัยรึ
เปล่า”หมอบอกก่อนจะใหพยาบาลเอาเลือดสำรองเข้าไปช่วยฟาง ป๊อปปี้ทรุดลงแล้วร้องไห้ไม่หยุด
แคท กวินและแก้วมองอาการของป๊อปปี้ก็เข้าใจดีว่าป๊อปปี้เสียใจกับเรื่องนี้มากแค่ไหน
เวลาผ่านไปหลายชั่วโมง แคทและกวินที่ไปซื้อน้ำและอาหารมาให้แก้วและป๊อปปี้กลับมาพบว่า
ป๊อปปี้ยังคงน่งเงียบไม่ยอมพูดจากับใครหลังจากที่หมอเข้าไปแล้ว
.”ทานน้ำก่อนนะป๊อป ใจเย็นๆ ตอนนี้หมอเค้ากำลังพยายามช่วยฟางกับลูกอยู่นะ”แคทยื่นน้ำให้
ป๊อปปี้
“ฟางเป็นยังไงบ้าง”เขื่อนและเฟย์รีบวิ่งเข้ามาหาทุกคนที่หน้าห้องผ่าตัด เพราะทันทีที่แก้วโทรบอก
เขาและเฟย์ก็รีบออกจากกรุงเทพมาเลย ส่วนลูกนั้นแม่ของฟางรับเลี้ยงไว้เพราะมันดึกมากแล้วและ
จะเป็นอันตรายที่คนแก่และเด็กทารกจะเดินทางไปไหนไกลๆ
ปัง
ประตูห้องผ่าตัดถูกเปิดออก นางพยาบาลเข็นตู้อบเด็กทารกออกมา ทารกแฝดชายหญิงอยู่ในตู้อบ
ผ่านหน้าป๊อปปี้ไป
“ทำไมหลานชั้นถึงต้องอยู่ในตู้อบแบบนี้คะพยาบาล”เฟย์รีบถามทันที
“เพราะว่าเด็กถูกคลอดก่อนกำหนดน่ะค่ะ เราเลยต้องให้เด็กอยู่ในตู้อบนี้ไปก่อนเพื่อให้ระบบไหล
เวียนของเลือดไหลได้เป็นปกติก่อนถึงจะเอาออกจากตู้ได้”นางพยาบาลบอกก่อนจะเข็นลูกของ
ป๊อปปี้ไปไว้ที่แผนกเด็กอ่อน
“นายไปดูลูกของนายก่อนมั้ย ตอนนี้ฟางคงยังไม่ออกมาง่ายๆหรอก”เขื่อนพูดก่อนจะพาป๊อปปี้เดิน
ไปที่ห้องที่ลูกแฝดของป๊อปปี้ถูกพามาไว้ที่ห้องพิเศษโดยมีนางพยาบาลดูแลไม่ห่าง
“ลูกของนายน่ารักนะ ผู้ชายโตมาคงเหมือนพ่อ ส่วนผู้หญิงโตมาคงจะเหมือนฟาง”เขื่อนพูด ป๊อปปี้
นิ่งเงียบ
“ลูกจะต้องแข็งแรงรู้มั้ยครับ อยู่กับพ่อนะ เฟิร์ส ฟ้า อยู่กับพ่อป๊อปแล้วก็แม่ฟางนะครับ”ป๊อปปี้พูดอยู่
หน้ากระจกมองลูกตัวเองในตู้กระจกแล้วน้ำตาไหล อย่าไปไหนนะ อย่าทิ้งพ่อกับแม่ไปนะ เขื่อน
มองป๊อปปี้แล้วสงสารเป็นอย่างมากก่อนจะตบไหล่ชายหนุ่มเพื่อให้กำลังใจตรงนั้น
“กั้ง ชั้นว่านายพักผ่อนบ้างดีกว่ามั้ย”โทโมะมองดูกั้งที่นั่งถือปืนเงียบไม่พูดไม่จาอยู่กับพวกตำรวจที่
เลาะมาที่ป่าใกล้ๆไร่ของกวินและป๊อปปี้เพื่อตามหาพิมและแบงค์ โทโมะที่ทราบว่าพวกกั้งอยู่ที่ไหน
ก็รีบมาช่วยโดยที่เขาเห็นกั้งตามหาแบงค์และไม่พูดไม่จากับใครเลย
“ไม่เป็นไรครับ ผมจะต้องเอาตัวคนที่ทำร้ายคุณโบวืมาจัดการให้ได้ ให้มันสาสมกับสิ่งที่มันทำเลว
กับคุณโบว์”กั้งพูด
“นายชอบโบว์สินะ”โทโมะเห็นท่าทางของกั้งก็พูดขึ้น ชายหนุ่มนิ่งไม่ตอบอะไรก่อนจะลุกขึ้นเดินไป
เรื่อยๆตามตำรวจโดยมีโทโมะเดินตามไปติดๆด้วยความเป็นห่วงว่ากั้งจะเป็นอะไรไป
“คุณโบว์ทั้งน่ารักและสดใสเหมือนกับนางฟ้าใครที่มันทำให้รอยยิ้มของคุณโบว์หายไป มันต้อง
ชดใช้”กั้งพูด
“ชั้นเข้าใจแต่นายก็ต้องดูแลตัวเองด้วย ถ้านายเป็นอะไรอีกคงป๊อปปี้คงจะเสียใจมากแน่ๆ”โทโมะ
พูดกับกั้ง
ปังๆ
เสียงปืนไล่ยิงกันทำให้กั้งและโทโมะหันไปมองด้านหน้าก่อนจะรีบวิ่งไปหาพวกตำรวจ
“ดูเหมือนว่านายแบงค์เค้าะแยกทางกับผู้หญิงอีกคนนะครับแต่พวกผมเองก็ไม่ทราบว่าพวกเค้าแยก
กันตอนไหน ตอนนี้เหลือแค่นางแบงค์คนเดียว”ตำรวจนายหนึ่งพูดจบกั้งก็รีบวิ่งพุ่งไปด้านหน้า โท
โมะตกใจที่กั้งทำอะไรผลุนผลันแบบนี้
“กั้ง นายต้องใจเย็นๆสิ วิ่งไปแบบนี้ มันไม่มีอะไรดีขึ้นหรอก”โทโมะพูดเตือนกั้ง
“มันอยู่ด้านหน้าแล้ว ผมจะจัดการมัน”กั้งพูดก่อนจะวอ่งไปจนถึงด้านในป่า
ปัง
กั้งทรุดเมื่อหันไปมองพบว่าแบงค์ยิงเขาที่หัวไหล่ โทโมะที่วิ่งมาก็ตกใจที่เห็นแบงค์ง้างปืนจะยิงกั้ง
“ขืนแกเข้ามาอีกล่ะก็ ไอ้นี่ตายแน่ๆ”แบงค์เยาะ โทโมะและตำรวจอีก2นายที่ตามจับแบงค์ก็ชะงักไม่
เข้าไป
“คิดหรอว่าแกฆั้นแล้วตำรวจจะไม่ทำอะไรแก คนชั่วๆอย่างแกยังไงก็หนีไม่พ้นเวรกรรมเลวๆที่แกทำ
กับคุณโบว์”กั้งว่า
ผลัวะ
แบงค์เตะกั้งจนล้มก่อนจะเหยียบไปที่แผลกั้งจนกั้งร้องด้วยความเจ็บปวด
“แล้วพิมล่ะ พิมไปไหน นายเป็นคนพาพิมหนีไปด้วยไม่ใช่รึไง”โทโมะถามถึงพิม
“เหอะ ยัยนั่นพูดมากน่ารำคาญ ชั้นก็เลยผลักตกน้ำตกไปแล้ว สงสัยคงตะกระแทกโขดหินแล้วศพ
ไหลไปไหนแล้วสักที่ล่ะมั้ง”แบงค์ยิ้มเยาะ
“ไอ้เลวเอ้ย”กั้งเดือดจัด เพราะอย่างน้อยพิมและกั้งก็เคยทำงานด้วยกันมาก่อน นี่ถึงกับฆ่าพวก
เดียวกันงั้นหรอ กั้งทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว ตายเป็นตาย กั้งเตะตัดขาแบงค์จนล้มซึ่งเปิโอกาสให้
ตำรวจพุ่งเข้าจับแบงค์แต่แบงค์สู้สุดไม่ยอมให้จับทำให้ทำร้ายตำรวจจนถูกยิงบาดเจ็บ
ปัง
ตำรวจยิงสู้ไปที่แบงค์ ชายหนุ่มถูกยิงไป3นักที่แขน ขาและลำตัว โทโมะรีบไปประคองกั้งให้ลุกขึ้น
กั้งลุกขึ้นไปดูหน้าแบงค์อย่างสมเพช
“อย่างแก ไปพิการแล้วชดใช้กรรมในคุกซะ”กั้งพูดก่อนที่จะเดินออกไป แบงที่ถูกตำรวจพยุ่งขึ้นก็
ชักปืนของตำรวจจะยิงเข้าที่กั้ง
ปัง
กั้งสังหรณ์ใจหันกลับไปเจอแบงค์กำลังจะยิงตัวเองก็รีบยิงไปที่กลางอกข้างซ้ายทันที
“แกนี่มันเลวจนวินาทีสุดท้ายจริงๆ”กั้งพูดเมื่อเห็นแบงค์ล้มขาดตายตรงหน้า ผมแก้แค้นให้คุณโบว์
แล้วนะครับ
“ป๊อป ตอนนี้ฟางพ้นขีดอันตรายแล้วนะ แต่หมอเค้าบอกว่าคืนนี้คงต้องให้ดูอาการที่ห้องไอ ซี ยู
ก่อนถึงจะย้ายไปที่ห้องผู้ป่วยพิเศษได้”แคทเดินมาบอกข่าวป๊อปปี้รีบวิ่งไปที่ห้องไอ ซี ยู ตอนนี้มี
แก้วที่ยืนอยู่หน้าห้องไอ ซี ยู ป๊อปปี้ผลักประตูเข้าไปพบว่าฟางนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงมีเครื่องช่วย
หายใจและสายต่างๆระโยงระยางเต็มไปหมด ป๊อปปี้ถึงกับน้ำตาซึมเมื่อเห็นสภาพของฟาง
“ฟาง พี่ขอโทษนะที่ดูแลฟางไม่ดีจนฟางต้องเป็นแบบนี้ รีบฟื้นขึ้นมานะครับ ฟื้นขึ้นมาอยู่กับพี่ มาอยู่
ข้างพี่ มาดูแล มาบ่นพี่เหมือนเดิม แล้วก็ฟื้นมาดูหน้าน้องเฟิร์สกับน้องฟ้า ลูกของเราไง”ป๊อปปี้ลูบ
ผมฟางที่ยังไม่ได้สติอย่างอ่อนโยนก่อนจะจูบลงที่หน้าผากคนตัวเล็กแล้วกุมมือฟางไว้แน่นก่อนจะ
เอามือมาแนบที่แก้มตัวเอง แก้ว แคท เขื่อน กวินและเฟย์ยืนมองป๊อปปี้ที่ไปหาฟางและกุมมือ
ภรรยาสาวที่ไม่ได้สติก็อดสงสารไม่ได้
“โทโมะ”แก้วหันไปเห็นคนที่เดินเข้ามาหาคนล่าสุด แก้วกอดโทโมะแน่นเช่นเดียวกับเขา
“แบงค์ถูกยิงเสียชีวิตเพราะขัดขืนและตั้งใจจะฆ่ากั้ง ส่วนพิมถูกแบงค์ผลักตกน้ำตกไปแล้ว”โทโมะ
เล่าทุกอย่างให้ทุกคนฟังกวินซึมลงไปเมื่อรับรู้เรื่องพี่ชายตัวเอง แคทจึงกอดปลอบสามีตัวเอง
“ไม่เป็นไรนะคะกวิน คุณต้องเข้มแข็งแล้วก็ดูแลไร่ต่อจากเค้า คุณยังมีชั้นอยู่ข้างๆคุณเสมอนะ”แคท
พูดโดยที่จับมือกวินไว้เพื่อให้กำลังใจสามี
“มันจบแล้วสินะ เรื่องราวร้ายๆทุกอย่าง”แก้วพูดแล้วกอดโทโมะไว้
แอ้ด
กั้งที่ทำแผลที่หัวไหล่เสร็จแล้วถูกพันแผลด้วยผ้าสามเหลี่ยมและคล้องคอไว้เดินมาที่ห้องพักของ
โบว์ กั้งเดินเข้ามาหาโบว์ที่ถูกฉีดยานอนหลับก็นั่งลงข้างๆเธอ
“ผมแก้แค้นให้คุณโบว์แล้วนะครับ คนผิดได้รับกรรมที่มันทำไว้แล้ว”กั้งพูดก่อนจะกุมมือโบว์ไว้แน่น
“คุณโบว์ต้องกลับมาเป็นคุณโบว์คนเดิมที่น่ารักสดใสเหมือนเดิมนะครับ”กั้งพูดก่อนจะโน้มหน้าลงจูบ
กับโบว์อย่างอ่อนโยนก่อนจะถอนจูบออกมามองโบว์ด้วยความสงสารและคิดว่าคนใช้อย่างเขาไม่ควร
ทำแบบนี้เลยกับเจ้านาย
ช่วงนี้ขอเน้นกั้งโบว์แปปนะ เดี๋ยวฟางก็ฟื้นนน
เมื่อวานหายไปโทษทีๆ มาอัพแล้วนะๆๆๆ
คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
![](/images/lib/ajax-loader.gif)
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8.7 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.9 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ