อลวนป่วนก๊วน อีคิวพลัส&พูนิก้า
9.3
เขียนโดย คาริ
วันที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2559 เวลา 12.02 น.
9 ตอน
4 วิจารณ์
13.76K อ่าน
แก้ไขเมื่อ 12 กรกฎาคม พ.ศ. 2559 19.34 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น
1) เพราะนายคนเดียวการิน!!!!
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความKARIN TAKE
หิ หิ หิ หิ หิ หิ หึ หึ หึ หึ หึ หึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า (พอได้เเล้วไอ้การินคนอ่านฉันหนีหมดเเล้ว//คาริ)
เอาละมาเข้าเรื่องกันผมชื่อนาย การิน จินตเมธร เป็นนักเรียนนิศาพาณิชย์ ปี3 ฝ่าย อาชีวะศึกษา
เเละผมก็เป็นลูก ผอ. เเต่ความสัมพันธุ์อาจไม่ค่อยเหมือนพ่อ ลูกเท่าไรผมเป็นพวกคลั่งอาถรรย์จึง
ไม่ค่อยมีใครคบเเค่เมื่อก่อนอ่ะนะ ตั้งเเต่ผมได้เจอกับยัยนั่น.....ยัยเเม่มดแห่งไอริณวิทยา เธอมีชื่อ
ว่านางสาว ลัลทริมา วิกรานต์วรสริต เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรย์ผมอิจฉาเธอมากที่เธอมีสิ่งที่ผม
ต้องการเเต่เธอกลับไม่ต้องการมันเธอไม่เคยยอมรับมันเลย เเต่เม่อปีที่เเล้วเจ้า รุทธ ศิวะกรรุ่นน้อง
ระหัสของผมดันได้ญาณของยัยโง่นั่นไปครึ่งหนึ่งเจ็บใจชมัดผมกับมันไม่ค่อยถูกกันเท่าไร
(เพราะเค้าสูงกว่านายใช่ไหมละจ๊ะการิน//คาริ ป้าบ!? โดนการินถีบ)ว่าเเต่นี่กี่โมงเเล้วว่ะเนี่ย?
ผมเงื่อมมือไปหยิบนาฬิกาบนหัวเตียงพอดูเวลาขึ้นมาผมก็ไม่ทุกข์ร้อนมากเพราะตอนนี้มันเเค่
7:45นาทีเวลาเข้าเเถวพอดีผมยันตัวลุกขึ้นจากเตียงพร้อมหยิบผ้าเช็ดตัวเดนเข้าห้องน้ำไปอย่างไม่
เสียดายเวลา
"ไอ้การิน!!!รีบอาบน้ำเดี๋ยวเน้แกต้องไปโรงเรียนไม่ใช่หรอ!?"เสียงของพ่อบังเกิดกร้าวของผม
ผอ.นรินทร์ จิตรเมธรเจ้าของนิศาพาณิชย์บ่นอยู่หน้าห้องนอนของผมแหงละวันนี้สอบนิสอบวัน
สุดท้ายด้วยเเต่....คนอย่างผมหรอจะอ่านหนังสือไม่อ่าน ไม่เรียน ยังไงผมก็ฉลาดที่สุดในประเทศ
อยู่เเล้วยังไงคะเเนนก็คงเต็มเหมือนเดิมเเหง (เอ็งหน้าอิจฉาเกินไปเเล้วไอ้การิน//คาริ)
แอ๊ด
เสียงประตูไม่สักของห้องผมถูกเปิดออกพร้อมคนคนหนึ่งที่ผมคาดไม่ถึงคนคนนั้นคือ.....
"การิน!!! ผอ.ให้ฉันขึ้นมาต....."จู่ๆยัยนี่เป็นบ้าอะไรทำไมไม่พูดให้จบละแค่ไม่ได้ใส่เสื้อเเค่นั้นเอง
"o/////o ก....กริ๊ดดดดดดดดดอีตาบ้าลามก"ยัยโง่จะกริ๊ดทำไมเนี่ย
"กริ๊ดทำไมเนี่ยยัยโง่เธอพรวดพลาดเข้ามาเองไม่ใช่หรือไงห๊ะ"ผมตะหวาดยัยนี่นิจริงๆเลย
END KARIN TAKE
LAN TAKE
จู่ๆก็มีเรื่องเเปลกๆเกิดขึ้นที่โรงเรียนรองผอ.จึงสังให้หยุดเรียน1เดือนจนกว่าเรื่องจะคลีคลายฉันกับ
เพื่อนๆอีก2คน คือ เอมิกา วิทยาณุสรณ์ศิลป์ หรือ เอม เเละ มัณฑิณี วิศิษฐ์นิติกรณ์ หรือ นี พร้อม
รุ่นน้องระหัสของพวกเราอีก3คนคือ รุทธ น้องระหัสของการิน เมธาธร น้องระหัสของนี เเละ
อัญชัญ น้องระหัสของ เอม
มาที่บ้านของการินเพื่อเเจ้งเรื่องนี้ให้ ผอ. รู้เเล้ว ผอ.ก็บอกให้ฉันขึ้นมาตามอีตาบ้านี่เเต่สิ่งที่ฉัน
เห็นคืออีตาบ้านี่เปลือยท่อนบนเช็ดผมอยู่ในห้องของตัวเอง หยดน้ำตามตัวเพราะเช็ดตัวเเบบลวก
กริ๊ดดดมีซิเเพคด้วยเเลดูน่าซุกยิ่งนัก เอ้ย ไม่ใช่ๆ
"รีบใส่เสื้อเลยน้าาา"ฉันตะโกนลั่นเดินถอยหลังไปชนกับขวดอะไรสักอย่าง
โครม ซ่า
เสียงน้ำในขวด ไม่สิ ในโหลนั้นตกสางมาใส่หัวของฉันน้ำในโหลหกกระจายการินที่เห็นดังนั้นจึงรีบ
ใส่เสื้อเเล้วเดินมาดูฉัน
"ยัยโง่เอ้ยระวังหน่อยสิ"การินเดินมาหาฉันพร้อมน้ำผ้ามาเช็ดหัวฉัน
"ข...ขอบใจนะ"ฉันเอ่ยพร้อมยิ้มให้การิน
"อืมรีบๆไปอาบน้ำซะเปื้อนหมดเเล้ว"การินพูกพร้อมโยนผ้าเช็ดตัวมาให้ฉัน
เวลาต่อมา
ฉันออกมาจากห้องน้ำพร้อมนุ่งกระโจมอกออกมา
"การินมีเสื้อม่ะ"ฉันถามการินเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าของเค้าเเล้วหยิมเสื้อคอกลมสีดำมีเสื้อข้างในเเขน
ยาวสีขาว กับกางเกงขายาวสีขาว(ใครมโนจิตภาพไม่ออกไปดูตอนที่การินไปเจอลัลที่ม้าหมุน
คดีที่3 ตอน เกมส์ลองของสวนสนุกต้องสาป บทเเรกนะคะ //คาริ)
ก่อนที่ฉันจะรับชุดนั้นมาก็มีเสียงวิ่งขึ้นมาชั้น2ของบ้าน
ปั้ง
เสียงประตูห้องการินถูกกระเเทกออกโดยเอม เเละ รุทธ
"การิ๊นนนนนนนน"เอมเสียงสูงปริ๊ดเพราะสภาพฉันตอนนี้หน่ะสิ
"เฮ้ย ไอ้เตี้ย แกทำอะไรยัยนี่"รุทธถามขึ้น
"ใจเย็นๆนะทั้ง2คนเดี๋ยวแกใส่เสื้อก่อนเเล้วจะเล่าให้ฟังนะ"ฉันยายามปราม
พอใส่เสื้อเสร็จ
"เอาละลัลเล่ามาว่าไอ้บ้านี่มันทำอะไรเธอ"เอมนั่งบนโซฟาอย่าหงุดหงิด นีทำหน้าหน่ายๆอยู่ข้างๆ
รุ่นน้องทั้ง2 ยื่นเฉยๆ รุทธนั่งอยู่เก้าอี้หน้าโตะคอมของการินส่วนเจ้าตัวหน่ะนั่นอยู่บนเตียงฉันเริ่ม
เล่าเรื่อยๆจนจบ
"อ๋ออย่างงี้นี่เองฉันคดว่าไอ้บ้านี่ทำอะไรเธอซะอีก"เอมพูดอย่าคาดโทษการิน
"อย่ายัยโง่ไม่มีค่าพอให้ฉันทำอะไรหรอก"การินเอ่ย
ฉึก!!! แทงใจดำ
"แกไอ้การิน"เอมพูดพร้อมลุกขึ้นมา
"เอาไฟว์หรือไง"การินเอ่ยเเล้วเดินมากจนถึงกลางห้องจู่ๆก็มีเเสงประหลาดส่องมาเเล้วพวกเราก้
หายไปจากห้องนั้นพวดเราทุกคนรู้ดีว่าเเสงนั้นคืออะไรเพราะไอ้วงเวทย์บ้าๆที่อยู่กลางห้องการินมัน
ทำงานขึ้นมาหน่ะสิไปเหยียบพลาดโดนอะไรเเหงๆเลยการิน!!!!!
END LAN TAKE
อะเเหม่พบกับซีรี่ใหม่ของคาริกันนะคะขอโทษที่หายไปนานน่อคาริจัดการเรื่องเข้าเรียนต่อม.1อยู่
สามารถพูดคุยกับคาริได้โดยผ่านเพจ อินาโมริ คาริ นะจ๊ะ
หิ หิ หิ หิ หิ หิ หึ หึ หึ หึ หึ หึ ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า (พอได้เเล้วไอ้การินคนอ่านฉันหนีหมดเเล้ว//คาริ)
เอาละมาเข้าเรื่องกันผมชื่อนาย การิน จินตเมธร เป็นนักเรียนนิศาพาณิชย์ ปี3 ฝ่าย อาชีวะศึกษา
เเละผมก็เป็นลูก ผอ. เเต่ความสัมพันธุ์อาจไม่ค่อยเหมือนพ่อ ลูกเท่าไรผมเป็นพวกคลั่งอาถรรย์จึง
ไม่ค่อยมีใครคบเเค่เมื่อก่อนอ่ะนะ ตั้งเเต่ผมได้เจอกับยัยนั่น.....ยัยเเม่มดแห่งไอริณวิทยา เธอมีชื่อ
ว่านางสาว ลัลทริมา วิกรานต์วรสริต เด็กสาวผู้มีญาณอาถรรย์ผมอิจฉาเธอมากที่เธอมีสิ่งที่ผม
ต้องการเเต่เธอกลับไม่ต้องการมันเธอไม่เคยยอมรับมันเลย เเต่เม่อปีที่เเล้วเจ้า รุทธ ศิวะกรรุ่นน้อง
ระหัสของผมดันได้ญาณของยัยโง่นั่นไปครึ่งหนึ่งเจ็บใจชมัดผมกับมันไม่ค่อยถูกกันเท่าไร
(เพราะเค้าสูงกว่านายใช่ไหมละจ๊ะการิน//คาริ ป้าบ!? โดนการินถีบ)ว่าเเต่นี่กี่โมงเเล้วว่ะเนี่ย?
ผมเงื่อมมือไปหยิบนาฬิกาบนหัวเตียงพอดูเวลาขึ้นมาผมก็ไม่ทุกข์ร้อนมากเพราะตอนนี้มันเเค่
7:45นาทีเวลาเข้าเเถวพอดีผมยันตัวลุกขึ้นจากเตียงพร้อมหยิบผ้าเช็ดตัวเดนเข้าห้องน้ำไปอย่างไม่
เสียดายเวลา
"ไอ้การิน!!!รีบอาบน้ำเดี๋ยวเน้แกต้องไปโรงเรียนไม่ใช่หรอ!?"เสียงของพ่อบังเกิดกร้าวของผม
ผอ.นรินทร์ จิตรเมธรเจ้าของนิศาพาณิชย์บ่นอยู่หน้าห้องนอนของผมแหงละวันนี้สอบนิสอบวัน
สุดท้ายด้วยเเต่....คนอย่างผมหรอจะอ่านหนังสือไม่อ่าน ไม่เรียน ยังไงผมก็ฉลาดที่สุดในประเทศ
อยู่เเล้วยังไงคะเเนนก็คงเต็มเหมือนเดิมเเหง (เอ็งหน้าอิจฉาเกินไปเเล้วไอ้การิน//คาริ)
แอ๊ด
เสียงประตูไม่สักของห้องผมถูกเปิดออกพร้อมคนคนหนึ่งที่ผมคาดไม่ถึงคนคนนั้นคือ.....
"การิน!!! ผอ.ให้ฉันขึ้นมาต....."จู่ๆยัยนี่เป็นบ้าอะไรทำไมไม่พูดให้จบละแค่ไม่ได้ใส่เสื้อเเค่นั้นเอง
"o/////o ก....กริ๊ดดดดดดดดดอีตาบ้าลามก"ยัยโง่จะกริ๊ดทำไมเนี่ย
"กริ๊ดทำไมเนี่ยยัยโง่เธอพรวดพลาดเข้ามาเองไม่ใช่หรือไงห๊ะ"ผมตะหวาดยัยนี่นิจริงๆเลย
END KARIN TAKE
LAN TAKE
จู่ๆก็มีเรื่องเเปลกๆเกิดขึ้นที่โรงเรียนรองผอ.จึงสังให้หยุดเรียน1เดือนจนกว่าเรื่องจะคลีคลายฉันกับ
เพื่อนๆอีก2คน คือ เอมิกา วิทยาณุสรณ์ศิลป์ หรือ เอม เเละ มัณฑิณี วิศิษฐ์นิติกรณ์ หรือ นี พร้อม
รุ่นน้องระหัสของพวกเราอีก3คนคือ รุทธ น้องระหัสของการิน เมธาธร น้องระหัสของนี เเละ
อัญชัญ น้องระหัสของ เอม
มาที่บ้านของการินเพื่อเเจ้งเรื่องนี้ให้ ผอ. รู้เเล้ว ผอ.ก็บอกให้ฉันขึ้นมาตามอีตาบ้านี่เเต่สิ่งที่ฉัน
เห็นคืออีตาบ้านี่เปลือยท่อนบนเช็ดผมอยู่ในห้องของตัวเอง หยดน้ำตามตัวเพราะเช็ดตัวเเบบลวก
กริ๊ดดดมีซิเเพคด้วยเเลดูน่าซุกยิ่งนัก เอ้ย ไม่ใช่ๆ
"รีบใส่เสื้อเลยน้าาา"ฉันตะโกนลั่นเดินถอยหลังไปชนกับขวดอะไรสักอย่าง
โครม ซ่า
เสียงน้ำในขวด ไม่สิ ในโหลนั้นตกสางมาใส่หัวของฉันน้ำในโหลหกกระจายการินที่เห็นดังนั้นจึงรีบ
ใส่เสื้อเเล้วเดินมาดูฉัน
"ยัยโง่เอ้ยระวังหน่อยสิ"การินเดินมาหาฉันพร้อมน้ำผ้ามาเช็ดหัวฉัน
"ข...ขอบใจนะ"ฉันเอ่ยพร้อมยิ้มให้การิน
"อืมรีบๆไปอาบน้ำซะเปื้อนหมดเเล้ว"การินพูกพร้อมโยนผ้าเช็ดตัวมาให้ฉัน
เวลาต่อมา
ฉันออกมาจากห้องน้ำพร้อมนุ่งกระโจมอกออกมา
"การินมีเสื้อม่ะ"ฉันถามการินเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าของเค้าเเล้วหยิมเสื้อคอกลมสีดำมีเสื้อข้างในเเขน
ยาวสีขาว กับกางเกงขายาวสีขาว(ใครมโนจิตภาพไม่ออกไปดูตอนที่การินไปเจอลัลที่ม้าหมุน
คดีที่3 ตอน เกมส์ลองของสวนสนุกต้องสาป บทเเรกนะคะ //คาริ)
ก่อนที่ฉันจะรับชุดนั้นมาก็มีเสียงวิ่งขึ้นมาชั้น2ของบ้าน
ปั้ง
เสียงประตูห้องการินถูกกระเเทกออกโดยเอม เเละ รุทธ
"การิ๊นนนนนนนน"เอมเสียงสูงปริ๊ดเพราะสภาพฉันตอนนี้หน่ะสิ
"เฮ้ย ไอ้เตี้ย แกทำอะไรยัยนี่"รุทธถามขึ้น
"ใจเย็นๆนะทั้ง2คนเดี๋ยวแกใส่เสื้อก่อนเเล้วจะเล่าให้ฟังนะ"ฉันยายามปราม
พอใส่เสื้อเสร็จ
"เอาละลัลเล่ามาว่าไอ้บ้านี่มันทำอะไรเธอ"เอมนั่งบนโซฟาอย่าหงุดหงิด นีทำหน้าหน่ายๆอยู่ข้างๆ
รุ่นน้องทั้ง2 ยื่นเฉยๆ รุทธนั่งอยู่เก้าอี้หน้าโตะคอมของการินส่วนเจ้าตัวหน่ะนั่นอยู่บนเตียงฉันเริ่ม
เล่าเรื่อยๆจนจบ
"อ๋ออย่างงี้นี่เองฉันคดว่าไอ้บ้านี่ทำอะไรเธอซะอีก"เอมพูดอย่าคาดโทษการิน
"อย่ายัยโง่ไม่มีค่าพอให้ฉันทำอะไรหรอก"การินเอ่ย
ฉึก!!! แทงใจดำ
"แกไอ้การิน"เอมพูดพร้อมลุกขึ้นมา
"เอาไฟว์หรือไง"การินเอ่ยเเล้วเดินมากจนถึงกลางห้องจู่ๆก็มีเเสงประหลาดส่องมาเเล้วพวกเราก้
หายไปจากห้องนั้นพวดเราทุกคนรู้ดีว่าเเสงนั้นคืออะไรเพราะไอ้วงเวทย์บ้าๆที่อยู่กลางห้องการินมัน
ทำงานขึ้นมาหน่ะสิไปเหยียบพลาดโดนอะไรเเหงๆเลยการิน!!!!!
END LAN TAKE
อะเเหม่พบกับซีรี่ใหม่ของคาริกันนะคะขอโทษที่หายไปนานน่อคาริจัดการเรื่องเข้าเรียนต่อม.1อยู่
สามารถพูดคุยกับคาริได้โดยผ่านเพจ อินาโมริ คาริ นะจ๊ะ
คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
![](/images/lib/ajax-loader.gif)
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ