Unname 01
10.0
เขียนโดย UncertaintyDarkness
วันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 เวลา 17.54 น.
2 Case
2 วิจารณ์
4,380 อ่าน
แก้ไขเมื่อ 8 ตุลาคม พ.ศ. 2561 11.40 น. โดย เจ้าของนิยาย
2) ชั้นเรียนสัตว์ประหลาด
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ ณ สถาบันวิจัยผู้ติดเชื้อ ข้างตึกวิจัยนั้นได้มี ตึกแห่งการศึกษาสร้างขึ้นมาเพื่อจัยและพัฒนาประสิทธิภาพผู้ติดเชื้อ และในห้องเรียนคลาส 3-S นั้นเอง...
ห้อง 3-S เป็นห้องเรียนที่รวมเหล่าหัวกะทิของหัวกะทิ และนักเรียนในคลาสนี่จะไดรับอภิสิทธิ์มากมาย แลกกับไปเป็นแนวหน้าของหน่วยปราบปราม
"ไง ได้ยินว่าไปถล่มเขต 7 เล่นมานิ เป็นไงมั้งล่ะ" เด็กสาวผมสั้นสีนํ้าตาลถามด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"ก็...สนุก...ละมั้ง" ???ตอบด้วยความไม่มั่นใจ
"แหม~ มีปาร์ตี้ทั้งทีไม่ชวนคู่หูอย่างงี้ แสดงว่าคู่หูเป็นตัวเกะกะสินะฮะ" เด็กหนุ่มนั่งบนโต๊ะข้างพร้อมกล่าว
"โห~ ใจกล้าดีนี่ ลองดูไหมล่ะ ว่าไง เด็ก...ใหม่" เด็กสาวตอบกลับไปด้วยนํ้าเสียงเย้ยยันพร้อมหยิบดาบมาไว้ข้างกาย
"ก็เอาสิ แล้วก็นะ ผมชื่อ เรน" เด็กหนุ่มท้ากลับพร้อมหยิบปืนแฮนด์กัน และกล่าวชื่อของตัวเอง
"เอาอีกแล้ว~" เด็กสาวที่อยู่กลางวงบ่นออกมาพร้อมด้วยลากเสียง
'พลั่ก! อัก!' เรน และเด็กสาวที่ทะเลาะด้วยอุทานออกมาพร้อมกัน
"รุ่นพี่!" เรนตะโกนออกมา
"นาย!" เด็กสาวหันไปพร้อมกับพูดออกมาด้วยความตะลึง
"เดี๋ยวเถอะครับ เรนหัดเคารพรุ่นพี่มั่งสิ ฟลอร์ก็ด้วยว่างนักรึไงการฝึกไปถึงไหนแล้วครับ" เด็กหนุ่มสั่งสอนสั่ง 2 คน ที่กี่ครั้งก็ไม่เคยจำ ด้วยนํ้าเสียงที่สุภาพปนกับโมโห
"ทำยังกับว่าพวกนั้นจะเลิก" เด็กสาวบ่นออกมาเบาๆแต่ก็พอได้ยินด้วยความเบื่อหน่าย
"แล้วทำไมหัวหน้าไม่ห้ามครับ!" เด็กหนุ่มหันมาถามด้วยความหงุดหงิดพร้อมกับทุบโต๊ที่อีกฝ่ายนั่งอยู่
"จ้าๆ งั้นก็ให้ทั้ง 2 คนเป็นคู่หูกันไปก่อนไหมล่ะ นายกับฉันสลับคู่หูกัน ดีไหมล่ะ เท็น" เด็กสาวตอบด้วยนํ้าเสียงขอไปที พร้อมกับฟุบหลับไปบนโต๊ะ
"ก็ไม่เลวนะครับ เรนภารกิจต่อไปนายไปกับฟลอร์นะ" เด็กหนุ่มตอบรับ และเริ่มดำเนินการทันที
ทั้ง 2 ก็ตอบรับภารกิจด้วยความไม่เต็มใจ เพราะถ้าเด็กสาวขี้เซาคนนั้นไม่ใช่หัวหน้าที่พวกเขานับถือ คงไม่มีทางที่จะร่วมมือกันเด็ดขาด
ในสถานีวิจัยแแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในหุบเขา กลางป่า ได้มีนักวิจัยผู้ไม่สนโลก กับ เด็กหญิงตัวน้อยดูไร้เดียงสาที่เป็นงานวิจัยของเขาอาศัยอยู่
"ปล่อยผมเถอะ อย่าทำอะไรผมเลยนะ" ชายหนุ่มนักโทษประหารที่ไร้คนรู้จัก ไร้ตัวตนบนโลกนั้นได้อ้อนวอนร้องขอชีวิต พร้อมกับร่างกายที่สั่นสะท้านและเสื้อผ้าเต็มไปด้วยเลือด
"ปล่อย...?" เด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างหน้าชายหนุ่ม พึมพำออกมาเบาๆ
"ใช่ ปล่อยผมเถอะนะ ขอร้องล่ะ" ชายหนุ่มตอบกลับพร้อมดวงตาเต็มไปด้วยความหวัง
"มาสเตอร์บอกว่า นายคร่าชีวิตมามาก และนี่คือสิ่งที่นายต้องรับผิดชอบ คงปล่อยไม่ได้หรอกนะ" เด็กสาวตอบด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา พร้อมกับยื่นมือออกมาข้างหน้า
"อ้าก!!!" ชายหนุ่มกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ทรมาน และหวาดกลัว
"Bene!" ชายในชุดกราวน์สีขาวสะอาดหนุ่มกล่าว พร้อมกับเข้ามาลูบหัวเด็กหญิงอย่างอ่อนโยน
"แน่นอนอยู่แล้ว!" เด็กสาวตอบด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้ม
ห้อง 3-S เป็นห้องเรียนที่รวมเหล่าหัวกะทิของหัวกะทิ และนักเรียนในคลาสนี่จะไดรับอภิสิทธิ์มากมาย แลกกับไปเป็นแนวหน้าของหน่วยปราบปราม
"ไง ได้ยินว่าไปถล่มเขต 7 เล่นมานิ เป็นไงมั้งล่ะ" เด็กสาวผมสั้นสีนํ้าตาลถามด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้ม
"ก็...สนุก...ละมั้ง" ???ตอบด้วยความไม่มั่นใจ
"แหม~ มีปาร์ตี้ทั้งทีไม่ชวนคู่หูอย่างงี้ แสดงว่าคู่หูเป็นตัวเกะกะสินะฮะ" เด็กหนุ่มนั่งบนโต๊ะข้างพร้อมกล่าว
"โห~ ใจกล้าดีนี่ ลองดูไหมล่ะ ว่าไง เด็ก...ใหม่" เด็กสาวตอบกลับไปด้วยนํ้าเสียงเย้ยยันพร้อมหยิบดาบมาไว้ข้างกาย
"ก็เอาสิ แล้วก็นะ ผมชื่อ เรน" เด็กหนุ่มท้ากลับพร้อมหยิบปืนแฮนด์กัน และกล่าวชื่อของตัวเอง
"เอาอีกแล้ว~" เด็กสาวที่อยู่กลางวงบ่นออกมาพร้อมด้วยลากเสียง
'พลั่ก! อัก!' เรน และเด็กสาวที่ทะเลาะด้วยอุทานออกมาพร้อมกัน
"รุ่นพี่!" เรนตะโกนออกมา
"นาย!" เด็กสาวหันไปพร้อมกับพูดออกมาด้วยความตะลึง
"เดี๋ยวเถอะครับ เรนหัดเคารพรุ่นพี่มั่งสิ ฟลอร์ก็ด้วยว่างนักรึไงการฝึกไปถึงไหนแล้วครับ" เด็กหนุ่มสั่งสอนสั่ง 2 คน ที่กี่ครั้งก็ไม่เคยจำ ด้วยนํ้าเสียงที่สุภาพปนกับโมโห
"ทำยังกับว่าพวกนั้นจะเลิก" เด็กสาวบ่นออกมาเบาๆแต่ก็พอได้ยินด้วยความเบื่อหน่าย
"แล้วทำไมหัวหน้าไม่ห้ามครับ!" เด็กหนุ่มหันมาถามด้วยความหงุดหงิดพร้อมกับทุบโต๊ที่อีกฝ่ายนั่งอยู่
"จ้าๆ งั้นก็ให้ทั้ง 2 คนเป็นคู่หูกันไปก่อนไหมล่ะ นายกับฉันสลับคู่หูกัน ดีไหมล่ะ เท็น" เด็กสาวตอบด้วยนํ้าเสียงขอไปที พร้อมกับฟุบหลับไปบนโต๊ะ
"ก็ไม่เลวนะครับ เรนภารกิจต่อไปนายไปกับฟลอร์นะ" เด็กหนุ่มตอบรับ และเริ่มดำเนินการทันที
ทั้ง 2 ก็ตอบรับภารกิจด้วยความไม่เต็มใจ เพราะถ้าเด็กสาวขี้เซาคนนั้นไม่ใช่หัวหน้าที่พวกเขานับถือ คงไม่มีทางที่จะร่วมมือกันเด็ดขาด
ในสถานีวิจัยแแห่งหนึ่ง ซึ่งตั้งอยู่ในหุบเขา กลางป่า ได้มีนักวิจัยผู้ไม่สนโลก กับ เด็กหญิงตัวน้อยดูไร้เดียงสาที่เป็นงานวิจัยของเขาอาศัยอยู่
"ปล่อยผมเถอะ อย่าทำอะไรผมเลยนะ" ชายหนุ่มนักโทษประหารที่ไร้คนรู้จัก ไร้ตัวตนบนโลกนั้นได้อ้อนวอนร้องขอชีวิต พร้อมกับร่างกายที่สั่นสะท้านและเสื้อผ้าเต็มไปด้วยเลือด
"ปล่อย...?" เด็กสาวที่ยืนอยู่ข้างหน้าชายหนุ่ม พึมพำออกมาเบาๆ
"ใช่ ปล่อยผมเถอะนะ ขอร้องล่ะ" ชายหนุ่มตอบกลับพร้อมดวงตาเต็มไปด้วยความหวัง
"มาสเตอร์บอกว่า นายคร่าชีวิตมามาก และนี่คือสิ่งที่นายต้องรับผิดชอบ คงปล่อยไม่ได้หรอกนะ" เด็กสาวตอบด้วยใบหน้าที่ไร้เดียงสา พร้อมกับยื่นมือออกมาข้างหน้า
"อ้าก!!!" ชายหนุ่มกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด ทรมาน และหวาดกลัว
"Bene!" ชายในชุดกราวน์สีขาวสะอาดหนุ่มกล่าว พร้อมกับเข้ามาลูบหัวเด็กหญิงอย่างอ่อนโยน
"แน่นอนอยู่แล้ว!" เด็กสาวตอบด้วยใบหน้าอันยิ้มแย้ม
คำยืนยันของเจ้าของนิยาย
✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
![](/images/lib/ajax-loader.gif)
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ