คู่รักคู่ฟิน ยิ่งดิ้นยิ่งรัก (Yaoi)
9.1
เขียนโดย มิกุ
วันที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558 เวลา 21.18 น.
31 ตอน
146 วิจารณ์
30.73K อ่าน
แก้ไขเมื่อ 28 มีนาคม พ.ศ. 2558 09.42 น. โดย เจ้าของนิยาย
7) ศัตรู
อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความไม่นานผมก็เลิก(มโน)ก่อนที่จะตรงดิ่งออกมาจากนอกห้องน้ำ แต่จู่ๆก็มีเสียงโทรศัพท์(ของผม)ดังขึ้น
ติ๊ด ติ๊ด
อะไรกันนักกันหนาวะเนี่ย รีบแงะ รับช้าหน่อยเป็นไม่ได้ (มโนคนเดียว)
"ฮัลโหล..ใครพูด"
(นี่!จะไม่แหกตาดูชื่อบ้างรึไงห๊ะ) อะเด๊ะอะเด๊! เสียงคุ้นๆ จากนั้นผมก็หันมามองที่หน้าจอ ไม่ใช่ใครเลย พี่แอนเอง (แอ่ๆๆ)
"อุ้ย!..ขอโทษทีคับ"
(ไม่เป็นไรช่างมันเหอะ..เออนี่พี่มีเรื่องจะบอก..วันนี้พี่กับทอมมี่ไปต่างจังหวัดนะ..พอดีป้ามันเข้าโรงพยาบาลนะ..มันก็เลยให้พี่ไปเป็นเพื่อน..ส่วนโรงเรียนพี่ขออาจารย์แล้ว..แค่นี้เด้ออ) ไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไร(สักคำ) พี่แอนก็ชิ่งวางสายไปซะแล้ว อย่างนี้ก็แสดงว่า เจ๊พลอยก็ต้องมานอนกับซากุสินะ หวังว่าเจ๊พลอยคงไม่ทำอะไรมิดีมิร้ายซากุนะ ไม่นานผมก็เดินมาถึงโต๊ะ(บารายนาสษนราส) ไม่ต้องอ่านหรอกจ้างให้ตายยังไงก็อ่านไม่ออก
"โอ้!..บอม..พี่นึกว่าตกส้วมตายไปละ" พอจะหย่อนตูดนั่งไม่ได้กี่วิพี่เลซี่ก็พูดขึ้น =0=
"อ่อๆ..พอดีพี่แอนโทรมานะ..ก็เลยนานไปหน่อย"
"แอนโทรมาว่าไงหรอ..อิบอม" ไม่นานอิบิ้นก็ถามขึ้น
"พี่แอนไปต่างจังหวัดกับอิทอม..ป้าอิทอมเข้าโรงพยาบาล..อิทอมเลยเอาพี่แอนไปเป็นเพื่อน" ผมพูดพร้อมทำหน้าตายให้อิบิ้น
"แล้วทำไมอิทอมไม่เอา..ซากุไปแทนละ"
"ไม่รู้..ไม่ใช่ขนหน้าเเข้ง..ถึงจะได้รู้ไปหมดซะทุกเรื่อง"
"เออๆ..เอ้าโอริโอ้แกเนี่ย" อิบิ้นพูดพร้อมส่งไอติมให้ผม ผมรับไว้ก่อนที่จะเหลือบมองอิบัท (นั่งยิ้มอยู่ได้ชาติที่แล้วเป็นแป๊ะยิ้มรึไงวะ)
"เออนี่!...ได้ยินว่าเสาร์หน้าไอติม..ร้านนี้จะมีงานอะไรสักอย่างนี่แหละ..บิ้น..บอม..บัท..มากันป๊าา..น่าหนุกจะตาย" แล้วทำไมต้องชวนอิบัทด้วย =0=
"ได้สิครับ..บิ้นคุง..มาด้วยสิ" อิบัทพูดพร้อมจับมืออิบิ้น //อ๊ากกกก อยากทีบอิบัทแมร่งให้ร่วงโต๊ะไปเลย(แต่ทำไม่ได้)
"เอ่อ..ครับ..อิบอมก็มาด้วยสิ" ทุกคนหันมามองผมเป็นสายตาเดียวกัน (ซะงั้น)
"อาๆ..ก้ได้ๆ..ถือว่าเพื่อพี่เลซี่"
"เยสสส..บอมน่าย๊าก..ที่สุดเลย" พี่เลซี่พูดพร้อมกอดผมทันที
ค่ำ
นี่แค่กินไอติมนะครับเนี่ย เล่นเอาซะดึกเลย (ไม่ใช่อะไรมัวแต่เม้าท์)
"เออนี่!..ฉันขอตัวไปรอข้างนอกก่อนนะ'' ผมพูดพร้อมเดินไปข้างนอกร้าน(อย่างเร็วเลยคับ)
วันนี้รู้สึกอึดอัดแหนะ รู้สึกร้อนผิดปกติด้วย เฮ้อ
"ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ..บอมมี่" ตาเถน! นึกว่าใครที่แท้ก็อิบัทนี่เอง
"อย่ามาเรียกฉันว่าบอมมี่นะ..ถ้าหากยังไม่สนิทจริง..แค่นายเรียกฉันว่าบอมอย่างเดียว..ฉันก็สะอิดสะเอียดมากพอแล้ว" เป็นไงล่าาา เงิบเลยสิ!
"งั้นหรอ...ขอถามอะไรหน่อยสิ"
"อะไร..มีรัยก็ว่ามา..เร็วๆด้วย..ฉันรีบ" ผมพูดพร้อมกอดอก=0=
"นายชอบ..บิ้นคุงหรอ" คำถามนี้มันทำให้ผมไม่สิๆ(หัวใจของผม)หยุดเต้นไป3วิ ก่อนที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
"ปะ..ป่าวนิ..อิบิ้นนะหรอ..ขี้เก๊ก..แบบนั้น..ใครจะไปชอบได้..ว่าแต่นายเหอะ..ถามทำไมหรอ..รึว่า..นายเองก็ชอบ..อิบิ้น"
"ใช่!..ฉันชอบบิ้นคุง..แล้วก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแย่งไปทั้งนั้น" อิบัทพูดพร้อมทำหน้าโหด (อินี่หน้ากลัวกว่าที่คิดอีกแหะ)
"ชิ!"
"เฮ้!...มาละ..กลับกันเถอะ" ไม่นานพี่เลซี่กับอิบิ้นก็ออกมาจากร้าน
"บัท..ให้ฉันไปส่งไหม"
"เอ่อ..ไม่ละ..ฉันไปเองได้..บ้านฉันก็ไม่ได้ไกลด้วย..งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้านะ..บิ้นคุง" อิบัทพูดพร้อมกับจุ๊บหน้าผากอิบิ้นหนึ่งทีก่อนจะเดินแยกไป //อ๊ากกก เดี้ยนรับมิได้ รับมิได้อย่างเเรง
"อิบอม..ไปกันเถอะ"
"เออ"
นอกเรื่องแปป
(ให้แม่จ๋าา)
ขอโทษที่.....งี่เง่า
ขอโทษที่.....ไม่มีเหตุผล
ขอโทษที่.....เอาแต่ใจตัวเอง
ขอโทษที่.....เป็นคนขี้น้อยใจ
ขอโทษที่.....ทำตัวน่ารำคาญ
หายโกธรลูกน๊าาา
ติ๊ด ติ๊ด
อะไรกันนักกันหนาวะเนี่ย รีบแงะ รับช้าหน่อยเป็นไม่ได้ (มโนคนเดียว)
"ฮัลโหล..ใครพูด"
(นี่!จะไม่แหกตาดูชื่อบ้างรึไงห๊ะ) อะเด๊ะอะเด๊! เสียงคุ้นๆ จากนั้นผมก็หันมามองที่หน้าจอ ไม่ใช่ใครเลย พี่แอนเอง (แอ่ๆๆ)
"อุ้ย!..ขอโทษทีคับ"
(ไม่เป็นไรช่างมันเหอะ..เออนี่พี่มีเรื่องจะบอก..วันนี้พี่กับทอมมี่ไปต่างจังหวัดนะ..พอดีป้ามันเข้าโรงพยาบาลนะ..มันก็เลยให้พี่ไปเป็นเพื่อน..ส่วนโรงเรียนพี่ขออาจารย์แล้ว..แค่นี้เด้ออ) ไม่ทันที่ผมจะได้ตอบอะไร(สักคำ) พี่แอนก็ชิ่งวางสายไปซะแล้ว อย่างนี้ก็แสดงว่า เจ๊พลอยก็ต้องมานอนกับซากุสินะ หวังว่าเจ๊พลอยคงไม่ทำอะไรมิดีมิร้ายซากุนะ ไม่นานผมก็เดินมาถึงโต๊ะ(บารายนาสษนราส) ไม่ต้องอ่านหรอกจ้างให้ตายยังไงก็อ่านไม่ออก
"โอ้!..บอม..พี่นึกว่าตกส้วมตายไปละ" พอจะหย่อนตูดนั่งไม่ได้กี่วิพี่เลซี่ก็พูดขึ้น =0=
"อ่อๆ..พอดีพี่แอนโทรมานะ..ก็เลยนานไปหน่อย"
"แอนโทรมาว่าไงหรอ..อิบอม" ไม่นานอิบิ้นก็ถามขึ้น
"พี่แอนไปต่างจังหวัดกับอิทอม..ป้าอิทอมเข้าโรงพยาบาล..อิทอมเลยเอาพี่แอนไปเป็นเพื่อน" ผมพูดพร้อมทำหน้าตายให้อิบิ้น
"แล้วทำไมอิทอมไม่เอา..ซากุไปแทนละ"
"ไม่รู้..ไม่ใช่ขนหน้าเเข้ง..ถึงจะได้รู้ไปหมดซะทุกเรื่อง"
"เออๆ..เอ้าโอริโอ้แกเนี่ย" อิบิ้นพูดพร้อมส่งไอติมให้ผม ผมรับไว้ก่อนที่จะเหลือบมองอิบัท (นั่งยิ้มอยู่ได้ชาติที่แล้วเป็นแป๊ะยิ้มรึไงวะ)
"เออนี่!...ได้ยินว่าเสาร์หน้าไอติม..ร้านนี้จะมีงานอะไรสักอย่างนี่แหละ..บิ้น..บอม..บัท..มากันป๊าา..น่าหนุกจะตาย" แล้วทำไมต้องชวนอิบัทด้วย =0=
"ได้สิครับ..บิ้นคุง..มาด้วยสิ" อิบัทพูดพร้อมจับมืออิบิ้น //อ๊ากกกก อยากทีบอิบัทแมร่งให้ร่วงโต๊ะไปเลย(แต่ทำไม่ได้)
"เอ่อ..ครับ..อิบอมก็มาด้วยสิ" ทุกคนหันมามองผมเป็นสายตาเดียวกัน (ซะงั้น)
"อาๆ..ก้ได้ๆ..ถือว่าเพื่อพี่เลซี่"
"เยสสส..บอมน่าย๊าก..ที่สุดเลย" พี่เลซี่พูดพร้อมกอดผมทันที
ค่ำ
นี่แค่กินไอติมนะครับเนี่ย เล่นเอาซะดึกเลย (ไม่ใช่อะไรมัวแต่เม้าท์)
"เออนี่!..ฉันขอตัวไปรอข้างนอกก่อนนะ'' ผมพูดพร้อมเดินไปข้างนอกร้าน(อย่างเร็วเลยคับ)
วันนี้รู้สึกอึดอัดแหนะ รู้สึกร้อนผิดปกติด้วย เฮ้อ
"ทำไมทำหน้าแบบนั้นละ..บอมมี่" ตาเถน! นึกว่าใครที่แท้ก็อิบัทนี่เอง
"อย่ามาเรียกฉันว่าบอมมี่นะ..ถ้าหากยังไม่สนิทจริง..แค่นายเรียกฉันว่าบอมอย่างเดียว..ฉันก็สะอิดสะเอียดมากพอแล้ว" เป็นไงล่าาา เงิบเลยสิ!
"งั้นหรอ...ขอถามอะไรหน่อยสิ"
"อะไร..มีรัยก็ว่ามา..เร็วๆด้วย..ฉันรีบ" ผมพูดพร้อมกอดอก=0=
"นายชอบ..บิ้นคุงหรอ" คำถามนี้มันทำให้ผมไม่สิๆ(หัวใจของผม)หยุดเต้นไป3วิ ก่อนที่จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม
"ปะ..ป่าวนิ..อิบิ้นนะหรอ..ขี้เก๊ก..แบบนั้น..ใครจะไปชอบได้..ว่าแต่นายเหอะ..ถามทำไมหรอ..รึว่า..นายเองก็ชอบ..อิบิ้น"
"ใช่!..ฉันชอบบิ้นคุง..แล้วก็จะไม่ยอมให้ใครหน้าไหนมาแย่งไปทั้งนั้น" อิบัทพูดพร้อมทำหน้าโหด (อินี่หน้ากลัวกว่าที่คิดอีกแหะ)
"ชิ!"
"เฮ้!...มาละ..กลับกันเถอะ" ไม่นานพี่เลซี่กับอิบิ้นก็ออกมาจากร้าน
"บัท..ให้ฉันไปส่งไหม"
"เอ่อ..ไม่ละ..ฉันไปเองได้..บ้านฉันก็ไม่ได้ไกลด้วย..งั้นไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้านะ..บิ้นคุง" อิบัทพูดพร้อมกับจุ๊บหน้าผากอิบิ้นหนึ่งทีก่อนจะเดินแยกไป //อ๊ากกก เดี้ยนรับมิได้ รับมิได้อย่างเเรง
"อิบอม..ไปกันเถอะ"
"เออ"
นอกเรื่องแปป
(ให้แม่จ๋าา)
ขอโทษที่.....งี่เง่า
ขอโทษที่.....ไม่มีเหตุผล
ขอโทษที่.....เอาแต่ใจตัวเอง
ขอโทษที่.....เป็นคนขี้น้อยใจ
ขอโทษที่.....ทำตัวน่ารำคาญ
หายโกธรลูกน๊าาา
คำยืนยันของเจ้าของนิยาย
✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน
คำวิจารณ์
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้
![](/images/lib/ajax-loader.gif)
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
โหวต
เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.8 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.2 /10
* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้
แบบสำรวจ