Stubborn Love Plan แผนการณ์ขโมยหัวใจ รักนายปากแข็ง

9.1

เขียนโดย narami

วันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2555 เวลา 22.08 น.

  24 chapter
  538 วิจารณ์
  64.51K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 3 เมษายน พ.ศ. 2556 22.18 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

2) First day

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
 
Chapter 2
 
First day
 
 
 
 
 
:: Fang Talk ::

นี่มันวันซวยที่สุดในชีวิตฉัน! คุณพ่อนะคุณพ่อ จะให้ฉันไปแลกเปลี่ยนที่ICSไม่พอ ยังส่งเมจเสจมาทีหลัง แล้วบอกให้ฉันมาดูแล3คนนี้อีก คนสวยจะเป็นลมค่ะ 3คนนี้ก็กวนฉันไม่หยุดสักวินาทีเดียว แก้วกับเฟย์ก็สบายไปหน่อยเพราะไม่ได้เรียนห้องเดียวกับพวกนี้ ส่วนฉันก็ซวยๆๆๆๆต่อไป อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ฟางอยากจะกรี๊ดเป็นภาษาอาลูมาตู (ภาษาอะไรอะฟาง :: นาระ)

“นี่ ยัยลูกหมา เธอเอาแต่เดินหน้ามุยไม่มองพื้นแบบนี้ ระวังจะตกท่อเอานะ!”

นั่นไง! ฉันพูดไม่ทันจบก็มีเสียงป๊อปปี้แทรกขึ้นมา มันน่าโมโหมั้ยละ

“เรื่องของฉัน!”

ตวาดกลับไปพร้อมกับเดินต่อโดยไม่สนใจเสียงนกเสียงกา

“คนสวยคร้าบบ อย่าทำหน้าบึ่งสิ พวกฉันนะหล่อขนาดนี้เธอควรจะดีใจไว้นะ ไม่ใช่ว่าใครก็ใกล้ชิดพวกฉันได้ง่ายๆนะจะบอกให้”

เขื่อนเอ่ยอย่างภูมิใจในความหล่อ(?)ของพวกเขา มันน่าภูมิใจตรงไหนที่ได้ดูแลพวกนายเนี่ย

“เหอะ งั้นฉันขอสละสิทธิ์ในการดูแลพวกนายตั้งแต่วินาทีนี้เลย ถ้าฉันทำได้นะ!”

“เอาน่าๆฟาง พวกฉันก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรขนาดนั้นนิ ส่วนพวกแกก็อย่าไปแกล้งฟางมาก  พวกเราต้องอยู่ด้วยกันไปอีกนาน”

เสียงสวรรค์นี่คือเสียงของโทโมะ ขอบคุณมากนะโทโมะ ฉันรักนายที่สุด

“ตอนนี้ฉันมีโทโมะเป็นพวกแล้ว แบร่”

ฉันวิ่งเข้าไปเกาะแขนโทโมะพร้อมกับแลบลิ้นใส่ทั้ง2คนที่เหลือ สะใจ 555

“หึย โทโมะแกคิดผิดมากเลยวะที่เข้าข้างยัยลูกหมานี่”

ป๊อปปี้บอกโทโมะด้วยหน้าตาผิดหวังพร้อมกับชี้นิ้วมาที่ฉัน แต่ฉันไม่มีอารมณ์จะถียงเขาแล้ว
ฉันปล่อยแขนออกจากโทโมะ ก่อนจะเดินนำพวกนี้เข้าห้อง
 
 

 

ห้องเรียนของโรงเรียนครอบครัวฉันก็ไม่ได้แตกต่างจากห้องเรียนปกติมากนัก แค่นักเรียนจะนั่งแยกกัน และมีโน้ตบุ๊คให้คนละตัวเท่านั้นเอง คนอื่นอาจจะคิดว่าหรู แต่ฉันว่ามันธรรมดามากกกกก อ๊อ แล้วนักเรียนจะมีล็อคกอร์คนละตัว ตั้งอยู่ตรงทางเดินด้านนอก(ชั้น1) ถ้าจะเอาของแต่ละทีก็ต้องเดินขาลากไป ฉันเคยขอคุณพ่อแล้วว่าให้ย้ายล็อคเกอร์เข้ามาในห้องเรียน คุณพ่อบอกว่าจะทำให้แต่ก็ไม่ได้ลงมือทำสักที
เออใช่ 3คนนี้ยังไม่มีล็อคเกอร์เลยนิ ฉันต้องทำเรื่องให้พวกนายอีกแล้วใช่มั้ยยย สำนึกบุญคุณกันบ้างละ

“นี่พวกนาย เดียวตอนพักเที่ยงฉันจะพาไปเลือกล็อคเกอร์นะ อยากได้เบอร์ไหนก็ลงชื่อแล้วหยิบกุญแจมาเลย วันนี้ตอนเย็นเขาจะติดตั้งให้ ภายในล็อคเกอร์จะมีโน้ตบุ๊คของพวกนายที่โรงเรียนให้อยู่ในนั้นด้วย อย่าทำหายละเพราะให้แค่ครั้งเดียวแล้วไม่ให้อีกเลย”

ฉันหันไปบอกทั้ง3คนที่ตอนนี้โดนพวกผู้หญิงไม่ว่าในห้องฉันหรือห้องอื่นรุมอยู่ที่หน้าห้อง
อ๊อ! ลืมบอกไป วันนี้วันว่างนะ เพราะมีนักเรียนใหม่มาคุณพ่อก็เลยให้ว่าง ไม่ต้องเรียน นายพวกนี้ก็มีประโยชน์เหมือนกันนะ...

“นี่พวกนายฟังฉันหน่อยได้มั้ย ฉันจะบอกแค่รอบเดียวนะ”

หันไปตวาดพร้อมพวกนั้นกับส่งสายตาอาฆาตให้สาวๆทั้งหลายที่รุมล้อมพวกนี้ดั่งแมลงวัน

“เออๆ โทษที”

ป๊อปปี้เอ่ยก่อนจะแวกฝูงแมลงวัน(?)แล้วเดินมาทางฉัน ตามด้วยโทโมะและเขื่อน

“เรื่องล็อกเกอร์นะ ไม่ทวนแล้ว ส่วนชมรมจะเลือกชมรมไหนก็เรื่องของนาย เลือกได้ไม่จำกัดแต่ห้ามเกิน5 เดียวพวกพี่ๆgrade12คงจะมาชวนพวกนายตอนพักเที่ยงเอง”

ฉันพูดก่อนจะนั่งลงที่โต๊ะของฉัน

“โต๊ะพวกนายอยู่ด้านหลัง ทั้ง3ตัวที่มีชื่อติดอยู่นั้นนะ ถ้าอยากจะย้ายที่ก็บอกครูเองแล้วกัน”

พูดจบฉันก็หยิบiPhoneขึ้นมาเล่นอย่างไม่สนใจโลกภายนอก

“ฟางงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง”

อ๊ะ นั้นเสียงแก้วนี่หน่า

“พี่ฟางงง ทำอะไรอยู่”

เฟย์ที่เดินเข้ามาพร้อมแก้วทักฉัน

“เล่นเกมส์นะ เออนี่ แก้วกับเฟย์รู้ข่าวรึยังว่าเทอมหน้าเราต้องไปแลกเปลี่ยนที่ICS”

ฉันถาม2สาวขึ้นพร้อมกับมองตาทั้งสองคนอย่างหมดหวัง

“รู้แล้ว ฉันนะอยากจะบ้าตาย แม่กับพ่อก็ดันไปเออออกับคุณลุงด้วย”

แก้วบ่นหน้ามุ่ยพร้อมกับดึงฉันให้ลุกจากที่ แล้วจับฉันนั่งตัก
ไม่ต้องมองอย่างนั้น ฉันกับแก้วไม่ได้เป็นอะไรกัน เราก็ทำแบบนี้กันตั้งแต่เด็กจนชินแล้วละ

“ฟางวันนี้หอมจังเลย”

แก้วที่เอาหน้ามาซุกซอกคอฉันพูดขึ้น ก่อนจะเริ่มเอาหัวถุยๆนั้นไถไปกับแก้มของฉัน

“เห้ยๆๆๆ ยัยลูกหมา อย่ามาเล่นฉากเลิฟซีนกันตรงนี้ เดียวฟ้าผ่า”

นั้นไง ฉันอยู่แบบเงียบๆได้ไม่เกิน3นาที ก็มีเสียงหมาที่ไหนพูดขึ้นมาก็ไม่รู้ น่ารำคาญจริงๆ

“น้อยๆหน่อยนายหมี ฉันไม่ได้เลิฟซีนอะไรกันเลย”

หันไปโวยกับคนหน้าเหมือนหมีก่อนจะส่งหน้ามุ่ยๆตบท้าย

“ใครหมีฮะ ยัยเป็ด!”

เถียงคำไม่ตกฟากจริงๆนายหน้าหมีนี่ แล้วมาว่าฉันเป็นเป็ดอีก

“พวกนี้ใครหรอพี่ฟาง?”

เฟย์ที่นั่งอยู่บนโต๊ะฉันและสังเกตุสถานการณ์มานานถามขึ้นเมื่อเห็น3หนุ่มที่เธอไม่เคยเจอ

“พวกนี้ก็พวกที่มาแลกเปลี่ยนไง ป๊อปปี้ โทโมะ แล้วก็เขื่อน”

ทั้ง3คนที่ฉันแนะนำไปเมื่อกี้หันไปมองเฟย์กับแก้ว

“โทโมะหรอ!!!!!!”

แก้วที่ได้ยินชื่อโทโมะก็ตาโตเท่าไข่ห่าน แล้วรีบหันไปมองทันที

“ซวยแล้วไงยัยแก้ว...”

แก้วพึมพำออกมาเบาๆแต่ฉันก็ได้ยินอย่างชัดเจน และตั้งคำถามในใจ

“ว่าไง ยัยทอม ไม่คิดเลยว่าเธอจะอยู่โรงเรียนนี้ โลกกลมดีนะ”

โทโมะตอบพร้อมกับยิ้มยี่ยวนให้แก้วส่งท้าย พวกนี้มันยิ้มได้กวนอวัยวะเบื่องล่างจริงๆ ให้ตายสิ

“เฟย์ ฟาง ประชุมด่วน!”

พูดไม่ทันขาดคำแก้วกับเฟย์ก็ลากฉันมาที่มุมนึงของห้อง พร้อมกับพูดด้วยสีหน้าลำบากใจสุดๆว่า

“นี่มันไอ้โทโมะ คู่หมั้นของฉันที่เคยเล่าให้ฟัง”

“พรูดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด”
 
เฟย์ที่กำลังดูดน้ำถึงกับสำลักออกมาเมื่อได้ยินประโยคที่แก้วบอก

“อะ อะไรนะแก้ว คู่หมั้น????”

ฉันถามออกไปด้วยความตกใจ จะไม่ให้ตกใจได้ไงละ แก้วมีคู่หมั้นนี่เป็นสิ่งมหัศจรรย์อย่างหนึ่งของโลกเลยนะ ถ้าแฟนคลับสาวๆของแก้วรู้เข้าโทโมะไม่โดนฆ่าตายหรอ แต่ก็ไม่แน่เพราะแฟนคลับของโทโมะกับแฟนคลับของแก้วอาจจะตีกันเองจนตายก็ได้ เหอะๆ

“ใช่ คนนี้แหละที่พ่อกับแม่จับมาหมั้นกับฉันตั้งแต่เกิดนะ”

แก้วตอบอย่างปลงชีวิตตัวเองสุดๆ ครอบครัวพวกเรามีกฎที่มันไร้สาระอยู่ข้อนึง ถ้าเกิดมาเราจะมีคู่หมั้นที่ถูกเต็งตัวไว้แล้ว สามารถเปลี่ยนได้ถ้าเจอคนที่เรารักจริงๆ ไร้สาระมั้ยละ ตระกูลของฉันก็มีนะ แต่พอฉันโวยคุณพ่อกับคุณแม่ไป ท่านก็ยกเลิกให้ทันที

“แล้วแก้วจะเอายังไง”

เฟย์ถามขึ้นอย่างเป็นห่วงคนตัวสูง เพราะดูเธอจะกลุ้มใจสุดๆ

“คงจะต้องอยู่อย่างนี้แหละ”

ตอบหน้ามุ่ย ก่อนจะเอาน้ำของเฟย์มาดื่ม

“เห้ออออออออออออออออ”

พวกเราทั้ง3คนถอนหายใจออกมาอย่างเลี่ยงไม่ได้ คนสวยอยากจะเป็นลมค่ะ
 
:: End Fang Talk ::
 

 

:: Poppy Talk ::

สวัสดีครับ ผมป๊อปปี้ ที่ต้องมาอยู่กับผมก็เพราะพวกเรามีเรื่องลำบากสุดๆ ณ ตอนนี้

“ยัยพวกนั้นประชุมอะไรกันวะ หน้าเครียดเชียว”

เขื่อนพูดขึ้นพร้อมกับมองไปยัง3สาวอย่างสงสัย

“พวกแก2คน ฉันมีอะไรจะบอกวะ”

โทโมะเอ่ยขึ้นด้วยสีหน้าเรียบๆและจริงจัง ผมสัมพัสได้ถึงรังสีอำมหิดออกมาจากตัวมัน น่ากลัวชมัด!

“อะไรวะ ทำไมต้องทำหน้าเครียดด้วย แกทำหน้าแบบนี้ทีไรฉันละเสียวสันหลังทุกที”

ผมบอกมันด้วยเสียงติดตลก

“ฉันกับแก้วเป็นคู่มันกัน”

เห้ยยยยย ไม่จริงนะ เรื่องบ้าอะไรวะเนี้ย ไอ้โมะกับยัยทอมนั่นเนี่ยนะ ไม่อยากจะเชื่อ...

“Oh my godddddddddddddd เขื่อนน้อยอยากจะเป็นลม”

เขื่อนพูดพร้อมกับเอามือก่ายหน้าผาก ฉันก็อยากจะเป็นลมเหมือนกับแกนั้นแหละ

“ก็ทำไงได้ละ มันยกเลิกไม่ได้หรอกนะไอ้กฎบ้าๆเนี่ย”

กฎบ้าๆนี่ ตระกูลผมก็มีเหมือนกันครับ แต่เพราะคุณแม่ของผมไม่ยอมผมเลยไม่ต้องหมั้นกับใครตั้งแต่เกิด ดีใช่มั้ยละ ส่วนเขื่อนมันก็ขอยกเลือกทันทีที่มันรู้เรื่อง เหลือก็แต่โทโมะนี่แหละที่ทำอะไรไม่ได้เลย

“แล้วจะเอายังไงวะ”

ผมถามมันออกไปเมื่อไม่มีวิธีที่ดีไปกว่านี้

“คงต้องแกล้งยัย3สาวนั่นให้ถึงที่สุด ว่าไงแผนนี้โอมั้ย”

โทโมะเสนอแผนที่ผมก็คิดอยากจะทำเหมือนกัน

“ฉันโอออออออออออ หุๆๆๆ 3สาวเอ่ย ระวังตัวไว้เถอะ”

เขื่อนตอบพร้อมกับหัวเราะอย่างชั่วร้ายแล้วหันไปมองทาง3สาวที่ทำหน้าเครียดอยู่อีกมุมนึงของห้อง

“แล้วแกละป๊อปปี้ ว่าไง สนใจมั้ยกับข้อเสนอนี้”

โทมะถามขึ้นพร้อมกับมองมาทางผม มีรึผมจะพลาด แผนการณ์ดีๆแบบนี้

“แน่นอน ใครมันจะกล้าพลาดแผนการณ์เด็ดอย่างนี้ละ”

ตอบกลับไปพร้อมกับยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ ยัยลูกหมาเธอเสร็จฉันแน่!

“งั้นเราเริ่มแผนแกล้งยัยพวกนั้นตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอเสร็จฉันแน่!!!”
 
:: End Poppy Talk ::

 
 
________________________________________________________
 
 
 
Talk with Writer ::
 
เอาแล้วไง เริ่มเรื่องมาก็เจอคู่อะริเก่าแล้วแก้วใจของเรา
ตอนนี้แอบมีKFเบาๆ หรือเราจะเปลี่ยนคู่มาเป็น KF TP ดี #what!?  *โดนรีดเดอร์ตรบ*
สปอยก่อนว่าตอนหน้าทั้ง3คนจะเริ่มสงครามกันแล้วนะคะ ใครจะแพ้ก่อนต้องคอยติดตามกันนะ
ขอบคุณทุกๆคอมเม้นนะคะ  เจอกันตอนหน้าค่ะ ^^/
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8.4 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.4 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

อ่านนิยายฟิคชั่นเรื่องอื่น

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา