ขีดเส้นตายบอกหัวใจนายเพลย์บอย

6.0

เขียนโดย Farsai_sweet

วันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2554 เวลา 16.30 น.

  29 ตอน
  114 วิจารณ์
  48.85K อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

21) กลับบ้าน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
เช้าต่อมา.....
 (ทั้ง 6 คนเก็บของแล้วขับรถเตรียมตัวกลับไปกรุงเทพ พอถึงบ้านโทโมะกับเขื่อนก็อุ้มแก้วกับเฟย์ขึ้นห้องเพราะว่าหลับมาตลอดทาง ไม่อยากปลุกเลยอุ้มไว้ที่ห้องแทน ฟาง พอถึง ก็รีบเดินกลับห้องพัก(คนใช้)แล้วล้มตัวนอนต่อ ป๊อป พอกลับมาถึงก็อยู่แต่ในห้องทำงานเพราะก่อนจะไปต้องเครียร์งานให้หมด จะได้ไม่มีภาระ)
 ~ห้องโทโมะ แก้ว~
(โทโมะ พอวางแก้วไว้ที่เตียงเสร็จก็เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วล้มลงมานอนกอดแก้วไว้แน่ แล้วหลับไปทั้งคู่ จนเวลาผ่านไปนานพอควร)
 4.15 น.
แก้ว: อืม
(แก้วตื่นมาเพราะรุ็สึกหนักที่เอวเพระาร่างสูงกอดแน่นเกิน บวกกับความเย็นของแอร์ที่เพิ่มโดยอัตโนมัต)
แก้ว: เวลานายนอนเนี่ย น่ารักเหมือนกันเนอะ ^^
โทโมะ: ถ้าชั้นน่ารักแล้วรักปะหละ (ถามแล้วสบตา ทั้งคู่สบตากันนานมากแก้วพลิกตัวหันมาจึงมองหน้ากันได้ชัดขึ้น โทโมะดันตัวแก้วให้เข้าาใกล้ตัวมากยิ่งขึ้นจนตอนนี้ ลมหายใจ เป่าลดใกล้กันมาก)
แก้ว: รักสิ
~ฟอด~
โทโมะ: ชื่นใจจัง
แก้ว: ชิ โมะ
โทโมะั:หึ
แก้ว: แำก้วสงสารฟาง
โทโมะ: นั้นสิ เมื่อวานลุ้นกันแทบตาย
แก้ว: นั้นสิ
โทโมะ: อีกแค่วันเดียว ป๊อปมันจะไปแล้วน่ะ แก้ว โมะว่าเราต้องทำให้มันพูดแล้วหล่ะ
แก้ว: อืม นั้นสิ แต่ แก้วคิดไม่ออกแล้วน่ะว่าจะทำไงอ่ะ
โทโมะ: ไม่เป็นไรหรอก งั้นหน้าที่นี่ ให้ไอเขื่อนกับเฟย์ทำแล้วกันน่ะ เราแค่เป็นลูกมือ
แก้ว: งั้นเราไปหาเฟย์ทมี่ห้องป่ะล
โทโมะ: อืม
 ~ห้องเขื่อน เฟย์~
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
แอ๊ด
 เขื่อน: อ้าว ไอโมะ แก้ว มีไรเหรอ เข้ามาก่อนสิ
(ยังไม่ทัที่เขื่นจะพูดจบ แก้วกับโทโมะก็เดิมมาหยุดอยู่ที่เตียงแล้ว แล้วจะเชิญเพื่อไร)
เฟย์: อ้าว แก้ว มีไรเหรอ
แก้ว: เฟย์ แก้วมีไรจะคุยอ่ะ
เฟย์: ว่ามา
แก้ว: เรื่องฟาง
เฟย์: อืม เฟย์ก็กำลังจะไปคุยเรื่องนี่กับแก้วพอดีเลย
แก้ว: อืม
เขื่อน: ชั้นว่าพวกเราต้องทำไรสักอย่างแล้วอ่ะ
โทโมะ: อืม................ ชั้นก็เลยมาหาแก
เขื่อน: ?
โทโมะ: ให้แกคิดแผนเอง
เขื่อน: เห้ย บ้าป่ะเนี่ย
แก้ว: น่ะ เขื่อน ช่วยเพื่อนชั้นหน่อยน่ะ
เขื่อน: เอ่อ เฟย์
เฟย์: เอางี้ ที่แก้วมาเพราะว่าจะให้พวกเราสองคนคิดใช่ป่ะ งั้นไว้ใจได้ว่า.
แก้ว โทโมะ: มันจะสำเร็จ
เฟย์ เขื่อน: พัง
แก้ว โทโมะ:
เฟย์: เฮ้อ แล้ว ป๊อปจะไปนานไหม
เขื่อน: ไม่มีกำหนด
แก้ว: ยัยฟางเฉาตายแน่เลย
เฟย์ แก้ว เขื่อน โทโมะ: เฮ้อ
โทโมะ: คงต้องปล่อยแล้วหละ
แก้ว: แก้วก็ว่างั้นแหละ
เฟย์ เขื่อน: อืม
 (ตกเย็น แก้วโทโมะ มีธุรต้องไปทำ เฟย์ไปหาเพื่อนี่พึ่งกลับมาจากต่างประเทศ เขื่อนเลยอาสาไปส่ง ตอนน้ในบ้านที่เหลือแค่แม่บ้าน คนที่เป็นนายก็เหลือแค่ ฟางกับป๊อป จนตอนนี้สาทุ่มกว่า ฟางที่พึ่งตื่นเลยเดินออกมาหาอะไรกิน ส่วนป๊อปปี้ก็เช่นกัน)
 ~ฟาง part~
โอ๊ย ตอนนี้ชั้นหิวมากๆๆๆๆๆๆๆๆอ่ะ ไปหาไรกินดีกว่า เอะ นั้นใครอยู่ในห้องครัวอ่ะ มองเห็นไม่ชัดเลย อืม คงเป็นโทโมะไม่ก็เื่อนละมั้ง ย่าสนเพระาตอนนี้ หิวอย่างแรง
 ฟาง: โอะ นะ นาย
ป๊อป: หิวเหรอ
ฟาง: อืม
ป๊อป: กินไรไหม หรือจะออกไปกินข้างนอก
ฟาง: อืม ไม่เป็นไร
ป๊อป: พรุ่งนี่้ ตื่นเช้าๆน่ะเพระว่า เธอต้องไปส่งชั้นห้ามลืม
ฟาง: อืม
โอ๊ย นายจะย่ำทำไมน่ะ ป๊ิอปปี้
ฟาง: งั้น ชั้นไปนอนแหละ
ป๊อป: อืม อืม
-----------------------------------------------------------------------------------------------
อยากตายค่ะ ทำไมทำไมเวลาผ่านไวมาก(เพระามันเป็นนิยาย) เม้นให้ด้วยน่ะ ว่างๆจะอัพให้น่ะ
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
7.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
5.5 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

อ่านนิยายฟิคชั่นเรื่องอื่น

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา