รักวุ่นวายของยัยหน้าใส

10.0

เขียนโดย nutty_fckaewjai

วันที่ 19 ตุลาคม พ.ศ. 2554 เวลา 22.28 น.

  3 session
  16 วิจารณ์
  8,021 อ่าน
แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

3) เกิดอะไรขึ้นกับหัวใจเรา

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
ห้องเรียน
เมื่อเฟย์กำลังเข้าห้องแต่โดนป๊อปปี๊เดินชน
ป็อปปี๊ : เดินยังไงของแกเนี้ยห้ะ!!  (ป๊อปปี๊โวยวาย)
เฟย์ : นี้แกเป็นคนชนฉันเองน้ะ ไม่ขอโทษยังมาด่ากันอีก (เฟย์พูดอย่างเหลืออดเมื่อป๊อปปี๊เป็นคนชนตัวเองแล้วยังมาโวยวายอีก)
หวาย : แกเป็นคนชนเพื่อนฉัน ไม่มช่เพื่อนฉันที่เดินชนแก เพื่อนฉันไม่ผิดแกเป็นคนผิดจำไว้ยัยเฟย์!!
เขื่อน : หยุดได้แล้ว! เราเป็นคนเห็นเองน้ะว่าป๊อปปี๊เดินชนเฟย์อ้ะ
ป๊อปปี๊ : เขื่อนค่ะ ป๊อปปี๊ไม่ได้ชนน้ะ นัง...เฟย์เขาชนป๊อปปี๊น้ะ (ป๊อปปี๊ทำเสียงอ้อนใส่เขื่อน)
เฟย์ที่ยืนอยู่ถึงกับอึ้งที่เขื่อนกับป๊อปปี๊รู้จักกัน ในเมื่อเขื่อนเพิ่งจะเข้ามาเรียนในวันแรกแล้วรู้จักแค่พวกเฟย์เท่านนั้น
เฟย์ : รู้จักกันด้วยหรอ (เฟย์พูดเสียงเบามากจนแทบไม่ได้ยินแต่เคนตะได้ยินจึงกระซิบล้อเฟย์)
เคนตะ : หึงหรออ้ะดิ (เคนตะกระซิบกับเฟย์)
เฟย์ : หึงอะไร ไอ้ลิงแกตายแน่ (แล้วเฟย์ก็วิ่งไล่เคนตะ)
หลังจากที่เฟย์วื่งไล่เคนตะเสร็จ ครูก็เข้ามาสอน ทุกคนต่างเรียนกันยกเว้นแก้วกับเฟย์ที่หลับไม่สนใจใคร
หลังเลิกเรียน
ฟาง : นี้แก้ว,เฟย์ตื่นได้แล้ว เลิกเรียนแล้ว
เฟย์ : อือ (กำลังงัวเงียเพราะโดนปลุกให้ตื่น) เลิกเรียนแล้วหรองั้นกลับบ้านกัน
แก้ว : ไปเหอะกลับบ้านกัน
โทโมะ : ตื่นมาก็จะกลับเลยน้ะ ยัยโหด
แก้ว : ฉันจะกลับมันเรื่องไรของนายเนี้ย ยุ่งตลอด
เฟย์ : จะทะเลาะกันอีกนานมั้ยห้ะ! จะกลับบ้าน
เขื่อน : ผมไปส่งน้ะครับ
เฟย์ : ไม่เป็นไร ฉันกลับกับพี่ฟางและแก้ว
ฟาง : เฟย์คือว่าเราต้องไปช่วยอาจารย์ทำงานอ้ะ ไปก่อนน้ะ
เฟย์ : อื้ม แล้วเจอกันที่บ้านน้ะ (เฟย์บอกฟางแล้วหันไปหาแก้ว) แก้วกลับบ้านกัน
~~ ขอคืนแล้วไปเริ่มไปใหม่ กับใครสักคนที่ไม่ใจร้ายขอคืนเพราะมันเสียดาย ส่วนความรักนั้นฉันคงให้เธอขอคืน ขอคืน..~
  แก้ว : ฮัลโหล ว่าไงพี่กิ่ง มีไรหรอ
กิ่ง : แก้ววันนี้แม่กลับมาจากอเมริกาอ้ะ แกไปรับแม่ที่สนามบินหน่อยดิ ฉันติดงานอ้ะ
แก้ว : ได้ๆ แปปน้ะเดี๋ยวกำลังไป แล้วเจอกันน้ะพี่
หลังจากแก้ววางสายไป แก้วก็หันมาบอกกับเฟย์
แก้ว : เฟย์ฉันไปรับแม่ที่สนามบินน้ะ แกกลับเองได้ป้ะ อ๋อแล้วฉันว่าจะกลับไปอยู่บ้านฉันน้ะ ไปก่อนน้ะ
เฟย์ : อื้ม ไปเหอะ กลับเองได้
แล้วแก้วก็ไปรับแม่ที่สนามบิน
เฟย์ : แล้วฉันจะกลับยังไงเนี้ย
เขื่อน : เราไปส่งน้ะ
เฟย์ : ก็ได้ (แล้วเฟย์ก็กลับ้านกับเขื่อน)
บนรถ
เฟย์กับเขื่อนกลับบ้านด้วยกัน ทั้งคู่เงียบมาตลอกทาง เฟย์เห็นดังนั้นจึง แกล้งหลับไปจนถึงบ้าน
เขื่อน : เฟย์ถึงบ้านแล้ว (เขื่อนค่อยๆปลุกเฟย์)
เฟย์ : อือ (เฟย์ตื่นเพราะเขื่อนปลุก) อื้ม งั้นเราไปก่อนน้ะ บ๊ายบาย
เขื่อน : ครับไปน้ะ (แล้วเขื่อนก็ขับรถออกไป เฟย์มองจนรถลับตราไปแล้วเดินเข้าบ้าน))
ม๊า : เฟย์ใครมาส่งจ๊ะลูก
เฟย์ : เพื่อนค้ะม๊า พอดีพี่ฟางต้องช่วยครูอ้ะ
ฟาง : กลับมาแล้วค้ะ อ้าวแล้วแก้วละเฟย์
เฟย์ : อ่อ แก้วไปรับแม่ที่สนามบินแล้วก็ไปนอนบ้านอ้ะ
ฟาง : อื้ม
ม๊า : มากินข้าวกันดีกว่าจ๊ะสาวๆ
เฟย์ : มีไรกินบ้างอ้ะม๊า
ม๊า : ของที่เฟย์ชอบทั้งนั้นแหละลูก
ฟาง :  แล้วที่ฟางชอบอ้ะ
ม๊า : ก็มีจ๊ะ มากินข้าวกันดีกว่าจะได้ขึ้นนอน
หลังจากที่ทุกคนกินข้าวเสร็จก็ขึ้นห้อง
ห้องเฟย์
เฟย์  : เฮ้อ นี้เราเป็นอะไรเนี้ย คิดถึงแต่ไอ่หน้ายาว
เฟย์คิดไปคิดมาคิดไปเรื่อยจนหลับไป
...................................................................................................................................................................................................................................................................................................
อัพแล้วน้ะ ขอโทษน้ะพอดีว่ามันเกิดเรื่องนิดหน่อย : )

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา