Reborn Kiseki ( เรื่องของมุคุโร่)

7.9

เขียนโดย นาริจัง

วันที่ 17 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เวลา 16.57 น.

  22 chapter
  11 วิจารณ์
  10.64K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 23.29 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

17) วันแรก?ในโรงเรียนโกคุโย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ฉันรู้สึกง่วงนิดๆแต่ก็พยายามตื่นขึ้นมาภาพแรกที่เห็นคือมุคุโร่

''ตื่นแล้วเหรอครับ?''เขาถามพร้อมเอาหัวมาไว้ใกล้หน้าฉัน

''ทะ ทำอะไรน่ะ''ฉันเอียงตัวหนี

''คึหึหึหึ ผมพยายามฟังเสียงหายใจคุณน่ะ''ปกติดี สงสัยไม่แพ้ยานี่ ไม่สิอังโกบาเลโน่คงรู้อยู่แล้วล่ะ

''ที่นี่ที่ไหน'' ฉันนี่เอะอะ ก็สลบจริงยัยคนแต่งขี้เกียจใส่บทพูดรึไง (เกลียดจังคนรู้ทัน)

''ห้องพยาบาล''

''อืม ฉันหลับไปนานเท่าไหร่?''

''ต้องทึ่งในตัวคุณเลย แค่15นาที''

''เอาล่ะฉันไปล่ะ''

ร่างบางลุกเดินจากไปแต่

หมับ!

''คุฟุฟุๆ จะไปไหน?''เขาดึงแขนฉันไว้

''ห้องเรียนไง''

''เดี๋ยวก่อนครับ''เขาเดินมาใกล้ๆฉันแล้ว

ดึงๆ

''โอ้ย!! ทำบ้าอะไรน่ะ''เขาดึงผมฉันแล้วตบมือแล้วไหว้ฉัน

''ขอพรไง''

''ผมฉันไม่ใช่ระฆังนะ!!''ไอ้บ้านี่ชอบแกล้งฉันจริง

''เดี๋ยวผมให้พรคุณด้วย''เขาเดินมาใกล้แล้วก้มหน้าจูบแก้มฉัน

''โชคดีนะครับ''

''อะ อะ อะ ไอ้บ้าา!!''วิ่งหนีไป

''คึหึหึหึ น่าแกล้งจริงๆเลยนะครับเนี่ย''

ฉันวิ่งไปจนถึงห้องเรียนฉัน ฉันเลือกนั่งใกล้ยุยแต่เธอเหมือนจะจำฉันไม่ได้ของมันแน่อยู่แล้วล่ะก็วันนี้ฉันเป็นผู้หญิงนี่ =_=

''เฮ้อ......''ฉันถอนหายใจไม่ได้ฟังที่ครูสอนด้วยซ้ำ ทำไมเวลาอยู่ใกล้มุคุโร่พลังฉันถึงได้ตื่นนะ และทำไมใจถึงเต้นแรงนักนะ ฉัน.......ชอบ......มุคุโร่...งั้นเหรอ

ฉันนั่งคิดเพลินๆก็เที่ยงซะแล้วล่ะ ฉันเก็บของจะกินข้าวเที่ยงแต่

''ยุยจัง เอาข้างกล่องมาสิ'นร.1

''ตะ ตะ แต่มันของฉันนี่ค่ะ''

''เดี๋ยวนี้กล้าดื้อเรอะ เดี๋ยวก็ต่อยให้หายสวยซะเลย''นร.2

''รีบๆเอามาซะ!!!!''นร.3

''ยุยไปกันเถอะ''ฉันลุกขึ้นขว้าแขนยุยลากตามมา

''อะ เอ่อ คุณคือ''

''เฮ้ยยย!!!หยุดนะเฟ้ยยย!!!''พวกนั้นวิ่งตามมาดักข้างหน้าฉัน

''หลบ-ไป-ซะ''ฉันพูดอย่างเย็นชาจะว่าไปนี่มันพวกที่มีเรื่องครั้งก่อนนี่นา

''นะ หน็อยจะมากไปแล้วนะน้องสาว!!!''

หมับ!!

มันจับแขนฉันแน่นแล้วลากไปใกล้ๆ

''หน้าสวยนี่เอางี้เธอมากับเราส่วนยัยนั้นจะปล่อยไปก่อน''มันพูดพร้อมมองฉันด้วยสายตาหื่นกระหาย

''ปล่อยฉันนะ!!!''ฉันตะคอกใส่มัน

''วุ้ว! ดุซะด้วย''ว่าพร้อมก้มหน้ามาใกล้

พลั่ก!!

''ฉันเตือนนายแล้วนะ''ฉันต่อยหน้ามันจนมันล้มไป

''แก!!!!ตาย!!!"มันพุ่งเข้ามาแต่ฉันหลบได้

ฉันสู้มันจนมันกับฉันน่วมพอๆกัน

''แฮกๆแฮกๆใช่ได้นี่น้องสาวแต่เราไม่หยุดหรอก''มันวิ่งมาทางฉันแต่ฉันหลบและตรงที่เราสู้กันมันมีระเบียงด้วยมันที่ตัวสูงเลยตกลงไป

''เห้ยย!!''มันร้อง

หมับ!!

ร่างบางรีบวิ่งไปจับข้อมือของหัวหน้าอันธพาลไว้

''อูยยย.....หนักจัง''มันหนักมากตัวฉันจะหล่นลงไปด้วยแล้ว

หมับ!!

ยุย และพวกนร.ที่เหลือเข้ามาจับตัวฉัน

''เอ้า ดึงเลย!!''ฉันสั่งพวกนั้นให้ดึงจนเราช่วยเจ้าลูกพี่นั่นขึ้นมาได้

''คะ คุณเป็นอะไรไหมค่ะ''ยุยวิ่งมาหาฉัน

''จริงๆแล้วไม่ต้องช่วยฉันก็ได้นี่ค่ะ''

''ฉันบอกแล้วไงว่าจะปกป้องเธอเอง''ฉันยิ้มให้

''ทะ ทะ ทีก้า!!!!ซัง!!!''ยุยร้องอย่างตกใจ

''จุ๊ๆนาริจังตะหาก''

''ขอบคุณมากครับลูกพี่!!!''พวกนั้นก้มลงขุกเข่าให้ฉัน

''อะ เอ่อ คือ''งงอ่ะ ฉัน?ลูกพี่?ตอนไหน?

''ต้องขออภัยด้วยครับลูกพี่นาริ''

''..............''=_=

โปรดติดตามตอนต่อไป

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
7.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา