Yumeiro Patissiere เส้นทางฝันของสาวน้อยขนมหวาน

9.7

เขียนโดย Milkla

วันที่ 19 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 เวลา 16.01 น.

  3 สูตรที่
  5 วิจารณ์
  10.33K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2557 20.11 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

1) หนูจะเป็นปาติซิแอร์

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

แม่ // แก้วถ้าไม่ลงมาแม่จะไปเลยน่ะ

แก้ว // คร้า จะลงไปแล้วคร้ารอเดี๋ยวน่ะค่ะแม่

แม่ // แก้ว !! อย่ามัวแต่โอ้เอ่อยู่สิ

แก้ว // เย้ย ทำแม่โกรธซะแล้ว เย้ย!!!!!! อึ่ย

แม่ // เจ็บหรือเปล่าลูก

แก้ว // มะ..ไม่เจ็บค่ะ 

กราว // ทำอะไรของพี่เนี่ย

แก้ว // โทษที โทษที 

     บนรถ

พ่อ // 5555 ตกบันไดอีกแล้วเหรอ

แม่ // ครั้งนี้ก็น่าจะหนที่ 3 แล้วค่ะ จะตกก็น่าจะมีลีมิดกันบ้าง

พ่อ // แต่น่าทึ่งหรอกน่ะ ที่ตกบันไดแล้วไม่เป็นไรเลย

แม่ // เรื่องนั้นไม่ใช่เรื่องน่าชื่นชมสักหน่อย

กราว // คิดมากว่าจะใส่ชุดอะไรดี แล้วสุดท้ายก็ใส่ชุดนักเรียนเนี่ยน่ะ

แก้ว // ก็ไม่อยากเกินหน้ากราวนี่น่า

แม่ // จ

ริงๆน่ะนิสัยเหมือนใครก็ไม่รู้

แก้ว // ก็แหม

หนูชื่อแก้ว เรียนอยู่ชั้น ม.2 แล้วยังหาตัวเองไม่เจอค่ะ ผลการเรียนก็แค่กลางๆส่วนเรื่องกีฬาน่ะไม่ติดสักอย่างนึง ยิ่งถ้าเทียบกับกราวน้องสาวที่ดีดเปียนโนแล้ว แถมวันเนี่ยยังเป็นวันแข่งเปียนโนของน้องด้วย ทั้งที่เริ่มเรียนมาพร้อมๆกันแต่ว่าฉันน่ะเล่นไม่ได้เรื่อง เฮ้อเป็นพี่น้องกันแท้ๆทำไมถึงต่างกันขนาดนี้น่ะ

 

    การประกวดเปียนโนครั้งที่ 48

แปะๆๆๆๆ

แก้ว // อีกเดี๋ยวก็ถึงกราวแล้วสิน่ะ

พิธีกร // ท่านต่อไปผู้เข้าแข่งขันหมายเลข 18 คุณกราว ศิริมงคลสกุล เพลงที่เลือกเป็นเพลงของ FFK ค่ะ

แก้ว // ( ฮะ อะไรอ่ะตัวเดินแข็งโปกเลย เหมือนกำลังตื่นเต้นอยู่ / ในความคิดแก้ว)

กราว // (ทะ..ทำไงดีอ่ะนิ้วมันไม่ยอมขยับ / ในความคิดกราว)

แก้ว // ไงรออยู่ตั้งนานแน่ะนักเปียนโนดาวรุ่งแห่งจังหวัด รีบเล่นรีบชนะซะน่ะ

กราว // โธ่พี่นี่ก้อ

พิธีกร // กราว จ่ะ จะเริ่มเล่นได้เลยไมจ่ะ

กราว // ห่ะ นิ้วขยับแล้ว คร้า

     แล้วกราวก็เริ่มเล่นจนจบ

นักข่าว // น้องกราวช่วยหันมาทางนี้หน่อยน่ะครับ

นักข่าวคนที่ 2 // คุณพ่อก็มาถ่ายรูปด้วยสิครับ

แก้วที่นั่งอยู่คนเดียวก็นั่งดูทุกคนถ่ายภาพอยู่

แก้ว // ฮึก ฮือออออ คุณย่าค่ะหนูคิดถึงคุณย่าที่สุดเลย 

แล้วแก้วก็เดินออกไปข้างนอกตึก แล้วเดินไปเรื่อยๆ

แก้ว // เอะทำไมถึงได้กลิ่นหวานๆจากคนที่เดินไปเดินมาน่ะ เอะ เทศกาลขนมหวานนี่

ในความคิดแก้ว // มาคิดดูตอนนี้ตั้งแต่ได้กินขนมหวานฝีมือคุณย่าที่เสียไปแเมื่อ 2 ปีที่แล้ว หลังจากนั้นมาก็เหมือนถูกเชิญชวนจากภูตขนมหวานยังงั้นแหละ

แก้ว // ว้าว!!!! ขอทางหน่อยน่ะค่ะ เอาแหละจะไปกินแล้วน่ะ

พนักงาน // เอ่อ คุณลูกค้าครับ

แก้ว // เอะ เรียกหนูหรือค่ะ

พนักงาน // รบกวนชำระค่าสินค้าก่อนน่ะครับ

แก้ว // ออ เออ ขอโทษด้วยน่ะค่ะ กระเป๋าตัง กระเป๋าตัง หึ ไม่ได้พกกระเป๋าตังมา ฮือออ  ขอโทษน่ะค่ะขอคืนทั้งหมดเลยค่ะ

กราว // แม่ค่ะ!!! เห็นไม พี่มาอยู่ที่นี่จริงๆด้วย ว้าวน่ากินจังเลยพี่จะกินหมดนั้นเหรอ เอะ ถือถาดขนมอยู่แท้ๆ ทำไมถึงทำหน้าเศร้ายังงั้นล่ะพี่

แก้ว // แม่ค่ะหนูลืมเอากระเป๋าตังมา อดกินหมดเลย

แม่ // โธ่เด็กคนนี้ล่ะก็

กราว // ไม่ได้เรื่องจริงๆนั่นแหละ

พ่อ // เอาน่าๆเดี๋ยวพ่อจะจ่ายให้เองน่ะ

แก้ว // ไชโย่!! งั้นเดี๋ยวหนูไปหยิบมาเพิ่มอีกน่ะค่ะ

พ่อ // เอะ

แก้ว // นี่ๆๆๆอันนี้แล้วก็อันนี้ ช่วยคิดเงินให้ด้วยน่ะค่ะ

พ่อ // นี่เอาหมดนี่จริงๆหรอลูก

แก้ว // ก็มันน่ากินหมดเลยนี่น่า

แม่ // ทำเป็นไม่รู้จักซะน่ะลูก 

กราว // อือ

พนักงาน // ทั้งหมด 3,425 บาทค่ะ

พ่อ // โอ้โห กระเป๋าแฟ่บเลยครับ

         ที่โต๊ะ

แก้ว // อือฮือ รสชาติยั่งกับการปฏิวัติในฝรั่งเศษแหน่ะ

กราว // แม่ค่ะพี่เค้า

แม่ // อย่าไปสนๆ

แก้ว // กลิ่นช็อกโกแลตหอมหวานยั่งงี้ก็คือเลอฟันสิน่ะ ส่วนบาลาลัวทางนี้ก็ลาเซน มีแต่ขนมของร้านดังๆทั้งนั้นเลย อั้ม อร่อยจัง

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา