รักที่เป็นไปไม่ได้

9.2

เขียนโดย Chapond

วันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 2557 เวลา 01.21 น.

  65 ตอน
  668 วิจารณ์
  94.70K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 10 มีนาคม พ.ศ. 2557 14.28 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

24) หัวหน้าอีกคนของเดอะ ซัน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ได้การล่ะเราต้องเรื่องนี้ให้ฟางรู้ แล้วนี่ฟางไปไหนล่ะ”โทโมะพูดขึ้น

 

 

“เห็นว่าเอามือถือไปคืนป๊อปปี้ที่ห้องน่ะค่ะนี่ก็ตั้งนานแล้วทำไมยังไม่มาก็ไม่รู้”ฟ้าตอบ

 

 

“ตอนนี้เราต้องกันฟางห่างจากป๊อปปี้ให้มากที่สุด”เขื่อนพูดแล้วทั้ง3คนรีบวิ่งไปหาฟางที่ห้องป๊อปปี้

แต่พบกับความว่างเปล่า

 

 

“ฮัลโหลฟาง แกอยู่ไหนวะ”เขื่อนรีบโทรหาเพื่อนสาวทันที

 

 

“อะไรนะอยู่กับป๊อปปี้จะไปไหว้หลุมศพแม่มัน เห้ยอย่าไปกับมันนะ ฮัลโหลๆ ฟางๆ”เขื่อนพยายาม

จะพูดแต่มือถือดันแบตหมดซะก่อน เขื่อนโมโหเตะถังขยะในห้องป๊อปปี้อย่างหัวเสีย

 

 

 

“มีอะไรกันหรอครับแล้วนี่คุณหนุไปไหนทำไมผมไม่เห็นคุณหนูเลย”กราฟกลับมาจากออฟฟิสพร้อม

ขนมจีนก็ถามถึงฟาง

 

 

 

“ตอนนี้ฟางไปกับป๊อปปี้ ฟางตกอยู่ในอันตราย”โทโมะพูด

 

 

“อันตรายอะไรกัน มีป๊อปปี้แล้วแท้ๆ”ขนมจีนถามงงๆ

 

 

“อันตรายที่สุดแล้ว เพราะป๊อปปี้คือภานุ จิระคุณ ประธานเดอะ ซันตัวจริง”เขื่อนพูด

 

 

 

“หา นี่มันเรื่องอะไรกันแน่”ขนมจีนและกราฟพูดอย่างตกใจก่อนที่เขื่อน โทโมะและฟ้าจะเล่าเรื่อง

ราวทั้งหมดให้กราฟและขนมจีนทันที

 

 

 

“เห้ย กราฟจะไปไหนน่ะ ไปตอนนี้มันไม่มีประโยชน์อะไรนะนายรู้งั้นหรอว่าฟางอยู่ที่ไหน”เขื่อนถาม

กราฟไม่ตอบอะไรเดินกลับห้องไปเอาโน้ตบุคคู่ใจตัวเองออกมา

 

 

 

“ผมคือบอดี้การ์ดของคุณหนูเรื่องความปลอดภัยของคุณหนูต้องมาเป็นอันดับ ผมลองคีย์โปรแกรม

เข้ากับมือถือคุณหนูเผื่อเกิดเวลาคับขันเช่นตอนนี้ทำให้ผมรู้พิกัดของคุณหนูจากมือถือ”กราฟพูด

แล้วเปิดโน้ตบุคหาพิกัดมือถือของฟางเล่นเอาทุกคนทึ่งเป็นแถว

 

 

 

“จริงสิ ตอนที่ฟ้าอ่านข้อความไลน์ของพี่ป๊อปนะคะ เหมือนแก้วเค้าจะส่งมาว่าวันนี้มีไหว้หลุมศพแม่

พี่ป๊อปอะไรเนี่ยล่ะค่ะ”ฟ้านึกได้รีบพูดขึ้น

 

 

“ฮัลโหลกั้งหรอ เฮียเองนะสืบให้หน่อยดิว่าวันนี้พวกเดอะ ซันมีงานอะไรกันรึเปล่าแล้วพวกเค้าไป

รวมตัวกันที่ไหนมั้ย”กราฟรีบโทรหาน้องชายของเขาทันที

 

 

 

“ได้เรื่องแล้วล่ะครับ กั้งน้องผมบอกว่าถามกิ๊กมันที่ทำงานที่เดอะ ซันแล้ววันนี้มิสเตอร์ไมค์พ่อ

บุญธรรมของพวกเดอะ ซันเค้ากลับมาที่ไทยแล้วจะไปไหว้หลุมศพคุณแสงตะวันที่สุสานชานเมือง

ครับ”กราฟพูดเมื่อสักพักกั้งโทรมาบอกตัวเอง

 

 

 

“แล้วสุสานชานเมืองของพวกเดอะ ซันมันแถวไหนกันแน่น่ะ”เขื่อนถาม

 

 

 

“งั้นแปปนะครับ”กราฟพูดก่อนจะลุกออกไปห่างจากทุกคนแล้วกดโทรศัพท์โทรหามายด์ตามที่เธอ

เคยให้เขาในคืนนั้น

 

 

 

 

“ครับ เอ่อ วันนี้คุณมายด์ว่างมั้ยครับคือเราไปทานข้าวกันมั้ยผมว่างแล้ว อ๋อ ไม่ว่างหรอครับ มีอะไรรึ

เปล่า อ่อครับ แถวไหนครับเผื่อผมจะไปรับ อ่อครับๆ”กราฟคุยกับมายด์เสร็จก็เดินยิ้มกลับมา

 

 

 

“ได้เรื่องแล้วครับสุสานคุณแสงตะวันอยู่ที่xxxแถวชานเมืองครับ”กราฟพูดก่อนจะเดินขึ้นไปหยิบปืน

ในรถมาเช็ด

 

 

 

“พี่กราฟคุยกับใครอย่าบอกนะว่ากิ๊กกับคุณมายด์อะไรนั่นน่ะ”ฟ้าแอบกระซิบถามกราฟเมื่อทุกคนไป

เตรียมอาวุธ

 

 

 

“อื้อ แต่พี่ไม่ได้จะไปอยู่กับพวกเค้านะ พี่น่ะยังยืนยันจะอยู่ข้างคุณหนูเหมือนเดิม”กราฟพูด

 

 

“ฟ้าเข้าใจนะว่าพี่คิดยังไงกับคุณหนู”ฟ้าพูดแล้วแตะไหล่กราฟ ยิ่งเห็นกราฟรักฟางมากเท่าไหร่

เรื่องของฟางกับป๊อปปี้นั้นฟ้าต้องเก็บไว้ให้มิดเพราะไม่อยากให้พี่ชายคนนี้ต้องเจ็บปวดอีก

 

 

“ถ้ามันทำร้ายคุณหนูแค่ปลายก้อย พี่นี่ล่ะจะเป็นคนฆ่ามันเอง”กราฟพูดอย่างน่ากลัว

 

 

 

 

“โทโมะเป็นอะไรมั้ยทำไมนั่งนิ่งเชียว”ขนมจีนถามโทโมะที่นั่งเช็ดปืนเงียบๆจนน่ากลัว

 

 

“ประธานเดอะ ซันตัวจรงคือป๊อปปี้เท่ากับว่าแก้วคือคู่หมั้นที่แท้จริงของป๊อปปี้ไม่ใช่คู่หมั้นทีเจ มิน่า

ล่ะถึงได้สนิทกันขนาดนั้น”โทโมะพูดอย่างเจ็บปวดจนขนมจีนสัมผัสมันได้

 

 

 

“มือดีอันดับ1ของมังกรดำเป็นคนที่เข้มแข็งมากเรื่องแค่นี้อย่าเอามาคิดให้รกสมองเลย”ขนมจีนเดิน

มาปลอบโทโมะเพราะรู้ความรู้สึกเพื่อนดีว่าคิดถึงไงกับแก้ว

 

 

 

“เล่นละครฉากใหญ่ต้มเราจนเปื่อยโกหกได้อย่างแนบเนียนมันควรได้รับการเอาคืน จะได้รู้จักว่าพวก

มังกรดำไม่ใช่พวกที่จะหลอกกันได้แบบนี้”โทโมะพูดเสียงแข็งและเย็นชาน่ากลัว

 

 

“แต่นายจะทำอะไรนายต้องคิดหน้าคิดหลังดีๆนะเพราะพวกเดอะ ซันมีหน้ามีตาในสังคมพอ

สมควร”ขนมจีนเตือนเพราะรู้ดีว่าเวลาโทโมะโกรธน่ากลัวและบ้าดีเดือดมากขนาดไหน แล้วนึกถึง

อดีตโทโมะคนเดียวที่สู้กับพวกศัตรูกับ100คนตายเรียบเมิ่อเห็นศัตรูยิงพ่อแม่ตัวเองตายต่อหน้า

ต่อตา ทำให้ปู่ของฟางต้องอุปการะดูแลโทโมะมาตั้งแต่เด็กให้โตมาพร้อมกับฟางและฟลุ้ค

 

 

 

“ไม่ต้องห่วง ชั้นจะไม่บ้าแบบเก่าแน่นอน แต่เรื่องความโหดน่ะ กับคนที่มาหลอกลวงความรู้สึกของ

เราดูถูกมันจนยับเยินแบบนี้ มันควรต้องชดใช้”โทโมะพูดก่อนจะลุกขึ้นนำทุกคนไปพาตัวฟางกลับมา

 

 

 

 

 

“เอ ทำไมโทรไม่ติดนะ”ฟางพยายามโทรกลับหาเขื่อนแต่ก็ไม่ติด

 

 

“มีอะไรหรอฟางดูร้อนรนจัง”ป๊อปปี้เหล่มองฟางแล้วถาม

 

 

“อ๋อ ก็เขื่อนน่ะสิโทรมาหาฟางแล้วพูดเหมือนตกใจมากยังไงไม่รู้ล่ะที่รู้ว่าฟางมากับป๊อปปี้2คนทั้งที่

เมื่อก่อนไม่เห็นจะเป็นแบบนี้เลย”ฟางพูดทำเอาป๊อปปี้ชะงัก

 

 

“สงสัยจะชวนไปเที่ยวอีกล่ะท่า หรือไม่ก็มีเรื่องกับฟ้าแน่ๆ”ป๊อปปี้เปลี่ยนเรื่องคุย

 

 

“จริงสิยังไม่ได้โทรหากราฟเลย เดี๋ยวเสาร์นี้ต้องไปรับคุณปู่ด้วยสิ”ฟางพูดแล้วจะกดโทรสัพท์มือถือ

แต่ป๊อปปี้กลับปัดมือถือฟางหล่นกับพื้นรถ

 

 

“ป๊อปทำแบบนี้ทำไมน่ะ”ฟางหันไปมองไม่พอใจ

 

 

“อยู่ด้วยกันอย่าพูดถึงคนอื่นสิ โดยเฉพาะกราฟ อย่าคิดว่าป๊อปไม่รู้นะว่ากราฟมันคิดยังไงกับฟาง

ฟางเองก็รู้เต็มอกว่ามันชอบฟาง”ป๊อปปี้พูด

 

 

“แต่ทำไงได้ล่ะ มีคนชอบดีกว่ามีคนเกลียดไม่หึงนะ ยังไงฟางก็เลือกป๊อปไปแล้ว”ฟางยิ้มหวานให้

กับป๊อปปี้ ป๊อปปี้รีบเบือนหน้าหนีฟางไม่ให้มองรอยยิ้มนั้นเพราะมันอาจจะทำให้เขา ใจอ่อน

 

 

 

 

 

“เอาล่ะถึงแล้ว”ป๊อปปี้พูดก่อนจะเดินนำมาที่หลุมศพของคุณแสงตะวัน

 

 

“แม่ป๊อปสวยจัง เดี๋ยวนะแสงตะวันนี่ใช่คนเดียวกับเจ้าของมูลนิธิแสงตะวันรึเปล่า”ฟางหันไปถามเมื่อ

วางดอกไม้เสร็จ

 

 

 

“ใช่ แม่ตะวันเป็นคนที่สวย ใจดี อ่อนโยนมาก เป็นคนดีจนไม่น่าต้องตายแบบนี้”ป๊อปปี้พูดอย่างเจ็บ

ปวด

 

 

 

“ไม่เป็นไรนะป๊อป คุณแม่เค้าไปสบายแล้วล่ะ”ฟางเดินมาแตะไหล่ป๊อปปี้ แต่ชายหนุ่มหันไปมอง

ฟางนิดนึงก่อนจะสะบัดมือนั่นออก

 

 

 

“หึ ไปสบายงั้นหรอ พูดมาได้ไง แม่ชั้นต้องถูกพวกมันข่มขืนอย่างทารุณพวกมันทำเหมือนกับแม่ชั้น

ไม่ใช่คน แล้วท่านต้องตายเพราะเอาตัวเองปกป้องลูกยังไงล่ะให้ไม่ถูกไอ้มาเฟียใจโหดนั่นมันยิงลูก

แต่ตัวเองกลับมาต้องมาตายแบบนี้”ป๊อปปี้ระเบิดอารมณ์ออกมาใส่ฟางจนฟางตกใจ

 

 

 

“ป๊อปทำไมต้องมาระเบิดอารมณ์ใส่ฟางแบบนี้ด้วยล่ะ ฟางเป็นมาเฟียก็จริงแต่ฟางไม่ใช่คนที่ทำร้าย

แม่ป๊อปนะ”ฟางพูดอย่างไม่ยอมเช่นกัน

 

 

 

“หึ เธอไม่ทำแต่พ่อเธอทำยังไงล่ะ พ่อเธอฆ่าแม่ชั้น”ป๊อปปี้ระเบิดอารมณ์ใส่ฟางอีกครั้ง

 

 

“มะ ไม่จริง นี่มันเรื่องอะไรกัน”ฟางอึ้งปนตกใจก่อนจะถอยหนีป๊อปปี้แต่ชายหนุ่มดึงตัวฟางไว้

 

 

 

“พ่อเธอว่าที่หัวหน้าแก้งค์มังกรดำไงล่ะที่ประวัติไม่มีเรื่องด่างพร้อยเพราะปู่บังเกิดเกล้าของเธอน่ะ

ช่วยปกปิดหลักฐานความผิดไว้ มีแม่เธอแล้วยังมักมากอยากได้แม่ชั้น พอแม่ชั้นไม่เล่นด้วยก็ข่มขืน

แม่ชั้นและขู่จะฆ่าชั้นถ้าเอาเรื่องนี้ไปบอกใคร แม่ชั้นต้องทนกล้ำกลืนความเจ็บปวดนั่นมาตลอดพ่อ

เธอข่มขืนแม่ชั้นจนท้องพอรู้ว่ามิสเตอร์พ่อของชั้น ไม่สิพ่อบุญธรรมชั้นจะแต่งงานกับแม่ชั้นก็ส่งคน

ไปฆ่าพ่อบุญธรรมชั้นที่ฮ่องกงให้ตาย ปู่เธอเลยบินไปซื้อข่าวใช้เงินฟาดหัวซื้อคดีเพื่อปิดเรื่องราว

ทั้งหมด เป็นไง มาเฟียน่ะมีคนดีทั้งไม่ดี เป็นไงอึ้งรึไงว่ามาเฟียแนวหน้าเมืองไทยที่ดำรงอยู่ใน

กฎหมายไม่เคยทำอะไรผิดกฎหมายที่แท้มันเลวเน่าเฟะแบบนี้น่ะ”ป๊อปปี้พูดแล้วบีบแขนฟางแน่น

 

 

“ป๊อป ฟางเจ็บนะ ปล่อยฟาง”ฟางเริ่มกลัวป๊อปปี้แล้วขอร้องให้เขาปล่อยแต่ชายหนุ่มไม่ปล่อย

 

 

 

 

“ภานุ พอได้แล้ว ไม่เป็นสุภาพบุรุษเอาซะเลย”เสียงของมิสเตอร์ไมค์ดังขึ้นทำให้ป๊อปปี้ผลักฟาง

ออกห่างอย่างไม่ไยดี

 

 

 

“ทำไมกัน ทำไมป๊อปต้องเอาคุณฟางมาด้วย”แก้วถามทันที

 

 

 

“อยากจะตามมาเองช่วยไม่ได้ แต่ก็ดีเพราะจะได้รู้ความจริงซะ ป๊อปเองก็เบื่อล่ะต้องเล่นละครอยู่กับ

ยัยนี่”ป๊อปปี้พูดจบก็เดินไปหาแก้วแล้วหอมแก้มแก้วด้วยความคิดถึง

 

 

“นะ นี่มันหมายความว่ายังไงกัน นี่มันเกิดอะไรขึ้น”ฟางอึ้งจุกที่อกพูดไม่ออกกับภาพที่เห็น

 

 

 

“นี่จะมาใสซื่ออะไรกันอยู่ยะ ไม่เห็นจะแปลกที่บอสจะอยู่กับแก้วก็เค้าเป็นคู่หมั้นกันนิ”มายด์เข้ามา

พูดอย่างสะใจ ฟางช้อคเหมือนฟ้าผ่าลงกลางตัวทันที

 

 

 

“นี่น่ะหรอว่าที่เลดี้ของมังกรดำทำไมสภาพเป็นแบบนี้ล่ะ อะไรจ้ะ ตกใจอะไรหรอ”มดเดินเข้ามาพูด

เยาะเย้ยก่อนจะคล้องแขนทีเจเดินไปอยู่กับมิสเตอร์ไมค์

 

 

“พวกแกหลอกชั้น”ฟางพูดก่อนน้ำตาจะไหลออกมาไม่หยุด

 

 

 

“เอ้า นี่นายเป็นคนสอนยัยนี่แต่นายไม่ได้สอนหรอว่าอย่าไปไว้ใจใครมาก อย่าไว้ใจคนแปลกหน้า

น่ะ”มดพูด

 

 

 

“นึกว่าจะฉลาดพอจะมีเซ้นไง แต่ก็ดีเป็นแบบนี้น่ะก็ดีจะได้รู้ซักทีว่าแก้งค์มังกรดำที่ยิ่งใหญ่ของเมือง

ไทยน่ะ ที่จริงแล้วน่ะมีช่องโหว่มากมายแค่ไหน โหว่จนพวกเราสามารถเข้าไปทำงานให้ย่อยยับได้

ง่ายๆโดยไม่ต้องใช้แรงอะไรเลย”ป๊อปปี้พูดอย่างสะใจฟางอึ้งกว่าเดิม

 

 

 

 

เพี้ยะ

 

 

 

ฟางทนไม่ไหวลุกขึ้นแล้วเดินไปตบหน้าป๊อปปี้หน้าหัน

 

 

 

“เลว ชั้นไม่คิดเลยนะว่านายจะเป็นคนแบบนี้ นายมาหลอกชั้นทำไม”ฟางร้องไห้ออกมาแล้วทุบ

ป๊อปปี้

 

 

 

“โอ้ย รำคาญ”ป๊อปปี้โมโหผลักฟางล้มไปกองกับพื้นอีกครั้ง

 

 

“เฮ้ ทำแบบนี้นายไม่เสียดายของรึไงยิ่งสวยๆน่ารักๆแบบนี้น่ะ”ทีเจพูด

 

 

 

“หรอ แล้วไง คนอย่างชั้นกินแล้วไม่กินซ้ำเพราะชั้นมีตัวจริงของชั้นอยู่นี่ทั้งคนแล้ว”ป๊อปปี้พูดอย่าง

สะใจ แวบนึงแก้วมองฟางอย่างสงสารหัวอกผู้หญิงด้วยกันมาก ฟางฟังเช่นนั้นก็ยิ่งน้ำตาไหลออกมา

ด้วยความเสียใจ

 

 

 

 

 

 

“พล่ามมามากแล้ว หยุดเห่าซักที รำคาญ”กราฟพูดขึ้นแล้วยิงปืนขึ้นฟ้าก่อนที่ทุกคนจะหันไปมอง

แล้วพบว่าโทโมะ กราฟ เขื่อน ขนมจีนและฟ้ายืนนำพวกแก้งค์มังกรดำมองมาด้วยสายตาเอาเรื่อง

 

 

 

“ปล่อยฟางเดี๋ยวนี้นะ ไม่งั้นอย่าหาว่าชั้นไม่เตือน”โทโมะพูด

 

 

 

“ก็ลองมาทำอะไรพวกเดอะ ซันดูสิ อย่าคิดว่าพวกมาเฟียมีสิทธิจะทำอะไรตามอำเภอใจได้ ที่นี่คือ

สถานที่ที่ไม่ควรจะมาเปื้อนเลือด และยิ่งเป็นเลือดมาเฟียด้วยมันสกปรกเกินไป”แก้วพูดเพราะที่นี่

คือสถานที่ที่ของแม่ป๊อปปี้เธอไม่ยอมให้มามีเรื่องกันที่นี่หรอก โทโมะมองแก้วที่คล้องแขนป๊อปปี้

อย่างปวดใจก่อนจะเบือนหน้าหนีไป

 

 

 

“นี่ที่นายถามชั้นไม่ใช่เพราะว่านายจะมาหาชั้นแต่นายมารับตัวนังนี่งั้นหรอ”มายด์โวยวาย

 

 

 

“ใช่ บอดี้การ์ดที่ดีต้องมีหน้าที่ดูแลปกป้องไม่ให้เจ้านายเป็นอันตรายไม่เหมือนไอ้คนทรยศที่โกหก

ปลิ้นปล้อน ทำลายแม้กระทั่งความเชื่อใจของคุณหนูและคนในแก้งค์”กราฟพูดอย่างเจ็บแค้นเมื่อยิ่ง

เห้นน้ำตาบนแก้มเนียนของฟาง

 

 

 

“มันจำเป็นด้วยหรอ ชั้นมีพรรคพวกของชั้นตรงนี้จำเป็นอะไรจะต้องสนใจพวกอื่น ชั้นไม่มีวันทรยศ

พวกของชั้นหรอก”ป๊อปปี้พูดเยาะๆ

 

 

 

“ชั้นผิดหวังในตัวนายมากนะป๊อปปี้ นายเป็นคนเก่งแต่ไม่คิดว่านายจะเลวขนาดนี้”ขนมจีนมองป๊อปปี้

แล้วพูด

 

 

 

“ชั้นเลวกับพวกที่มาเลวกับพ่อบุญธรรมแล้วก็แม่ชั้นก่อนไงล่ะ มันต้องชดใช้แค่นี้มันยังน้อย

ไป”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

“ละ ลูกบุญธรรมหมายความว่าไง”ฟางพูดเพราะตอนนี้เธองงไปหมดว่าที่ป๊อปปี้พูดอันไหนจริงอัน

ไหนหลอกกันแน่

 

 

 

 

“หมายความว่าพวกเรา5คนคือลูกบุญธรรมของมิสเตอร์ไมค์ก็จริง แต่ป๊อปปี้คือลูกชายแท้ๆของมิสเต

อร์ไมค์มีอะไรสงสัยอีกมั้ยจ้ะสาวน้อย”ทีเจพูดเยาะๆฟางหันไปมองปีอปปี้ที่ยิ้มเยาะออกมาอย่าง

ร้ายกาจแล้วส่ายหน้า

 

 

 

“ขอบคุณนะที่หลอกพวกเราจนเชื่อใจนายจนสนิทใจแล้วนายก็มาทำลายความรู้สึกดีๆที่พวกมังกร

ดำมีให้ ขอบคุณนะที่ทำให้ชั้นได้รู้ว่าคนที่ชั้นไว้ใจสุดท้ายมันจะแว้งมาทำร้ายเราได้แบบนี้”ฟางกลั้น

น้ำตาแล้วพูดออกมา

 

 

 

 

“เอาล่ะ นี่ถือว่าเป็นการสอนจากชั้นอีกบทละกัน ว่าอย่าไว้ใจคนใกล้ตัว โดยเฉพาะเดินในสายแบบนี้

แล้วการหามิตรซักคนน่ะยาก อ้อ แล้วเรื่องของชั้นกับเธอมันเป็นไปไม่ได้นะ เพราะชั้นไม่ได้รักเธอ

มีแต่แต่เธอที่ทึกทักทุกอย่างไปเองเอาล่ะจะกลับไปกับพวกไม่ใช่หรอ ไปได้แล้ว แค่นี่สุสานแม่ชั้น

มันก็แปดเปื้อนไปด้วยความเลวจากพวกของเธอมากพอแล้ว ออกไป”ป๊อปปี้พูดเยาะเย้ยฟางอย่าง

ร้ายกาจก่อนจะไล่ฟางอย่างไม่ไยดี ฟางหันหลังกลับไปด้วยความเสียใจแล้วเดินกลับมาหาคนใน

แก้งค์ที่รอรับเธอกลับบ้าน ตอนนี้เธออ่อนแอเหลือเกิน เธอไม่ไหวแล้ว

 

 

 

 

 

คือเอิ่ม พอพิมตอนนี้เสร็จคิดหนักเลยนะ ว่าป๊อปปี้ในบทนี้เล้ว เลว แต่อย่าโกรธเลยนะ

 

เพื่อความมันของเรื่องนี้ ปล่อยให้เฮียเลวต่อเถอะ เพราะเฮียยังร้ายได้มากกว่านี้

 

ส่วนคู่ในเรื่องนี้ยังเป็นป๊อปฟาง โทโมะแก้วแน่นอน แต่ตอนนี้ขอสลับคู่แปปนะ

 

 

อย่าลืมเม้นกับโหวตเรื่องนี้เยอะๆด้วยน้าาา 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.1 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.3 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา