สงครามรักร้าย..สุดท้ายคือเธอ!

9.7

เขียนโดย TKda

วันที่ 28 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 เวลา 19.30 น.

  35 ตอน
  1013 วิจารณ์
  25.03K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2557 13.42 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

9) สมัครงาน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

                                         รับสมัครงาน 10 อัตรา

                                         คุณสมบัติ

                                     - ผู้หญิง อายุ 16 ปีขึ้นไป

 

                                         -สามารถทำงานได้เต็มทุกเวลา

 

                                                      -เย็บเสื้อผ้าโดยใช้จักรโรงงานได้ เย็บผ้าได้ทุกชนิดเเละทุกแบบไม่ว่าจะเป็นผ้ายืด ผ้าฝ้าย ผ้าลินิน ผ้าดิบ ฯลฯ

สนใจติดต่อคุณอุด จาระ เบอร์โทร 08x xxx xxxx

 

 

 

ไม่ไหว =_=;; แค่ชื่อคนที่ต้องติดต่อก็สยองเเล้ว คนบ้าอะไรชื่ออุด นามสกุลจาระ ชั้นมองผ่านประกาศสีเหลืองไปอ่านแผ่นข้างๆสีส้มกัน

 

 

 

รับสมัครงานดูส้วม 3 อัตรา

 

 

 

ไม่เอาแน่ๆ ไม่เอาเด็ดขาด ชั้นเบนสายตาไปที่ป้ายอีกแผ่น

 

 

 

รับสมัครเลี้ยงเด็ก 1 อัตรา

 

 

 

พี่เลี้ยงงั้นหรอ -_- ไม่ดีกว่า ขนาดดูแลตัวเองชั้นยังทำไม่ค่อยจะได้ นับประสาอะไรกับเลี้งเด็ก ไม่แน่ว่าชั้นอาจจะทำเด็กตาย - -

 

 

 

รับสมัครงายหลายอัตรา

หน้าที่

แบกข้าสาร

บดปลาหมึก

ก่ออิฐ

ฉาบปูน

ตอกเสาเข็ม

ขับรถพ่วง

ฯลฯ

 

 

 

แง้ TOT ทำไมไม่มีงานอะไรที่ชั้นพอทำได้เลย ชั้นหันไปมองแผ่นสุดท้ายสี่ขาวที่แปะอยู่ริมสุด หวังว่าจะเป็นอะไรที่ชั้นพอจะทำได้บ้างนะ

 

 

 

รับสมัครงาน!

พนักงานเชียรืเบียรืหลายอัตรา

คุณสมบัติ

-ผู้หญิงอายุ 18 ปีขึ้นไป

-สามารทำงานได้ตั้งเเต่เวลา 19.00-24.00 น.

-รูปร่างหน้าตาดูดี

สนใจติดต่อ ร้านอาฟเตอร์ไนต์ ถนน xx เบอร์ 08x xxx xxxx

ป.ล. สวัสดิการและค่าจ้างดีมาก

 

 

 

OoO!! เหมือนสวรรค์ส่งมาโปรด ชั้นรีบบันทึกเบอร์ที่ติดต่อเอาไว้ทันที ถึงจะไม่รู้ว่าพนักงานเชียร์เบียร์ที่ว่านั้นคืออะไรเเละมีหน้าทีทำอะไร แต่ดูท่าทางว่าจะไม่ใช่งานที่ยากอะไรมากมาย สาวเชัยร์เบียรืฟังจากชื่อแล้วก็น่าจะประมาณว่าให้ถือเบียร์เเล้วร้องเพลง ฮูเร่ ฮูเร่ ฮ่า ฮ่า ก็ได้ >O< แถมเวลาทำงานยังเป็นเวลาที่ชั้นทำได้อีกด้วย ชั้นอยู่ ม.5 อายุ 17 ขาดอีกปีเดียวเอง ยังไงก็ลองไปดูที่ร้านก่อนเเล้วกัน

 

 

 

 

"ไปร้านอาฟเตอร์ไนต์ค่ะ"แก้วโบกมือเรียกวิน ก่อนจะบอกไป

 

 

 

 

ป้ายสีชมพูบานเย็นเด่นชัดอยู่หน้าร้านติดกับตัวอัพษรสีขาวที่เขียวว่า อาหเตอร์ไนต์ ชั้นลองกระโดดจากท้ายมองไซค์ ก่อนจะส่งเงินให้เเล้วจึงเดินเข้าไปในร้าน

 

เเต่ดูเหมือนว่าร้านจะยังไม่เปิด มีพนักงานคนนึงยืนกวาดใบไม้ข้างหน้า

 

 

 

 

 

"ร้านยังไม่เปิดนะค่ะ"พนังงานบอก

 

 

 

 

"ชั้นมาสมัครงานค่ะ"แก้วตอบ

 

 

 

 

"อ๋อ ถ้างั้นเดินอ้อมเข้าทางหลังร้านเเล้วขอขอผู้จัดการเลยค่ั"พนักงานบอก ชั้นจึงเดินไปตามที่เค้าบอก เเต่ทำไมมันดูทึมๆ อาจจะเป็นเพราะร้านยังปิดอยู่ก็ได้  เห็นผู้ชายคนหนึ่งกลังยืนสั่งงานพนักงานอยู่ คิดว่าเขาคงเป็นผู้จัดการร้านนี้ เเต่เมื่อหันมาเห็นชั้นเข้า เขาก้หยุดคุยเเล้วเดินตรงเข้ามา

 

 

 

"ขอโทษครับ ร้านยังไม่เปิด"ชายคนนั้นกล่าว

 

 

 

 

 

"อ๋อชั้นมาสมัครงานน่ะค่ะ เห็นประกาศติดเอาไว้ว่ารับสมัครสาวเบียร์เบียร์"แก้วพุด

 

 

 

 

 

"อ๋อ ถ้างั้นเข้ามาก่อนสิ"ชายคนนั้นพูด

 

 

 

 

 

"คือว่า"ชั้นไม่รู้จะเริ่มยงไงเพราะไม่เคยสมัครงานด้วยสิ

 

 

 

 

 

"ไม่ต้องพูดพร่ำทำเพลงอะไร ชั้นเป็นผู้จัดการของร้านนี้ เเละตอนนี้เราขาดสาวเชียร์เบยร์ ที่นี่พึ่งเปิดได้ไม่นานแต่แขกเยอะมาก หน้าตาเธอก็ใช้ได้เลยเพราะฉะนั้นชั้นจะรับเธอเข้าทำงานทันที เเต่เธอต้องกรอกประวัติลงกระดาษนี่"ชายคนนั้นพูดเเล้วชูกระดาษแผ่นนึงขึ้นมา

 

 

 

 

 

"ความจริงชั้นไม่ค่อยแน่ในว่าพนักงานเชียร์เบียร์ต้องทำอะไรบ้างน่ะคะ"แก้วพูด

 

 

 

 

 

"ฮ่าๆๆๆ ไม่ต้องห่วง เรื่องมันง่ายมาก ที่นี่เราขายเบียร์ยี่ห้อชาโป หน้าที่ของเธอก็แค่คอนรินเบียร์ให้กับแขกหรือแนะนำเบียร์ให้แขกที่ดื่มเท่านั้นเอง"ชายคนนั้นตอบ

 

 

 

 

 

โอ๊ะ ฟังดูงานจังแฮะ - -

 

 

 

 

 

"เอ่อคือ มีอีกเรื่องที่ชั้นอบากบอกน่ะค่ะ"แก้วพูด

 

 

 

 

 

"ว่าไงละ"ชายคนนั้นถาม

 

 

 

 

 

"ชั้นอายุ 17 เเต่ว่ากลางปีหน้าก็จะ 18 เเล้ว แบบนี้ชั้นจะทำงานนี้ได้มั้ย"แก้วพูด

 

 

 

 

 

"อ่า ปัญหาใหญ่เลยละ ถ้าอย่างนั้นชั้นอาจจะยังรับเธอไว้ไม่ได้นะแบบนี้"ชายคนนั้นพูด

 

 

 

 

 

"ทะ ทำไมละค่ะ TT ชั้นจำเป็นต้องได้งานนี้จริงๆ นะค่ะ ขอร้องล่ะ ช่วยรับชั้นเข้าทำงานทีเถอะ"แก้วอ้อนวอน

 

 

 

 

 

"มันผิดกฏกดหมายนะ รับเด้กที่อายุต่ำกว่า 18 เข้าทำงานน่ะ"ชายคนนั้นตอบ

 

 

 

 

 

"แต่ถ้าไม่พูดก็ไม่มีใครรู้ไม่ใช่หรอคะ ขอร้องละค่ะ ไม่อย่างงั้นชั้นอดตายแน่ๆ"แก้วพูด

 

 

 

 

 

"เอาบัตรประชาชนมาดูสิ"ชายคนนั้นพูด แก้วจึงหยิบบัตรให้ดุทันที

 

 

 

 

 

"....."

 

 

 

 

 

"อืม ความจริงก็ขาดอีกแค่ไม่กี่เดือน เธอเองก็หน้าตาดีด้วยจะปฏิเสธก็น่าเสียดายอยู่ ก็ได้ ชั้นรับเธอเข้าทำงาน"ชายคนนั้นพูด

 

 

 

 

 

"ชัยโย ขอบคุณค่ะ"แก้วกระโดดดีใจ

 

 

 

 

 

"ว่าเเต่จะไม่ถามสักหน่อยหรอว่าได้งินค่าจ้างเท่าไหร่"ชายคนนั้นพูด

 

 

 

 

 

"อ๊ะ ลืมไปเลย แล้วที่นี่ได้เงินเท่าไหร่หรอค่ะ"แก้วถาม

 

 

 

 

 

"ชั่วโมงละห้าสิบ"ชายคนนนั้นตอบ ชั่วโมงละห้ามสิบ OoO ทำตั้งเเต่หนึ่งทุ่มถึงเที่ยงคืนห้าชั้วโมง ก้ได้สองร้อยห้าสิบ วันนึงได้สองร้อนห้าสิก็ไม่ใช่เงินน้อยๆเลยนะเนี่ย

 

 

 

 

 

"งั้นก็เริ่มทำงานพรุ่งนี้ก้แล้วกัน"ชายคนนั้นพูด

 

 

 

 

 

"ได้ค่ะ"แก้วตอบ หลังจากนั้นก้กรอกอะไรต่างๆในใบนั่น ก่อนจะเดินออกมาข้างนอก

 

 

 

 

ข้างนอกเริ่มมืดลงเเล้ว ชั้นมองหาวินมอเตอร์ไชค์รับจ้างเพื่อที่จะนั่งหลับบ้าน ฮิๆ กลับบ้านไปหาชุดทำงานพรุ่งนี้ดีกว่า

 

 

 

 

ฟึ่บ

 

 

 

 

พลั่ก

 

 

 

 

 

"ทำแบบนี้อยากตายรึไงห๊ะ"ขณะที่ชั้นกำละงโดดดีใจอยู่นั้นเอง จู่ๆ ร่างสูงร่างหนึ่งก้เข้ามาล็อกตัวชั้นจากด้านหลังเเล้วลากเข้าไปที่ซอยแคบๆลึกๆ ชั้นพายายามร้องขัดขืนเเต่ล็อกไว้เเน่มากทำให้ชั้นกระดิกแทบไม่ได้เลย นี้ชั้นทำลังดดนปล้นหรอไม่เอาน่ะ TOT

 

 

 

 

 

"อื้ออ"น้ำตาข้องชั้นค่อยไหลลงมา

 

 

 

 

 

"บอกเเล้วไม่ใช่หรอว่า ถ้าชั้นยังไม่มาให้ยืนรอในโรงเรียนห่อน"สะ เสียงนี่มัน

 

 

 

 

 

"....."

 

 

 

 

 

"ทำไมถึงออกมาก่อน ทำไมต้องให้ชั้นตามหาเธอแทบบ้า!"โทโมะพุด ตอนนี้เราอยู่ในที่แคบมากเเละเเสงสว่างก็ไม่ค่อยมี

 

 

 

 

 

 

"ขอโทษค่ะ ขอโทษจริงๆ"แก้วพูด

 

 

 

 

 

"เฮ้ มนุษย์นอกโลกพูดภาษาคนได้เเล้วนี่"โทโมะพุด เออ จริงสิสงสัยเพราะมือดมั้งไม่เห็นหน้าก็เลยกล้าพุด ในตอนนั้นเค้าก็ยกมือขึ้นมาปิดตาชั้น เอ้าปิดทำไมมันมืดอยู่เเล้ว -0-

 

 

 

 

 

"ขอโทษจริงๆ นะค่ะ ชั้นลืม ลืมไปสนิทเลย"แก้วพูด

 

 

 

 

 

"พูดเป็นเเต่คำว่าขโทษรึไง -_-ช่างมันเถอะน่า เเต่คราวหน้าถ้าเธอทำอย่างนี้อีกชั้นจะลงโทษ"โทโมะพุดก่อจะเอามือที่ปิดตาแก้วล้วงไปในกระเป๋ากางเกง

 

 

 

 

 

"ค่ะๆ ไม่ทำอีกเเล้ว"แก้วพุด

 

 

 

 

 

"ถ้าถูกไอ้พวกเวรนั่นจับตัวไปได้จะทำยังไง"โทโมะพุด

 

 

 

 

 

"พี่โทโมะเป็นห่วงชั้นหรอค่ะ หรือว่ากลัวโรงเรียนพี่จะเเพ้"แก้วพุด นี่ชั้นพุดอะไรผิดไปรึเปล่านะเพราะหลังจากนั้นพี่โทโมะก็ไม่พุดอะไรกับชั้นอีกเลย พวก้เราออกมาจากซอกตึกบางทีชั้นอาจจะไม่ควารพูดประโยคนั้นออกไปก้ได้

 

 

 

 

 

พี่โทโมะมาส่งชั้นที่ห้องเหมือนเคยเเต่คราวนี้ไม่พูดล่ำลาอะไร มีแต่ความเงียบ นี่ชั้นทำให้เขาเกลียดหรือเปล่า ชั้นได้แต่มองแผ่นหลังของเขาที่ค่อยๆ ออกห่างไป ก่อนจะภาวนาในใจ ขอให้เราได้เข้าใกล้กันมากขึ้น ขอให้ชั้นได้เข้าใจพี่โทโมะมากกว่านี้ เเละที่สำคัญ ขอให้เราได้แอบชอยเงียบๆแบบนี้ต้อไป

 

 

ชั้นขอมากไปรึเปล่านะ...

 

 

 

 

 

"ชอบหมอนั่นหรอ"ชั้นหันขวับไปตามเสียงที่ดังมาจากห้องของตัวเอง เป็นพิชชี่ที่นั่งอยู่บนโต๊ะอาหารในห้องของชั้นเอง เฮ้อออ นี่ชั้นลืมปิดประตูที่ระเบียงอีกเเล้วใช่ไหมเนี่ย

 

 

 

 

 

"..?..."พิชชี่กระโดดลงมาจากโต๊ะก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาชั้นในขณะที่ชั้นไม่รู้ว่าควรจะเอามือไปวางไว้ที่ตรงไหนดี ทำไมวันนี้พิชชีถึงดูแปลกกว่าทุทีนะ

 

 

 

 

 

"ว่าไง ชอบหมอนั่นใช่ไหม"พิชชี่พุด

 

 

 

 

 

"นะ นายรู้ได้ไง >////<"แก้วพุดเเล้วหน้าแดง

 

 

 

 

 

"สีหน้าเธอมันฟ้อวน่ะสิ"พิชชี่พุด

 

 

 

 

 

"หา! หน้าชั้นดูง่ายขนาดนั้นเลยหรอ"แก้วพุด

 

 

 

 

 

"อืม"พิชชี่ตอบ

 

 

 

 

 

"ทำไมดีละๆ"แก้วพุด

 

 

 

 

 

"ไม่เห็นยาหเลยหนิ เธอก็เปลื่ยนใจมาหวั่นไหวกันชั้นแทนสิ^^"พิชชี่พุด

 

 

 

 

 

"เอ่อ.."ช็อคค่ะ

 

 

 

 

 

"ฮ่าๆ ล้อเล่นน่า ดุเธอทำหน้าเข้าสิ เเมลงวัลจะบินเข้าปากอยู่เเล้ว อะนี่ ชั้นซื้อมาฝาก ตอบแทนที่มารบกวนเธอ"พิชชี่พูดก็ยื่นถุงอะไรมาให้ชั้น ชั้นจุงรับไว้

 

 

 

 

 

"...."

 

 

 

 

 

"ไปละชั้นอาจจะมีเรื่องรบกวนเธออยู่บ่นๆ"พิชชี่พุดเเล้วเดินออกไปทางประตูห้อง ชั้นก้มลงมองถุงที่เขาเพึ่งให้มาเเล้วก็พบว่ามันคือกิ๊กติดผมลายกระต่ายสัชมพูหน้าตาคล้ายๆรองเท้าของชั้นเลย เเต่เอ๊ะเดี๋ยวสิชั้นยังไม่ได้บอกขอบคุรเค้าเลยนิ -0-!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

__________________________________________________________________________________

 

 

มาอัพให้แล้วนะค่ะ

 

เม้นกันหน่อยน้าาา

 

ตอนหน้าเรามาดูฟางกับป๊อปปี้กัน

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.8 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.7 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา