Fic Naruto พันธสัญญาสีดำ ความเศร้า ความรัก ภาค1

9.3

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เวลา 07.27 น.

  70 ตอน
  65 วิจารณ์
  28.16K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 15.46 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

19) บทที่16 รถไฟมหัศจรรย์

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

หลังจากที่ซากุระกลับมาจากการเดทนั้นก็โดน พวกโคโนฮะและฮิคารุแซวยกใหญ่เลยทีเดียวในขณะที่ลีนั่งซึมโดยมีเนจินั่งปลอบ

โดยเริ่มจากอิโนะเป็นแรก"แหมยัยโหนกกลับมาซะค่ำ ความสัมพันธ์ของเธอรุดหน้าแล้วรึจ๊ะ เุธอนี่เนี่ยไวกว่าฉันซะอีกนะ"

"บะ..บ้าเหรออิโนะ ฉันไม่ได้คิดอะไรกับพี่เค้านะ"

เท็นเท็นเข้ามาเสริม"ก็แหมเราเห็นเธอยอมให้เค้านอนหนุนตักที่สวนสาธารณะอีก อย่านึกว่าพวกเราไม่เห็นนะ"

"พะ..พวกเธอรู้ได้ไงอะ"

ฮินาตะเข้าเฉลย"ก็ตอนที่พวกเรากลังเดินเที่ยวอยู่น่ะนะ บังเอิญเห็นโคยูกิซังนอนหนุนตักของซากุระจังพอดีคะ"

อิโนะเข้ามาพูดต่อ"จากนั้นพวกเราก็แอบตามทั้งสองคนไปจนกระทั่งทั้งสองคนหายไปไหนก็ไม่รู้ บอกหน่อยได้ไหมยะ ว่าเธอกับโคยูกิซังไปไหนกัน หรือว่า อิ อิ อิ"

ซากุระเลยตบหัวเพื่อนซี้ทีหนึ่ง"เขาแค่พาฉันไปที่ๆพิเศษ อีกไม่นานที่นั่นคงจะกลับมาดังอีกครั้ง"

คิบะเอ่ยถาม"ที่ไหรเหรอ"

ซากุระตอบตามความจริงด้วยสีหน้ายิ้มพรายอย่างสุขใจ"สวนสนุกน่ะ ถึงแม้ว่าตอนนี้มันจะถูกปล่อยร้างไว้นาน แต่เครื่องเล่นที่นั้นยังคงเล่นได้ตามปกติ พี่โคยูกิบอกว่าจะลองฟื้นฟูให้สวนสนุกนี้กลับมาใช้ได้อีกครั้ง"

ฮิคารุถาม"สวนสนุกร้าง? อ๋อ ที่นั่นเอง"

ชิกามารุถามบ้าง"ที่นั่นมันที่ไหนเหรอ"

ซาอิพูดบ้าง"ผมเคยได้ยินนะครับ ที่แคว้นยูกิมีสวนสนุกที่เป็นสถานที่ท่องเที่ยวยอดนิยมของแคว้นนี้เลยนะครับ แต่เพราะเจ้าของนั้นเป็นพวกชอบเล่นการพนันและมีหนี้สินเป็นจำนวนมากเลยต้องหนีออกจากแคว้นแล้วสวนสนุกให้ร้างไปเป็นปีๆ"

โคฮารุเสริม"ถูกต้อง จนปันจุบันไม่ค่อยมีคนรู้จักทางที่จะไปที่นั่นแล้วแหละ นับว่าไอ้หมอนั่นเตรียมตัวมาดีแฮะ"

ทุกๆคนต่างงง"เอ๋"

โคฮารุพูดต่อ"เพราะว่าเจ้านั่นน่ะไม่เคยจีบสาวหรือเดทหรอก ที่รู้น่ะเพราะเจอกันบ่อย สมัยเรียนด้วยกันเจ้านั้นเป็นคนขี้อายสุดๆแถมสเปคของหมอนั่นต้องอายุน้อยกว่าอีกด้วย แต่ฉันบอกว่าซากุระเป็นนินจา เจ้านั่นก็ไม่ได้รังเกียจอะไรซะด้วยแถมยังบอกอีกว่า วากุระจังตัวเล็กแต่ฝีมือท่าทางใช่เล่นเหมือนกุหลาบงามก็ต้องมีหนามแหลม"

ซากุระได้แต่หน้าแดงเดินกลับเข้าห้องไป พอมาถึงหน้าห้องก็เจอกาอาระมาดักรอ เค้าเริ่มเปิดประเด็น"วันนี้ดูเหมือนว่าซาสึเกะจะตามเธอมานะ ดีที่พวกเราผ่านไปและแอบดูอยู่พอดี"

ซากุระช็อคเล็กน้อย"คนอื่นรู้รึเปล่า"

กาอาระส่ายหน้า"ยัง ฉันรู้แค่คนเดียว"

"ขอร้องล่ะ อย่าบอกเรื่องนี้กับป้าของฉันเลยนะ ฉันไม่อยากให้ท่านเป็นห่วง"

"บางครั้งเธอควรจะฮารุยซังนะ ถ้าท่านรู้ตอนหลังท่านจะเสียใจ"

"ขอร้องล่ะ ฉันยังไม่พร้อมให้ป้ารู้ อย่างที่นายพูดถ้าท่านรู้ ท่านจะเสียใจมากเพราะท่านปู่ท่านย่าก็เสียไปหมดแล้ว ถ้าจากไปอีกคนป้าคงหัวใจสลายแน่ ตอนนี้ฉํนเองก็พยายามหาทางรักษามันอยู่นะ"พอพูดจบซากุระก็เดินเข้าห้องไปแล้วล้มตัวนอนบนฟูกอย่างเหนื่อยล้า"จริงสิ"

เด็กสาวรีบหยิบคัมภีร์ออกมาแล้วนำดาบคู่ออกมา'ซึบารุซัง ฉันมีเรื่องจะถามหน่อยคะ'

'อะไรเหรอยัยหนู'

ซากุระตัดสินใจดึงมือยางที่สวมไว้ที่มือขวาออกก้ปรากฏเป็นรอยอักขระสีดำรูปตราประหลาดอยู่'คุณรู้มั้ยว่านี่คืออะไร'

'อักขระคำสาปของเทพน่ะ เป็นคำสาปที่เทพเท่านั้นที่จะถอนได้ ว่าแต่เธอไปได้มันมาแต่เมื่อไหร่กัน'

'เมื่อสองปีก่อนคะ'

'อืม ไม่แน่นะยาทิพย์อาจจะรักษาได้'

'จริงเหรอคะ'

'มันไม่แน่ซักเท่าไหร่ แต่อย่างน้อยมันอาจจะช่วยเยียวยาชีวิตเธอได้'

'ว่าแต่อักขระเทพเหรอ ทำไมคุณรู้ล่ะค่ะ'

'ฉันเคยเห็นครั้งหนึ่งน่ะนะ อ้อเพราะถ้าเป็นอักขระคำสาปธรรมดา มันจะเป็นร่องรอยลามไปทั่วร่างกายแต่นี่มันเป็นแค่ตราสัญลักษณ์ที่จะค่อยๆกัดกินชีวิตเธอทีละน้อยๆ เท่าที่เคยในตำนานว่าไว้ ว่านั่นเป็นสัญลักษณ์ที่ซาตานทำไว้เพื่อให้เราทำงานให้ หรือ คำสาปแช่งอะไรทำนองนี่น่ะนะ'

'เหรอค่ะ'

'ยัยหนู ถ้ายังมีชีวิตอยู่ก็ยังมีความหวังนะ'

'ขอบคุณคะ ซึบารุซัง'ว่าแล้วเธอก็เก็บซึบารุเข้าคัมภีร์ตามเดิม

อีกด้าน

ทีมเหยียว

ตอนนี้ซาสึเกะอารมณ์ขุ่นสุดๆเพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะวันนี้จับเป้าหมายไม่ได้ ตอนอยู่ที่สวนสาธารณะนั้นดันเจอพวกโคโนะฮะที่แอบดูเป้าหมายอยู่เหมือนกัน แถมเห็นภาพอันบาดตาบาดใจอีก ไหนจะตอนที่อยู่ในร้านอาหารที่พลัดกันป้อนข้าวเดินจูงมือกัน ไหนจะเป็นตอนที่นอนหนุนตักกัน ประคองกันอีก อีกนึกถึงอารมณ์ก็ยิ่งเสีย

ซุยเงสึหันไปกระซิบกับจูโกะ"ไอ้ซาสึเกะ มันเป็นวันนั้นของเดือนรึไงวะ"

จูโกะขำเล็กน้อยก่อนจะกระซิบตอบสงสัยไปเห็นอะไรบาดตาบาดใจมาล่ะมั้ง?"

คารินเดินเข้านั่งใกล้พลางซบ"ซาสึเกะจ๊ะจ๋า คารินนวดให้ไหม"

"ไปไกลๆคาริน"ซาสึเกะพูดเสียงเย็นจนคารินต้องรีบถอยออกมาทันที

ซายะพยายามกลั้นหัวเราะเต็มที่

ทางด้านซากุระ

หลังจากอาบน้ำกินข้าวเย็นเสร็จ

ซากุระก็นึกถึงตั๋วรถไฟที่ได้มาจากแคทชี่ได้"จริงสิ เที่ยงคืนสินะ ตั๋วหนึ่งใบต่อหนึ่งคน"

ประมาณห้าทุ่มกว่า ซากุระเเต่งตัวด้วยชุดเสื้อยืดสีขาวขอบดำกางเกงขาสามส่วนสีน้ำตาลสวมเสื้อแจ๊คเก็ตหนังสีดำพร้อมกระเป๋าสะพายใบเล็กสีน้ำตาลและพันผ้าพันคอสีขาว และหมวกฟักทองสีดำ รองเท้าบู๊ทสีน้ำตาลยาว ใบหน้านั้นแต่ทาลิบมันก็เท่านั้นพอแต่งเสร็จเธอก็รีบไปที่สถานีโดยไม่ลืมตั๋วรถไฟ

พอมาถึงสถานี ตามที่ในตั๋วได้ระบุไว้ เธอก็พบว่ามีสุนัขและแมวเป็นจำนวนมากกำลงต่อแถวขึ้นขบวนรถไฟโดยมีเจ้าหน้าที่ตรวจตั๋วเป็นเจ้าแมวสีขาวตัวใหญ่ยืนสองขาในชุดนายสถานีกำลังตรวจตั๋วอยู่พอมาถึงเธอ เจ้าเหมียวนายสถานีก็เอ่ยกับเธออย่างสุภาพ"ขอตรวจตั๋วหน่อยครับ คุณหนู"

เด็กสาวยื่นตั๋วให้ เจ้าเหมียวนายสถานีก็ปั๊มตราประทับที่ตั๋วพลางเชิญ"เชิญครับ ขอให้สนุก"

พอซากุระเข้ามานั่งบนรถไฟก็พบว่ารถไฟขบวนนี้ดูหรูหราเต็มไปด้วยสุนัขและแมวจำนวนมากกำลังอย่างเรียบร้อยรอรถไฟออก

พอเธอได้ที่นั่งแล้ว นายสถานีก็ประกาศ"รถไฟจะออกแล้ว ขอให้สนุกกับรถไฟมหัศจรรย์นะครับ ออกรถได้"

รถไฟเริ่มแล่นออกจากสถานี ซากุระมองไปที่หน้าต่างเพื่อที่จะดูวิว"โอ้โห"ทิวทัศน์ที่เธอเห็นนั้นคือภาพของแคว้นยูกิจากที่สูงเธอรู้ทันทีว่ารถไฟขบวนนี้กำลังแล่นบนท้องฟ้า แคว้นยูกิในยามคำ่คืนนั้นดูงดงามไม่แพ้ที่ไหน พื้นที่ที่ปกคลุมด้วยหิมะสีขาว ติดชายทะเล มีบ้านมากมายหลายหลังและแสงไฟในยามค่ำของร้านค้าต่างๆนานา มันช่างดูงดงาม หัวใจของเธอนั้นเปี่ยมสุขเหลือเกิน รถไฟขบวนนี้มหัศจรรย์สมชื่อจริงๆ รถไฟนั้นได้แล่นไปยังแคว้นต่างๆจนเวลาล่วงเลยไปนาน

ซากุระรู้สึกตัวอีกทีก็พบว่าตัวเองอยู่ที่ห้องนอนพร้อมชุดนอน"ฝันเหรอ"แต่แล้วพอเธอส่องกระจกดูก็พบว่าที่หน้าผากของเธอนั้นมีรอยหมึกสีแดงรูปเท้าแมวอยู่ "จำได้แล้ว"

ซากุระนึกย้อนไปหลังที่เวลาล่วงเลยไปนานรถไฟก็มาจอดที่หน้าห้องนอนของเธอโดยที่คนในบ้านไม่มีใครรู้ เจ้าเหมียวนายสถานีนั้นกำชับ"คุณหนูกรุณาเก็บเรื่องนี้เป็นความลับด้วยนะครับ คิดซะว่าเป็นความฝันที่แสนวิเศษ ส่วนนี่จะเป็นของที่ระลึกของสถานีรถไฟมหัศจรรย์"พอพูดจบเจ้าเหมียวใหญ่นายสถานีก็เอาตราปั๊มมาปั๊มที่หน้าผากของเธอจากนั้นเธอก็เปลี่ยนชุดแล้วนอน

เธอพึมพัมกับตนเอง"เป็นความฝันที่วิเศษมาก ขอบคุณนะแคทชีน่า"

 

อัพแล้วจ้า เม้นให้เค้าบ้างน้าจ๊ะ สุขสันต์วันวาเลนไทน์ ขอให้ทุกคนมีความสุขกับความรักนะค่ะ ใครที่โสดก็ขอให้เจอเนื้อคู่ไวๆนะ และใครที่มีแฟนอยู่แล้วก็ขอให้รักหวานชื่นกันนานๆนะ รักคนอ่านทุกคน จุ๊บๆ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา