Fic Naruto พันธสัญญาสีดำ ความเศร้า ความรัก ภาค1

9.3

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เวลา 07.27 น.

  70 ตอน
  65 วิจารณ์
  28.18K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 15.46 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

20) บทที่ 17 ปะทะ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เช้าวันรุ่งขึ้น ทุกคนในบ้านนานาเซะต้องแปลกใจเมื่อเห็นตราสีแดงรูปเท้าแมวอยู่บนกลางหน้าผากของซากุระโดยที่เจ้าตัวมีสีหน้าระรื่นชื่นบาน จนทุกคนในบ้านไม่กล้าออกปากถาม

ขณะที่ทุกคนกำลังทานมื้อเช้านั้น

ซากุระทานไปยิ้มไป จนฮารุยต้องออกปากถาม"ยัยหนูทำไมวันนี้อารมณ์ดีตั้งแต่เช้า หรือว่าโคยูกิคุงชวนไปเดทอีก"

"นั่นก็ส่วนหนึ่งคะ วันนี้พี่โคยูกิจะชวนไปเล่นสกี แต่ที่วันนี้หนูอารมณ์ดีน่ะ เพราะว่าเมื่อคืนหนูฝันคะ สนุกมากๆเลย"

"เอาล่ะๆ ป้าไม่ถามหรอกนะว่าเราฝันอะไร"

ฮิคารุเสนอ"วันนี้พวกพี่ว่าจะไปเล่นสกีด้วย ดีมั้ย?"

"ดีคะ"ซากุระรีบตอบตกลงทันที

"งั้นป้าไปด้วยนะเพราะป้าเองก็อยากไปเล่นสกีอยู่เหมือนกัน"

อิโนะถาม"ฮารุยซังเคยเล่นสกีเหรอค่ะ"

"เคยสิ ป้าเคยเป็นแชมป์สกีมาก่อนนะ"

หลังที่ทุกคนทานมื้อเช้าเสร็จ ต่างคนก็เตรียมตัวที่จะไปเล่นสกีกัน สำหรับซากุระนั้นได้นำคัมภีร์ที่บรรจุดาบคู่ของพ่อไปด้วยเผื่อเกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน

ทางด้านทีมเหยี่ยว

ในตอนนี้ ทีมเหยี่ยวตัดสินใจที่จะจับตัวฮารุโนะ ซากุระมาให้ได้ จึงตัดสินใจมาดักรอที่หน้าบ้านนานาเซะ

เวลาบ่ายทางบ้านนานาเซะ

โคยูกิก็ออกมารอซากุระ โดยที่เค้านั้นไม่ได้ว่าอะไรที่พวกโคโนฮะจะไปเล่นสกีด้วย เพราะถือว่า ไปกันเยอะๆสนุกดี ภาพที่ซากุระกับโคยูกิเดินคู่กันนั้นทำให้ซาสึเกะกำหมัดเเน่นด้วยความโกรธ หากแต่พวกเค้าไม่สามาถลงมือจับตัวเป้าหมายได้เพราะพวกโคโนฮะอยู่กันเพียบไหนจะ คาเสะคาเงะ คาคาชิ และฮารุย อีก งานนี้ต้องรอให้เป้าหมายอยู่ตามลำพังซะก่อน

ลานสกีแคว้นยูกิ

ลานสกีแคว้นยุกิเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่หนึ่งที่นักท่องเที่ยวมากันมากมาย

"ว้าว สวยจัง"ซากุระในตอนนี้อยู่ในชุดเสื้อกันหนาวสีน้ำเงินเข้มกางเกงสีดำรองเท้าบู๊ทหมวกไหมพรมสีขาว ยืนยิ้มร่า เมื่อเห็นภูเขาหิมะที่งดงามอยู่ตรงหน้า

"สวยใช่ไหมล่ะ"โคยูกิหันมาถามคนตัวเล็กที่ท่าทางตื่นเต้น

ซากุระนั้นเหลือบไปเห็นฮารุยนั้นเล่นสกีอย่างชำนาญ "แหมจะยอมแพ้ป้าไม่ได้ซะแล้ว"เด็กสาวเล่นสกีบ้าง ทำเอาโคยูกิต้องแปลกใจที่เด็กสาวบอกว่าเพิ่งเคยเล่นครั้งแรก"จริงๆเลย รอพี่ด้วยซากุระจัง"

แต่ที่เค้าเห็นนั้นเธอเล่นได้เก่งเข้าขั้นเลยที่เดียวส่วนคนอื่นๆนั้นก็เล่นสนุกกันตามประสา จะมีก็แต่ฮินาตะเท่านั้นที่ยังเล่นสกีไม่ค่อยได้นารุโตะจึงต้องคอยประกบสอน ดีที่เนจินั้นกำลังสอนเท็นเท็นอยู่พอดี(เลยมาขวางไม่ได้อิอิ:ไรเตอร์)

ซากุระนั้นไม่ทันรู้ตัวว่าเล่นสกีมาไกลคนอื่นซะแล้ว กว่าจะรู้ตัวเธอก้โดน กลุ่มเหยี่ยวล้อมไว้ซะแล้ว

อุจิวะหนุ่มร้องทัก"ไงเจอกันอีกแล้วนะ ซากุระ"

ซากุระไม่โต้ตอบอะไรเพียงเเต่หยิบพลุสัญญาณออกมายิงแล้วนำดาบคู่ของพ่อออกมาเตรียมสู้ ไม่นาน นินจาโคโนะฮะก็ออกมา

ซาสึเกะถามเสียงเย็น"จงใจรึ"

ซากุระตอบด้วยสีหน้าเย็นชา"ไม่"

นารุโตะพูดบ้าง"ซาสึเกะ กลับโคโนฮะเถอะ"

"ไม่"นั่นคือคำตอบเดียวที่หลุดออกจากปากของอุจิวะหนุ่ม

กาอาระนั้นรีบเอาทรายโอบล้อมตัวของซากุระไว้ใกล้ๆตน"เธออยู่เฉยๆเถอะ"

คาคาชิเตือนสติซาสึเกะ"ซาสึเกะ ตอนนี้กลับตัวก็ยังไม่สายนะ"

อุจิวะหนุ่มหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง"ไม่มีทาง ฉันจะทำลายโคโนฮะ"

แต่แล้วก็มีเสียงๆหนึ่งดังขึ้น

"คาคาชิ เด็กแบบนี้ เตือนไปก็ไร้ประโยชน์"

ฮารุยปรากฏตัวข้างหลังของซาสึเกะพลางจะฟันคอ หากแต่อุจิวะหนุ่มไวพอ ชักดาบของตนป้องกัน

...มาแต่เมื่อไหร่กัน...

คารินเองก็ยังตะลึง...เหลือเชื่อเราสัมผัสจักระของผู้หญิงคนนี้ไม่ได้เลย...

ฮารุยถือดาบชี้หน้าอุจิวะหนุ่ม"แกบังอาจมากที่มาทำร้ายหลานฉัน เตรียมตัวหัวหลุดจากบ่าได้เลย"และแล้วฮารุยก็เข้าโจมตีอุจิวะหนุ่มแต่ซุยเงสึก็เอามากันไว้ก่อน"โห้ ป้าฝีมือดีนี่" นักดาบทั้งสองต่างปะทะกันโดยมีซาอิ ลี เข้ามาช่วย

และแล้วการต่อสู้ ก็เริ่มขึ้น โดยที่ซาสึเกะพยายามที่จะมาจับตัวเป้าหมายหากแต่นารุโตะ กับคาคาชินั้นคอยป้องกันไว้ แถมกาอาระยังคงป้องกันซากุระไว้ใกล้ตัว ถึงแม้จะมีโทบิเข้ามาช่วยก็ตามแต่ยังไม่สามารถเข้าใกล้เป้าหมายได้

คารินนั้นโดนอิโนะ ฮินาตะรุมอยู่จึงไม่สามารถเข้าไปช่วยได้ เช่นเดียวกับซายะที่กำลังปะทะกับเท็นเท็น ชิโนะ อยู่

ส่วนจูโกะนั้นกำลังปะทะกับชิกามารุ โจจิ คิบะ และเนจิ

ซากุระนั้นเห็นว่าผู้เป็นป้ากำลังจะเพลียงพล้ำซุยเงสึจึงกระโดดเข้าดาบคู่รับไว้ "ยัยหนูหลบไป" ฮารุยร้องสั่ง

ซากุะกระโดดออกแล้วกินยาเสบียงศึกแล้วจักระของเธอก็เปลี่ยนเป็นจักระสายฟ้า "ตัดสายฟ้า!!"สายฟ้ารูปนกนางนวลได้พุ่งเข้ามาที่นินจาน้ำซุยเงสึ ทำให้ซุยเงสึโดนตัดสายฟ้าของซากุระเข้าจังๆเพราะมัวแต่ป้องกันการโจมตีของลีและซาอิ ซาสึเกะที่กำลังสู้อยู่กับนารุโตะ คาคาชิ และกาอาระ นั้นยังทึ้งแม้แต่โทบิเองก็เช่นกัน...เด็กคนนี้มันร้ายจริงๆ...

"อุ้บ!"อาการเจ็บแปล๊บที่แขนขวาได้เกิดขึ้นซากุระต้องกัดฟันทนความเจ็บแล้วรวบรวมจักระไว้ที่เท้าก่อนี่จะกระทืบลงพื้น ทำให้พื้นดินสะเทือน

และแล้วซึบารุก็กลายร่างจากดาบมาเป็นมนุษย์เข้าจัดการซาสึเกะ "ไอ้หนูอย่างแกน่ะต้องเจอกับฉัน"หมัดของซึบารุนั้นพุ่งเข้าที่ใบหน้าของอุจิวะหนุ่ม ทำให้ซาสึเกะไม่มีทางเลือก

'เทวีสุริยา'เพลิงสีดำได้ลามมาถึงตัวซึบารุหากแต่เพลิงสีดำนั้นไม่อาจทำให้ซึบารุเป็นอะไรได้เลยตรงกันข้ามเค้ากลับพุ่งตัวเข้าหาซาสึเกะ ทำให้เพลิงสีดำโดนตัวซาสึเกะเสียเอง จนซาสึเกะต้องควบคุมให้เพลิงดำหายไป ซึบารุได้โอกาสกำลังจะตะบันคออุจิวะหนุ่มได้เเล้ว หากแต่โทบินั้นเอาแขนเข้ามากันซะก่อน"ซาสึเกะเราต้องถอยแล้ว"

"ไม่"

"พวกเราจะเสียเปรียบ"

เพราะร่างกายนั้นไม่ไหวแล้วอุจิวะหนุ่มจึงต้องจำยอม"หึ ก็ได้ ถอยก่อน"

พอกลุ่มเหยี่ยวสลายตัว

ฮารุยก็ดูอาการหลานสาว"เป็นยังไงบ้างยัยหนู"

"ไม่เป็นไรคะป้า แล้วคนอื่นๆล่ะ"

คาคาชิเป็นคนตอบแทน"ไม่หรอกมีแค่บาดแผลนิดหน่อย ครูไม่นึกว่าเธอจะใช้ตัดสายฟ้าได้นะซากุระ"

ซึบารุชม"เก่งจริงๆยัยหนู"

"ซึบารุซังเป็นอะไรรึเปล่าคะ"

คนถูกถามส่ายหน้า"ไม่เป็นไร เพราะคาถานินจาใช้ไม่ได้ผลกับฉันน่ะนะ ฉัเลยเอาเพลิงดำนั่นไปแตะโดนเจ้าเด็กนั่น"

คาคาชิพูดขึ้น"มิน่า เทวีสุริยะจึงไม่มีผลกับคุณ"

ซึบารุจึงคืนร่างลายเป็นดาบดั่งเดิม ซากุระสังเกตุว่าดาบคู่นั้นไม่มีร่องรอยของไฟไหม้เลยสักนิด มิน่าผู้คนถึงอยากได้กันนัก

ซาอิเสนอความเห็น"ผมว่าพวกเรากลับโคโนฮะเลยดีไหมครับ อยู่ที่นี่คุณซากุระอาจจะได้รับอันตราย"

ฮารุยสนับสนุน"ดีเหมือนกัน"

หากแต่กาอาระแย้ง"ผมว่าตอนนี้ ซากุระควรจะอยู่ที่นี่ไปก่อนะครับ เพราะดูท่าพวกเหยี่ยวคงได้รับบาดเจ็บพอดู อีกอย่างพวกนั้นคงไม่กล้ามาในตอนนี้หรอก"

คาคาชิสรุป"เอาล่ะฉันว่าเราควรกลับไปบ้านแล้วค่อยคิดอีกทีจะดีกว่านะ"

ซากุระพยักหน้า"คะ"

งานนี้นับว่าโชคดีที่ซากุระพกพลุส่งสัญญาณมาด้วยเพราะลำพังเธอคนเดียวคงจะรับมือไม่ได้แน่

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา