Fic Naruto พันธสัญญาสีดำ ความเศร้า ความรัก ภาค1

9.3

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 17 กรกฎาคม พ.ศ. 2557 เวลา 07.27 น.

  70 ตอน
  67 วิจารณ์
  29.74K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2557 15.46 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

68) บทที่ 61 สิ่งที่ไม่จีรัง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

การเดินทางท่ามกลางอากาศหนาวของทีมเหยี่ยวจำต้องพักเป็นระยะๆ เพราะต้องให้ยาทิพย์แก่ร่างที่หลับไหลในโลงผลึกแก้ว ซาสึเกะมองร่างนั้นอย่างเจ็บปวด เธอไม่ต่างจากเจ้าหญิงนิทรา แต่แทนที่จะตื่นมาเพราะจุมพิตของเจ้าชาย กลับต้องตื่นขึ้นมาด้วยเงื้อมือของปีศาจร้ายแบบมัน ซึ่งเค้าจำต้องจับตาดูอีกฝ่ายกันหนี เค้ากลัวว่ามันจะเล่นตลกอะไรใส่เค้าน่ะสิ!แถมฝีมือไม่ธรรมดา

เมื่อมาถึงโรงเตี๋ยมเล็กๆเก่าๆโทรมๆ พวกเค้าไม่มีทางเลือก จำใจต้องพัก ดีกว่านอนหนาวอยู่ข้างนอก ซึ่ง ซุยเงสึ จูโกะรีบออกตัวขอไม่นอนกับคุณหมอปีศาจ ทำให้ซาสึเกะต้องนอนกับมัน 

ซึ่งได้ห้องแล้ว สองหนุ่มก็ปูฟูกของใครของมัน ซึ่งซาสึเกะลอบสังเกตกิริยาของอีกฝ่ายตลอด เค้าดูคล้ายเธอมาก แต่ซากุระถนัดซ้าย ไอ้หมอนี่ถนัดขวา

เมื่อจัดที่นอนเสร็จเด็กหนุ่มก็ถอดเสื้อออกมาสะบัด"อับชะมัด"เค้านำเสื้อไปตากอากาศ ก่อนจะนำเสื้อสีดำอีกตัวมาสวม

ซาสึเกะสังเกตว่าร่างของคนๆนี้ดูเนียนไร้ริ้วรอย แต่มีกล้ามเนื้อ ไม่อยากเชื่อว่ากายบางๆทำให้คนคนบึกบึนอย่างจูโกะกลัวได้ แต่พอเห็นฝีมือและความจิตป่วงของมันเนี่ยแหละ ปัดดาบได้ด้วยมีดผ่าตัดเล่มเล็กแบบนี้ ไม่ธรรมดาแล้ว....

"นายคิดยังไงที่จะร่วมมือกับเรา เราจะยิ่งใหญ่ไปด้วยกัน ไม่สนรึ"

"ขอปฏิเสธ ตอนนี้ผมมีหน้าที่ต้องรักษาเธอ อำนาจน่ะไม่ใช่สิ่งที่จีรัง สักวันมันก็ต้องหมดไป ตอนแย่งชิงก็ว่าเหนื่อยแล้ว...ตอนรักษามันไว้สิเหนื่อยกว่า...ถ้าผมคิดจะมีอำนาจที่ยิ่งใหญ่ พวกนายไม่ได้เกิด"

"หมายความว่ายังไง"

"ดูชั้นสิ ชั้นไม่แก่ เห็นไหม เพราะอะไร ชั้นอยู่มานานไง การทำสงครามมีแต่การสูญเสีย...ชีวิตไม่ใช่เกมส์ที่จะได้เริ่มต้นใหม่ได้ การที่ตระกูลมียาทิพย์ก็อาจจะเป็นคำสาปที่บังอาจทำตัวทัดเทียมกับพระเจ้าโดยการทำให้คนใกล้หมดลมหรือคนที่หมดลมไปแล้ว กลับมามีชีวิตอีกครั้ง แบบนี้เลยโดนตามล่าฆ่าล้างตระกูล และตระกูลที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ต้องมาพลอยซวยรับเคราะห์ไปด้วยแบบนี้ อำนาจน่ะมันหอมหวานนะครับ แต่ว่ามันไม่ต่างจากยาพิษหรอก ลองเอาไปคิดดูก็ได้นะ พูดมากเกินไปแล้วเเฮะ ราตรีสวีสดิ์"

เด็กหนุ่มล้มตัวเอนหลังหลับทันที

ซาสึเกะมองคนที่หลับสนิท ดูหน้าไม่มีพิษภัย แบบนี้คงเรียกได้ว่า ข้างนอกสาวใสข้างในแพศยาใช่ไหมเนี่ย

"ถ้าระแวงกันแบบนี้ คุณนอนถือดาบเลยก็ได้ หรือไม่ เอานี่ไป"คนที่หลับตาส่งบางอย่างให้ มันคือคัมภีร์ที่บรรจุร่างของเธอที่ใส่ในโลงผลึกแก้ว"เอาไปแล้วก็ช่วย...เลิกจ้องผมสักที รำคาญ"

ซาสึเกะรับคำภีร์นั่นมาถือ"นายไม่กลัชั้นจะฆ่านายรึ"

"ถามโง่ๆ คุณยังต้องใช้ประโยชร์จากผมอยู่ และคุณหวังใช้ผมในการใหญ่ เพราะฉะนั้นคุณยังไม่ฆ่าผมหรอก อย่างน้อยก็ไม่ใช่ตอนนี้แต่ถึงคุณอยากจะฆ่าผมแค่ไหน...นี่ผมไม่ได้หลงตัวเองหรอกนะ แต่ผมขอบอกเลยว่าคุณไม่มีทางฆ่าผมได้หรอก ราตรีสวัสดิ์อีกทีนะครับ"

...อีกไม่นาน งานก็จะสำเร็จ เมื่อถึงเวลานั้น...นายต้องเลือกแล้วล่ะ อุจิวะ ซาสึเกะ...

 

 

มาอัพแล้วค่า นิกซ์ฟื้นคืนชีพโดยสมบูรณ์ หลังจากรับปริญญาหลังปีใหม่หนึ่งวันและพักผ่อนยาวๆแล้ว ใครคิดถึงไปอ่านผลงานอื่นได้น้า ขออะไรหน่อยนะคะ ถ้ามีคนมาเม้น กดที่จะส่งเม้นมาทางอีเมล์ที ใครเม้นอะไรนิกซ์จะได้รู้ มีกำลังใจ และรู้ว่าคนอ่านทั้งหลายอยากอ่านเรื่องนี้จะได้มีแรงใจมาอัพน้า สุดท้ายนี้ สวัสดีปีใหม่ย้อนหลังเด้อ และฝากติดตามคอมเม้นผลงานอื่นด้วยน้า ขอบคุณค่า 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.3 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา