กลลวงหัวใจ

8.8

เขียนโดย Chapond

วันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2557 เวลา 12.33 น.

  45 ตอน
  469 วิจารณ์
  103.89K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 7 กันยายน พ.ศ. 2557 00.20 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

4) 4 เรื่องพลิกฝันจากอารมณ์ชั่ววูบ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“นี่พี่เป็นบ้าอะไรพี่ป๊อป พี่ฟางยังเรียนอยู่นะ แล้วนี่ถ้าพ่อกับแม่รู้จะว่ายังไง”เฟย์โวยวายเมื่อหลังจาก
พาฟางและป๊อปปี้ไปแต่งตัวแล้วเข้ามาเคีลยร์เรื่องกับพี่ชายตัวดีที่ห้อง
 
 
 
 
 
“เอ่อ ก็พี่เมา พี่เลยเผลอทำอะไรเกินกว่าเหตุไปหน่อย”ป๊อปปี้ที่สร่างเมาก็พูดและเกาหัวคิดหนัก
 
 
 
 
 
 
เพี้ยะ
 
 
 
 
 
แก้วที่เสียใจกับภาพที่เห็นก็เดินมาตบหน้าป๊อปปี้จนหัน
 
 
 
 
 
 
 
“จะตบทำไม ในเมื่ออยากจะให้ทุกอย่างเป็นแบบนี้ไม่ใช่หรอแก้ว”ป๊อปปี้หันขวับมาว่าแก้ว
 
 
 
 
 
 
 
“เฟย์ เอาฟางออกไป พี่ขอเคลียร์กับป๊อปปี้ก่อน”แก้วกลัวป๊อปปี้จะบอกเรื่องของเธอกับป๊อปปี้รู้ก็รีบ
ไล่น้องๆ เมื่อเฟย์และฟางออกไปจากห้องแก้วก็หันขวับมาทางป๊อปปี้เหมือนเดิม ก่อนน้ำตาของแก้ว
จะไหลออกมา
 
 
 
 
 
 
“ป๊อปทำแบบนี้ได้ยังไง นั่นน้องของแก้วนะ”แก้วที่ทั้งร้องไห้และพยายามพูดออกมาเสียงสั่น
 
 
 
 
 
 
“แก้วเป็นคนบอกเองไม่ใช่หรอ ว่าให้ป๊อปไปรักกับฟางเองนิรักกันชอบกันนอนด้วยกันไม่
แปลก”ป๊อปปี้พูด
 
 
 
 
 
 
“แต่เราคบกันมาปีนึงป๊อปเองก็ยังไม่เคยนอนกับแก้วนิ”แก้วพูด
 
 
 
 
 
 
“นั่นเพราะป๊อปรักแก้วมากไง ทั้งรักทั้งให้เกียรติ อยากดูแล แต่สุดท้ายแก้วก็ผลักไสป๊อปไป”ป๊อปปี้
พูด
 
 
 
 
 
“แล้วที่ป๊อปทำป๊อปไม่ให้เกียรติฟางบ้างหรอ”แก้วหันมาต่อว่า
 
 
 
 
 
 
“เรื่องนี้ป๊อปขอโทษ ป๊อปเมาแล้วก็น้อยใจที่แก้วไล่ป๊อปไปหาฟาง เลยทำให้ป๊อปพลั้งพลาด”ป๊อปปี้
พูดเสียงอ่อย
 
 
 
 
 
 
“มันไม่ใช่คำว่าพลั้งพลาด เมื่อป๊อปมีอะไรกับฟางไปแล้ว ป๊อปต้องรับผิดชอบน้องแก้ว”แก้วพูด
 
 
 
 
 
“แก้ว สมัยนี้คนเราจะนอนด้วยกันมีอะไรกันมันไม่แปลกนะ”ป๊อปปี้พยายามแย้งแม้จะรู้ตัวว่าตัวเอง
ผิดก็ตาม
 
 
 
 
 
 
 
 
“สมัยนี้ก็แล้วไง แต่ฟางเป็นเหมือนผ้าขาว ฟางบอบบางเกินอย่าเอาฟางไปเปรียบกับพวกผู้หญิง
ทั่วไปนะ”แก้วพูด
 
 
 
 
 
 
“ไม่รู้ล่ะ ในเมื่อเรื่องมันเกิดแล้ว ต่อไปนี้ ฟางกับป๊อปปี้จะต้องคบกันเป็นแฟน”แก้วสั่งอีกครั้งก่อนจะ
เดินไปเปิดประตูแล้วจับมือฟางมาหาป๊อปปี้ในห้อง
 
 
 
 
 
 
 
“เรื่องทั้งหมดพี่แก้วอย่าว่าพี่ป๊อปเลยนะคะ ถ้าจะว่าก็ว่าฟางด้วย เพราะฟางเองก็ยินยอมพี่ป๊อป ฟาง
รักพี่ป๊อปค่ะพี่แก้ว”ฟางที่เห็นสีหน้าของป๊อปปี้และแก้วที่เครียดก็รีบพูดเพื่อไม่ให้แก้วมองว่าป๊อปปี้
ห่มเหงเธอฝ่ายเดียว แต่มันยิ่งทำให้แก้วยิ่งรู้สึกเจ็บปวดหัวใจกว่าเดิม
 
 
 
 
 
 
“พี่รู้ว่าฟางรัก พี่ป๊อปเค้าตัดสินใจแล้วล่ะว่าเค้าจะรับผิดชอบฟางทั้งหมด แต่ต้องหลังจากเรียนจบ
ก่อนนะ”แก้วพูด
 
 
 
 
 
 
“จริงหรอคะพี่ป๊อป”ฟางอึ้งแล้วหันไปถามป๊อปปี้ทันที
 
 
 
 
 
“ครับ พี่จะรับผิดชอบฟางทุกอย่างเอง ไม่ต้องกลัวนะคนดีของพี่”ป๊อปปี้พูดแล้วดึงฟางไปกอด
ทำให้ฟางหัวใจพองโตตื้นตันป๊อปปี้มาก โดยไม่เห็นเลยว่าป๊อปปี้นั้นมองแก้วด้วยความรักและเจ็บ
ปวดมากแค่ไหน
 
 
 
 
 
 
 
2เดือนต่อมา
 
 
 
 
 
 
“ฟาง มาถ่ายรูปกันเร็ว”พิมเรียกฟางที่รับช่อดอกไม้จากรุ่นน้องที่มาแสดงความยินดีในพิธีจบการ
ศึกษาของฟาง
 
 
 
 
 
 
“พี่ฟาง ยินดีด้วยนะคะ”เฟย์เมื่อเห็นฟางกำลังถ่ายรูปกับเพื่อนก็วิ่งเอาช่อดอกไม้มาให้ฟาง
 
 
 
 
 
 
 
“เฟย์มาได้ไงเนี่ย วันนี้วันธรรมดาโดดเรียนหรอเรา”ฟางถามเฟย์ที่ยื่นช่อดอกไม้ให้เธอแต่ยังใส่ชุด
นักเรียน
 
 
 
 
 
 
“ไม่ได้โดดหรอกลูกแม่พาเฟย์เค้ามาเอง”แม่ป๊อปปี้ที่เดินตามมากับพ่อป๊อปปี้พูดขึ้น
 
 
 
 
 
 
“คุณลุงคุณป้าสวัสดีค่ะ จริงๆไม่เห็นต้องลำบากมาเลย แค่งานรับวุฒิบัตรเด็กม.6ธรรมดาๆ”ฟางไหว้
พ่อแม่ป๊อปปี้แล้วพูด
 
 
 
 
 
 
 
“แต่เด็กม.6คนนี้เป็นแฟนของลูกชายแม่กับพ่อนี่จ้ะ ต้องดูแลเป็นพิเศษหน่อย”แม่ป๊อปปี้พูดแล้วลูบ
ผมฟางอย่างเอ็นดู
 
 
 
 
 
 
 
“นี่เจ้าป๊อปอยู่ไหนเนี่ย ไหนว่าจะรีบมาๆทั้งที่วันนี้ไม่มีเรียนแท้ๆ”พ่อป๊อปปี้พูดพลางมองหาลูกชาย
 
 
 
 
 
 
“ก็เพราะว่าป๊อปปี้เค้ามัวแต่รอช่อดอกไม้ให้ฟางนี่คะ”แก้วเดินมาพร้อมกับป๊อปปี้แล้วดันป๊อปปี้ยื่นช่อ
กุหลาบแดงให้ฟาง
 
 
 
 
 
 
 
 
“ยินดีด้วยนะฟาง”ป๊อปปี้เอาช่อดออกไม้ให้ฟาง ฟางรับมาแล้วยิ้มด้วยความเขินไม่คิดว่าป๊อปปี้จะมา
 
 
 
 
 
 
“ดอกกุหลาบแดงช่อนี้เนี่ย ป๊อปเค้าใส่ใจเลือกให้ฟางเชียวน้า เค้าเลยมาช้า”แก้วพูดยิ่งทำให้ฟาง
ยิ้มแป้นแต่ป๊อปปี้เมื่อได้ยินแก้วพยายามชงตัวเองให้ฟางแล้วหงุดหงิดเพราะที่เขาและเธอมาช้า
เพราะว่า ไปทานข้าวด้วยกันใกล้ๆมหาลัยๆส่วนดอกไม้แก้วเองก็เป็นคนจัดการให้และเอาไว้ในรถแต่
เช้า
 
 
 
 
 
 
 
“แหมๆ พี่ป๊อปมาแล้ว เดี๋ยวพี่ป๊อปไปถ่ายรูปคู่กับพี่ฟางนะคะเดี๋ยวเฟย์เป็นคนถ่ายให้”เฟย์พูดแล้ว
ดันป๊อปปี้ไปยืนข้างฟาง ก่อนจะถ่ายรูปให้ ฟางนั้นยิ้มแย้มอย่างมีความสุข ส่วนป๊อปปี้มองแก้วที่มอง
แล้วกล้ำกลืนฝืนยิ้มก็ได้แค่ยิ้มเจื่อนๆ
 
 
 
 
 
“โอบกันหน่อยสิคะๆ”เฟย์สั่ง ทำให้ป๊อปปี้จำเป็นต้องโอบไหล่ฟาง
 
 
 
 
 
 
“เดี๋ยวถ่ายรูปกันเสร็แล้ว เราไปทานข้าวกันนะจ้ะ ทั้งฟางทั้งแก้วเลย พ่อเค้าจองโต๊ะที่ร้านอาหารจีน
อยู่นะ”แม่ป๊อปปี้พูดก่อนจะชวนทุกคนมาที่ร้านอาหารจีนเพื่อฉลองให้กับฟาง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“ว้าวอาหารมาแล้ว พี่ป๊อปคีบอาหารให้พี่ฟางด้วยน้า เพราะงานนี้เราต้องเลี้ยงให้ว่าที่พี่สะใภ้คนนี้
เยอะๆ”เฟย์พูดเพราะนอกจากจะให้ป๊อปปี้นั่งข้างฟางแล้ว ยังให้ป๊อปปี้เอาใจฟางสารพัดจนแก้วที่นั่ง
ตรงข้ามก็แอบถอนหายใจ
 
 
 
 
 
 
 
 
“อุ๊บ”ทันทีที่ป๊อปคีบอาหารให้ฟาง ฟางก็รีบปิดปากเมื่อได้กลิ่นอาหารก็รีบปิดปากแล้ววิ่งไปเข้า
ห้องน้ำแล้วโก่งคออ้วก
 
 
 
 
 
 
“ฟาง เป็นอะไรบ้างรึเปล่าไหวมั้ย”แก้วรีบวิ่งมาดูอาการน้องสาวแล้วถามฟาง
 
 
 
 
 
“ไม่รู้เหมือนกันพี่แก้ว จะว่าไปแล้วประจำเดือนฟางก็ไม่มา2เดือนแล้วนะ”ฟางพูดอย่างกังวลแก้ว
ชะงัก
 
 
 
 
 
 
“มันคงไม่บังเอิญขนาดนั้นหรอกมั้งฟาง เราอาจจะเครียดเรื่องเรียนต่อไปเราเลยประจำเดือนไม่มา
ส่วนที่มาอ้วกเนี่ยอาจจะเพราะเราไม่ค่อยได้มาทานอาหารจีนมั้ง”แก้วพยายามพูดปัดๆไม่ให้ฟาง
คิดมากก่อนจะพาฟางออกมา
 
 
 
 
 
 
“ทานอะไรไม่ค่อยได้ ป้าต้องขอโทษด้วยนะหนูฟางงั้นมาทานผลไม้รองท้องก่อนละกัน”แม่ป๊อปปี้
พูดแล้วให้เด็กเสิร์ฟยกถาดผลไม้เข้ามา เมื่ฟางเห็นพวกมะม่วงเปรี้ยวก็รีบปรี่เข้าไปกินเอาๆ
 
 
 
 
 
 
 
“ฟางกินมะม่วงเปรี้ยวแบบนี้แถมไม่กินข้าวเดี๋ยวก็ท้องเสียหรอก”แก้วพูดแล้วจู่ๆก็นิ่ง แล้วทบทวนถึง
อาหารประหลาดๆที่เกิดขึ้นกับฟางแล้วมองหน้าป๊อปปี้
 
 
 
 
 
“เอ พี่ฟาง ที่พี่ฟางทานอะไรไม่ค่อยได้อ้วกเอาๆ แล้วต้องมากินแต่ของเปรี้ยวๆเหมือนคนท้องเลย
นะคะ”เฟย์พูด
 
 
 
 
 
 
“ยัยเฟย์ ทำไมพูดแบบนี้ พี่เค้าเนี่ยนะท้อง”พ่อป๊อปปี้ดุเฟย์ทันที
 
 
 
 
 
 
“เอ้า ก็2เดือนก่อนที่เสม็ดพี่ป๊อปกับพี่ฟาง”เฟย์พูดตรงๆป๊อปปี้รีบมองเฟย์สายตาดุๆเพื่อไม่ให้เฟย์
พูด
 
 
 
 
 
 
“ที่เสม็ด ใช้สิ เรา2คนเป็นแฟนกันทนทีตอนนั้นนิ ป๊อป ฟางมีอะไรปิดแม่รึเปล่า”แม่ป๊อปปี้ถามแล้ว
จ้องป๊อปปี้กับฟาง
 
 
 
 
 
 
 
“ฟางขอโทษค่ะที่เป็นผู้หญิงใจง่ายไม่รักนวลสงวนตัวเลย”ฟางก้มหน้าแล้วสารภาพความจริงทำให้
ป๊อปปี้กับแก้วเหวอ
 
 
 
 
 
“งั้นฟาง ไปโรงพยาบาลกับแม่เดี๋ยวนี้”แม่ป๊อปปี้พูดจบดึงข้อมือฟางออกจากร้านทันที
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“เป็นยังไงบ้างคะหมอ”แม่ป๊อปปี้ถามหมอที่เดินออกมาพร้อมฟาง
 
 
 
 
 
 
“ยินดีด้วยนะคะ คนไข้ตั้งครรภ์ได้2เดือนแล้วค่ะ เดี๋ยวขอเชิญคุณธนันต์ธรญ์กับสามีไปเซ็นชื่อฝาก
ท้องทางด้านหน้าเค้าท์เตอร์เลยนะคะ”หมอพูดจบแล้วเดินไป แก้วช็อคไม่อยากเชื่อหู เช่นเดียวกับ
ป๊อปปี้
 
 
 
 
 
 
 
“ฮึก ฮือๆ ฟางยังท้อง ไม่จริง ฟางเพิ่งจบม.6เองนะ”ฟางทรุดลงแล้วปล่อยโฮออกมา
 
 
 
 
 
 
“ป๊อป ทำไมแกทำแบบนี้ แกทำฟางเค้าท้อง แกต้องรับผิดชอบสิ่งที่แกทำ”พ่อป๊อปปี้หันไปว่า
ลูกชายที่ยืนอึ้ง
 
 
 
 
 
 
 
“พี่ฟางกำลังท้องแบบนี้เท่ากับหมดโอกาสที่จะเรียนมหาลัยเลยนะพี่ป๊อป”เฟย์พูดขึ้นฟางยิ่งเสียใจ
มาก
 
 
 
 
 
 
 
“ก็ได้ครับ ผมเป็นคนทำฟางท้อง ผมจะรับผิดชอบดูแลฟางกับลูกในท้องเอง เอ่อ แต่เรื่องแต่งงาน
ผมยังไม่พร้อม”ป๊อปปี้พูดจบก็หันไปมองแก้วที่กำมือแน่นซ่อนความรู้สึกเสียใจไว้
 
 
 
 
 
 
 
“ถ้าป๊อปยืนยันจะรับผิดชอบฟางเค้าก็ดี จะได้ไม่ทำให้พ่อแม่ปวดหัวมากไปกว่านี้ แต่เรื่องแต่งงาน
ต้องมี พิธีแต่งงานจะจัดเงียบๆที่บ้านเราวันมะรืน มีแค่ครอบครัวเรากับทางครอบครัวฟางแค่นี้ เพราะ
อย่างน้อยฟางก็ได้ชื่อว่าเป็นเมียเราแล้วนะป๊อป”แม่ป๊อปปี้พูดขึ้นแล้วจับมือฟางเพื่อให้กำลังใจก่อน
จะจับมือป๊อปปี้ให้จับมือฟาง แก้วที่ไม่อาจจะทนอีกต่อไปก็รีบวิ่งหนีออกมาจากตรงนั้นทันที
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“แก้งเดี๋ยวก่อนสิแก้ว”ป๊อปปี้ตกใจรีบปล่อยมือฟางแล้ววิ่งไปหาแก้วทันที
 
 
 
 
 
 
“ปล่อยแก้วป๊อป กลับไปหาฟางซะ ตอนนี้แก้วอยากอยู่คนเดียว”แก้วพูดเสียงสั่นแล้วสะบัดมือของ
ป๊อปปี้ออกไปก่อนจะวิ่งไปโบกแท็กซี่ออกไปจากโรงพยาบาลทันที
 
 
 
 
 
“พี่ป๊อป ฟางขอโทษที่ทำให้พี่ต้องมาแต่งงานเร็วกระทันหันแบบนี้”ฟางเดินตามมาหาป๊อปปี้
 
 
 
 
 
 
 
“ช่างมันเถอะฟาง ในเมื่อเรื่องมันเกิดขึ้นแล้ว พี่ต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่พี่ทำ ไม่เป็นไรนะฟาง”ป๊อปปี้
พูดจบฟางก็โผกอดป๊อปปี้แล้วร้องไห้ด้วยความซึ้งใจ โดยที่ป๊อปปี้เองน้ำตาก็ไหลออกมาอย่าง
เจ็บใจตัวเองที่ทำผิดพลาดทำให้คนที่เขารักที่สุดอย่างแก้วต้องเสียใจแบบนี้
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
“เอ่อ คุณผู้หญิงครับคือถ้าเมาแล้วผมว่าคุณผู้หญิงกลับบ้านก่อนเถอะครับ”บาเทนเดอร์ที่ชงเหล้าให้
แก้วพูดและเขย่าตัวแก้วให้ตื่นเพราะ เธอมาถึงที่นี่เธอก็เอาแต่ดื่มเหล้าๆนล้มพับลงด้วยความเมา
 
 
 
 
 
 
“ปล่อย อย่ามายุ่งกับชั้น”แก้วที่เมาแล้วโวยวายก็ปัดมือบาเทนเดอร์ออก
 
 
 
 
 
“มีอะไรรึเปล่าครับ”โทโมะที่มาหาเพื่อนที่ผับเห็นบาเทนเดอร์โดนแก้วไล่ก็เดินมาถาม
 
 
 
 
 
 
“ก็คุณผู้หญิงคนนี้สิครับเมาแล้วไม่ยอมกลับ ผมกลัวเจ้านายผมจะว่าเพราะลูกค้าท่านอื่นเค้านั่งที่บาร์
น้ำนี้ไม่ได้เลย”บาเทนเดอร์ตอบโทโมะมองก็จริงที่พูดเพราะแก้วเมาแล้วนั่งขวางไป2-3ที่นั่งเลย
 
 
 
 
 
 
 
“แก้วนิ เอางี้ครับ ผู้หญิงคนนี้คือเพื่อนผมเองเดี๋ยวผมจัดการให้นะครับ”โทโมะพูดแล้วประคอแก้วลุก
 
 
 
 
 
“เมาแล้วนะแก้ว เรากลับกันเถอะนะ เดี๋ยวผมไปส่ง”โทโมะพูดแล้วพาแก้วมานั่งที่รถตัวเอง
 
 
 
 
 
“ทำไมถึงทำแบบนี้กับชั้น”แก้วร้องไห้แล้วพูดออกมาด้วยความเมา
 
 
 
 
 
 
“แก้วคุณคงเสียใจมาสินะ ไม่เป็นไรนะ”โทโมะเห็นแก้วร้องไห้ก็ปลอบเธอ แก้วหันมามองโทโมะ
 
 
 
 
 
“อื้มม”โทโมะเหวอเมื่อจู่ๆแก้วก็โน้มหน้าเขามาชอบ ตอนแรกเขาก็ตกใจแต่เพราะตัวเองที่แอบปลื้ม
แก้วตั้งแต่ตอนอยู่ที่เกาะเสม็ดแล้วก็โอนอ่อนแล้วจูบตอบเธอเช่นกัน
 
 
 
 
เอาล่ะสิฟางท้องซะละเนี่ยยย
 
 
 
บอกเลยว่าสิ่งที่ทุกคนคิดอาจจะไม่เป็นอย่างที่คิดก็ได้นะ55555
 
 

 
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.8 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา