รักในความทรงจำ

8.4

เขียนโดย PFKM

วันที่ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 เวลา 18.58 น.

  27 chapter
  213 วิจารณ์
  39.86K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 9 มีนาคม พ.ศ. 2558 20.22 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

8) 8* หน้าที่กับความรัก

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ตอนที่ 8
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
พิชชี่พา 2 สาวไปซื้อของที่ตลดาพร้อกับน้องฟ้อนท์ เด็กน้อยดูจะชอบใจและรักพิชชี่มาก ก็อย่างว่า ชายหนุ่มอยู่กับเด็กน้อยคนนี้มาตั้ง 2-3 ปีนี่นา พิชชี่ขับรถพาทั้ง 2 สาวไปส่งที่บ้าน ก่อนจะช่วยกันถือเข้าไปภายในบ้าน 
 
 
 
 
 
" แหมแหม พิชแก้วก็หนักนะ ไม่ช่วยเล้ย!!! " แก้วแซวเมื่อพิชชี่เอาแต่ช่วยฟางถือของจนเพื่อนสาวของเธอนี่เดินตัวปลิว จะมีก็แต่เธอที่หนักเป็นบ้า 
 
 
 
 
 
" งอนหรอห้อยย มามาเดี๋ยวช่วย " พิชชี่รีบพูดแล้วยิ้มขำรีบเดินหนีแก้วเพราะฝ่าหญิงจะเตะเขาเอา 
 
 
 
 
 
" ปากดีเดี่ยวเหอะไอ้พิช " แก้วรีบวิ่งตามเข้าไป ฟางปล่อยให้เด็กน้อยวิ่งตามพิชชี่กับแก้วเข้าไปในบ้าน ตัวเองก็หัวเราะในท่าทางของพิชชี่และแก้วก่อนจะเดินเข้าไปแต่
 
 
 
 
 
" ......... " ฟางหันกลับไปมองด้านหน้าบ้านอีกครั้ง คราวนี้สาวน้อยคงต้องตกใจเมื่อเห็นป๊อปปี้ ยืนอยู่แล้วจ้องมาที่เธอ ฟางเองก็ไม่ได้พูดอะไรแล้วก็ไม่ได้ทำอะไร ทำเพียงหันหลังกลับแล้วเดินเข้าไปในบ้านแทน 
 
 
 
 
 
ถ้าอยากจะมีผัวขนาดนั้น ก็อย่าบอกเรื่องราวในอดีตให้อนาคตผัวเธอรู้ด้วยละ หึ
 
 
 
 
 
 
 ขอบคุณคะที่บอก ดิฉันบอกเขาไปนานแล้วคะ แล้วเค้าก็รับได้ ดีจังเลยนะคะ^^ ...
 
 
 
 
 
 
" ฟาง ฟาง! " ฟางสะดุ้งก่อนจะหันกลับไปแแล้วต้องตกใจเมื่อเธอกับพิชชี่หน้าห่างกันเพียงแค่คืบ ชายหนุ่มยิ้ม ฟางค่อยผงะตัวออก 
 
 
 
 
 
" อ่ะเอ่อ ขอโทษนะ " พิชชี่ยิ้มเขินแล้วพูดกับฟาง ฟางยิ้มแหยๆให้ชายหนุ่ม 
 
 
 
 
 
" ฮั่นแหน่ะ แอบจีบกันหรอฮับ อาพิช แม่ฟาง " เด็กน้อยที่อยู่ในอ้อมกอดของแก้วพูดแซว ก่อนจะหันมาตีมือกับสาวสวย
 
 
 
 
 
" แก้วสอนหลานแก่แดดนะ " ฟางพูดแล้วมองแก้วดุๆ 
 
 
 
 
 
" เปล่าสักหน่อยแค่บอกเรื่องจริงให้รู้แค่น้าน55ไปกันดีกว่าเนาะน้องฟ้อนท์ " แก้วพูดแล้วอุ้มฟ้อนเดินหนีขึ้นไปบนห้อง 
 
 
 
 
" แต่ฟ้อนท์ก็พูดถูกนะ " พิชหันกลับมาสบตากับฟางแล้วพูด ฟางรีบหลบสายตาของพิชชี่
 
 
 
 
 
" ........ "
 
 
 
 
 
" พิชควรจะเจอคนที่ดีกว่าฟาง " ฟางตัดสินใจพูดกับพิชชี่ 
 
 
 
 
 
" ก็ตรงหน้าพิชนี่ไง ดีที่สุดแล้วละ " ชายหนุ่มกลับกุมมือหญิงสาวเอาไว้ แล้วยิ้มหวานให้ ฟางมองผู้ชายตรงหน้า ภาพผู้ชายอีกคนฉายเข้า จนหญิงสาวมึนงงไปหมด 
 
 
 
 
" ไม่เป็นไร เอาไว้ฟางมั่นใจฟางค่อยบอกพิชนะ แต่ขอแค่อย่าไล่พิชไปไหนเลย ขอให้พิชได้ดูแลฟางแบบนี้ พิชก็ดีใจแล้ว " ฟางและพิชชี่ยิ้มหวานให้กัน 
 
 
 
 
 
" ขอบคุณนะพิช ขอบคุณ " ฟางพูดแล้วยิ้มให้พิชชี่ ชายหนุ่มเดินจับมือพาฟางออกมาจากห้องครัวแล้วเดินไปนั่งเล่นที่โซฟาแทน 
 
 
 
 
" ทำรายงานเสร้จหรือยัง จะส่งวันศุกร์นี้แล้วนะ " ฟางตาโตแล้วส่าายหน้า พิชชี่หัวเราะในท่าโก๊ะๆของเธอ แล้วช่วยฟางนั่งทำรายงานไปจนเกือบเย็น..
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
" ป๋า มาได้ไงครับ " ป๊อปปี้เดินเข้ามาในบริษัทพร้อมกับท่าทางที่หงุดหงิดไม่ใช่น้อย ก่อนจะเห็นป๋าของเขามานั่งรออยู่แล้วในห้องพร้อมกับโทโมะ 
 
 
 
 
 
" ไปไหนมา " 
 
 
 
 
 
" ผมไปพบลูกค้่า " ป๊อปปี้มองฟน้าน้องชายที่นิ่งเงียบก็รู้ทันทีว่ามันต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้น 
 
 
 
 
" แน่ใจ..." 
 
 
 
 
" ป๋าต้องการอะไรก็บอกมาเเถอะครับ " 
 
 
 
 
" ป๋ารู้ว่าตอนนี้แกมีลูกแล้ว " ป๊อปปี้ดุตกใจเล็กน้อยเพราะป๋าของเขาเพิ่งจะกลับมาจากฮ่องกงเพียงไม่กี่วัน โทโมะและป๊อปปี้มองหน้ากัน
 
 
 
 
" แล้วก็รู้ด้วยแม่ของลูกแก คือผู้หญิงบริสุทธิ์ เมื่อ5 ปีก่อน " 
 
 
 
 
 
" ....... "
 
 
 
 
 
" ฉันจะไม่ห้ามให้แกไปดูแลลูกของแก แต่กับแม่! แกกำลังจะแต่งงาน อย่าลืมสิป๊อปปี้ " ป๋าของป๊อปและโมะพูดอย่างเตือนสติ เขาเองก็อยากเล่นอยากอยู่กับหลาน แต่จะให้เขาทำยังไง เมื่อคนอีกนับพัน ที่อยู่ในการปกครองของเขา และต่อไปคือลูกชายที่จะต้องมาดูแล 
 
 
 
 
 
" แต่ถ้าแก ไม่อยากให้ลูกแกต้องมาตกอยู่ในอันตราย ก็อย่าไปยุ่งกับพวกเขา " ป๋าพูดลอยๆ แล้วมองหน็าป๊อปปี้กับโทโมะ 
 
 
 
 
 
" ฉันรู้ว่าพวกแกรู้สึกยังไงกับผู้หญิง 2 คนนั้น " 
 
 
 
 
 
" ผมเปล่านะป๋า " โทโมะรีบพูด 
 
 
 
 
" ผม..." 
 
 
 
 
" หึ! "
 
 
 
 
 
"  ....... "
 
 
 
 
 
" จะทำอะไร ก็คิดดีดีล่ะ   ถ้ากล้าพอก็ไปคุยกับฉัน " ป๋ามองหน้าโทโมะและป๊อปปี้ เขามองลูกชายท้ั้ง2 คนเขาเองก็เห็นใจแต่จะให้ทำยังไง เมื่อเป็นหัวหน้า เราก็ต้องเสียสละ ความสุขของเรา
 
 
 
 
"........" 
 
 
 
 
 
"......"
 
 
 
 
" ฉันจะไปพาฟางกับฟ้อนท์มาอยู่ที่เซฟเฮ้าส์ " หลังจากที่ป๋าเดินออกไปไมนาน ป๊อปปี้พูดขึ้น 
 
 
 
 
 
" เอาจริงดิเฮีย " ป๊อปปี้พยักหน้าช้าๆ ก่อนจะหันไปถามามโทะโมะ
 
 
 
 
 
" แล้วแกละ " 
 
 
 
 
 
" ....... "
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
" ขอบคุณมากนะพิช ที่มาช่วยทำให้น้องฟ้อนท์อารมณ์ดีขึ้นเยะอเลย " 
 
 
 
 
" ไม่เป็นไรหรอก เดี่ยววันศุกร์เรามารับฟางไปมหาลัยนะ " พิชพูดแล้วยิ้มกับฟาง หญิงสาวพยักหน้าเบาๆ 
 
 
 
 
" บาย" ฟางโบกมือให้กับพิชชี่ ก่อนที่จะหันตัวเดินเข้าบ้านเมื่อไม่เห็นรถของชายหนุ่มแล้ว แต่ต้องตกใจเมื่อเสียงรถที่จอดที่หน้าบ้านอีกครั้ง 
 
 
 
 
"  พะ พวกนายเป็นใคร ปล่อยฉันนะ " ฟางตกใจเมื่อเจอชายชุดดำประมาณ 5-6 คนเดินมาหาเธอแล้วจับเธอขึ้นรถ ส่วนอีก 3-4 คนเดินเข้าไปในบ้าน หญิงสาวเป็นห่วงลูกชายเหลือเกิน 
 
 
 
 
 
" เฮ้ยปล่อยดิเว้ย! " 
 
 
 
 
 
" แก้ว! " ฟางเห็นแก้วและลูกชายตัวแสบ ที่โดนลากมาที่รถ แก้วเห็นฟางก็ตกใจ ก่อนจะโดนพวกผู้ชายพวกนั้นพลักเข้ามานั่งในรถ 
 
 
 
 
 
" พวกแกจะพาพวกเราไปไหน " แก้วกอดฟางที่กอดน้องฟ้อนท์อยู่แน่นแล้วถามพวกคนร้าย 
 
 
 
 
 
" .... "
 
 
 
 
 
" ไอ้พวกบ้า " แก้วตะคอกใส่พวกผู้ชาย แต่กลับไร้การตอบกลับ จนมาถึงสถานที่ที่เป็นจุดหมาย 
 
 
 
 
 
" อยู่ที่นี่ อย่าคิดหนี " ชายคนหนึ่งที่พาหญิงสาวและเด็กน้อยลงเข้ามาในบ้าน พูดก่อนจะเดินออกไป ฟาางและแก้วมองห้ากันอย่าง งง ก่อนจะพยายามมองไปรอบๆเพื่อหาทางหนี แต่ก็ไร้วี่แวว เมื่อทุกอย่างทุกทางมีคนร้ายเฝ้าเต็มไปหมด 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.4 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

อ่านนิยายฟิคชั่นเรื่องอื่น

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา