แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.70K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

18) 18 ชั้นก็ชอบคุณเหมือนกัน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เป็นไรแล้วนะครับฝ้าย ดูสิ ม่วงช้ำเลย”ป๊อปปี้อุ้มฝ้ายมามาที่ห้องทำงานแล้วหายาให้เธอทา

 

 

 

 

 

 

“ฝ้ายไม่เป็นไรจริงๆค่ะ แค่นี้เอง สมัยเด็กๆฝ้ายแอบปีนต้นไม้กับเฟย์ยังเป็นแผลเยอะกว่านี้อีก”ฝ้าย

พูดแล้วยิ้ม

 

 

 

 

 

 

“ฝ้าย ผมพูดจริง ผมไม่ไว้ใจพี่สาวคุณเลย ผมไม่เชื่อว่าฟางจะดีกับคุณจริงๆ”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้ อย่าคิดมากสิถึงแม้ที่ฟางจะเย็นชาใส่ฝ้าย แต่ฝ้ายเชื่อว่าพี่เค้าไม่มีทำร้ายฝ้ายหรอก ลอง

คิดดูสิว่าพี่ฟางจะทำร้ายฝ้ายทำไม มันไม่มีมูลเลยนะ”ฝ้ายพูดให้ป๊อปปี้เลิกคิดมาก

 

 

 

 

 

 

 

“หรือว่าที่คุณฟางทำแบบนั้นอาจจะเป็นเพราะว่าเค้าอยากได้สมบัติของฝ้าย”ป๊อปปี้สันนิษฐาน

 

 

 

 

 

 

“บ้าหรอ พ่อก็บอกว่าพ่อจะยกสมบัติให้พวกเรา3พี่น้องเท่ากัน และอีกอย่างรีสอร์ตของฝ้ายพ่อก็จะ

แบ่งหุ้นส่วนให้ตั้งครึ่งนึงนะ เป็นไม่ได้ที่พี่ฟางจะทำร้ายเพื่อสมบัติ”ฝ้ายพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“แต่ผมไม่เชื่อว่าเค้าจะดีจริงๆนะ หรือว่าเค้าอยากแกล้งฝ้าย”ป๊อปปี้ยังไม่เลิกสงสัย

 

 

 

 

 

 

“พอได้แล้วค่า อย่าคิดมากสิเดี๋ยวแก่แล้งอาทิตย์นี้แม่มาหาจะจำไม่ได้นะ”ฝ้ายพูดแล้วเอา2มือจับ

แก้มป๊อปปี้ไว้

 

 

 

 

 

 

 

“หน้าแก่งั้นหรอ แล้วรักมั้ยล่ะครับ”ป๊อปปี้ยิ้มกับความน่ารักของฝ้ายก็รีบดึงไปกอดแน่น

 

 

 

 

 

 

“อ๊าย ไม่เอาค่ะป๊อปปี้ นี่เดี๋ยวคนอื่นมาเห็นเข้านะ”ฝ้ายหน้าแดงแล้วรีบดันป๊อปปี้ออกห่าง

 

 

 

 

 

 

ตึกๆ

 

 

 

 

 

ป๊อปปี้กับฝ้ายสบสายตามองกันแล้วนิ่งก่อนป๊อปปี้จะค่อยๆโน้มหน้าเข้าไปจูบฝ้าย

 

 

 

 

 

 

 

“อื้อ อย่าค่ะ”ฝ้ายที่เคลิ้มกลับรสจูบก็ชะงักเมื่อป๊อปปี้เอามือล้วงเข้าไปในกระโปรงเธอ

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ ผมขอโทษ ผมไม่ได้ตั้งใจนะผมสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก ผมจะถนอมคุณไว้จนถึงงาน

แต่งงานองเรานะครับ”ป๊อปปี้รีบขอโทษฝ้ายก่อนะดึงฝ้ายไปกอดแล้วจูบลงที่หน้าผากอย่างอ่อน

โยน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หรืออาจจะไม่มีวันแต่งงานของพวกแก2คนก็ได้”ฟางแอบมองมาจากด้านนอกก็พูดออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ้าว พี่ฟางจะไปไหนคะวันนี้”ฝ้ายเดินตรวจความเรียบร้อยของรีสอร์ตและฟาร์มก็ทักฟางที่กำลัง

จะออกไปข้างนอก

 

 

 

 

 

“พอดีว่าพี่จะไปหาโทโมะกับแก้วน่ะจ้ะ อ้าวแล้วนี่ป๊อปปี้ไปไหนหรอจ้ะฝ้าย”ฟางทำทีเป็นถามถึง

ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ผมอยู่นี่ คุณมีอะไรกับผมรึเปล่า”ป๊อปปี้เดินเข้ามาหาฝ้ายแล้วถาม

 

 

 

 

 

 

“ก็เปล่าหรอก เพราะปกติเห็นอยู่ด้วยกันนี่”ฟางพูดแล้วแอบมองทั้งคู่อย่างหมั่นไส้

 

 

 

 

 

 

 

“พอดีว่าเมื่อกี้ป๊อปปี้เค้าไปรับคุณน้าเตือนใจน่ะค่ะ เพื่อจะมาคุยเรื่องงานหมั้นของเรา”ฝ้ายพูดแล้ว

ยิ้มให้ฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“แหม หนูฝ้ายจะเป็นลูกสาวแม่แล้วไม่ต้องเรียกน้าหรอกจ้ะ เรียกแม่เลย”เตือนใจเดินลงจากรถเข้า

มาทักทายฝ้าย

 

 

 

 

 

 

 

“มันไม่เร็วไปหน่อยหรอคะ ปุบปับก็จะแต่งงานแล้วแบบนี้ เดี๋ยวถ้าเกิดชาวบ้านรู้เรื่องเข้าไม่เอาไป

นินทาได้งั้นหรอกหรอ”ฟางกอดอกแล้วพูดขึ้น

 

 

 

 

 

“ทำไม อิจฉาน้องอีกแล้วหรอคุณ”ป๊อปปี้ย้อนฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“อะไรกัน ฟางจะอิจฉาน้องทำไม ป๊อปปี้ต้องพูดแบบนี้ด้วย”ฟางพูดเสียงเศร้าก่อนะเดินหนีไป

 

 

 

 

 

 

 

“พ่างจะไปไหนคะ เดี๋ยวก่อนสิคะ’ฝ้ายเห็นฟางเศร้าก็รีบเดินตามฟางไป

 

 

 

 

 

 

 

“แม่พึ่งจะรู้นะเนี่ยว่าหนูฝ้ายมีพี่สาวฝาแฝดด้วย”เตือนใจมองฝ้ายและฟางแล้วคุยกับลูกชาย

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฝาแฝดก็จริง แต่นิสัยแตกต่างกันราวนางฟ้ากับนางมารร้ายชัดๆ”ป๊อปปี้พูดแล้วนึกถึงวีกรรมร้ายๆ

ของฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟางเดี๋ยวก่อนสิคะพี่ฟางเป็นอะไรทำไมถึงเดินออกมาแบบนี้”ฝ้ายรีบเดินไปถามฟางด้วยความ

เป็นห่วง

 

 

 

 

 

 

 

“พี่แค่รู้สึกเศร้าน่ะจ้ะ ที่ว่าที่น้องเขยอย่างป๊อปปี้ยังคงมองพี่ในแง่ร้ายแบบนั้นอยู่”ฟางตีหน้าเศร้า

แล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

“อย่าเศร้าไปเลยนะคะพี่ฟาง ป๊อปปี้เค้าไม่ใช่คนไม่ฟังอะไร เดี๋ยวฝ้ายจะพูดกับเค้าเองนะคะ”ฝ้าย

พูด

 

 

 

 

 

 

 

“จริงๆนะจ้ะฝ้าย พี่ได้ยินแบบนี้พี่ก็สบายใจขึ้นมาแล้วล่ะ ที่ฝ้ายจะช่วยพูดให้ป๊อปปี้ไม่เกลียด

พี่”ฟางพูดแล้วยิ้มอย่างดีใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ค่ะ ฝ้ายพูดจริงๆเพราะฝ้ายเองก็ไม่อยากให้พี่ฟางกับป๊อปปี้เถียงกันอีกแล้วล่ะค่ะ”ฝ้ายพูด

 

 

 

 

 

 

“ขอบใจนะจ้ะน้องรัก ขอบใจจริงๆที่จะเป็นสื่อกลางเคลียร์เรื่องพี่กับป๊อปปี้ให้”ฟางรีบดึงฝ้ายมาก

อดแน่นแล้วพูดก่อนจะยิ้มออกมาร้ายๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่จะไปไหนน่ะโทโมะ”แก้วที่กลับมมาจากด้านนอกก็แปลกใจที่โทโมะจะออกไปข้างนอก

 

 

 

 

 

“ก็จะออกไปหาฟางน่ะสิ นี่ก็เลยนัดพวกเรามาแล้ว ไม่รู้ว่าพวกนั้นจะแกล้งอะไรฟางอีก”โทโมะพูด

ด้วยความเป็นห่วงฟาง

 

 

 

 

 

 

“แต่แก้วว่าเราน่าจะระวังทางนั้นไม่ให้ถูกฟางแกล้งดีกว่านะ”แก้วพูดตามตรง

 

 

 

 

 

 

“นี่แก้ว อีกแล้วนะที่คอยพูดขัดน่ะ นี่แก้วไม่ชอบอะไรฟางรึเปล่าทำไมขัดจังล่ะ”โทโมะพูดอย่าง

หงุดหงิด

 

 

 

 

 

 

 

“แก้วไม่ได้ต้องการจัดขัดใครนะแต่แก้วพูดความจริง เราก็รู้ว่าฟางกับป้าฝนแกเป็นคนยังไง โทโมะ

แก้วว่าเราน่ะควรจะต้องทำในสิ่งที่ถูกต้องนะไม่ใช่ให้ท้ายเพื่อนทำสิ่งผิดแบบนี้”แก้วพูดขึ้นก่อนจะ

เดินเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หึ กะแล้วว่าแกต้องมาแส่เรื่องของชั้น นังเด็กบ้า”ป้าฝนที่มาทำหน้าที่เป็นแม่บ้านแอบได้ยินที่แก้ว

พูดก็ยิ้มร้ายๆออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวฝ้ายจะเข้าไปที่ร้านเช่าชุดกับเฟย์และก็เขื่อนนะคะป๊อป”ฝ้ายพูดกับป๊อปปี้ที่เดินมาส่งที่รถ

 

 

 

 

 

 

“พี่ป๊อปไม่ต้องห่วงนะคะเดี๋ยวพวกเราจะดูแลพี่ฝ้ายไม่ให้ผู้ชายคนไหนมีบแน่นอน”เฟย์รีบพูด

 

 

 

 

 

 

“พูดมากน่าเฟย์ไปกันเถอะๆ”ฝ้ายยิ้มขำกับน้องสาวก่อนจะเดินขึ้นรถเขื่อนและเฟย์ไป

 

 

 

 

 

 

 

“วันนี้ยัยแสบคงไม่ก่อเรื่องอีกนะ”ป๊อปปี้ที่เดินหมายจะกลับบ้านพักเห็นบ้านพักของฟางเปิดประตูก็

พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“ว้าย ช่วยด้วยค่ะช่วยด้วย”เสียงของฟางร้องดังขึ้นทำให้ป๊อปปี้ตกใจรีบวิ่งเข้าไปในบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

“เกิดอะไรขึ้นน่ะคุณ”ป๊อปปี้ที่เข้ามาตามเสียงจนถึงห้องน้ำพบว่าฟางในชุดคลุมอาบน้ำยืนตัวสั่นอยู่

 

 

 

 

 

 

 

“งูน่ะ นายช่วยหน่อสิ ชั้นกลัวมันอยู่ที่อ่างอาบน้ำ”ฟางพูดแล้วชี้ไปที่อ่างอาบน้ำที่มีม่านปิดอยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เห็นมีเลยนี่คุณ เห้ยๆ”ป๊อปปี้ที่เปิดม่านไปไม่พบอะไรก็รีบพูดก่อจะร้องเมื่อถูกฟางโถมตัวเข้า

มา

 

 

 

 

 

 

ตู้ม

 

 

 

 

 

ป๊อปปี้และฟางล้มลงไปด้วยกันในอ่างอายน้ำทันทีก่อนที่ฟางจะขึ้นคร่อมร่างสูงไว้

 

 

 

 

 

 

 

“ทำอะไรของคุณเนี่ย น่ะแกล้งผมใช่มั้ย”ป๊อปปี้โวยวายเมื่อเห็นฟางยิ้มขำชายหนุ่ม

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางจะแกล้งทำไมกันล่ะ ฟางก็แค่อยากอยู่กับป๊อปปี้เท่านั้น”ฟางยิ้มออกมาแล้วเอามือลูบที่แก้ม

ป๊อปปี้แต่เขากลับเบือนหน้าหนีไม่ให้ฟางจับ

 

 

 

 

 

 

“ผมไม่เชื่อหรอกนี่คุณจะมาไม้ไหนกันอีก ฟาง”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าไม่เชื่อ ชั้นก็จะทำให้นายเชื่อเองว่าชั้นอยากอยู่ใกล้นาย”ฟางพูดจบก็บดจูบป๊อปปี้อย่างร้อน

แรงทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“น่ะบ้าแล้วรึไง อย่าลืมสิผมเป็นคู่หมั้นของฝ้ายไปแล้วนะ”ป๊อปปี้เบือนหน้าหนีแล้วพูด

 

 

 

 

 

“คู่หมั้นแล้วยังไง ยังไม่ได้แต่งงานกันจริงๆสักหน่อย”ฟางพูดแล้วพลางซุกไซร้ตามตัวป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

“พอได้แล้วคุณฟาง นี่คุณเป็นบ้าอะไรของคุณน่ะห้ะ”ป๊อปปี้ขืนตัวและดันตัวฟางออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“จะฝ้ายรึฟาง ยังไงเราก็เหมือนกันอยู่ดี และที่สำคัญชั้นเองก็ชอบนายนะ ชั้นน่ะ หน้าตาก็เหมือน

กับฝ้ายหมดทุกอย่าง นายไม่อยากจะสนุกกับชั้นงั้นหรอป๊อปปี้”ฟางพูดแล้วพลางปลดเสื้อคลุมอาบ

น้ำออกมาเพื่อยั่วป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

ผลัก

 

 

 

 

 

 

ป๊อปปี้ที่เหลืออดก็รีบผลักฟางออกจากตัวเองแล้วรีบลุกจากอ่างอาบน้ำทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถึงแม้คุณจะหน้าตาเหมือนฝ้ายมากมายเท่าไหร่ก็เถอะ ผมไม่มีวันจะนอกใจฝ้ายเด็ดขาด เพราะ

คุณกับฝ้ายน่ะไม่เหมือนกันเลยสักนิด และไม่มีวันที่ผมจะทำอะไรผู้หญิงที่ทำตัวไม่มีค่าแบบ

คุณ”ป๊อปปี้พูดก่อนจะเดินออกไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“แล้วเราจะได้รู้กัน ว่านายจะซื่อสัตย์ต่อนังฝ้ายนานสักแค่ไหนป๊อปปี้”ฟางที่รวมชุดคลุมอาบน้ำตัว

เองให้เรียบร้อยตามเดิมแล้วมองป๊อปปี้ที่เดินออกไปจากห้องน้ำก็พูดขึ้นอย่างร้ายกาจ

 

 

 

 

 

 

 

 

จะเป็นฝ้ายรึฟาง ยังไงก็แทนกันไม่ได้หรอก  บอกเลยนางร้ายกว่านี้ได้อีก นี่น่ะน้ำก๊อก

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา