แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.67K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

19) 19 พยายามแทรกกลาง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“มีแต่ชุดสวยๆทั้งนั้นเลยคะคะพี่ฝ้าย”เฟย์พูดเมื่อนั่งดูแคตตาล้อคชุดเจ้าสาวกับฝ้ายในบ้าน

 

 

 

 

 

 

“เลือกให้สวยๆเลยนะครับ เพราะผมจะได้เป็นผู้ชายที่โชคดีที่สุดในงานที่ได้ควงผู้หญิงที่สวย

ที่สุด”ป๊อปปี้เดินเข้ามาแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

“โอ้ย พูดแบบนี้เฟย์ก็เขินแทนพี่ฟางสิคะหวานจนมดจะกัดอยู่แล้วเนี่ย พี่เขื่อนเราไปข้างนอกกัน

เถอะ”เฟย์พูด

 

 

 

 

 

 

 

“เฟย์วันนี้พี่คงไปไหนด้วยไม่ได้แล้วล่ะ แบมเค้าป่วยพี่ต้องไปดูแลแบมเคา เข้าใจพี่นะ”เขื่อนพูด

แล้วเดินไป

 

 

 

 

 

 

 

“ค่ะ เฟย์เข้าใจ เอ่อ เฟย์ไปเดินเล่นที่รีสอร์ตดีกว่า”เฟย์ที่เห็นท่าทางเขื่อนที่ห่วงแบมมากก็ซึมไป

ก่อนจะเดินออกไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“หมู่นี้พอแบมเค้ามาหาเขื่อนที่รีสอร์ตเราบ่อยๆนี่ยัยเฟย์ท่าทางแปลกไปนะคะป๊อป”ฝ้ายสังเกตท่า

ทางของเฟย์ก็พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“แต่เท่าที่ได้ยินเขื่อนพูด เฟย์ก็มีคนคุยนี่นาแถมไปเรียนต่ออยู่ที่เกาหลีด้วย สงสัยเพราะไกลกันละ

มั้ง เลยทำให้ยัยเฟย์แอบเหงา แล้วพอมองเห็นคู่รักที่เข้ามาในรีสอร์ตก็อดเศร้าไม่ได้”ป๊อปปี้พูด

แล้วยิ้มขำ

 

 

 

 

 

 

 

“แหม มีความสุขกันจริงๆเลยนะคะเนี่ย ทำอะไรกันอยู่เอ่ย”ฟางเดินเข้ามาในบ้านแล้วรีบพูด

 

 

 

 

 

 

“มาทำอะไรที่นี่น่ะ”ป๊อปปี้เมื่อเห็นฟางก็นึกเรื่องเมื่อวานก็รีบไล่ก่อนจะโอบไหล่ฝ้ายแน่น

 

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้ อย่าก้าวร้าวกับพี่ฟางสิคะ ไม่น่ารักเลยนะ”ฝ้ายทุบป๊อปปี้ทีนึงแล้วแอบดุแฟนหนุ่ม

 

 

 

 

 

 

 

“แหม ฝ้ายไม่เห็นต้องดุป๊อปปี้ขนาดนั้นเลยนี่จ้ะ ป๊อปปี้เค้าน่า รัก จะตาย”ฟางพูดเน้นคำว่ารักแล้ว

ยิ้มออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ ฝ้ายเห็นพี่ฟางกับป๊อปปี้ไม่ทะเลาะกันแล้วก็ดีใจแล้วค่ะ พี่ฟางคะมาช่วยฝ้ายเลือกชุดที่จะใส่

ในวันหมั้นหน่อยสิคะ ฝ้ายเลือกไม่ถูกเลย มีแต่สวยๆทั้งนั้น”ฝ้ายพูดแล้วชวนฟางมานั่งข้างตัวเอง

เพื่อช่วยเลือกชุด

 

 

 

 

 

 

 

“ฝ้าย ความจริงแล้วเราเลือกกันเองได้ไม่ต้องไปรบกวนคนอื่นหรอก”ป๊อปปี้รีบพูด

 

 

 

 

 

 

“ชั้นไม่ใช่คนอื่นสักหน่อยชั้นเป็นพี่น้องฝาแฝดกับฝ้ายนะป๊อปปี้จะเป็นคนอื่นไปได้ไงล่ะ”ฟางพูด

แล้วยิ้มหวานให้

 

 

 

 

 

 

“งั้นช่วยกันเลือกไปก่อนนะคะ เดี๋ยวฝ้ายไปเข้าห้องน้ำก่อน”ฝ้ายพูดแล้วลุกขึ้นไปเข้าห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณไม่ต้องเขยิบมาใกล้ผมเดี๋ยวฝ้ายเห็นแล้วจะเข้าใจผิด”ป๊อปปี้รีบพูดเมื่อฟางขยับมานั่งใกล้ตัว

เอง

 

 

 

 

 

 

“จะไปเข้าใจผิดยังไงล่ะ นี่น่ะก็ชัดเจนแล้วกับความรู้สึกที่ชั้นมีให้นาย”ฟางพูดแล้วยิ้มก่อนจะเอามือ

ลูบไล้อกป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

“พอกันทีคุณ นี่คุณเล่นบ้าอะไรของคุณน่ะห้ะ”ป๊อปปี้รีบว่าฟาง

 

 

 

 

 

 

“ชั้นไม่ได้เล่นสักหน่อย บอกแล้วไงว่าชั้นชอบนายจริงๆ หรือจะให้พิสูจน์อีกรอบล้ะ”ฟางพูดแล้ว

โถมตัวเข้าหาป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ทำอะไรกันน่ะคะ”ฝ้ายที่เดินออกมาจากห้องน้ำเห็นป๊อปปี้กับฟางใกล้กันก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกจ้ะฝ้าย พอดีว่าพี่อยากดูไซส์ป๊อปปี้เค้าชัดๆน่ะว่าควรจะใส่เสื้อผ้าแบบไหนดี”ฟาง

พูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟางนี่ดีจริงๆเลยนะคะที่ช่วยฝ้ายกับป๊อปปี้เลือกเสื้อผ้ายันไซส์เลย”ฝ้ายพูดก่อนจะเดินกลับมา

นั่งที่เดิม

 

 

 

 

 

 

 

“จริงสิจ้ะฝ้าย พี่เลือกชุดให้เราได้แล้วนะเป็นชุดนี้เอามั้ย มันเข้ากับชุดเพื่อนเจ้าสาวดี สีเหมือนกัน

เลยเนาะ”ฟางพูดแล้วชี้ไปที่ชุดหมั้นแบบไทยสีชมพูหวานประดับมุกกับชุดไทยสีชมพูอีกชุดที่มอง

ผ่านๆนี่แทบถอดแบบเดียวกันมาเลย

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ทำไมต้องเลือกชุดเหมือนกันด้วยล่ะคุณ”ป๊อปปี้เหวอก็รีบพูดขึ้นทันที

 

 

 

 

 

 

“ก็เพราะว่าเราเป็นพี่น้องฝาแฝดที่รักกันมากยังไงล่ะจ้ะ เราแต่งตัวหรือมีของอะไรที่เหมือนกันๆกัน

มาตลอด กะอีแค่ชุดแค่นี้น่ะ จะเหมือนกันอีกสักชุดจะเป็นไรไป”ฟางพูดก่อนจะกอดคอฝ้ายแล้วยิ้ม

ออกมา

 

 

 

 

 

 

“จริงค่ะ ก็แค่ขำๆน่ะค่ะป๊อปปี้ อย่าทำหน้าแบบนี้สิ ไม่หล่อเอาน้า”ฝ้ายพูดแล้วยิ้มให้ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย เลือกชุดแล้วเริ่มหิว นี่พวกเรา3คนออกไปหาอะไรข้างนอกทานกันเถอะค่ะ”ฟางพูดก่อนจะ

รีบดึงฝ้ายออกไปข้างนอกกับตัวเอง ซึ่งป๊อปปี้เองก็ขัดฝ้ายไม่ได้จำเป็นต้องเลยตามเลยตามฝ้าย

ไปที่ร้านอาหารนอกบ้าน

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณไม่ออกไปไหนบ้างรึไง ตามติดคนรักกันแบบนี้น่ะ”ป๊อปปี้บ่นเมื่อเห็นฟางมากับเขาและฝ้าย

 

 

 

 

 

 

“ฟางก็แค่อยากทานข้าวกับน้องนี่ ไม่ได้กินข้าวกับฝ้ายมานานมากแล้ว ถ้าฝ้ายรังเกียจพี่ไปก็ได้

นะ”ฟางตีหน้าเศร้าแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องหรอกค่ะพี่ฟาง พี่ฟางอยู่กับฝ้ายนี่ล่ะป๊อปปี้อย่าเสียมารยาทกับพี่ฟางสิคะ”ฝ้ายพูดแล้วยิ้ม

ให้ฟางพร้อมกับดุป๊อปปี้ก่อนที่ทั้ง3คนจะสั่งอาหารมาทาน

 

 

 

 

“ทานเยอะๆนะครับ”ป๊อปปี้เอาใจฝ้ายและตักอาหารให้ฝ้ายจนฟางหมั่นไส้

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เห็นมีใครตักอาหารให้พี่บ้างเลย”ฟางพูดขึ้น

 

 

 

 

 

“งั้นฝ้ายตักให้นะคะ”ฝ้ายพูดแล้วตักอาหารให้ฟาง

 

 

 

 

 

 

“จริงสิป๊อปปี้ยังไม่มีคนตักอาหารให้เดี๋ยวฟางตักให้นะ”ฟางพูดก่อนจะตักอาหารข้ามหน้าฝ้ายไปให้

ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ผมมีมือกินเองได้ และอีกอย่างผมไม่ชอบทานผัก”ป๊อปปี้พูดนิ่งๆก่อนจะทานข้าวสักพักแล้วขอตัว

ไปเข้าห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

“แหมๆ ทำไมถึงทำเป็นเย็นชาหมางเมินแบบนี้ล่ะคะ”ฟางที่แอบดักรอป๊อปปี้หน้าห้องน้ำก็รีบเบียด

ตัวเองเข้าหา

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณ ทำบ้าอะไรน่ะปล่อยผม ผมจะไปหาฝ้าย”ป๊อปปี้พูดเมื่อเห็นท่าทางรุกหนักของฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“บอกแล้วไงจะฝ้ายจะฟางยังไงซะเราก็เหมือนกัน”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“คุณไม่เหมือนและไม่มีวันเหมือน คุณนี่ทำไมหน้าด้านหน้าทนแบบนี้นะ มายุ่งกับพวกเราทำไม

คุณต้องการอะไรกันแน่ฟาง ทำไมไม่เลิกยุ่งกับเราสักที”ป๊อปปี้ว่าก่อนะผลักฟางกระเด็นแล้วเดินไป

หาฝ้าย

 

 

 

 

 

 

“อ้าว แล้วนี่เราไม่ต้องรอพี่ฟางหรอคะเห็นว่าไปเข้าห้องน้ำเหมือนกันนี่”ฝ้ายถามเมื่อป๊อปปี้เช้คบิล

แล้วลากฝ้ายออกมา

 

 

 

 

 

“ยัยนั่นคงออกไปกับเพื่อนแล้วล่ะครับ ไปกันเถอะ”ป๊อปปี้พูดก่อนจะออกรถไป

 

 

 

 

 

 

 

เอี๊ยด

 

 

 

 

 

ป๊อปปี้และฝ้ายต้องตกใจเมื่อฟางกระโดดมาขวางรถเอาไว้

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟาง เป็นอะไรมากมั้ยคะเจ็บตรงไหนรึเปล่าให้ฝ้ายไปพาไปหาหมอมั้ย”ฝ้ายรีบไปดูอาการฟาง

แล้วพูด

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ยเจ็บจังเลยฝ้าย พี่เจ็บขาจังเห็นทีจะลุกไม่ไหว”ฟางแสร้งทำเป็นร้องโอดโอยขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

“สงสัยขาจะพลิก ป๊อปปี้คะอุ้มพี่ฟางหน่อยสิคะ”ฝ้ายพูดแล้วบอกคนรัก ป๊อปปี้ชะงักเหวอทันทีเมื่อ

ได้ยิน

 

 

 

 

 

 

 

“อย่างยัยนี่ไม่ตายง่ายๆหรอกฝ้าย เดี๋ยวก็ลุกไหว ไม่ต้องมาทำเป็นสำออย”ป๊อปปี้ว่า

 

 

 

 

 

 

 

“แต่ชั้นเจ็บจริงๆนะ นี่ถ้าชั้นขาหักขึ้นมาจริงๆจะว่ายังไง”ฟางร้องโวยวายแล้วทำท่าทางน่าสงสาร

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้ ช่วยพี่ฟางเค้าเถอะค่ะ พี่ฟางน่าสงสารออกถือว่าฝ้ายขอนะ”ฝ้ายขอร้องคู่หมั้นหนุ่มทันที

 

 

 

 

 

 

 

“เธอนี่มันน่ารำคาญจริงๆไม่รู้จะมาทำไมเนี่ย”ป๊อปปี้พูดแล้วอุ้มฟางขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย ร้อนจัง”ฟางที่ถูกป๊อปปี้อุ้มขึ้นก็เอามือโอบรอบลำคอแล้วเอนซบอย่างออเซาะ

 

 

 

 

 

 

“เลิกทำอะไรที่น่าขนลุกแบบนี้ซะไม่งั้นชั้นจะโยนเธอลงเดี๋ยวนี้ล่ะ”ป๊อปปี้ว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่เอา เจ็บเท้าจะนั่งข้างหน้ารถ”ฟางพูดขึ้นทำให้ฝ้ายจำเป็นต้องไปนั่งข้างหลังแล้วให้ฟางนั่งข้าง

หน้าแทน

 

 

 

 

 

 

 

“อุ้มไปให้ถึงเตียงเลยนะฟางจะได้พักผ่อน”ฟางพูดเมื่อป๊อปปี้อุ้มเข้ามาในบ้าน

 

 

 

 

 

 

 

“อื้ออ”ทันทีที่ป๊อปปี้หย่อนตัวฟางลงฟางก็ดึงป๊อปปี้มาจูบอย่างร้อนแรง

 

 

 

 

 

 

“เลิกบ้าสักที เธอมียางอายบ้างรึเปล่าถึงได้ยั่วผู้ชายแบบนี้น่ะห้ะ”ป๊อปปี้ผลักฟางลงกับเตียงอย่าง

แรงแล้วชี้หน้าด่า

 

 

 

 

 

 

“มีอะไรกันรึเปล่าคะ”ฟางที่เอาน้ำแข็งเข้ามาหมายจะประคบเท้าให้ฟางก็ถาม

 

 

 

 

 

 

“ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ผมไปก่อนนะฝ้าย พอดีมีงานต้องทำ”ป๊อปปี้พูดแล้วแอบถูปากตัวเองออกทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกมั้ง”ฝ้ายที่มองป๊อปปี้และฟางที่ยิ้มอย่างสบายใจอยู่บนเตียงแล้วพึมพำด้วยความ

สงสัย

 

 

 

 

 

 

 

 

นางยังราวีป๊อปฝ้ายไม่หยุด มาดูกันว่าตอนหน้านางจะร้ายกว่านี้อีกมั้ย

 

 

บอกเลยว่าตอนหน้าฟางร้ายจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา