แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.70K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

22) 22 ไถ่โทษ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ถึงบ้านแล้ว โทโมะกลับไปสิ”แก้วพูดขึ้นเมื่อโทโมะขับรถมาส่งเธอที่บ้านแล้วไม่มองหน้าโทโมะ

เลย

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ที่บ้านเงียบแสดงว่าป๊ากับม๊าแก้วไม่อยู่สินะ”โทโมะมองไปรอบๆบ้านแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“อือ คงติดงานน่ะ ไม่มีอะไรแล้วก็ไปซะสิ แก้วจะได้ขึ้นไปพักผ่อน”แก้วพูดแล้วหันหน้าหนีโทโมะ

ไป

 

 

 

 

 

 

 

หมับ

 

 

 

 

 

 

โทโมะที่เห็นแก้วจะไปจากตัวเองก็รีบรั้งแขนไว้ไม่ให้ไปไหน

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ยังโกรธกันอยู่หรอ แก้ว โทโมะขอโทษ ที่โทโมะกับฟางเราไม่ได้ตั้งใจนะ”โทโมะพยายาม

ขอโทษแก้วอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

“เพราะถ้าตั้งใจก็คงกะจะฆ่าแก้วให้ตายสินะ”แก้วพูดขึ้นมาโดยซ่อนแววตาแห่งความเสียใจไว้

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่นะ ทั้งฟางทั้งโทโมะไม่มีใครอยากให้เรื่องแบบนี้เกิดขึ้น เพราะพวกเรากะแค่ก่อความวุ่นวาย

ให้รีสอร์ต ป่วนรีสอร์ตเหมือนครั้งที่แล้ว แต่เพาะคราวนี้โทโมะดันพลาดไปวางระเบิดใกล้ห้องเชื้อ

เพลิงเอง มันเลยเกิดเรื่องบานปลายแบบนี้ ทั้งแก้วทั้งคุณลุงที่เจ็บตัวน่ะ พวกเราไม่ได้ตั้งใจ

จริงๆ”โทโมะรีบอธิบาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พูดจบแล้วสินะ งั้นก็ไปซะสิ ออกไปจากบ้านแก้วซะ”แก้วพูดแล้วผลักโทโมะออกจากตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ โทโมะจะอยู่มันที่ล่ะไม่ไปไหนนกว่าแก้วจะให้อภัย”โทโมะพูดแล้วรีบคุกเข่าขอโทษแก้ว

เหมือนในหนังจีน

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ทำบ้าอะไรน่ะ ลุกขึ้นมาเดี๋ยวนี้นะ”แก้วอึ้งไม่คิดว่าโทโมะจะทำแบบนี้ก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ จนกว่ากว่าแก้วจะให้อภัย แก้วเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของโทโมะ โทโมะจะไม่ยอมเสียแก้วไป

หรอกนะ”โทโมะพูดออกมาเพราะเขาเองก็ไม่ยอมที่จะเสียแก้วไป แก้วที่ได้ยินก็ใจเต้นรัวแต่อดซึม

ไม่ได้กับคำว่าเพื่อนของเธอกับเขา

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่แก้วนะ ไม่ใช่ฟาง ไม่ต้องมาลงทุนทำอะไรแบบนี้”แก้วทำทีเป็นดุใส่โทโมะทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็เพราะแก้วเป็นแก้วไง ไม่ใช่ฟาง โทโมะเลยต้องทำแบบนี้ โทโมะขอโทษ โทโมะผิดไปแล้ว

แก้วเป็นคนสำคัญในชีวิตโทโมะคนนึงเลยนะ ได้โปรดอย่าเป็นแบบนี้เลย ให้อภัยโทโมะเถอะ

นะ”โทโมะพยายามขอร้องแก้วให้ให้อภัยตัวเอง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้ แก้วจะให้อภัยโทโมะแต่แก้วยังไม่ให้อภัยฟาง เพราะสิ่งที่ฟางทำร้ายแก้วนั้นมันทำให้แก้วรู้สึก

แย่มากแก้วไม่คิดว่าเพื่อนกันต้องทำแบบนี้ด้วย อ้อ ถ้าโทโมะจะกลับไปเจอฟางละก็บอกฟางกับ

ป้าฝนด้วยนะว่าต่อไปนี้สบายใจได้เลยเพราะแก้วจะไม่บอกเรื่องนี้กับใครและก็จะไม่เข้าไปยุ่ง

วุ่นวายอะไรกับฟางอีก”แก้วพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“โทโมะเข้าใจว่าแก้วเองคงรับไม่ได้จริงๆ แต่ในฐานะคนวางระเบิดเป็นต้นเหตุความวุ่นวายและก็

ทำให้แก้วเจ็บตัว โทโมะขอแล้วกันนะ ขอให้ได้ดูแลแก้วจนกว่าจะหาย นะๆ”โทโมะรีบขอร้อง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้ พูดไปแล้วนะ ห้ามคืนคำล่ะ”แก้วเมื่อเห็นโทโมะอ้อนตัวเองก็อดจะใจอ่อนไม่ได้ทุกทีก็รับปาก

และยิ้มออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่นึกเลยนะว่าเราจะจัดดอกไม้สวยแบบนี้น่ะเฟย์”เขื่อนที่มาเฝ้านายธีร์กับเฟย์ระหว่างเปลี่ยนเวร

กับฝ้ายก็ชมเฟย์ที่จัดดอกไม้สวย

 

 

 

 

 

 

 

 

“แน่นอน ศิษย์พี่ฝ้ายซะเปล่าพี่เขื่อนชมแต่ดอกไม้แล้วคนจัดล่ะ”เฟย์รีบกระแซะถามเขื่อน

 

 

 

 

 

 

“จ้า คนจัดก็สวย น่ารักจ้า”เขื่อนส่ายหน้าขำกับท่าทางของเฟย์ก็รีบเออ ออไปกับเฟย์

 

 

 

 

 

 

“น่ารักที่สุด อ่ะๆเดี๋ยวเฟย์ป้อนขนม”เฟย์ยิ้มอย่างพอใจก่อนจะป้อนขนมในจานให้เขื่อน

 

 

 

 

 

 

“นี่ทำอะไรกันน่ะ”แบมที่แวะมาเยี่ยมนายธีร์เห็นเฟย์และเขื่อนกระหนุงกระหนิงกันก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“เปล่านี่แบม มาตั้งแต่เมื่อไหร่วันนี้ไหนว่ามีนัดให้หมอตรวจร่างกายไง”เขื่อนรีบนั่งห่างเฟย์แล้วถาม

แบม ทำให้เฟย์แอบเศร้าลงไปทันที

 

 

 

 

 

 

“ก็มีค่ะที่โรงพยาบาลนี้พอดีเลยแวะมาหาคุณลุง”แบมพูดแล้วจ้องไปที่เฟย์

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ ถ้าไม่มีอะไรแล้วเดี๋ยวเฟย์เอาผลไม้ไปล้างดีกว่า”เฟย์พูดแล้วรีบลุกหนีภาพของแบมและ

เขื่อนไปทันที

 

 

 

 

 

 

“แน่ใจนะคะว่าไม่ได้คิดอะไรกับเฟย์เกินพี่น้องน่ะ”แบมที่เห็นท่าทางของเฟย์ก็ถามเขื่อน

 

 

 

 

 

 

 

“แบม พี่กับเฟยืไม่มีอะไรกันจริงๆนะครับ”เขื่อนพูดออกมาแล้วหอมแก้มแบมทำให้เฟย์ที่แอบดูใน

ห้องน้ำเศร้าลงไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หนูแน่ใจหรอจ้ะว่าแฟนหนูกับเพื่อนหนูเค้าไม่ได้คิดอะไรเกินเลย ลำพังคำผู้ชายน่ะเชื่อใจไม่ได้

นะ”ป้าฝนพูดขึ้นเมื่อเห็นแบมเดินออกมาจากห้อง

 

 

 

 

 

 

“แล้วนี่ป้าเป็นใครกันคะทำไมถึงคิดแบบนั้น”แบมมองป้าฝนอย่างไม่ไว้ใจ

 

 

 

 

 

 

 

“ป้าทำงานที่รีสอร์ตน่ะจ้ะแล้วเห็นมาหมด หนูน่ะระแวงคู่นี้หน่อยก็ดีนะถือว่าป้าเตือนด้วยความหวัง

ดี”ป้าฝนพูดขึ้นตามที่เธอรู้มาจากฟางว่าเฟย์ชอบเขื่อน ทำให้แบมนิ่วหน้าครุ่นคิดเพราะท่าทางของ

เฟย์แปลกไปอย่างที่ว่าจริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

“นี่จะไปไหนน่ะฝ้าย ไปเยี่ยมพ่อหรอ”ฟางเดินมาเห็นฝ้ายเตรียมอาหารจะออกไปของนอก

 

 

 

 

 

 

 

 

“เปล่าค่ะไปหาป๊อปปี้ที่บ้านพักก่น เพราะเมื่อวานป๊อปปี้ไปมีเรื่องกับนักเลงที่ไหนไม่รู้ พอฝ้ายถาม

ป๊อปปี้เค้าก็ไม่ยอมตอบอะไรเลยสักอย่างค่ะ”ฝ้ายพูดทำให้ฟางชะงักนึกถึงเมื่อวานที่ป้าฝนทำท่า

ลับๆล่อที่โรงพยาบาล

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตุบ

 

 

 

 

 

 

 

ขณะที่ฝ้ายหันหลังในครัวอยู่นั้นฟางรีบเอามือปัดตะกร้าอาหารของฝ้ายหล่นลงพื้นแตกกราย

 

 

 

 

 

 

 

“ตายแล้วฝ้ายมาวางตะกร้าอาหารไม่ดีหล่นหมดแล้ว พี่ว่าเรารีบทำใหม่เถอะหกหมดแล้ว”ฟางร้อง

ด้วยควาตกใจก่อนจะเกลี้ยกล่อมให้ฝ้ายยอมทำอาหารใหม่ส่วนตัวเองก็รีบวิ่งไปที่บ้านพักป๊อปปี้

ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ก๊อกๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

ฟางที่มาเคาะประตูบ้านพักแปลกใจที่ป๊อปปี้ไม่ยอมมาเปิดก่อนจะตัดสินใจปีนเข้าบ้านป๊อปปี้ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“อื้ออ”ฟางที่สำรวจรอบๆบ้านก็ต้องร้องเมื่อถูกมือหนาปิดปากแล้วลากเข้าห้องนอนไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่กะจะมาดูว่าผมตายรึเปล่าสินะ คุณแม่มดใจร้าย”ป๊อปปี้ปล่อยฟางแล้วกอดอกว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คราวนี้ชั้นสาบานได้เลยว่าชั้นไม่รู้เรื่องจริงๆ”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ขนาดคุณไม่รู้เรื่องผมยังเจ็บตัวขนาดนี้ แถมพวกนักเลงพวกนั้นขู่ผมด้วยว่าถ้าเอาเรื่องคุณไป

บอกตำรวจผมกับคนที่ผมรักจะต้องเจ็บหนักแน่ นี่คุณทำไมเป็นคนเลือดเย็นแบบนี้นะ”ป๊อปปี้รีบว่า

ฟางทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ป้าฝนนะป้า ไม่น่าทำเกินกว่าเหตุเลย”ฟางบ่นพึมพำเบาๆก่อนจะเดินไปหยิบกล่องยาเข้ามา

 

 

 

 

 

 

 

“น่ะทำอะไร จะวางยาลอบฆ่าผมงั้นรึไง”ป๊อปปี้ชะงักแล้วรีบว่าฟางทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าเรื่องของชั้นมันคือต้นเหตุที่ทำให้นายต้องเจ็บตัวชั้นก็ขอโทษด้วย ให้ชั้นทำแผลให้นะ นี่นาย

คงอายน้ำมาสิท่าเลยยังไม่ได้ทำแผล”ฟางพูดก่อนจะดึงป๊อปปี้มานั่งข้างๆแล้วนั่งทำแผลให้ป๊อปปี้

อย่างอ่อนโยน

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คือแผนการของคุณอีกรึเปล่าฟาง”ป๊อปปี้มองการกระทำของฟางที่ทำให้เขาก็รีบถามขึ้น ฟางอ้า

ปากกำลังจะพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

ก๊อกๆ

 

 

 

 

 

 

 


เสียงประตูห้องของป๊อปปี้ถูกเคาะทำให้ป๊อปปี้และฟางมองหน้ากันอย่างตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้อยู่ในนั้นรึเปล่าคะ ฝ้ายทำอาหารมาให้ค่ะ”ฝ้ายตะโกนเรียกป๊อปปี้จากข้างนอก

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ ไปหลบใต้เตียงก่อนเร็วๆ”ป๊อปปี้พูดก่อนจะดันฟางเข้าไปอยู่ใต้เตียงตัวเองทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ้าวกำลังทำแผลหรอคะ งั้นเดี๋ยวฝ้ายช่วยทำนะคะแล้วจะได้ไปทานข้าวกัน วันนี้ฝ้ายทำทั้งหมู

ทอดแล้วอย่างอื่นเยอะแยะเลย เห็นวันก่อนป๊อปปี้บ่นอยากทานหมูทอดใช่มั้ยคะ”ฝ้ายพูดแล้วยิ้ม

ออกมาด้วยความสดใสจนป๊อปปี้ชะงัก

 

 

 

 

 

 

 

 

“ต่างกันมากเหลือเกิน ไม่เหมือนกันเลยสักนิด”ป๊อปปี้มองฝ้ายแล้วนึกย้อนถึงฟางที่ร้ายกาจก็พูด

ขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คงจะหมายถึงพี่ฟางอีกแล้วสินะคะ ป๊อปปี้ ฝ้ายบอกแล้วไงว่าอย่าตั้งแง่กับพี่ฟางเค้าแบบนี้ เค้า

เป็นพี่สาวที่ฝ้ายรักนะเดี๋ยวนานไปถ้าเราแต่งงานกันป๊อปจะต้องเจอพี่ฟางตลอด อย่าเกลียดกันเลย

นะคะ”ฝ้ายรีบอ้อน

 

 

 

 

 

 

 

 

“แค่ฝ้ายขอผมก็ทำให้คุณล่ะครับ คุณรู้มั้ยฝ้าย ว่าคุณเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยนและก็แสนดีมากรู้มั้ย ดี

จนผมต้องแพ้ให้กับความดีของคุณ”ป๊อปปี้พูดแล้วเอามือมากุมมือฝ้ายไว้ทำให้ฟางที่อยู่ใต้เตียง

ได้ยินก็แทบอ้วก

 

 

 

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้ ฝ้ายเขินนะเล่นบอกกันแบบนี้ ฝ้ายคิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกคุณ แม้เรื่องของเราจะมีเรื่องคลุม

ถุงชนแฝงเข้ามาแต่ฝ้ายก็ดีใจที่คนที่ฝ้ายจะแต่งงานและใช้ชีวิตคู่ด้วยคือคุณค่ะ”ฝ้ายพูดออกมา

จากความรู้สึก

 

 

 

 

 

 

 

 

“ผมรักคุณนะครับคุณฝ้าย”ป๊อปปี้ยิ้มออกมาก่อนจะช้อนใบหน้าร่างบางขึ้นมาจูบอย่างอ่อนโยน

 

 

 

 

 

 

 

“คนบ้า เจ็บตัวอยู่แท้ๆยังมาปากหวานอีก ไปค่ไปข้างนอกเดี๋ยวฝ้ายะทำแผลให้แล้วจะได้ทานข้าว

กัน”ฝ้ายที่เขินป๊อปปี้จัดเมื่อถอนจูบออกมาก็รีบชวนป๊อปปี้ออกไปข้างนอกห้องนอนของชายหนุ่ม

ทันที

 

 

 

 

 

 

 

“นี่น้องสาวต้องถูกคลุมถุงชนหรอเนี่ย สมัยนี้เค้าหมดยุคไปแล้วนะ”ฟางที่ได้ยินจากใต้เตียงพูดขึ้น

อย่างมีแผนการ

 

 

 

 

 

 

 

งานนี้คงจะรู้เเล้วนะว่าสุดท้ายใครจะเป็นนางเอก แย่จัง ซ่อมาตั้งนาน ความแตกเอาตอนนี้ล่ะ  บอกเลยว่าต่อๆไปฟางจะร้ายจนทำเรื่องที่ไม่น่าอภัยมาก บอกเลยยยย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา