แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.68K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

23) 23 ขัดขวางด้วยวิธีสกปรก

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ ร้อนชะมัด”ป๊อปปี้ที่กลับเข้ามาในตอนค่ำหลังจากออกไปข้างนอกกับฝ้ายก็กลับเข้ามาใน

ห้องแล้วถอดเสื้อผ้าตัวเองออกเพื่อนจะเข้าไปอาบน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ะ”ระหว่างที่ป๊อปปี้นุ่งผ้าเช็ดตัวแค่ผืนเดียวทำนาฬิกาข้อมือหล่นก็ก้มลงเก็บข้างล่งใกล้ๆกับ

เตียง พลันสายตาชายหนุ่มก็เห็นร่างบางที่นอนหลับอยู่ใต้เตียงก็ตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ยัยนี่หายใจออกรึไง หลับอยู่ในนี้ตั้งหลายชั่วโมง เอ๊ะ รึว่าจะตายแล้ว เห้ย คุณๆตื่นๆ”ป๊อปปี้รีบ

เขย่าเรียกตัวฟางทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

โป๊ะ

 

 

 

 

 

 

 

ฟางที่ลืมตาตื่นมาเห็นป๊อปปี้พยายามจะมุดเข้ามาเรียกฟางก็รีบลุกทำให้หัวโขกเตียงอย่างแรง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เห้ย จะตายมั้ยเนี่ยคุณ”ป๊อปปี้เหวอปนขำเมื่อเห็นฟางซุ่มซ่ามเอาหัวโขกเตียงก่อนจะพาฟางออก

มาจากเตียงได้สำเร็จ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมเป็นห่วงว่าชั้นจะตายงั้นหรอ”ฟางยิ้มนิดนึงก่อนจะรีบนั่งตักป๊อปปี้แล้วโอบรอบลำคอ

 

 

 

 

 

 

 

“เปล่า ผมเสียดายห้องนี้ที่จะมีผีมาสิงต่างหากล่ะ ลุกไปได้แล้ว”ป๊อปปี้พูดแล้วผลักฟางออกากตัว

เองทำให้ฟางหัวโขก กำแพงอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ยย”ฟางร้องออกมาเมื่อหัวที่โนนั้นโดนกระแทกซ้ำอีกทีก็รีบเอามือกุมหัวที่โนทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“คุณเป็นยังไงบ้าง มานี่ม้ะเดี๋ยวผมขอดูหน่อย”ป๊อปปี้พูดก่อนจะพาฟางมานั่งที่เตียงแล้วเอาเสื้อยืด

ที่ตัวเองพึ่งถอดไปเมื่อกี้นี้อังกับลมหายใจร้อนๆตัวเองแล้วประคบที่หัวโนของฟางไว้ ฟางชะงัก

มองการกระทำของป๊อปปี้นิ่งๆไม่พูดอะไร

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ ผมว่าเดี๋ยวคุณกลับห้องก็หายาหม่องทาอีกทีนะ ผมไปอาบน้ำก่อนดีกว่า”ป๊อปปี้ชะงักเมื่อ

เห็นฟางนิ่งแล้วมองตัวเองก็หยุดการกระทำก่อนจะพูดแล้วลุกขึ้นหนี

 

 

 

 

 

 

พรึบ

 

 

 

 

จังหวะที่ป๊อปปี้ลุกขึ้นนั้นผ้าเช็ดตัวที่ป๊อปปี้นุ่งหลุดร่วงลงพื้นทันที

 

 

 

 

 

 

“กะ กรี๊ดดดดดดด”ฟางที่อึ้งเมื่อเห็นสภาพเปลือบเปล่าของป๊อปปี้ก็ร้องกรี๊ดออกมา

 

 

 

 

 

 

“ป๊อปปี้เกิดอะไรขึ้น”เขื่อนที่อยู่ข้างนอกห้องได้ยินเสียงก็รีบวิ่งป๊อปปี้รีบดึงฟางเข้าไปในห้องน้ำ

ทันที

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ เปล่าไม่มีอะไร เมื่อกี้ชั้นเจอแมลงสาบน่ะ”ป๊อปปี้ที่ปิดปากฟางอยู่ในห้องน้ำตะโกนบอกเขื่อน

ที่เข้ามาในห้อง

 

 

 

 

 

 

“นายนี่แปลกนะ ร้องกรี๊ดหยั่งกับเสียงผู้หญิงหรือว่านายพาผู้หญิงมานอนด้วยที่นี่”เขื่อนยังซักไม่

เลย

 

 

 

 

 

 

 

“จะบ้ารึไง ชั้นไม่เคยนอกใจคุณฝ้ายเลยนะ ไร้สาระละนายน่ะ ออกไปเถอะชั้นอยากอาบน้ำ

แล้ว”ป๊อปปี้พูด

 

 

 

 

 

 

“แหม ไม่นอกแล้วที่กอดชั้นแบบนี้ล่ะ”ฟางที่อยู่ในอ้อมกอดป๊อปปี้ก็รีบพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

“แล้วไงแต่ผมไม่ได้คิดอะไรกับคุณนี่ เออ ออกไปได้แล้วปีนออกไปนะไม่งั้นไอ้เขื่อนมีหวังรู้แน่ๆว่า

คุณน่ะอยู่ในห้องผมเมื่อกี้นี้ แล้วถ้าเรื่องถึงหูฝ้ายมันจะยุ่ง”ป๊อปปี้พูด ทำให้ฟางชะงักเมื่อเห็นป๊อปปี้

แครืฝ้ายมาก

 

 

 

 

 

 

 

“จริงหรอ ชั้นก็อยากะรู้เหมือนกันว่าถ้าเรื่องถึงหูฝ้ายจะเป็นยังไง”ฟางพูดแล้วเบียดตัวเองไปหา

ป๊อปปี้ก่อนจะทำเป็นใจกล้าหมายจะกระตุกผ้าเช็ดตัวที่ป๊อปปี้ใส่อีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

“พูดมาน่า ออกไปได้แล้ว”ป๊อปปี้ตกใจรีบผลักฟางออกจาห้องน้ำแล้วล๊อคประตูทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ กว่าจะออกมาได้”ฟางที่ปีนหน้าต่างออกมาจากบ้านพักป๊อปปี้ได้สำเร็จก็พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมถึงออกมากบ้านไอ้ป๊อปปี้ได้ห้ะยัยฟาง”ป้าฝนยืนกอดอกจ้องจับผิดฟางพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ ฟางแค่จะไปดูอาการอีตาป๊อปปี้นั่นเฉยๆว่าเป็นอะไรมากมั้ย ป้าฝนคะคราวนี้ฟางว่าป้าทำเกิน

ไปนะ”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

“เกินไปที่ไหน ดีซะอีก สมน้ำหน้าอยากแส่ไม่เข้าเรื่อง”ป้าฝนยิ้มเยาะออกมาอย่างร้ายกาจ

 

 

 

 

 

 

“ถ้าไม่มีอะไรแล้วฟางขอตัวนะป้า พอดีเมื่อยอยากอาบน้ำ”ฟางเปลี่ยนเรื่องคุยแล้วเดินเข้าไปป้าฝน

รีบคว้าข้อมือไว้

 

 

 

 

 

 

 

“วันพรุ่งนี้แกต้องพานังฝ้ายไปหาคุณแบงค์ เพราะคุณแบงคืเค้ารู้ว่านังฝ้ายจะแต่งงานกับป๊อปปี้ก็

อยากจะคุยให้รู้เรื่องในวันพรุ่งนี้”ป้าฝนพูด

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณแบงค์รู้ได้ยังไง อย่าบอกนะว่าเป็นป้า”ฟางอึ้ง

 

 

 

 

 

 

“ก็แกมัวแต่ไปยุ่งเรื่องงานบ้างเรื่องนังฝ้ายกับไอ้ป๊อปปี้บ้างป้าก็เลยจัดการแทนไงล่ะ”ป้าในพูด

พลางชูมือถืออีกเครื่องที่ฟางใช้ติดต่อกับแบงค์ในบทบาทของฝ้ายแล้วยิ้มอย่างร้ายกาจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ช่วงนี้ฝ้ายติดกับป๊อปปี้แจ คงไม่มากับฟางหรอกค่ะป้า”ฟางพูดตามตรงเพราะช่วงนี้ฝ้ายกับป๊อปปี้

กำลังจะเตรียมงานหมั้นกันอยู่ไหนะพ่อที่กำลังป่วยและไม่ได้สติอยู่ที่โรงพยาบาลอีก

 

 

 

 

 

 

 

“นังฝ้ายมันรักแกอย่างกับอะไรดีฟาง ก็แกล้งทำเป็นป่วยอะไรก็ได้นิฉลาดๆอย่างเราต้องคิด

ออก”ป้าฝนว่า

 

 

 

 

 

 

 

“งั้นฟางจะลองดูก็ได้”ฟางนิ่งสักพกก่อนจะยอมตกลงที่จะหลอกพาฝ้ายไปหาแบงค์พรุ่งนี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“วันนี้เฟย์จะออกไปบ้านแบมหน่อยนะพี่ฟางเพราะไปช่วยเตรียมปาร์ตี้ที่บ้านยัยแบมเค้านะ”เฟย์พูด

ก่อนจะเดินออกไป

 

 

 

 

 

 

“จ้า งั้นเย็นนี้ก็รีบกลับมาทานข้าวที่บ้านด้วยนะ”ฝ้ายพูดแล้วยิ้มให้เฟย์ที่เดินออกไป

 

 

 

 

 

 

 

“ฝ้ายอยู่นี่ก็ดีแล้วมาดูฟางหน่อยสิ”ป้าฝนรีบวิ่งเข้ามาหาฝ้ายแล้วพาฝ้ายไปหาฟางที่สลบอยู่ในบ้าน

พัก

 

 

 

 

 

 

 

“เกิดอะไรขึ้นกับพี่ฟางหรอคะป้าฝน”ฝ้ายตกใจเมื่อเห็นฟางนอนสลบอยู่กับพื้น

 

 

 

 

 

 

 

“ป้าก็ไม่รู้เหมือนกันออกไปข้างนอกแปปเดียวกลับมาก็เห็นฟางเป็นแบบนี้แล้ว โอ้ยแล้วนี่ใครจะ

พายัยฟางไปข้างนอกล่ะเนี่ย ลำพังตัวป้าคนเดียวก็พาฟางไปไม่ไหวซะด้วย”ป้าฝนรีบพูดเพื่อให้

ฝ้ายไปส่งฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวฝ้ายพาพี่ฟางไปเองก็ได้ค่ะ”ฝ้ายอาสาพาฟางไปทันที ระหว่างที่ฝ้ายขับรถมาจู่ๆก็มีรถคัน

หนึ่งเข้ามาขวางทางรถของฝ้ายไว้ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่มันคนจากรีสอร์ตพี่แบงค์นี่ ทำไมถึงมาขวางทางรถของพวกเราได้นะ”ฝ้ายพูดพลางมองไปยัง

ฟางที่หลับไปแล้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็คงจะอยากคุยกับเรามั้ง เห็นว่ารายนั้นชอบพอเราอยู่ไม่ใช่หรอแม่ฝ้าย ลงไปคุยกับเค้าให้รู้เรื่อง

เถอะเดี๋ยวป้าดูอาการยัย ฟางเอง นี่ก็หลับไปแล้วไม่รู้จะเป็นอะไรมากรึเปล่า”ป้าฝนไล่ฝ้ายลงไปคุย

แล้วพลางดูแลฟางที่หลับอยู่

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ จะทำอะไรน่ะปล่อยชั้นนะ ป้าฝน ช่วยฝ้ายด้วยค่ะ”ฝ้ายที่ลงจากรถแล้วเดินไปที่รถของแบงค์ก็

ต้องร้องเมื่อคนของแบงค์ลงจากรถมาเพิ่มและจับตัว ไป

 

 

 

 

 

 

“มานี่ถ้าไม่อยากให้คนในรถตายก็ขึ้นรถมา”คนของแบงค์พูดทำให้ฝ้ายยอมขึ้นรถไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“จะทำอะไรน่ะปล่อยนะ พะ พี่แบงค์ พี่แบงค์ขับตัวฝ้ายมาทำไมกันคะ มีอะไรทำไมไม่พูดดีๆ”เมื่อ

ฝ้ายถูกพามาที่รีสอร์ตแบงค์ก็ถูกนำตัวมาหาแบงค์ที่ห้องรับรอง ฝ้ายจึงรีบถามแบงค์ทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ที่ฝ้ายจะแต่งงานกับไอ้ลูกน้องกระจอกของฝ้ายมันไม่จริงใช่มั้ย”แบงค์ไม่รอช้ารีบถามฝ้ายทันที

 

 

 

 

 

 

“จริงค่ะ ฝ้ายกำลังจะแต่งงานกับป๊อปปี้”ฝ้ายนิ่งสักพักก่อนะพูดตามความจริง

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คุณลุงคุณป้าคิดอะไรของพวกเค้า ถึงได้ให้ฝ้ายไปแต่งกับคนงานในรีสอร์ตกระอกๆนั่น”แบงค์

ดูถูกป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่นะคะ ป๊อปปี้ไม่ใช่คนกระจอกอะไร เค้าคือคนที่แม่กานดาได้หมั้นหมายให้ฝ้ายมาตั้งนาน

แล้ว”ฝ้ายรีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“อะไรกันนี่ฝ้ายถูกคลุมถุงชนงั้นหรอ งั้นฝ้ายก็ไปบอกเค้าสิว่าฝ้ายไม่อยากแต่ง’แบงค์รีบเดินไปจับ

มือฝ้าย

 

 

 

 

 

 

“ไม่ค่ะ ฝ้ายอยากแต่งงานกับป๊อปปี้ เรารักกันค่ะ”ฝ้ายขืนมือออกจากแบงค์ที่จับมือแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่นะ พี่จะไม่ยอมให้ฝ้ายไปแต่งงานกับมัน ในเมื่อฝ้ายบอกพี่ว่าฝ้ายเองก็ชอบพี่”แบงค์โวยวายไม่

ยอม

 

 

 

 

 

 

 

“ฝ้ายไปบอกพี่ตอนไหนคะ ว่าฝ้ายชอบพี่ เท่าที่ฝ้ายจำได้นี่ฝ้ายไม่เคยเลยนะ”ฝ้ายรีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องมาทำไขสือ นี่ไง ข้อความเราคุยกันฝ้ายบอกว่าฝ้ายอบพี่”แบงค์รีบชูข้อความในมือถือให้

ฝ้ายดู

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่ค่ะ นี่มันไม่ใช่เบอร์ของฝ้าย พี่แบงค์อย่ามามั่ว ฝ้ายจะกลับแล้ว”ฝ้ายพูดแล้วเดินหนีแต่

แบงค์รีบรั้งไว้

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ให้กลับนะ ฝ้าย พี่รักฝ้ายมากนะคะ พี่เชื่อว่าลึกลงไปน่ะฝ้ายรักพี่ไม่อย่างงั้นฝ้ายคงไม่จูบพี่

หรอก”แบงค์พยายามรั้งฝ้ายไว้แล้วสารภาพความในใจออกมาแล้วนึกถึงวันที่นัดทานข้าวกับฟางใน

คราบฝ้ายแล้วถูกหอมแก้ม

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่แล้วค่ะ ฝ้ายไม่เคยไปไหนกับพี่เลยสักนิด ฝ้ายจะมาจูบกับพี่ได้ยังไง อ้อ แล้วอีกอย่างฝ้าย

ว่า คำว่ารักที่พี่แบงค์บอกมันไม่จริงหรอกค่ะเพราะไม่อย่างงั้น พี่แบงค์คงจะไม่มีเมียเล็กเมียน้อย

มากมายแบบนี้ ปล่อยฝ้าย ฝ้ายไม่อยากมีปัญหากับบรรดาเมียๆของพี่”ฝ้ายผลักแบงค์ออกมาแล้ว

รีบว่าก่นจะวิ่งหนีไปที่ประตู

 

 

 

 

 

 

 

 

ตุบ

 

 

 

 

 

 

แบงค์วิ่งไปหาฝ้ายด้วยความไวแล้วกระชากฝ้ายมาชกที่ท้องน้อยอย่างแรงก่อนจะเหวี่ยงฝ้ายไปที่

โซฟาห้องรับรอง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้ ถ้าฝ้ายปฏิเสธพี่แบบนี้งั้นดีพี่จะทำให้ฝ้ายเป็นของพี่เลยแล้วกัน”แบงค์พูดจบก็ปลุกปล้ำฝ้าย

ทันที

 

 

 

 

 

“กรี๊ด ไม่นะพี่แบงค์”ฝ้ายร้องสุดเสียงออกมาด้วยความกลัว

 

 

 

 

 

 

ความเลวระดับใกล้ถึงขีดสุดละจ้าาา บอกเลยว่าเรื่องพลิกเยอะเรื่องนี้

 

 

 

อยากรู้ต้องติดตามมมมม

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา