แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.73K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

33) 33 สายไปกับพี่สาวคนเดิม

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ป้าว่าเราไม่ต้องออกจากโรงพยาบาลตอนนี้หรอกนะ วันนี้ก็งานวันสุดท้ายแล้วด้วย”ป้าฝนพูด

เมื่อเห็นฟางเตรียมตัวออกจากโรงพยาบาล

 

 

 

 

 

 

 

“แม้จะเป็นวันสุดท้ายก็ขอให้ฟางได้ไปหาน้องเถอะค่ะ”ฟางพูดนิ่งๆซ่อนความเสียใจเอาไว้

 

 

 

 

 

 

 

“ก็แล้วแต่เราแล้วกัน แต่บอกเลยว่าป้าจะไม่ไปงานแน่นอน เพราะพวกนั้นเกลียดป้าอย่างกับอะไรดี

ขืนไปมีหวังไม่เอาน้ำร้อนมาสาดกันเลยรึไง”ป้าฝนพูดก่อนจะเดินออกไปจากห้องพัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง นี่ฟางแน่ใจนะว่าฟางจะไป ถ้าเกิดพวกนั้นมาทำร้ายฟางล่ะจะว่ายังไง”โทโมะพูดเมื่อเดินเข้า

มาในงานกับฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ยังะมีหน้าเข้ามาในงานนี้อีกหรอ ออกไปเลยนะ”เฟย์เดินเข้ามาว่าเมื่อเห็นฟางเดินเข้ามา

 

 

 

 

 

 

“ทำไมชั้นจะมาที่นี่ไม่ได้ ยัยฝ้ายก็เป็นน้องของชั้นเหมือนกันนะ”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

“หรอ เดี๋ยวนี้กล้าพูดได้เต็มปากว่าเป็นน้อง ที่พูดนี่ออกมาจากใจรึเปล่า”ป๊อปปี้เดินเข้ามาว่า

 

 

 

 

 

 

“นี่พูดแบบนี้อยากมีเรื่องรึไง หลบ พวกเราจะเข้าไป”โทโมะรีบว่าก่อนจะขอทาง

 

 

 

 

 

 

“ไม่ให้ไป งานนี้ไม่ต้อนรับพวกฆาตกรใจดำอย่างเธอ”ป๊อปปี้รีบเอาตัวเข้าขวางแล้วว่า

 

 

 

 

 

 

“อย่ามากล่าวหาฟางนะ เห็นๆอยู่ว่ามันคืออุบัติเหตุฟางไม่ได้ฆ่าฝ้าย”โทโมะรีบว่า

 

 

 

 

 

 

“ไม่ได้ฆ่างั้นหรอออกไปด้วยกันแท้ๆ แต่ทำไมถึงมีเธอออกมาจากรถได้คนเดียวล่ะ ทำไมเธอถึงไม่

ช่วยฝ้ายออกมา รึว่าเธอมีความสุขมากใช่มั้ยที่เห็นฝ้ายตายไปต่อหน้าต่อตาแล้วไม่ไปช่วย

น่ะ”ป๊อปปี้ว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นเปล่านะ ฝ้ายเอาที่ช็อตไฟฟ้าช็อตตัวชั้นจะให้ชั้นทำไงได้ล่ะ ชั้นไม่ได้อยากให้เรื่องเป็นแบบนี้

หรอก”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“อย่ามาทำเป็นพูดดี เธอเองก็เกลียดพี่ฝ้าย เธอจงใจฆ่าพี่ฝ้าย”เฟย์พูดก่อนจะผลักฟางล้มลงกับ

พื้น

 

 

 

 

 

 

 

“พอได้แล้วนะเฟย์ ทำอะไรอย่างน้อยก็ไว้หน้าบ้างนี่น่ะพี่สาวของฝ้ายอีกคนนะ”เขื่อนเดินเข้ามาว่า

 

 

 

 

 

 

“นั่นน่ะสิ ทำตัวแบบนี้ใครมันจะไปรัก กิริยาต่ำหยั่งกับพ่อแม่ไม่สั่งสอน”แบมเดินมาคล้องแขนเขื่อน

แล้วว่า

 

 

 

 

 

 

“นี่ถ้าเกลียดชั้นจะว่าชั้นก็ว่าแต่ชั้นห้ามว่าแม่นะ”เฟย์โมโหแล้วรีบผลักแบมล้มไปตามอารมณ์

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย พี่เขื่อน แบมเบจังเลยค่ะ”แบมที่โกรธเฟย์มากก็รีบออเซาะเขื่อนทันที

 

 

 

 

 

 

“พี่ว่าเฟย์เองก็โตแล้วนะ ทางที่ดีควรเลิกนิสัยก้าวร้าวแบบนี้สักที เพราะมันะทำให้เฟย์เองถูกมอง

ว่าแย่อย่างที่แบมเค้าว่าจริงๆ”เขื่อนรีบประคองแบมขึ้นมาแล้วว่าเฟน์ก่อนจะเดินออกไปทำให้เฟย์

เศร้าลงไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

“หยุดอยู่ตรงนั้นล่ะ ห้ามเข้ามาใกล้ฟาง ฟางเข้าไปในงาน”โทโมะรีบห้ามไม่ให้ป๊อปปี้มาเอาเรื่อง

ฟางก่อนจะให้ฟางเดินเข้าไปในงานศพ ฟางเดินเอาดอกไม้จันทน์วางลงหน้าโลงศพของฝ้าย ภาพ

ตอนเด็กของฝ้ายและเธอที่เคยเล่นด้วยกัน ภาพที่เธอคอยปกป้องฝ้ายในวัยเด็กฉายเข้ามาในหัว

ทำให้น้ำตาของฟางไหลออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คงจะสายไปใช่มั้ยที่พี่สาวคนเดิมคนนี้จะกลับมา”ฟางพูดเสียงสั่นพยายามกลั้นสะอื้นไว้ ไม่

อยากให้ใครรับรู้ว่าเธอกำลังอ่อนแอ เพราะเธอตั้งกับตัวเองไว้ว่าเธอจะไม่อ่อนแอให้ใครเห็น

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ขอโทษนะฝ้าย”ฟางมองดูควันที่พวบพุ่งออกมาจากปล่องไฟแล้วพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“มันสายไปแล้วล่ะที่จะใช้คำนั้น หึ พี่งั้นหรอ”ป๊อปปี้เดินเข้ามาใกล้ฟางแล้วว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“จะไปไหนล่ะ หรือว่าจะไปคิดแผนชั่วอีกล่ะห้ะ”ป๊อปปี้กระชากแขนฟางเข้ามาแนบตัวแล้วว่า

 

 

 

 

 

 

“ปล่อยชั้นนะ ชั้นจะไปไหนมันก็เรื่องของชั้น ไม่ต้องมายุ่ง”ฟางว่าแล้วพยายามแกะมือออกมา

 

 

 

 

 

 

“ไม่ยุ่งก็คงจะไม่ได้ เพราะว่าชั้นต้องคอยดูแลทุกคนในครอบครัวของฝ้ายไม่ให้เธอกับป้ามหาภัย

ของเธอมาทำร้ายได้อีก เพราะถ้าพวกเค้าต้องเบ เธอน่ะก็จะเจ็บลงเป็น10เท่า100เท่า”ป๊อปปี้ว่า

แล้ว้องฟางอย่างเอาเรื่อง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็ลองดูสิ คิดหรอว่าชั้นจะกลัวคนอย่างนาย เพราะชั้นก็คงไม่โง่ยอมให้ใครมาทำร้ายฝ่ายเดียว

เหมือนกัน”ฟางย้อนอย่างไม่กลัว

 

 

 

 

 

“ก็ดี เราะได้เห็นดีกันว่าชั้นเองก็มีด้านมืดอย่างเธอไม่เคยรู้มาก่อนเหมือนกัน ต่อจากนี้เตรียมรับมือ

มันไว้ดีๆเถอะ คนเลวอย่างเธอมันถึงเวลาชดใช้กรรมได้แล้ว”ป๊อปปี้พูดก่อนจะบีบแขนฟางแน่นจน

ฟางร้องด้วยความเจ็บ

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ จะทำอะไรฟางน่ะ”โทโมะเห็นฟางร้องก็รีบตรงไปผลักป๊อปปี้ออกห่างก่อนจะว่า

 

 

 

 

 

 

“ไม่มีอะไรหรอกโทโมะไปกันเถอะ”ฟางไม่อยากมีเรื่องกับใครเพราะตอนนี้คนมองหมดแล้วก็รีบดึง

โทโมะไป

 

 

 

 

 

 

“ฟางถ้ามันทำอะไรฟางอีกบอกโทโมะนะโทโมะจะไปชกหน้ามันเลย ดูสิแดงหมดแล้ว”โทโมะพูด

พลางทายาให้ฟางที่กลับมาที่บ้านพัก ฟางเหล่มองโทรศัพท์โทโมะที่แก้วโทรหาก็ชะงักที่โทโมะ

ไม่ยอมรับสาย

 

 

 

 

 

 

 

“นี่โทโมะ รับสายแก้วเค้าหน่อยมั้ย เดี๋ยวแก้วก็น้อยใจหรอก”ฟางพูดเมื่อเห็นโทโมะไม่สนใจ

 

 

 

 

 

 

 

“ก็โทโมะทายาให้ฟางอยู่ไม่ว่างรับหรอกน่า เอาเป็นว่าแก้วน่ะรอได้อยู่แล้วไม่น้อยใจหรอก”โทโมะ

พูดอย่างไม่ใส่ใจ

 

 

 

 

 

 

 

“แต่ถ้าทำบ่อยๆผู้หญิงเค้าก็น้อยใจเป็นนะโทโมะ”ฟางพูดอีกครั้งก่อนที่โทโมะจะเดินออกไปคุย

โทรศัพท์กับแก้ว

 

 

 

 

 

 

 

“ค่ะป้า”ฟางเดินออกมาที่ชานบ้านเพื่อรับโทรศัพท์ป้าฝนที่โทรมา

 

 

 

 

 

“ฟางตอนนี้ป้าอยู่กับพวกนายแบงค์ มันกำลังเมาได้ที่เลยนะหลังจากรู้เรื่องของยัยฝ้าย ไม่รู้ว่าจะ

พาลไม่ร่วมมือกับเรารึเปล่า ยังไงวันพรุ่งนี้เราก็มาหาป้ามาอยู่กับป้าที่รีสอร์ตนายแบงค์นะ”ป้าฝน

พูด

 

 

 

 

 

 

 

“ค่ะป้า เดี๋ยวฟางจะไปอยู่กับป้าพรุ่งนี้นะคะ ป้าคะ แค่นี้ก่อนนะคะคือฟางเพลียๆนิดหน่อยน่ะค่ะ

อยากอาบน้ำแล้วนอนแล้ว ค่ะ แล้วเจอกันวันพรุ่งนี้นะคะป้าสวัสดีค่ะ”ฟางพูดก่อนจะวางสายจากป้า

ฝนไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางจะอยู่ที่นี่คืนนี้คนเดียวจริงๆหรอ โทโมะไม่ไว้ใจพวกบ้านนั้นเลย เดี๋ยวก็มาหาเรื่องฟางอีกนะ

จะว่ายังไง”โทโมะพูดก่อนจะมองไปทางบ้านของพวกป๊อปปี้ที่เปิดไฟอยู่อย่างไม่ไว้ใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอาน่าโทโมะ พวกนั้นไม่มีทางมาทำร้ายฟางหรอก พวกนั้นไม่โง่ที่จะทำร้ายตัวเองด้วยการหา

เรื่องคนอื่นอย่างไม่มีเหตุผลหรอกนะ สบายใจได้เลย ฟางน่ะเข้มแข็งจะตายอยู่ได้”ฟางพูดแล้วยิ้ม

ให้โทโมะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

หมับ

 

 

 

 

 

โทโมะดึงฟางไปกอดแน่นทำให้ฟางชะงักก่อนะกอดตอบโทโมะสักพักแล้วค่อยๆคลายกอดออกมา

 

 

 

 

 

 

“โทโมะเป็นห่วงฟางจริงๆนะ ฟางก็รู้ใช่มั้ยว่าโทโมะคิดยังไงกับฟาง”โทโมะสารภาพความในใจ

ออกมา

 

 

 

 

 

 

“รู้ แต่ว่าโทโมะควรจะมองหาคนที่รักโทโมะเถอะนะ เพราะฟางไม่ได้คิดอะไรกับโทโมะเกินเพื่อน

เลย”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

“โทโมะรู้ดีว่าฟางคิดยังไง แต่โทโมะแค่อยากจะบอกฟางให้รู้เอาไว้นะว่าโทโมะรักแค่ฟางเท่านั้น

รักฟางมากที่สุด ไม่ว่าจะนานแค่ไหนโทโมะก็จะรักฟางนะ”โทโมะพูดแล้วโน้มหน้าหมายจะจูบแต่

ฟางเบี่ยงหน้าหลบทำให้โทโมะหอมแก้มแทน

 

 

 

 

 

 

“ฟางว่าตอนนี้โทโมะกลับไปก่อนเถอะนะ ได้ช่วยดูแลป้าฝนให้ฟางไง”ฟางพูดแล้วยิ้ม

 

 

 

 

 

“งั้นโทโมะกลับก่อนนะดูแลตัวเองดีๆด้วยล่ะ”โทโมะพูดก่อนที่ฟางจะเดินไปส่งโทโมะที่รถ

 

 

 

 

 

 

“ขับรถกลับดีๆนะโทโมะ”ฟางโบกมือให้กับโทโมะก่อนจะเดินกลับเข้ามาในบ้านตัวเอง

 

 

 

 

 

 

พรึบ

 

 

 

 

เมื่อเข้ามาในบ้านจู่ๆไฟในบ้านก็ดับ ฟางมองไปรอบๆด้วยความตกใจ

 

 

 

 

 

 

แอ้ด

 

 

 

 

 

ขณะที่ฟางมองไปรอบๆเพื่อหาไฟฉายก็มีเสียงเหมือนคนเปิดประตูเข้ามาในบ้าน

 

 

 

 

 

 

“คะ ใครน่ะ ชั้นถามว่าใคร”ฟางที่ได้ไฟฉายแล้วก็ตะโกนถามแต่เงียบไม่มีเสียงตอบก็เริ่มระแวง

 

 

 

 

 

 

 

“หรือว่าจะเป็นฝ้าย”ฟางเริ่มวิตกก็เริ่มตะโกนถามอีกครั้ง ใจหนึ่งเธอก็กลัวแต่อีกใจเธอก็อยากรู้ ว่า

เป็นใครเข้ามาข้างใน

 

 

 

 

 

 

 

ตุบ

 

 

 

 

เหมือนเสียงใครในบ้านเดินชนกับตู้หรือโต๊ะบางอย่างทพให้ฟางตกใจ

 

 

 

 

 

 

“ใครน่ะ ชั้นถามว่าใคร เข้ามาในนี้ทำไม”ฟางเริ่มกระชับไฟฉายให้แน่นแล้วตะโกนถามอีกครั้งก่อน

จะเดินเข้าไปในบริเวณที่ได้ยินเสียงแล้วรีบหาต้นเสียง

 

 

 

 

 

ตุบ

 

 

 

 

 

ฟางได้ยินเสียงนั้นอีกครั้งก็รีบหันไปมองด้านหลัง

 

 

 

 

 

 

 

“อื้อออ”ฟางต้องร้องเมื่อมีมือหนึ่งเอายานอนหลับที่โปะยาสลบโปะให้ฟางก่อนที่ร่างบางจะสลบไป

ในอ้อมกอดใครคนหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

“หึ ชั้นบอกแล้วไง ว่ามันถึงเวลาแล้วที่เธอต้องชดใช้กรรมได้แล้ว”ป๊อปปี้มองฟางที่หลับในอ้อม

กอดก็พูดขึ้นร้ายๆ

 

 

 

 

 

 

งานลักพาตัวต้องมา เห็นร้องขอกันว่าจะเอาป๊อปฟาง มาแล้วจ้าาาาา

 

 

พอดีพึ่งสอบเสร็จอ่ะ เลยพึ่งลง55555

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา