แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.70K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

46) 46 ปากที่มันไม่ตรงกับใจ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่นายไม่รู้อะไรอย่ามาพูดมั่วๆดีกว่านะป๊อป”เขื่อนรีบลุกมาปกป้องไม่ให้ป๊อปปี้ทำอะไรฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“มั่วอะไร ชั้นน่ะเชื่อในสิ่งที่ตาเห็น พวกเธอ2คนกำลังทำอะไรกัน นี่เธอหลอกเพื่อนชั้นงั้น

หรอ”ป๊อปปี้โวยวาย

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะ ถ้านายอยากจะคิดอะไรเข้าข้างตัวเองแบบนี้ก็เชิญ”ฟางพูดแล้วเข็นรถเข็นหนี

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้านายยังไม่รู้เรื่องนายก็อย่ามาพูดบ้าๆ”เขื่อนพูดแล้วเดินตามฟางไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เฟย์ เฟย์ฟื้นแล้ว”กานดาและธีร์ที่แวะมาเยี่ยมเฟย์ต่างดีใจที่เห็นเฟย์ฟื้นก็รีบประคองเฟย์ขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

“เฟย์เป็นยังไงบ้างยังเจ็บตรงไหนอยู่รึเปล่า”เขื่อนที่เข้ามาพร้อมฟางก็รีบเข้าไปประคองเฟย์ขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

“หรือว่าต้องให้หมอตรวจดูอาการอีกที เออ จริงสิ เมื่อกี้ป้าฝนบอกมาว่าพวกท่านเกริกถูกจับตัวไป

แล้วนะ จะเหลือก็แค่แบมนั่นล่ะที่หายไป แต่ไม่ต้องห่วงนะเพราะว่าทางตำรวจที่เป็นเพื่นเขื่อนเค้า

จะคุ้มกันเฟย์เอง”ฟางพูดแล้วยิ้มให้เฟย์อย่างเป็นมิตรทำให้เฟย์ชะงักเมื่อเห็นท่าทางของฟางที่ไม่

หาเรื่องทะเลาะกันเหมือนเดิม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“มะ ไม่เป็นไรแล้วค่ะแต่ตอนนี้เฟย์ง่วงเฟย์อยากนอนพัก ขอพักก่นดีกว่า”เฟย์พูดแล้วรีบคลุมโปง

หนีทุกคนไปทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“หรือว่าเฟย์ยังโกรธชั้นที่ปล่อยให้แบมมาทำร้ายเฟย์แบบนั้น”เขื่อนเดินออกมาจากห้องก็ซึลงไป

 

 

 

 

 

 

“คงไม่ใช่อย่างงั้นหรอกเขื่อนบางทีเฟย์อาจจะง่วงนอนจริงๆก้ได้นะ อย่าคิดมากเลย”ฟางที่พยุงตัว

เองออกมาก็ปลอบเขื่อน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แหม ไม่ทันไรก็เข้าอกเข้าใจดีซะเหลือเกินนะ แล้วต่อไปก็คงจะเข้ากันได้ดีกว่านี้”ป๊อปปี้เห็นก็พูด

ประชด

 

 

 

 

 

 

 

“นี่หยุดความคิดต่ำๆบ้าๆพวกนั้นของนายไปซะ ทุเรศ”ฟางรีบว่าก่อนะพยุงตัวเองหนีป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“อ้าว ออกมาเดินทำไมด้านนอก พรุ่งนี้จะออกจากโรงพยาบาลก็จริงแต่เราควรพักผ่อนนะ ดูนี่สิๆ

ป้าน่ะต้มข้าวต้มทะเลที่เราชอบมาด้วยนะฟาง”ป้าฝนเดินมาแล้วเอากล่องข้าวให้ฟาง

 

 

 

 

 

 

“อุ้บ ทำไมเหม็นแบบนี้”ทันทีที่ฟางได้กลิ่นก็รีบปิดปาก

 

 

 

 

 

 

“เหม็นอะไรกัน นี่พึ่งอุ่นเสร็จใหม่ๆเลยนะ มาๆเดี๋ยวป้าพาไปทานนะ”ป้าฝนพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางไม่อยากกินค่ะ มะ ไม่ไหวแล้ว”ฟางที่เริ่มมีอาการแพ้ท้องก็รีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำโดยมีเขื่อน

ตามไปติดๆ

 

 

 

 

 

 

“สงสัยหลานสาวสุดที่รักคงจะเอือมพฤติกรรมเลวๆของป้าแล้วละมั้ง”ป๊อปปี้แม้จะสงสัยแต่ก็อด

เยาะเย้ยไม่ได้

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ ระวังนะ พวกปากดีแบบแกน่ะ มันจะไม่ตายดีสักคน”ป้าฝนหันไปมองป๊อปปี้ช้าๆแล้วพูดขู่

 

 

 

 

 

 

 

“ก็ลองสิครับ เพราะอย่างผมคงไม่โง่ให้ใครมาฆ่าแล้วไม่ทิ้งหลักฐานไว้สาวไปถึงตัวฆาตกร

หรอก”ป๊อปปี้ยิ้มร้ายๆอย่างมีแผนก่อนท่ะมองโทรศัพท์ตัวเองที่ดังขึ้นแล้วยิ้มออกมาก่อนะรีบเดินไป

ทิ้งให้ป้าฝนแค้นใจอยู่ตรงนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ค่อยๆเดินนะฟาง”เมื่อฟางออกจากโณงพยาบาลมาก็มีโทโมะเข้ามาช่วยดูแลและประคองฟางมา

ที่บ้านพัก ซึ่งเขื่อนนั้นก็ดูแลเฟยืและแก้วดูแลป๊อปปี้ที่พึ่ล้างแผลเสร็จ

 

 

 

 

 

 

 

“พวกเค้ารักกันดีนะคะ”แก้วมองภาพที่โทโมะดูแลฟางก็น้อยใจ

 

 

 

 

 

 

“ดูแลผิดคนน่ะสิ ผู้หญิงมักมาก ไม่เลือกเอาสักคน”ป๊อปปี้มองภาพนั้นด้วยความหงุดหงิดแล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

“นี่พี่ป๊อปเกลียดยัยนั่นจริงๆหรอคะ เฟยืได้ยินตอนแรกนึกว่าพี่หึง”เฟย์เห็นก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวนะเฟย์เรียกฟางว่ายัยนั่น นี่เฟย์ความจำกลับมาแล้วหรอ”เขื่อนรีบถามด้วยความดีใจ

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ มาแต่ก็มาไม่หมดหรอกค่ะเฟย์อยากพักแล้ว”เฟย์พูดแล้วรีบหนีเขื่อนไปในบ้านทำให้เขื่อนงง

ว่าเฟย์หลบหน้าเขาทำไมกัน

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวแก้วอยู่ทานข้าวที่นี่ด้วยกันนะแล้วค่อยกลับ”ป๊อปปี้ชวนแก้วแล้วยิ้มให้แก้ว

 

 

 

 

 

 

“แหมๆ สวีทหวานทั้ง2คู่แบบนี้จะแต่งงานกันเมื่อไหร่ล่พร้อมกันเลยมั้ย”ป้าฝนเห็นท่าทาง2คู่ก็ยิ้ม

ก่อนะพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ ฟางยังไม่อยากคิดเรื่องนี้น่ะป้า”ฟางชะงักแล้วนึกได้ว่าตัวเองท้องอยู่ก็พูดทำให้โทโมะซึมลง

ไป

 

 

 

 

 

 

 

“เพราะว่ายังเลือกไม่ได้สักคนสินะ อยากจะเก็บแต้มผู้ชายไว้อยู่ล่ะสิท่า”ป๊อปปี้รีบว่า

 

 

 

 

 

“นี่เธอไม่เหนใจความรักของโทโมะที่มีให้เลยรึไงฟาง ทำไมถึงยังไม่แต่งอีก”แก้วรีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“เรื่องแต่งงานองชั้นกับฟางเอาเป็นว่าชั้นัดการเองคู่อื่นไม่ต้องมายุ่ง”โทโมะรีบพูดเมื่อเห็นแก้วเทค

แคร์แต่ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“เอาล่ะจ้ะๆ ทุกคนมาทานข้าวด้วยกันก่อนสิจ้ะน้าทำกับข้าวไว้เยอะเลย”กานดาเดินออกมาเรียกทุก

คนก่อนจะให้ทุกคน มาทานข้าวด้วยกัน ซึ่งเป็นไปตามคาดเขื่อนนั่งข้างเฟย์ถัดมาคือป๊อปปี้นั่งข้าง

แก้วตรงข้ามกับฟางที่นั่งข้างโทโมะ

 

 

 

 

 

 

 

“ทานเยอะๆนะคะพี่ป๊อปเดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องออกไปทำงานอีก”แก้วพูดแล้วตักอาหารให้ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ขอบคุณครับแก้ว แก้วเองก็ทานเยอะๆนะครับ”ป๊อปปี้พูดแล้วเทคแคร์แก้วกลับทำให้โทโมะหน้า

หงิก

 

 

 

 

 

 

“ฟางได้ข่าวว่าไม่ค่อยสบาย งั้นทานอะไรอ่อนๆดีกว่าเนาะ”โทโมะพูดแล้วตักซุปให้ฟาง ป๊อปปี้

ชะงัก ฟางป่วยงั้นหรอ

 

 

 

 

 

 

 

“ขอบใจจ้ะโทโมะ”ฟางพูดแล้วยิ้มให้โทโมะก่อนที่จะพูดคุยกันอย่างถูกคอตลอดตอนทานข้าว

ทำให้ป๊อปปี้และแก้วที่มอง ภาพนั้นถึงกับสะอึก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวพี่ไปส่งเรากลับห้องพักแล้วกันนะแก้ว”เมื่อทานข้าวเสร็ป๊อปปี้อาสาจะพาแก้วกลับห้องพักทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เออ จริงสิ พี่เขื่อนเฟยืลืมของไว้ตรงฝั่งรีสอร์ทเราเลยไปส่งแก้วกับโทโมะเค้าเลยแล้วกันเนาะ อ้อ

เมื่อกี้พ่อเค้าฝากเอกสารให้พี่ป๊อปเช้คน่ะค่ะ อย่าลืมไปเช้คนะคะ”เฟย์รีบพูดก่อนะดึงมือเขื่อนไป

ด้วยกันเพื่อพาแก้วและโทโมะกลับ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ความจำกลับมาแล้วเนี่ยรีบทำตัวเป็นกามเทพจำเป็นเลยนะ”เขื่อนกระซิบพูดกับเฟย์

 

 

 

 

 

 

“เฟย์เปล่าเป็นกามเทพนะคะ แค่ไม่ชอบให้ใครประชดใคร”เฟย์พูดแล้วรีบเดินหนีเขื่อน

 

 

 

 

 

 

“ดีแต่บบอกคู่เข้า แล้วเรื่องพี่กับเราล่ะไม่ยอมเคลียร์ดีๆ”เขื่อนมองเฟน์ที่ดินไปก็ส่ายหน้าเบาๆ

 

 

 

 

 

 

“ป้านอนก่อนนะคะ ฟางอยากดูดาว”ฟางที่อาบน้ำเสร็จแล้วก็เดินออกมาที่บริเวณท่าน้ำไม่ไกลจาก

ที่พักเพียงลำพัง

 

 

 

 

 

 

“ตอนนี้พี่เหมือนเป็นคนเลวที่แย่งสามีของเราไปเลยนะฝ้าย”ฟางเอามือลูบท้องตัวเองเบาๆแล้วคิด

ย้อนถึงวันที่เธอกับฝ้ายทะเลาะกันจนฝ้ายผลัดตกน้ำตรงนี้แล้วมีเธอว่ายน้ำลงไปช่วยน้องสาวของ

เธอขึ้นมา

 

 

 

 

 

 

 

 

“จะมาสารภาพผิดอะไรตรงนี้ ถ้าฝ้ายยังอยู่เค้าก็คงอยากจะฆ่าเธอให้ตายให้สมกับที่เธอฆ่าเค้านั่น

ล่ะ”ป๊อปปี้ที่แอบเดินตามฟางมาก็รีบว่า

 

 

 

 

 

 

 

“วันนั้นชั้นไม่ได้ฆ่าฝ้ายนะ”ฟางรีบว่าทันที

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องทำมาเป็นพูดดีหน่อยเลย ชั้นไม่เชื่อหรอก นี่คงจะดีใจสินะที่อกับแม่ให้อภัยแล้วให้เธอเอา

ป้าแสนเลวของเธอเข้ามา ชั้นไม่เชชื่อหรอกนะว่าเธอและก็ป้าเธอจะกลับตัวได้”ป๊อปปี้ว่าแล้วคิด

ย้อนถึงที่โรงพยาบาลที่ป้าฝนเคยพูด

 

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นว่า ไม่ใช่ว่าพวกั้นเลวมากหรอก เพราะคนอื่นให้อภัยชั้นแล้ว ก็จะมีแต่นายนั่นล่ะที่จิตใจมืดบอด

ไม่ยอมเปิดรับและก็ให้อภัย”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“ให้อภ้ยคนที่ยังไม่สำนึกงั้นหรอ ไม่มีวัน”ป๊อปปี้ที่ม่ไว้ป้าฝนก็รีบว่า

 

 

 

 

 

“งั้นนายก็ฆ่าชั้นเลยสิ ผลักชั้นลงไปตอนนี้เลยเอาเลย ฆ่าชั้นให้ตายเลย ชั้นก็ไม่อยากจะอยู่ที่นี่

แล้วบนโลกนี้แล้เหมือนกัน”ฟางที่คิดไม่ตกกับเรื่องท้องที่ไม่สามารภบอกป๊อปปี้ได้ก็โพล่งออกมา

ก่อนะทุบตีป๊อปปี้ชายหนุ่ม

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย ชั้นเจ็บนะนี่เป็นบ้าอะไรของเธอขึ้นมาอีก”ป๊อปปี้ไม่เข้าใจก็โวยวายแล้วรวบฟางไปกอดแนบ

อก

 

 

 

 

 

 

 

 

“นายเกลียดชั้น นายแค้นชั้นก็ฆ่าชั้นให้ตายเลยสิเรื่องจะได้จบ อื้ออ”ฟางที่ดิ้นโวยวายก็ว่าป๊อปปี้

ก่นจะถูกชายหนุ่มที่เห็นว่าฟางเริ่มพูดไม่รู้เรื่องรวบตัวเข้ามาบดจูบเพื่ปิดปากตัวเธอเองทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“ฟะ ฟาง”ป๊อปปี้ที่จูบกับฟางอยู่เนิ่นนานก็ตกใจเมื่อเห็นฟางเป็นลมไปก็รีบเรียกก่อนะอุ้มเธอมาที่

บ้านพักของเขา

 

 

 

 

 

 

 

“ฮัลโหลครับ คืนนี้ผมไปหาคุณไม่ได้แล้วนะ ไว้พรุ่งนี้ผมจะไปหาคุณนะ”ป๊อปปี้รีบอุ้มฟางมานอน

บนเตียงของเขาก่อนะกดโทรศัพท์โทรหาปลายสายแล้วจัดการเก็บเอกสารต่างๆแล้วรีบหาผ้ามา

เช็ดตัวให้ฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ยัยบ้า”ป๊อปปี้ที่เช็ดตัวให้ฟางอย่างอ่อนโยนมองร่างบางที่สลบอยู่ก็พูดออกมาก่อนจะจ้องมองฟาง

อยู่เนิ่นนาน เวลาที่ฟางไม่เถียงเขขาหรือไม่ร้ายนั้นทำให้เขาคิดถึงัวนแรกที่เชาเจอกับฟาง มัน

ทำให้เขาไม่อาจละสายตาไปจากเธอได้

 

 

 

 

 

 

 

“เราไม่ได้รักยัยนี่”ป๊อปปี้ที่โน้มหน้าจะจูบฟางก็ชะงักก่อนะรีบเตือนตัวเองไว้แล้วรีบไปอาบน้ำทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทิพย์หรอ ยาที่ป้าสั่งน่ะป้าขอแรงๆนะ”ทางด้านป้าฝนเมื่อฟางไม่อย็รีบโทรศัพท์หาคนสนิทแล้วยิ้ม

ออกมาอย่างร้ายกาจ

 

 

 

 

 

 

เห้อ ปากเเข็งกันทั้งหมดสงสัยต้องมีเรื่องจากป้าฝนก่อนมั้ง ถึงจะรู้ใจกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา