แฝดริษยา

9.4

เขียนโดย Chapond

วันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2558 เวลา 02.51 น.

  62 ตอน
  931 วิจารณ์
  110.68K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 23.55 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

47) 47 วางยาอีกครั้ง1

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“แก้ว เปิดประตูออกมาก่อน อย่างอนสิแก้ว”โทโมะพยายามเคาะประตูห้องน้ำที่แก้วไปหลบเขา

หลังจากที่เขื่อนและเฟย์มาส่งที่รีสอร์ตแล้วเขาก็แอบปีนเข้าห้องแก้วแล้วทะเลาะกันก่อนที่แก้วจะ

หนีเข้าห้องน้ำไป

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ กลับห้องไปซะแก้วไม่อยากเห็นหน้าโทโมะอีกแล้ว”แก้วตะโกนออกมากในห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าแก้วไม่อยากเจอหน้าโทโมะกลับแล้วก็ได้”โทโมะพูดก่อนจะทำทีเดินไปเปิดประตูห้องแล้ว

ออกไปแล้วปิดประตูเสียงดัง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“ว้าย ไหนว่าออกไปแล้ว ปล่ยนะ”แก้วออกมาจากห้องน้ำต้องร้องเมื่อโทโมะรวบแก้วไปกอดจาก

ด้านหลัง

 

 

 

 

 

 

 

“แหม ถ้าไม่เล่นวิธีนี้แก้วก็คงไม่ยอมออกมาหรอก”โทโมะยิ้มแล่ห์แล้วพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องมาขี้โกงแบบนี้เลยนะปล่อยแก้ว แล้วก็กลับห้องใครห้องมัน อย่าแกล้งแก้วแบบนี้”แก้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมต้องคิดว่าโทโมะแกล้งแก้วด้วยล่ะ นี่เราสัญญากันแล้วไม่ใช่หรอว่าจะดูแลกันน่ะไหงแก้ว

ต้องเอาป๊อปปี้อะไรนั่นมาเทคแคร์ด้วย หมอนั่นมันไม่ใช่คนดีอะไรมากสักหน่อย”โทโมะพูดด้วย

ความหงุดหงิดเมื่อคิดถึงเรื่องแก้วกับป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็เพราะว่าแก้วควรจะมีชีวิตใหม่สักทีไงล่ะไม่ใช่ต้องมาทนรออะไรแบบนี้แก้วไม่อยากคิดเข้าข้าง

ตัวเองเข้าใจมั้ยว่าแก้วเหนื่อยมามากพอแล้วที่ต้องทนเจ็บเวลาที่เห็นโทโมะกับฟางอยู่ด้วยกัน”แก้ว

โพล่งออกมาด้วยความอัดอั้น

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ คือ แก้ว”โทโมะนิ่งเงียบไม่คิดว่าแก้วจะระบายความรู้สึกออกมาก่อนที่แก้วจะผลักโทโมะ

ออกห่าง

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าไม่ได้รักกัน ถ้าโทโมะรักฟางก็เลิกยุ่งกับแก้วแล้วออกไปซะ”แก้วไล่

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ แต่ว่าป๊อปปี้ไม่เหมาะที่จะรักกับแก้วจริงๆนะ”โทโมะรีบแย้งแก้วทันที

 

 

 

 

 

 

“แล้วเอาอะไรมาวัดว่าใครไม่เหมาะสมกับใคร นี่มันชีวิตแก้ว”แก้วพูดแล้วจะเดินหนี

 

 

 

 

 

 

 

“แต่แก้วเป็นของโทโมะแล้วนะ ป๊อปปี้มันคงภูมิใจหรอกที่เจ้าสาวในอนาคตมันเป็นของผู้ชายคนอื่น

ไปแล้ว”โทโมะว่า

 

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ แก้วตบหน้าโทโมะหัน

 

 

 

 

 

 

“ออกไป”แก้วผลักโทโมะแล้วรีบไล่ชายหนุ่มไปจากห้องเธอทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“โธ่โว้ย”โทโมะหงุดหงิดที่ถูกไล่ออกมาก่อนจะโวยวายไล่เตะโน่นนี่แล้วกลับห้องไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หลับสบายเชียวนะแม่คุณ”ป๊อปปี้ลืตาตื่นมาในตอนเช้าพบว่า ฟางยังคงหลับอยู่บนเตียงไม่ไปไหน

ก็คิดถึงเมื่อคืนที่เข้าเช็ดตัวให้ฟางเสร็จแล้วเขาก็อาบน้ำจัดการตัวเองก่อนะล้มตัวลงนอนข้างฟาง

ทั้งคืน

 

 

 

 

 

 

 

 

“ยัยขี้เซาเอ้ย”ป๊อปปี้จ้องมองฟางที่นอนข้างตัวเองก็พูดเบาๆแล้วส่ายหน้าก่อนจะรีบหลับตาเมื่อ

เห็นว่าฟางขยับตัว

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ นี่ชั้นมานอนที่นี่ได้ยังไง หรือว่าอีตานี่ทำมิดีมิร้ายชั้นอีกแล้วน่ะ เอ๊ะ ก็ไม่นี่นา”ฟางลืมตามา

เห็นป๊อปปี้นอนหลับข้างๆเธอก็รีบเด้งตัวขึ้นมานั่งแล้วสำรวจร่างกายพร้อมกับพูด ทำให้ป๊อปปี้แอบ

ขำกับท่าทางของฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“เหอะ เวลาหลับล่ะมั้งที่นายจะไม่ปากร้ายกับชั้น”ฟางขยับตัวเข้าไปใกล้ป๊อปปี้แล้วมองหน้าใกล้ๆ

ก่อนจะพูดออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“อื้ออ”ป๊อปปี้หมั่นไส้ฟางก็แกล้งวาดแขนขึ้นมาแล้วดึงฟางไปกอดแนบอกกว้างไม่ยอมปล่อย

 

 

 

 

 

 

 

“อีตาบ้า ปล่อยชั้นนะ ชั้นจะกลับห้อง”ฟางรู้ทันทีว่าถูกแกล้งก็ร้องโวยวาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ป๊อป สายมากแล้วทำไมยังไม่ตื่นอีกคะ”เฟย์เดินมาเคาะประตูห้องทำให้ป๊อปปี้และฟางตกใจ

 

 

 

 

 

 

 

“เอาอย่างงั้นแล้วกันเดี๋ยวขั้นปีนออกทางหน้าต่างเหมือนเดิมแล้วกัน”ฟางนึกขึ้นได้ก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

“จะบ้ารึไง นี่มันเช้าแล้ว คนงานเค้าออกมาทำงานแล้วไม่ต้องออกไปนะ”ป๊อปปี้ดุ

 

 

 

 

 

 

“แล้วจะให้ชั้นทำยังไงล่ะตาบ้า ออกไปทางประตูปกติเดี๋ยวก็ถูกคนอื่นจับได้หรอก”ฟางว่า

 

 

 

 

 

 

 

“พี่ป๊อปคุยกับใครหรอคะ”เฟย์รีบตะโกนถาม

 

 

 

 

 

“อ๋อ แมวน่ะจ้ะแมวหลงเข้ามาในห้องนอนพี่”ป๊อปปี้รีบโกหกฟางจึงหยิกเข้าที่แขนทีนึง

 

 

 

 

 

 

“อ๋อค่ะ ถ้าตื่นแล้วก็รีบจัดการตัวเองนะคะ วันนี้พี่กับเฟย์ต้องเข้าไปในเมืองอยู่”เฟย์พูดก่อนะเดินไป

 

 

 

 

 

 

“อยู่ในนี้ ห้ามปีนหน้าต่างหนีล่ะ เดี่ยวชั้นจะเบี่ยงเบนความสนใจแล้วเธอค่ยออกไปเข้าใจ

มั้ย”ป๊อปปี้รีบสั่งก่อนจะหายตัวเข้าไปในห้องน้ำทันที ฟางฮึดฮัดและไม่เข้าใจตัวเองว่าทำไมถึงบ้าจี้

ฟังคำสั่งป๊อปปี้แบบนี้เหมือนกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เอ่อ พี่ป๊อปพาเฟย์มาที่นี่มีอะไรรึเปล่าคะ”เฟย์แปลกเมื่อเห็นว่าเธอและป๊อปปี้ทำธุระเสร็จแล้ว แต่

ชายหนุ่มกลับขับรถพาเธอมาที่กระท่อมแถวที่ดินติดชายป่าของครอบครัวเธอ

 

 

 

 

 

“พี่อยากให้เฟย์ได้เจอใครคนหนึ่งน่ะ”ป๊อปปี้ยิ้มก่อนะเดินพาเฟย์เข้าไปในบ้าน

 

 

 

 

 

 

“ใครหรอคะพี่ป๊อป นี่ด้านในนี้มืดจังทำไมไม่เปิดไฟล่ะคะ”เฟย์พูดก่อนจะเปิดสวิชต์ไฟที่อยู่ด้าน

ข้าง

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเฟย์”เมื่อเปิดไฟขึ้นฝ้ายก็พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

 

“พะ พี่ฝ้าย พี่ฝ้ายจริงๆด้วย”เมื่อเห็นพี่สาวที่ได้ข่าวว่าตายจากไปมาอยู่ตรงหน้าเฟยืก็วิ่งไปกอด

ฝ้ายแน่น

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องร้องนะยัยแสบของพี่ ป๊อปอ่ะจะพาเฟย์มาก็ไม่บอกกันเลยนะ”ฝ้ายกอดปลอบเฟย์พลางดุ

สามี

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็อยากจะเซอร์ไพร์นางฟ้าของป๊อปนี่ ช่วยไม่ได้อยากจะแกล้งหลอกให้กันตายใจทำไมล่ะ”ป๊อปปี้

พูดแล้วยิ้ม

 

 

 

 

 

 

 

“จริงสิคะ พี่ฝ้าย กลับไปหาพ่อกับแม่เถอะนะคะพ่อกับแม่ต้องดีใจแน่ๆ รวมถึงฟางด้วย”เฟย์พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“พี่ฟางงั้นหรอ อย่าบอกนะว่าเฟย์กับพี่ฟางดีกันแล้วน่ะ”ฝ้ายถามด้วยความตื่นเต้น

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวเรื่องนั้นเราค่อยคุยกันอีกที เอาเป็นว่าเรากลับบ้านกันเลยดีมั้ยฝ้าย”ป๊อปปี้รีบพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ค่ะ ฝ้ายว่าฝ้ายยังไม่อยากกลับตอนนี้ เพราะจากที่ป๊อปบอกฝ้ายมา ว่าตอนนี้ป้าฝนเค้าสำนึก

ผิดแล้วแล้วเค้ากลับมาอยู่ที่บ้านกับพี่ฟาง แต่ฝ้ายว่ามันยังไงๆอยู่นะคะ ทั้งๆที่เจ้านายเก่าโดนจับ

แบบนั้น แล้วแบงค์เงียบหายไปอย่างนั้นจริงๆหรอ ฝ้ายว่า ฝ้ายจะอยู่ที่นี่สักพักเพื่อสืบความจริงที่

ว่าป้าฝนอยู่เบื้องหลังทุกอย่าง”ฝ้ายพูดแล้วยิ้มกับแผนการ

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย เผลอหลับอีกแล้วนะ อาการคนท้องนี่ทำไมต้องง่วงนอนตลอดด้วยนะ”ฟางเดินออกมาจาก

ห้องนอนป๊อปปี้แล้วพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ฟาง”นายธีร์ที่แวะเอาเอกสารเข้ามาให้ป๊อปปี้ก็ตกใจเมื่อเห็นฟางออกมาจากห้องนอนลูกเขยเช่น

เดียวกับฟาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“พ่อ คือว่าฟางอธิบายเรื่องนี้ได้นะคะ”ฟางพยายามพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ตกลงนี่แกคิดจะแย่งสามีน้องตัวเองจริงๆงั้นหรอ”พ่อพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางไม่ได้แย่ง ทำไมพ่อไม่ฟังเหตุผลฟางบ้างเลย”ฟางอึ้งที่ยังไงก็ถูกพ่อมองในแง่ร้ายก็พูดออก

มาก่อนน้ำตาจะไหลออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“นอนห้องผู้ชายทั้งคืนแบบนี้จะให้ชั้นคิดยังไงได้อีก ฟางแม้ฝ้ายจะจากเราไปนานแล้วก็จริง แต่

ทางบ้านโน้นเค้าจะให้ป๊อปปี้แต่งงานกับเพื่อนเรา ทำไมเราถึงยังกล้าทำเรื่องแบบนี้ พ่อต้องจับเรา

แยกกับป๊อปปี้ใช่มั้ย”นายธีร์ว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ต้องจับแยกหรอกค่ะ เพราะฟางก็จะไปจากเรื่องบ้าๆนี้เอง พ่อไม่ต้องจับแยก”ฟางพูดก่อนจะรีบ

วิ่งออกมา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เพี้ยะ

 

 

 

 

 

 

ฟางที่วิ่งเข้ามาในบ้านตัวเองแล้วป้าฝนกับพี่ทิพย์ที่นั่งรออยู่ก็ลุกขึ้นมาก่อนป้าฝนจะตบหน้าฟางหัน

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่แกหายไปไหนมาเมื่อคืน”ป้าฝนพูดด้วยความโมโห“ฟางไม่สบายน่ะค่ะ แล้วบังเอิญว่าป๊อปปี้มา

เจอเข้าเค้าเลยดูแลฟาง”ฟางพูดก่อนจะโดนป้าฝนตบอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่คงจะดูแลกันเนื้อชนเนื้อเลยสิท่าถึงได้ออกมาเอาป่านนี้ นี่แกลืมไปแล้วหรอว่าจุดประสงค์พวก

เราคืออะไร”ป้าฝนว่า

 

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ป้ายังไม่ล้มเลิกเรื่องทวงทุกอย่างมากพวกเค้าอีกหรอคะ ป้าฝน ฟางว่าเราหยุดเถอะ”ฟางพูด

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่มีวัน ชั้นเจ็บมามาก เสียทุกอย่างไปมากเพราะพวกมัน แกเองก็เหมือนกัน ไม่รู้ล่ะ ชั้นยังจะทำ

มันเหมือนเดิม”ป้าฝนว่า

 

 

 

 

 

 

 

“ถ้าป้าจะทำอะไรป้าก็ทำไปเถอะค่ะ เรื่องนี้ฟางเหนื่อยจะยุ่งแล้ว”ฟางพูดก่อนจะเดินหนีขึ้นห้องไป

 

 

 

 

 

 

 

“นี่หนูฟางะทรยศเราหรอป้า”ทิพย์พูด

 

 

 

 

 

 

 

“มันไม่กล้าหรอก แต่ถ้ามันทำเราก็มีวิธีจัดการ”ป้าฝนยิ้มร้ายๆก่อนจะเดินไปที่ห้องครัวบ้านของ

กานดาแล้วเทยาบางอย่างลงไปในหม้อแกงที่กำลังต้มอยู่

 

 

 

 

 

 

 

“นี่ป้าฝนจะทำอะไรน่ะ”แก้วที่แวะมาหาป๊อปปี้แล้วเดินผ่านมาทีครัวเห็นเข้าก็ว่า

 

 

 

 

 

 

 

“แกนี่มันแส่อีกแล้วนะ”ป้าฝนหันมามองช้า

 

 

 

“อย่านะคราวนี้แก้วไม่ยอมให้ป้ากับฟางทำอะไรแก้วแน่”แก้วพุดก่อนจะรีบยกที่ช็อตไฟฟ้าที่ตัวเอง

พกประจำหลังากถูกทำร้ายครั้งก่อนขึ้นมาขู่

 

 

 

 

 

 

“ก็ลองดูสิว่าใครจะไวกว่ากัน”ป้าฝนพูดก่อนจะพยักให้หน้าให้ทิพย์ที่อยู่หลังแก้วเอาที่เขี่ยบุหรี่ฟาด

ใส่แก้วอย่างแรงก่อนที่ แก้วะสลบไป

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อยากแส่เองนะนังโง่”ป้าฝนยิ้มร้ายๆออกมาก่อนจะให้ทิพย์ลากแก้วออกไป

 

 

 

 

 

 

 

เอาล่ะ คราวนี้ตัวร้ายกกำลังจะหมดไปแล้วจริงๆ

 

 

แต่มาดูกันว่าใครจะโดนวางยาบ้างนะ 5555555555

 

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา