พ่อหนูเป็นซุปเปอร์สตาร์..

9.6

เขียนโดย TKRLov€lวoร์

วันที่ 14 มิถุนายน พ.ศ. 2558 เวลา 00.02 น.

  30 chapter
  486 วิจารณ์
  17.86K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 31 สิงหาคม พ.ศ. 2558 13.15 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

14) นี้มันอะไรกัน!!

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เว็บขีดเขียน

                นับจากวันที่ไปทะเลก็ผ่านมา 2 วันแล้ว ฉันก็ตกลงคบกับพอร์ช ส่วนแนทนะเหรอ อย่างที่ทุกคนคิดนั้นและ แนทกับธันวาก็ตกลงคบหากันเหมือนคู่ฉัน เรา 4 คนนะไปไหนไปกันเลยนะ สนิทกันซะจนทุกคนคิดว่าพวกเราจะเป็นพี่น้องท้องเดียวกันเลย

“นี่พอร์ชเดียวส่งแนทกับธันวาแล้วพาสาไปส่งให้ถึงบ้านนะ!!” แนทกำชับกับพอร์ช

“ฉันรู้แล้วน่า”

“เหรอห้ามพาไปที่อื่นนะ สาถ้ามันพาไปบอกแนทเดี๋ยวแนทจัดการเอง ^^” เอ่อคิดซะ มันจะพาฉันไปไหนได้ถ้าพาไปฉันเอาตาย!! คะ ไม่ต้องห่วง^^

“จะ จ๊ะ!!”

 

“ขอบใจนะ กลับบ้านดีๆละ ^^” ฉันลุกจากรถลงมาแล้วก้มหน้าบอกคนที่นั่งอยู่ในรถ

“ฝันดีนะ ฉันไปละพรุ่งนี้มารับ อย่าสายละ ^^” ฉันไม่ได้ขี้เซานะ

“อื้มฝันดีบาย!!” ฉันปิดประตูรถและยืนส่งจนเขาขับรถพ้นประตูหน้าบ้านไปและฉันก็เดินเข้าบ้านพอนี้ก็เย็นมากแล้วละ

“ใครมาส่งจ้ะหลานสาวว ^^” นั้นไงโดนแล้วเรา

“เอ่ออ…..”

“แฟนเหรอจ้ะ ว่าสิเดี๋ยวนี้ไม่ค่อยไปไหนมาไหนเองมีคนมารับมาส่งนี้เองอิอิ”

“^///^ สาขอตัวอาบน้ำก่อนนะค่ะเอ่อป้าวันนี้สาไม่ทานข้าวนะ เรียบร้อยมาแล้ว^^”

“นั่นแหน่ะจ้าๆ ไปอาบน้ำไปๆเหม็นแล้ว^^”

“^-^” ฉันเดินขึ้นบ้านเพื่อไปอาบน้ำ

 

…..

.

“สาๆคืนพรุ่งนี้นะไปงานเลี้ยงบ้านญาติแนทกับพอร์ชนะ ^^” แนทเอ่ยปากชวนฉัน

“ทำไมแนทไม่ไปกับพอร์ช 2 คนละ ชวนฉันไปทำไม เป็นตัวเกะกะอ่ะสิฉันอ่ะ??”

“ไม่หรอกนะอย่าคิดมาก พี่ธันวาก็ไป ไปนะนะนะ เย็นนี้เลิกเรียนไปเลือกชุดกัน !!”

“ชุดฉันก็มีมากมาย! ไม่เอาอ่ะ!” ฉันปฏิเสธฉันอ่ะไม่ใช่คนฟุ่มเฟือยนะที่ไปงานนู้นทีต้องซื้อชุดนั้นไปงานนี้ทีต้องซื้อชุดนั้น!

“OK แต่เธอต้องไปเป็นเพื่อนกัน้วยนะเย็นนี้” แปลกทำไมต้องไป

“OK ไปก็ไป”

 

…..

.

“ยัยแก้วววววววววววววว!!” เสียงแบบนี้ ลากชื่อฉันยาวๆแบบนี้ ถ้าใช้ปรอทวัดคงแตกแน่ๆ ไม่ใช่ใครแน่นอนน้องพี่น้องตัวแสบที่ฉันกำลังหลบหน้าอยู่นั้นเอง ทำไมละเหรอฉันเบี้ยวนัดทั้งคู่มาหลายครั้งนะสิโถ่!

“ว่า!! เงียบหน่อยที่นี้ไม่ใช่ผับ! ไม่ใช่บราที่จะมาส่งเสียงดังแบบนี้”

“อุ๊บ! ฉันขอโทษๆ” เฟย์ล้มศีรษะและเกาศีรษะแก้เขิน

“พวกฉันลืม! แต่แก! พรุ่งนี้ต้องไปงานเลี้ยงที่บ้านฉันตกลงตามนี้” พะเด็จการชะมัด!

“แต่ฉัน!”

“ไม่มีแต่! แกต้องไปอ่ะนี้ชุดแก เกลเธอก็ไปด้วยนะ นี้ชุดเธอ” เห้ย! ไอ้สองพี่น้องนี้มันพะเด็ดการชะมัด ทำไงละปฎิเสธไม่ได้ด้วย เกลก็ลงเอ่อออตามไปด้วย!

“ได้ๆ ฉันไปๆเกลไปกับฉันนะ!”

“แล้วถ้าแกพูดปลดละก็ฉันจะ…..”

“เอ่อๆๆ ฉันไม่ปลดหรอก แล้วแก 2 คน มามีธุระแค่นี้ใช่ งั้นก็กลับเถอะฉันจะต้องทำงานแล้วเจอกันที่บ้านแก”

“ลืมอย่านะเกล กำชับแก้วด้วย บายจ้ะ! ยัยเพื่อนเลิฟ” ไม่อยากเลิฟด้วยจะได้ไหมนะ

“อืมๆๆๆ”

“ค่ะคุณเฟย์ คุณฟาง ^^ ขอบคุณสำหรับเสื้อฟ้าสวยๆนะค่ะ ^^”

 

……

.

                งานเลี้ยงบ้านนีระสิงห์!

“ตาโมะ! ที่แม่หายดีจนมางานบ้านหนูเฟย์หนูฟางได้เนี้ย เพราะคุณหมอคนไหนนะ แม่อยากเจอจัง!!” หญิงชราเอ่ยปากถามลูกชายเพราะตั้งแต่ที่เขาหายมานี้ก็ไม่เคยพบคนที่รักษาเขาเลย เขาอยากเอ่ยปากบอกขอบคุณจริงๆ

“เอ่อออ....” ลูกชายอย่างโทโมะมองหน้าพี่สาวเพราะขอตกลงของเขาก้มีส่วนในเรื่องนี้ด้วย

“วันนี้เขาก็มานะค่ะ คุณน้าอยากเจอไหมค่ะ ^^” เฟย์เอ่ยบอกขึ้นเพราะเฟย์นั้นเป็นคนปากไวกว่าความคิดอยู่แล้ว และอีกอย่างเฟย์ก็ไม่รู้เรื่องข้อตงลงบ้าๆของโทโมะกับแก้วอีกต่างหาก

“เหรอจ๊ะหนูเฟย์ถ้าเขามาบอกน้าด้วยนะ ^^”

“ได้คะ”

“มานี้เลยยัยเฟย์!!” โทโมะลากแขนเฟย์ออกมาโดยมีเพื่อนๆตามกันออกมา

“อะไรของนายเนี่ยลากฉันมาทำบ้าไร??”

“เธอไม่เห็นบอกฉันว่าแก้วมาด้วยนิ!”

“ฉันก็กำลังจะบอกนี้ไง ทำไม??”

“เฮ้อ! เอ่อๆ ไม่คุยกับเธอและรำคาญ!” โทโมะเป็นคนปากหนักทำให้เฟย์ไม่ค่อยจะชอบเท่าไหร่หนักหรอกเลยกระแทรกกับไปบ้าง

“ไอ้บ้า!! คิดว่าตัวเองไม่น่ารำคาญหรือไง!!”

“แกเปห็นอะไรของแกอ่ะเฟย์ ฟาง เห็นเสียงดังตั้งแต่ฉันเข้ามา!” ทุกคนไปตามเสียงก็ต้องอึ้งกับภาพตรงหน้าอย่างมาก

เว็บขีดเขียน

“นางฟ้า!OoO” เพื่อนชายที่ยืนตรงนั้นทั้งหมดเอ่ยปากพร้อมกัน

“ยัยแก้ว แกมาจริงๆด้วย ดีใจ!!” เฟย์กับฟางวิ่งเข้าใสคนเป็นเพื่อนทันที

“แกใส่ชุดนี้สวยมากเลย ^^”

“แล้วชุดที่ฉัน 2 คนซื้อไปให้ละ” เฟย์เอ่ยปากถามเพื่อน

“ฉันถามแกจริงๆ งานปาร์ตี้บ้านแกหรืองานศพห๊ะจะให้ฉันใส่ชุดนั้นอ่ะ!”

“เหรอชั่งเหอะ ^-^ ไปๆ ฉันจะแนะนำเพื่อนๆให้รู้จัก” อันที่จริงแล้วมันเป็นแผนของทั้งคู่ตั้งแต่แรกแล้วละ แล้วเกลก็ร่วมด้วยแต่แก้วนั้นไม่รู้เรื่องซะเลย

“เขื่อน ป๊อป จองเบ เคนตะ นี้แก้ว เพื่อนเฟย์ แล้วนี้เกลคนสนิทยัยแก้ว ^^” เฟย์แนะนำให้เพื่อนๆรู้จักกับแก้วกับเกล

“สวยมาก” เขื่อนมอง 2 คนตรงหน้าแล้วยังกับโดนมนต์สะกด

“ไอ้กบ!! เฟย์ฉัน!!”

“คะ ครับ ยินดีที่ได้รู้จักครับคุณแก้วคุณเกล ^^”

“คะ ค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักทุกคนนะ ^^” แก้วกับเกลยิ้มให้คนตรงหน้า

 

“ไปไหนกันนะ!” เฟย์บ่นพึมพำ

“จะพาฉันไปไหน?”

“งั้นเดี๋ยวพวกฉันมานะ”

“งั้นฉันกับเกลขอเดินเล่นในงานก็แล้วกัน” แก้วเอ่ยบอกเพื่อนๆ

“อื้มๆ ห้ามไปไกลนะ!”

 

“อยู่นี่กันนี้เองโถ่พวกเราหาตั้งนานอ่ะ” เฟย์เอ่ยขึ้นหลังจากเจอคนที่กำลังตามหาอยู่

“โถ่ยัยเฟย์น้อยของพ่อฮ่าๆๆๆ^^”

“ไม่ใช่เด็กนะ!”

“เอ่อว่าแต่ยังไม่เห็น น้องแนทกับน้องพอร์ชเลยนะไม่มาเหรอค่ะ?” ฟางเอ่ยถามหาเพราะตอนนี้ยังไม่เห็นทั้งคู่

“คุณน้า คุณอา คุณลุง คุณป้า พี่ๆ สวัสดีค่ะ”

“น้องแนทสวยนะเรานะ ^^ แล้วนี้ใครแนท!?” เฟย์เอ่ยปากถามน้องสาวเพราะไม่คุ้นคนที่มากับแนท

“สวัสดีครับผมชื่อธันวาเป็น…”

“เป็นรุ่นพี่ที่มหาลัย แล้วเราก็กำลังคบกันอยู่ค่ะ ^^”

“ห๊า!!” ทุกคนตกใจ

“เอ่อหนูแนทแล้วไอ้ตัวแสบของน้าไปไหนละไม่ได้มาด้วยกันเหรอ?”

“อ่อ!กะ”

 

“เข้ามาเหอะน๊า!! อย่าเสียงดังสิ!”

“ไม่เอาฉันไม่ไป นายกับแนทหลอกฉันไปห้างเพื่อให้ซื้อชุดเนี่ยมาใส่เนี่ยนะฉันไม่ชอบไม่เอา!!!!!!!”

 

“มาพอดีเลยค่ะ^^”

“ใครเหรอหนูแนทที่ตาพอร์ชลากมาด้วยนะ” แม่ของโทโมะเอ่ยถาม

“อ่อเพื่อนแนทเองค่ะ แหะๆ”

“เขาคบกันเหรอ?”

“ค่ะ แต่ก็หลอกเขาใส่ชุดนั้นแล้วก็มาอ่ะนะ เพื่อนแนทเขาเลยไม่ยอมลงจากรถ! พอร์ชเลยแบกมาอย่างที่เห็นนะและค่ะ ^^”

“ตายๆๆๆ ตาพอร์ชเคยทำแบบนั้นนะนะปกติ!”

“ปกตินะค่ะ แต่เนี่ยไม่ปกติเพราะความรักอยากพามาให้ครอบครัวรู้จักแหะๆ!!” แนทอิบายให้ทุกคนเข้าใจเหตุการณ์ตรงหน้า

“ปล่อยๆๆ ฉันลงน๊า!!”

“อ่ะลง! สวัสดีครับคุณลุง คุณป้า คุณน้า คุณอา และก็พี่ๆ!!” ตามเสียงของพอร์ชที่สวัสดีทุกคนเสร็จฐิสาก็หันมาเพื่อนสวัสดีโดยไม่ได้มองคนที่ตัวเองสวัสดีสักนิดเพื่อนความอายที่พอร์ชแบกตัวเองมา

“สวัสดีค่ะ” ครอบครัวและทุกคนไม่ค่อยอึ้งเท่าไหร่กับคนตรงหน้าแต่ที่ตกใจและแปลกใจที่สุดคือตัวโทโมะ และเพื่อนๆร่วมวงK-oitc อย่างเขื่อน และป๊อป เฟย์และฟางที่ตกใจมากๆ!!

“ยัยหลานนนนนนนนน!!” เฟย์ฟางเอ่ยพร้อมกันทำให้เสียงดังมากๆๆจนแก้วที่อยู่อีกฝากรู้สึกว่าอีกฝากนั้นเอะอะอะไรกันอยู่

“คุณน้า คุณอา!”

“ละรู้จักเหรอสา??” พอร์ชเอ่ยปากถามสา

“คะคือ ฉะ ฉัน….”

“ไม่มีใครรู้จัก และไม่ใช่ญาติ ฉันมาที่นี้ในฐานะที่คุณเฟย์และคุณฟางเชิญฉันมา ส่วนเด็กคนนี้ ไปกลับกับแม่ฐิสา!!” แก้วลากมือลูกสาวแล้วกระชากออกมาจากงานตรงนั้น

“คุณแม่ สาเจ็บนะ สาเจ็บ!”

“แก้ว! ปล่อยลูกเดี๋ยวนี้นะ” โทโมะวิ่งตามออกไปด้วยเพราะเป็นห่วงว่าแก้วจะทำอะไรรุนแรงกับลูกสาวที่ยังไงก็เป็นเลือกเนื้อเชื้อไขของเขาเช่นกัน

“นะนี้มันอะไรกันฉันจะเป็นลมมากิ เคนจิ แก้วคนนี้ใช้คนที่เคยปะเป็น”

“ชะ ใช่ค่ะคุณแม่น้องแก้วนะ”

“ฉะ ฉันจะเป็นลมเอ่อ!!” ว่าแล้วก็เป็นลมหมดสติไปทันที

“พาคุณน้าไปพักในบ้านก่อนเร็ว! เถอะค่ะพี่มากิ พี่เคนจิ เดี๋ยวทางนู้นพวกหนูไปดูให้!”

“ตอนนี้พอร์ชกับแนทไปปดูทางโทโมะแล้ว ส่วนเรื่องงานเรื่องแขกพวกเราจะแยกกันไปจัดการเองค่ะ พี่มากิดูและคุณน้าทางนี้ก็ได้ค่ะ” ฟางเอ่ยบอก

“จ้ะ! ฝากด้วยนะ!”


วันนี้มาแค่นี้ก่อนนะ ไว้เจอกันตอนหน้าจ้าาา

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
8.8 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา