เธอมัน ยัยตัวร้าย

-

เขียนโดย Nickzakaza

วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เวลา 22.59 น.

  12 ตอน
  25 วิจารณ์
  4,479 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2562 03.30 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

6) ปลอดภัย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

“ไอ่โมะทำไมมึงถึงรู้กรุ๊ปเลือดแก้ว”ป๊อปปี้ถามขึ้น “แล้วทำไมพี่โมะถึงร้องไห้ หวายรู้นะ” พอสิ้นสุดคำถามของป๊อปปี้หวายก็ถามคำถามต่อไปทันที ทั้งสามคนรอคำตอบจากปากของโทโมะอย่างใจจดใจจ่อ

 

“คะคือ....เดี๋ยวกูพร้อมกูจะเป็นคนบอกพวกมึงเอง รวมถึงหวายด้วยนะคะ”โทโมะตอบ

“โอเค แต่มึงต้องบอกกูนะ”ป๊อปปี้พูด

“พวกกูจะรอ แต่ขอเร็วๆได้ป่าวว่ะ”เขื่อนบอก “ได้กูจะบอกพวกมึงเร็วๆนี้” “พี่โมะอ่าบอกหวายก่อนก็ไม่ได้”หวายทำท่างอลโทโมะ

“ไม่เอานะคะคนดี พี่บอกหวายแน่พี่สัญญา”โทโมะชูนิ้วก้อยให้หวาย

“พี่โมะสัญญาแล้วนะ”หวายพูดพอโทโมะพยัคหน้าหวายก็ยอมเกี่ยวก้อยด้วย

แล้วทั้งสี่คนก็เดินกลับไปที่หน้าห้องฉุกเฉิน เป็นเวลาเดียวกับ

 

 

 

แอ๊ดดดด

“หมอแก้ว/น้องแก้ว เป็นไงบ้างครับ”โทโมะกับฟลุ๊ควิ่งเข้าไปถามพร้อมกัน

เฟย์ ฟาง และทุกคนกำลังรอคำตอบอยู่ “เออ..พวกคุณเป็นญาติกับคนไข้หรือป่าวครับ” หมอมองทุกคนแล้วถามเพราะเห็นหน้าตารุ่นราวคราวเดียวกับแก้ว

“ผมเป็นพ่อครับ” พ่อกับแม่ของแก้วเดินทางมาถึงพอดีก็พูดขึ้น

“ลูกธนูปักคาที่ท้องของคนไข้ทำให้โดนจุดสำคัญและเสียเลือดมาก แต่ตอนนี้คนไข้พ้นขีดอันตรายแล้วครับ แต่ต้องพักรักษาตัวอยู่ที่โรงพยาบาลสักพัก” หมอบอกให้ทุกคนได้รู้ทั่วกัน “โล้งอกไปนะคะคุณ”แม่แก้วพูดกับพ่อแก้ว

“เย้ๆพี่ฟาง/พี่โมะ แก้วปลอดภัยแล้ว”ทั้งสองสาวพูดพร้อมกันแล้วกระโดนกอดพี่ของตน เตียงของแก้วถูกเข็นออกมาตรงสู่ห้องพักฟื้น

“ของคุณค่ะ”ฟางพูดกับพยาบาลและบุรุษพยาบาลที่นำแก้วมาส่งที่ห้อง

“ค่ะ/ครับ”ทั้งคู่ตอบ

 

 

ทุกคนนั่งเฝ้าแก้วและเดินไปเดินไปเดินมาไม่หยุดย่อนจนถึงเวลาประมาณ21:30น.

“อะอือ..”เสียงจากลำคอ “กะแก้วฟื้นแล้ว”เฟย์ที่นั่งอยู่ข้างๆแก้วพูดขึ้น

“นะน้ำค่ะ แก้วหิวน้ำ”แก้วพูดขึ้น “เดี๋ยวฟาง เอาให้นะ” “แก้วเป็นไงบ้างลูก เจ็บมากไหม ไหวหรือป่าว”แม่แก้วรัวคำถามใสแก้ว “แก้วโอเคค่ะแม่ แม่ไม่ต้องเป็นห่วง”

แก้วพูดแล้วยิ้มให้แม่ “น้ำได้แล้วแก้ว” ฟางเอาน้ำมาให้

 

“หวายเดี๋ยวบอกคุณลุงคุณป้าให้กลับบ้านก่อน เดี๋ยวพี่กลับก่อนคืนนี้พี่ฝากด้วยนะ”โทโมะกระซิบบอกหวาย “คะค่ะ”หวายตอบไปทั้งๆที่ยังงง

“เห็นไหมพ่อเตือนก็ไม่ฟัง”พ่อแก้วพูดกับเสียงที่เป็นห่วงปนโกรษ

“คุณคะ ไม่เอาลูกเราเจ็บอยู่นะ”แม่ของแก้วจับมือพ่อแก้วแล้วพูด

“แก้วขอโทษนะคะ ที่ทำให้พ่อแม่เป็นห่วง”แก้วยกมือไหว้ขอโทษพ่อ พ่อแก้วไม่ได้ตอบอะไรได้แต่พยัคหน้า “คุณลุงคุณป้ากลับก่อนเลยก็ได้นะคะ วันนี้ดึกแล้วเดี๋ยวพวกเราดูแลแก้วให้ค่ะ”หวายพูดเมื่อเห็นโทโมะออกไปแล้ว

“ลุงต้องฝากยัยแก้วด้วยนะ”พ่อแก้วบอก “พักผ่อนเยอะๆนะลูก” แม่แก้วบอกแก้ว

“ค่ะแม่ กลับบ้านดีๆนะแม่” แก้วบอกแม่ “ลุงกับป้าไปก่อนนะ” แม่แก้วบอกทุกคน

“ค่ะ/ครับ” ทุกคนไหว้พ่อกับแม่แก้ว


มาแล้วๆ ฝากด้วยน๊าาาา

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

✓ เรื่องนี้ไม่มีเจตนาทำให้บุคคลที่อ้างถึงเสียชื่อเสียง และฉันจะยอมรับผิดเมื่อบุคคลนั้นตำหนิหรือเตื่อนมา

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา