เธอมัน ยัยตัวร้าย

-

เขียนโดย Nickzakaza

วันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เวลา 22.59 น.

  12 ตอน
  25 วิจารณ์
  4,231 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2562 03.30 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

7) ต้นเหตุ(แต่ไม่ทั้งหมด)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

หน้าลิฟต์

“อ่าว ตาโทโมะมาทำอะไรตรงนี้ลูก”แม่โทโมะถามเมื่อเห็นโทโมะ

“ผมมารอคุณลุงกับคุณป้าหละครับ ผมจะถามเรื่องที่ลุงพูดว่าคุณลุงเตือนแก้วแล้ว (เห็นไหมพ่อเตือนก็ไม่ฟัง)เตือนเรื่องอะไรเหรอครับ” โทโมะที่มารอพ่อกับแม่แก้วอยู่ถามพ่อแก้ว “เดี๋ยวลุงจะเล่าให้ฟัง” “ครับ ก่อนจะเล่าคุณลุงกับคุณป้านั่งก่อนนะครับ”โทโมะบอกให้พ่อแม่แก้วไปนั่งเก้าอี้แถวนั้น

“เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา”พ่อแก้วเริ่มเล่า

“คุณแก้วค่ะ มีของส่งมาให้คุณหนูแก้วค่ะ”พี่น้อยแม่บ้านของแก้วมาเรียกแก้วที่ห้องเผื่อเอาของมาให้ “ใครมาส่งหรอคะ ทำไมไม่มีชื่อผู้ส่งละ”แก้วดูกล่องแล้วถามขึ้น

“พี่ก็ไม่รู้ค่ะคุณแก้ว มีเสียงกริ่งดังหน้าบ้านพอพี่เปิดประตูก็มีกล่องว่างอยู่แต่ไม่มีคนอยู่หน้าบ้านแล้ว”พี่น้อยบอกแก้ว

“ไม่เป็นไรแก้วขอบคุณพี่น้อยนะคะที่เอามาให้”แก้วพูดแล้วยิ้มให้น้อย

“งั้นพี่ขอไปทำงานก่อนนะค่ะ” “ค่ะ” จากนั้นแก้วก็ปิดประตูห้องได้สักพัก

 

 

 

“อ๊ายยยยยยยยยยยยยย ตุ๊บ!!”เสียงดังมาจากห้องแก้ว

“คุณแก้ว คุณแก้วเปิดประตูให้พี่หน่อยค่ะ”พี่น้อยมาเคาะประตูห้องแก้ว

“แก้วเป็นไรลูก”แม่แก้วที่วิ่งมาเพราะได้ยินเสียงถามแก้ว

“แก้วเปิดประตูให้พ่อหน่อย”พ่อแก้วที่มาพร้อมแก้วพูดขึ้นและเคาะประตู

“เกิดอะไรขึ้นว่ะ นังน้อย”ป้านุชถามน้อย “น้อยก็ไม่รู้ น้อยได้ยินเสียงน้อยเลยรีบวิ่งมา”น้อยตอบป้านุช “น้อยเอากุญแกสำรองมาไขประตูเร็ว”แม่แก้วพูดด้วยความรีบร้อน

พอนุชไขประตูได้พ่อกับแม่แก้วก็รีบเข้าไปดู

“แก้วเป็นอะไรลูก ว๊ายย”แม่แก้วถามแก้ว ก่อนที่จะหันไปเห็นกล่องที่ข้างในมีตุ๊กตาคนที่อาบไปด้วยสีแดงเหมือนเลือดและที่ท้องของตุ๊กตามีลูกธนูเล็กๆปักอยู่

“กล่องนี้ มาได้ยังไง”พ่อแก้วหันไปถามน้อย “คือ.....มีคนเอามาวางไว้หน้าบ้านค่ะ”น้อยบอกพ่อแก้ว “แล้วใครเป็นคนมาส่ง”พ่อแก้วถามอีก

“หนูก็ไม่รู้ค่ะคุณท่าน มีเสียงกริ่งดังหน้าบ้านพอหนูเปิดประตูก็มีกล่องว่างอยู่แต่ไม่มีคนอยู่หน้าบ้านแล้ว”น้อยบอกพ่อแก้ว

 

 

 

 

“หลังจากนั้นพ่อก็เช็คกล้องวงจรปิดแต่ไม่เห็นหน้าคนร้ายเพราะมันใส่หมวกกันน๊อคปิดหน้าไว้ และพ่อก็แจ้งตำรวจแต่ตอนนี้ก็ยังหาคนส่งไม่ได้เพราะมีหลักฐานน้อยมาก”

พ่อแก้วเล่าให้โทโมะฟัง

“คุณลุงพอจะทราบไหมครับว่าทำไมถึงมีคนส่งมา”โทโมะถาม

“ลุงพอรู้ถึงแม้ไม่ได้มาจากปากแก้ว แต่ลุงก็มั่นใจว่ามันต้องเกี่ยวกับเรื่องนี้”พ่อแก้วพูดด้วยน้ำเสียงที่มั่นอกมั่นใจ

“เรื่องอะไรหรอครับ” “เรื่องกิ่งหนะ แก้วเค้าตามหากิ่งอยู่”พ่อแก้วพูด

“กิ่งพี่สาวของแก้วที่หายไปเมื่อ7ปีก่อนใช่ป่าวครับ”โทโมะถาม

“ใช่ โทโมะจำได้ด้วยหรอ”พ่อแก้วตอบแล้วถามกลับ “ผมจำได้ครับ..ตะแต่”

“แต่ อะไรหรอโทโมะ”พ่อแก้วถาม “ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมค่อยถามวันหลัง วันนี้ดึกมากแล้วเดี๋ยวผมไปส่งนะครับ”โทโมะพูด

“ขอบใจโทโมะมากนะลูกที่จะไปส่งป้ากับลุงแต่ไม่เป็นไรจ๊ะ ป้าโทรให้คนขับรถมารับแล้ว”แม่แก้วบอก “ครับ เออ..และเรื่องวันนี้ผมจะให้เขื่อนช่วยตามสืบให้นะครับ”

โทโมะพูดเพราะเขื่อนเป็นตำรวจ “ขอบใจนะที่เป็นธุระให้”พ่อแก้วพูดแล้วยิ้ม

“ไม่เป็นไรครับ ผมยินดี” “ลุงกับป้ากลับก่อนนะ” “ครับ”โทโมะพูดพร้อมเดินไปส่งพ่อและแม่แก้วที่รถ


มาอัพแล้วน๊าาา 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

✓ เรื่องนี้ไม่มีเจตนาทำให้บุคคลที่อ้างถึงเสียชื่อเสียง และฉันจะยอมรับผิดเมื่อบุคคลนั้นตำหนิหรือเตื่อนมา

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา