หัวใจของมาเฟีย

9.3

เขียนโดย Chapond

วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เวลา 01.06 น.

  46 ตอน
  267 วิจารณ์
  33.79K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 01.36 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

11) 11 คนทรยศ1

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

 

“ดีจังเลย จะได้กลับเมืองไทยสักที”ฟางพูดแล้วยิ้มด้วยความดีใจเมื่อหลังราบข่าวว่าจะมีงานเปิด

ตัวรีสอร์ตที่ภูเก็ตและป๊อปปี้และเธอต้องตามเจ้าสัวหลี่จางกลับไปด้วยก็ดีใจใหญ่

 

 

 

 

 

 

 

“อยู่นี่กับป๊อปไม่สนุกแล้วหรอ ถึงได้ดีใจขนาดนั้น”ป๊อปปี้เหล่มองฟางก็รีบว่า

 

 

 

 

 

 

“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิป๊อปฟางๆได้กลับเมืองไทยเพราะมันเป็นบ้านเกิดของฟางและจะได้กลับ

ไปเยี่ยมคุณพ่อ เดี๋ยวฟางจะพาป๊อปไปตระเวนกินแถวย่านที่ฟางชอบไปเดินกับเพื่อนๆนะ”ฟาง

เป็นป๊อปปี้หน้างอก็รีบง้อก่อนที่จะรีบเปลี่ยนเรื่องคุย

 

 

 

 

 

 

 

 

“อื้อ เอาสิป๊อปเองก็อยากเจอเพื่อนๆของฟางเหมือนกันแล้วก็พาแองจี้ไปให้รู้จักเนาะ ดูสิแองจี้

เริ่มจะคลานได้แล้ว”ป๊อปปี้พูดพลางมองดูลูกที่อยู่กับเฟย์และทับทิมที่เริ่มคลานได้แล้วฟางชะงัก

เมื่อคิดถึงเพื่อน จริงสิ ป่านนี้พวกเพื่อนๆของเธอคงจะเตรียมตัวอ่านหนังสือสอบเข้ามหาวิทยาลัย

แล้ว ผิดกับเธอที่ต้องกลายเป็นแม่คนตั้งแต่ม.ปลายแบบนี้

 

 

 

 

 

 

“ไม่รู้พวกนั้นจะว่ายังไงที่เห็นฟางพาลูกและสามีไปเจอ”ฟางพูดพลางถอนหายใจก่อนที่จะเดินไป

ที่ระเบียงและเหม่อมองท้องฟ้า

 

 

 

 

 

 

 

 

“ทำไมเอาเรื่องพวกนี้มาคิดมากอีกแล้วล่ะฟางไหนว่าทำใจได้แล้วไง”ป๊อปปี้เดินตามฟางมาแล้ว

พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“ก็มันอดคิดไม่ได้นิป๊อปช่วงชีวิตวัยรุ่นของฟางต้องหายไปเลยนะ ทั้งเพื่อน และก็ความฝัน”ฟาง

พูดไปตามตรงทำให้ป๊อปปี้ชะงัก

 

 

 

 

 

 

“นั่นสินะ ชีวิตของสาววัยรุ่นธรรมดาทั่วไป บางทีป๊อปก็แอบคิดนะว่าลึกลงไปในใจแล้วฟาง

ยอมรับได้แล้วจริงรึเปล่าที่ต้องมาเป็นผู้หญิงของมังกรทองแบบนี้”ป๊อปปี้ที่แอบสังเกตภรรยาของ

ตัวเองพูดแต่เรื่องพวกนี้ประจำทำให้เขาแอบคิดเหมือนกันว่าลึกลงไปแล้วฟางอาจไม่มีความสุข

กับสิ่งที่เป็นอยู่เลยก็ได้ก่อนที่จะเดินกลับไปเล่นกับลูกทิ้งให้ฟางยืนอยู่ตรงนั้นตามลำพัง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เห้อ ถึงเมืองไทยสักที จะได้กลับบ้านแล้วเดี๋ยวพี่จะพาไปเดินห้างที่พี่ชอบไปกับเพื่อนประจำ

เนาะ ที่นั่นมีร้านบิงซูอร่อยมากเลยนะเฟย์”เมื่อถึงเมืองไทยฟางก็รีบพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นเมื่อมา

ถึงและชวนเฟย์ดูนั่นนี่จนป๊อปปี้ที่นั่งข้างแอบเหล่มองและเงียบลงไป

 

 

 

 

 

 

 

“งั้นถ้าวันนี้อาบน้ำเสร็จแล้วเดี๋ยวเราไปด้วยกันนะคะพี่ป๊อป/ไม่เอาล่ะ พี่ต้องอ่านเอกสารรายงา

นกับป๊าแล้วก็คณะกรรมการคนอื่นๆไม่ว่างหรอก เพราะวันพรุ่งนี้ช่วงสายเราต้องบินไปภูเก็ตแล้ว

ไม่มีเวลาเที่ยวเล่นที่ไหนหรอก”ป๊อปปี้พูดพลางถือเอกสารงานต่างๆมาให้เจ้าสัวหลี่จาง

 

 

 

 

 

 

 

 

“สงสารคุณป๊อปจังเลยนะคะที่ต้องแบกรับหน้าที่เองเพียงคนเดียวส่วนสตรีหมายเลข1ก็ไปเที่ยว

เล่นตามประสาเด็กวัยรุ่นทั่วไป”ขนมจีนได้ยินเข้าก็ปรี่เดินเข้ามาว่า

 

 

 

 

 

 

“ใครว่าล่ะพี่ฟางเค้าอาสาพาเฟย์กับน้องไปป์ที่จะนั่งเครื่องตามมาทีหลังไปเที่ยวเมืองไทยต่าง

หากล่ะแล้วก็จะไปบ้านคุณย่าพี่ฟางเพราะท่านอยากเห็นหน้าลูกของพี่ฟางเท่านั้นไม่รู้อะไรพี่

ขนมจีนอย่ามาพูดยุให้คนเข้าทะเลาะกันดีกว่าไปกันเถอะค่ะพี่ฟาง”เฟย์พูดจบก็รีบถึงมือฟางให้ไป

ชั้นบนและเตรียมตัวออกมาข้างนอกกับตนเอง ไปป์ ทับทิมและแองจี้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“เสียดายจังที่พ่อของยัยหนูไม่มาด้วย/ป๊อปเค้าต้องเตรียมตัวเรียนรู้งานน่ะค่ะเลยไม่ได้มากับฟาง

เป็นหัวหน้าคนอื่นนี่เหนื่อยเหมือนกันนะคะ”ย่าของฟางพูดก่นที่หลานสาวจะตอบพลางนั่งมอง

พวกของเฟย์ที่เล่นกับแองจี้อยู่ไม่ไกลจากตนเองกับย่า

 

 

 

 

 

 

 

“ฟางหนูมีความสุขรึเปล่าลูกที่ไปอยู่ที่นั่น//ก็มีความสุขสิคะอยู่กับคนที่รัก”ย่าของฟางถามขึ้น

ทำให้ฟางชะงักแล้วรีบตอบ

 

 

 

 

 

 

 

“ย่าเลี้ยงเรามาตั้งแต่แม่เราเสียตอนเล็กๆ ย่าดูออกนะว่าหนูมีความสุขรึไม่มี ฟางย่ารู้ว่าหนูมีความ

ฝันอยากเป็นหมอ แต่เพื่อพ่อหนูเลยต้องทำแบบนี้ ตอนที่พ่อเราทำงานกับมังกรทองใหม่ๆย่ากับ

แม่หนูก็ไม่มีความสุขหรอกที่ต้องให้เค้าไปเสี่ยงอันตรายกับมาฟังแบบนั้น แต่เจ้าสัวหลี่จางเค้ารัก

พวกเราเหมือนครอบครัวเดียวกันมันก็ทำให้ย่ากับแม่ของหนูสบายใจมาบ้าง แต่ช่วงหลังๆนี่

เหมือนพ่อของหนูจะมีอะไรบางอย่างที่เค้ากำลังทำอยู่แล้วไม่ได้บอกครอบครัวนี้ล่ะ แต่เค้าบอก

ว่ามันเป็นเรื่องดีสำหรับพวกเราย่าเองก็ไม่รู้ว่ามันคืออะไร เอาล่ะตอนนี้ตลาดนัดแถวนี้คงตั้งแล้ว

หนูฝากแองจี้ไว้กับย่าก็ได้ แล้วเราก็พาพวกเค้าไปเที่ยวเถอะ”ย่าของฟางพูดทำให้ฟางชะงักกับ

คำพูดของย่าก่อนที่จะพาเฟย์และไปป์มาเดินตลาดนัด

 

 

 

 

 

 

 

“ร้อนหรอไปป์ อ่ะพัดลมอันเล็กเอาไว้พัด/อ๊ะ พี่ฟางร้านขายกำไล”ฟางเห็นไปป์น้องคนเล็กทำท่า

ร้อนก็เอาพัดลมให้ก่อนที่เฟย์จะรีบวิ่งไปที่ร้านกำไลแล้วชนกับใครคนหนึ่งเข้า

 

 

 

 

 

 

 

 

“น้องเจ็บตรงไหนรึเปล่าพี่ขอโทษนะไม่ได้ดูทางเลย มัวแต่ดูนาฬิกาจะรีบไปเรียนพิเศษ/ไม่

เป็นไรค่ะเจ็บนิดเดียวเอง”ชายคนนั้นรีบประคองเฟย์ขึ้นมาก่อนที่เฟย์จะรีบบอกแล้วต้องร้องออก

มาเมื่อข้อเท้าของเธอเจ็บ

 

 

 

 

 

 

 

“เดี๋ยวพี่ประคบให้แล้วกันนะ นี่มาเที่ยวหรอครับ/ค่ะมาเที่ยวบ้านพี่สะใภ้แถวนี้พอดี”ชายคนนั้น

นวดข้อเท้าให้เฟย์แล้วพลางชวนเฟย์คุย

 

 

 

 

 

 

“ไอ้เขื่อนอยู่นี่นิเองอย่ามัวแต่หลีสาวดิ เดี๋ยวไปเรียนพิเศษไม่ทันพอดี เดือนหน้าจะสอบเข้าหมอ

แล้วนะ”เพื่อนของเขื่อนรีบวิ่งมาเรียกเขื่อนที่นั่งอยู่กับเฟย์

 

 

 

 

 

 

 

“งั้นไปก่อนก็ได้นะ พอดีเรารู้วิธีปฐมพยาบาลเบื้องต้นอยู่ ขอบคุณมากนะที่ช่วยน้องเรา”ฟางเห็น

ท่าทางลังเลของเขื่อนก็พูดขึ้นก่อนที่เขื่อนจะขอโทษอีกครั้งแล้วรีบวิ่งไป เฟย์มองพวงกุญแจรูป

ลูกบาสแล้วเขียนว่าเขื่อนที่หล่นก็รีบเก็บหมายจะเรียกเขื่อนก็ไม่ทันแล้วจึงเก็บมันเอาไว้กับตัวเอง

แทน

 

 

 

 

 

 

 

“พอได้มาเที่ยวกันเองก็เจ็บตัวแบบนี้เดี๋ยวป๊าก็ไม่อนุญาตให้ไปไหนอีกหรอก/พี่ป๊อป”ป๊อปปี้ที่

สังเกตการณ์ตั้งแต่แรกเดินเข้ามาหาทำให้ทั้ง3ตกใจเมื่อเห็นป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

“ไหนว่าจะอ่านเอกสารงานล่ะป๊อป/พอดีได้ยินแม่บ้านที่บ้านฟางบอกว่าแถวนี้มีร้านขนมไทยน่า

กินเลยตามมาต่างหากล่ะไม่ได้แอบตามมาสักหน่อย อ๊ะ”ฟางถามสามีหนุ่มก่อนที่ป๊อปปี้จะรีบ

โกหกแล้วต้องชะงักเมื่อฟางยิ้มออกมาแล้วชูถุงเสื้อยืดตัวหนึ่งให้ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

 

 

“เมื่อกี้พี่ฟางเจอร้านเสื้อคู่พี่ฟางว่าจะซื้อไปให้พี่ป๊อป ไหนๆก็มาแล้วพี่ป๊อปก็เปลี่ยนเลยฮะ ใส่สูท

เที่ยวตากแบบนี้มันร้อนนะ”ไปป์พูดก่อนที่ป๊อปปี้และฟางจะเปลี่ยนเสื้อคู่ที่เขียนว่าป๊ากับม๊าเดิน

ออกมาจากนั้นทั้งหมดก็เดินเที่ยวตลาดด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดช่วงบ่าย

 

 

 

 

 

 

 

 

“ได้ขนมไปแบ่งทุกคนเยอะเลยป๊อปส่วนนี่ก็กุ้งเผาคุณแม่ของป๊อปน่าจะชอบ”เมื่อกลับมาถึงบ้าน

ของฟาง ฟางก็รีบจัดแจงของกินต่างๆที่ซื้อเอาฝากคนอื่นๆจนป๊อปปี้ที่ยืนข้างๆก็แอบยิ้มกับความ

ใส่ใจของฟางที่มักจะคิดถึงคนในครอบครัวเขาตลอดเวลาที่ออกไปข้างนอก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ ทำไมยังไม่นอนอีกล่ะป๊อป”หลังจากทานอาหารเย็นกันเสร็จแล้วทั้งหมดก็แยกย้ายไปพัก

ผ่อน โดยที่ฟางลงมาเดินเล่นรอบๆบ้านตัวเองแทนความคิดถึงที่ตัวเองจากบ้านไปนานก็ชะงัก

เมื่อป๊อปปี้เดินมาจากด้านหลังและสวมกอดเธอไว้

 

 

 

 

 

 

“ขอบคุณนะฟางที่ดีกับครอบครัวป๊อปแบบนี้”ป๊อปปี้พูดขอบคุณออกมาจากใจ

 

 

 

 

 

 

 

 

“ก็เราเป็นครอบครัวเดียวกันแล้วยังไงซะเรื่องแค่นี้เล็กน้อยน่าป๊อป”ฟางตอบก่อนที่จะเดินไปที่

เรือนกระจกแต่ป๊อปปี้ก็ยังตามฟางไปก่อนจะเดินไปกุมมือฟางไว้ ฟางส่ายหน้าแล้วอมยิ้มที่เห็น

ป๊อปปี้อ้อนเหมือนลูกแมวเชื่องทุกครั้งที่ทำงานกลับมา

 

 

 

 

 

 

 

“ตอนนี้แองจี้ก็โตขึ้นแล้วเราไม่ควรปล่อยให้เวลามันทิ้งช่วงนะ อยากมีน้องให้แองจี้มั้ย”ป๊อปปี้

กระแซะถามฟางแบบนั้นทำให้ฟางหน้าแดงจัดรีบทุบสามีหนุ่มรัวๆก่อนที่จะไล่ให้ป๊อปปี้ไปอาบน้ำ

ส่วนตัวเองก็ขอเดินเล่นอีกสักพักก่อนที่จะกลับขึ้นไปนอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ ป๊า”ระหว่างฟางเดินกลับไปในบ้านฟางเห็นพ่อของเธอกำลังคุยกับชายชุดดำในที่ลับตาคนก็

แปลกใจเพราะชายชุดดำ2-3คนที่พ่อของเธอคุยด้วยนั้นไม่ใช่คนในแก๊งค์มังกรทอง ก่อนที่เธอ

จะเห็นพ่อของเธอเอากระเป๋าใบหนึ่งยื่นให้แล้วรีบเดินอย่างลับๆล่อๆกลับมา ทำให้ฟางรีบออก

มากที่ซ่อนแล้วดักพ่อของเธอทันที

 

 

 

 

 

 

“ทำไมยังไม่นอนอีกมาทำอะไรตรงนี้ห้ะยัยฟาง”นายเกริกก้องเห็นคนที่เดินมาดักตนเองเป็น

ลูกสาวก็รีบดุฟางทันที

 

 

 

 

 

 

“ป๊ากับใครคะ ทำไมถึงทำท่าลับๆล่อๆ แล้วเมื่อกี้ป๊าเอากระเป๋าอะไรให้กับพวกเค้าคะ นี่ป๊ามีอะไร

ปิดพวกมังกรทองรึอยู่รึเปล่าคะ”ฟางรีบซักถามคนเป็นพ่อทันที สิ่งที่ย่าของเธอบอกเมื่อตอน

กลางวันที่บ้านสวนของย่าก็ทำให้เธอคิดออกว่าช่วงหลังๆมานี่พ่อของเธอเหมือนมีลับลมคมนัย

กับแก๊งค์มังกรทองอยู่จริงๆ

 

 

 

 

 

 

 

“ใจเย็นๆก่อนนะยัยฟาง อย่าเสียงดังโวยวายสิ เดี๋ยวคนของแก๊งค์ก็ตื่นหรอก ไม่มีอะไรหรอกลูกก็

แค่เรื่องธุรกิจส่วนตัวที่พ่อแยกออกมาทำออกากมังกรทองเท่านั้น ฟางต้องเข้าใจนะลูกว่าถ้าป๊า

ทำงานให้มังกรทองตลอดป๊าเองก็จะไม่มีกิจการเป็นของตัวเอง และอีกอย่างป๊าอยากจะเก็บเอา

ไว้ให้ฟางกับลูกเผื่ออนาคตครั้งหน้านี้จะมีอะไรเกิดขึ้นกับเรา”เกริกก้องรีบพูดอธิบายกับลูกสาว

และพูดทิ้งท้ายให้กับฟาง

 

 

 

 

 

 

“อะไรจะเกิดขึ้นกับฟางหรอป๊า นี่มันอะไรกัน”ฟางยิ่งไม่เข้าใจกับสิ่งที่พ่อของเธอพูด

 

 

 

 

 

 

 

“เอาเป็นว่าพรุ่งนี้หลังเสร็จงานที่ภูเก็ตแล้วป๊าอยากให้ฟางกับแองจี้อยู่ที่นั่นก่อนไม่ต้องรีบกลับไป

กับพวกเจ้าสัวหลี่จาง นี่ถือเป็นคำสั่งของป๊าถ้าหนูรักป๊า หนูต้องอยู่ห่างๆพวกเค้าเอาไว้”เกริกก้อง

ไม่ปล่อยให้ฟางตั้งคำถามกับตัวเองรีบสั่งฟางให้ฟางทำตามคำสั่งของตนเองทันที

 

 

 

 

 

เอาล่ะ ยืดเยื้อมุมน่ารักมานานมากกกกกกก ตอนนี้เดี๋ยวทิ้งท้ายก่อนดราม่าแล้วกัน

 

 

 

หายไปนานไม่ค่อยได้อยู่อัพเลย ไม่รู้ว่ายังมีคนอ่านเรื่องของป๊อปฟางอยู่ป่าวอ่าาาา

 

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา