หัวใจของมาเฟีย

9.3

เขียนโดย Chapond

วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เวลา 01.06 น.

  46 ตอน
  263 วิจารณ์
  28.74K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 01.36 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

21) 20.2 Tomo&Kaew Part ยิ่งเกลียดยิ่งจดจำ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย เพราะยัยฟางแท้ๆหายหัวไปซื้อยาบำรุงแค่นี้ก็ไปนาน ทำให้ชั้นต้องเสียเวลาพายัยพิมไป

ซื้อของใหม่อีก พี่ขนมจีนก็ไปดูงานกับพี่ป๊อป แองจี้ก็ไปแคมป์ดนตรีที่โรงเรียน ส่วนยัยป๊อปปี้นั่น

ก็ไปปาร์ตี้ให้มันได้อย่างงี้สิ”แก้วบ่นอุบพลางรีบลงมาจากห้องในตอนเกือบค่ำหลังจากที่ฟางไม่

กลับมาสักทีจนตัวเองต้องอาสาไปซื้อของให้มาดามหลี่และแม่ของเธอกับพิม เพราะเขื่อนพาเฟย์

ไปฝึกทำกายภาพที่โรงพยาบาลและต้องนอนค้างที่นั่นทำให้ไม่มีคนอยู่ที่บ้าน

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ ทานเลยสิโทโมะ ชั้นเอาบราวนี่สูตรใหม่มาให้ลอง นี่กำลังจะไปให้เพื่อนที่ปาร์ตี้ชิมอยู่เลย

เลยเอามาให้โทโมะชิมเป็นคนแรก”เสียงออดอ้อนของป๊อปปี้หญิงดังขึ้นทำให้แก้วเดินไปที่ลาน

อดรถเห็นโทโมะและป๊อปปี้หญิงกำลังนัวเนียโดยป๊อปปี้หญิงคะยั้นคะยอให้โทโมะทานบราวนี่

ของตัวเองและทำท่าจะป้อนให้

 

 

 

 

 

“นี่คบชู้กับยัยพิมคนเดียวไม่พอยังจะมาคบชู้กับนังสก๊อยนี่งั้นหรอ ใฝ่ต่ำแล้วก็มั่วจริงๆ”แก้วเดิน

เข้าไปโวยวายใส่โทโมะทันที

 

 

 

 

 

 

“คุณหนูพูดอะไร อย่ามากล่าวหากันดีกว่า/นี่ไง ชั้นดูไม่ผิดหรอก นัวเนียกันแบบนี้ ตีท้ายครัวพี่

ชายชั้นชัดๆนี่คงจะเหมาเมียพี่ชั้นหมดเลยสินะ ทั้งนังพิม เมื่อก่อนนังฟาง ล่าสุดจะเอานังสก๊อยนี่

มั่วที่สุด”แก้วโวยวายเสียงดังไม่สนใจใครจนจงเบที่เข้ามาดูเหตุการณ์ก็ตกใจ

 

 

 

 

 

“ชั้นก็แค่เอาขนมมาให้โทโมะเห็นโทโมะต้องคอยทนมือทนเท้าหล่อนแค่เนี้ยะ ทำไมต้องมาว่า

กันด้วยไม่ทราบ โอ๊ยน่ารำคาญที่สุด”ป๊อปปี้หญิงโวยวายกลับไปบ้างเมื่อเห็นแก้วมาโวยวายใส่ตน

ก่อนที่จะเดินปึงปังออกไปจากตรงนั้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“นั่นกล่องขนมของนังสก๊อยหรอ นี่คงจะเอาไปกินด้วยกันลับหลังสิท่า”แก้วเห็นโทโมะถือกล่อง

ขนมของป๊อปปี้หญิงก็รีบหาเรื่อง

 

 

 

 

 

 

“ผมไม่เคยคิดกับคุณนายที่4แบบนั้นนะครับ แล้วแต่คุณหนูจะคิดเถอะครับอยากจะยึดเอาไป

ทำลายอีกแบบทุกครั้งก็เอาสิครับ”โทโมะถอนหายเหนื่อยหน่ายก่อนที่จะไปประจำที่ขับรถเพื่อทำ

หน้าทีขับรถไปส่งแก้วไปเที่ยว โดยแก้วจะต้องไปเอาของที่คอนโดตัวเองก่อน

 

 

 

 

 

 

 

 

“รออยู่หน้าประตูนี่ล่ะ ชั้นไม่ให้นายเข้าห้องชั้น”แก้วสั่งโทโมะก่อนที่จะเดินเชิดเข้ามาในห้องโดย

เผลอถือกล่องบราวนี่ของป๊อปปี้หญิงติดมือเข้ามาในห้องด้วยเมื่อแก้วเตรียมของให้เพื่อนๆใน

ปาร์ตี้เสร็จ พลันสายตาหันไปเห็นกล่องขนมของป๊อปปี้หญิงที่วางอยู่ก็ถือวิสาสะแกะมันออกมา

 

 

 

 

 

 

 

“ชีวิตนี่มีแต่สาวๆรุมล้อมเหลือเกินนะ”แก้วคิดถึงโทโมะที่มีแต่สาวๆเข้ามาวนเวียนก็เกิดหมั่นไส้จึง

กินบราวนี่ในกล่องแทนการส่งคืนให้โทโมะแล้วเดินไปแต่งหน้าต่อ

 

 

 

 

 

 

“ทำไมมันร้อนแบบนี้เนี่ย โอ๊ย”ระหว่างที่แต่งหน้านั้น แก้วก็เริ่มรู้สึกร้อนรุ่มไปทั่วตัวจนต้องรีบไป

หาน้ำดื่มมาดื่ม

 

 

 

 

 

เพล้ง

 

 

 

 

 

“คุณหนูเกิดอะไรขึ้นครับ”โทโมะที่รออยู่ด้านนอกห้องได้ยินเสียงแก้วแตกก็รีบวิ่งเข้ามาดูอาการ

แล้วต้องตกใจเมื่อเห็นแก้วหอบหายใจฟุบลงกับพื้นในห้อง

 

 

 

 

 

 

 

“คุณหนู เป็นอะไรไปน่ะ อื้อออ”โทโมะรีบเข้าไปดูอาการของแก้ว แต่เมื่อแก้วเห็นหน้าของโทโมะ

เท่านั้นร่างบางไม่รอช้า คว้าชายหนุ่มมาบดจูบอย่างร้อนแรงทันที

 

 

 

 

 

“นี่คุณหนูทำอะไรน่ะ บ้าไปแล้วรึไง”โทโมะเบิกตาโพลงด้วยความตกใจก่อนที่จะผละแก้วออก

จากตัวเองแล้วพยายามเตือนสติเธอ

 

 

 

 

 

 

“มะ ไม่ไหวแล้ว ช่วยชั้นหน่อยเถอะนะ”แก้วปรือตามองโทโมะก่อนที่จะขอร้องให้ชายหนุ่มช่วย

เธอพลางพยายามถอดเสื้อโทโมะออก โทโมะตกใจเหลือบไปเห็นกล่องบราวนี่ที่ป๊อปปี้หญิงให้

ตนเมื่อตอนหัวค่ำก็รู้ทันทีว่าแก้วนั้นคงจะกินมันเข้าไปและบราวนี่ตัวนี้คงจะผสมยาปลุกเซ็กส์เข้า

ไปแน่ๆ จู่ๆโทโมะก็ยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจแล้วเดินไปนั่งที่โซฟาถอดเสื้อสูทและเนคไทตัวเอง

ทิ้งลงกับพื้น พลางแกะกระดุมเสื้อเชิ้ตออกไป3เม็ดเผยให้เห็นอกกว้างโผล่พ้นเสื้อมาแล้วมองไป

ยังแก้วมีร้อนรุ่มไปด้วยฤทธิ์ยา

 

 

 

 

 

“คุณหนูเกลียดผมมาตลอดชีวิต แน่ใจแล้วหรอครับว่าต้องการให้ผมช่วยคุณหนูจริงๆ”โทโมะลอง

เชิงถามแก้ว

 

 

 

 

“ไม่ไหวแล้วชั้นเป็นเจ้านายของแก ชั้นสั่งอะไรก็มาช่วยชั้นเร็วๆสิ”แก้วเอามือจิกเดรสสายเดี่ยวตัว

เองจนยับยู่ยี่ก่อนที่จะโวยวายใส่โทโมะกลับไป

 

 

 

 

 

 

“แต่ถ้าผ่านคืนนี้ไปคุณหนูจะเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงนะครับ”โทโมะทำทีตกใจแล้วพูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“ไม่ ชั้นไม่สน ขอแต่นายช่วยชั้นในคืนนี้ก็พอ”แก้วเดินเข้ามานั่งตักโทโมะที่นั่งอยู่ที่โซฟาก่อนที่

จะเอามือคล้องคอพลางพูดบก็โน้มตัวโทโมะมาบดจูบด้วยความร้อนแรง ทั้งคู่แลกลิ้นกันเป็น

พัลวันก่อนที่โทโมะจะอุ้มแก้วไปวางลงที่เตียงนอนของเธอและทั้งคู่ก็ถอดเสื้อผ้าของกันและกัน

จนไม่เหลือเสื้อผ้าติดตัวเลยสักชิ้น

 

 

 

 

 

 

 

 

“อ๊ะ เร็วๆสิ”แก้วบิดไปมาเมื่อถูกชายหนุ่มทาบทับร่างกายและเล้าโลมไปทั่วตัว โดยโทโมะใช้ลิ้น

เลียจากใบหูไล้ลงมาถึงเนินอกและขบเม้มอกสวยของแก้วจนร่างบางบิดเร่าด้วยความเสียวซ่าน

 

 

 

 

 

 

“อื้อออ ไม่ไหวแล้ว”แก้วร้องครางออกมาสุดกลั้นเมื่อถูกชายหนุ่มก้มลงไปที่กลางกลีบกุหลาบสี

สวยแล้วฉกชิมน้ำหวานนั้นออกมา โทโมะมองร่างบางที่หอบหายใจก็ยิ้มออกมาก่อนที่จะค่อยๆ

สอดใส่กายแกร่งเข้าไปในร่างกายของแก้ว ร่างบางกระตุกเกร็งครั้งหนึ่งก่อนที่จะโผกอดชายหนุ่ม

แน่น โทโมะค่อยๆขยับร่างกายไปตามจังหวะจากช้าและค่อยๆเร็วทำให้แก้วร้องครางออกมาด้วย

ความพอใจและเด้งสะโพกตอบรับชายหนุ่มกลับรับจังหวะโทโมะเอาไว้

 

 

 

 

 

 

 

“อื้มมม”แก้วพลิกตัวมาอยู่เหนือร่างสูงของโทโมะพร้อมกับไซร้ตามลำตัวของโทโมะตามอารมณ์

ที่ครุกรุ่นของตัวเอง ชายหนุ่มเอามือบีบขยำสะโพกมนของแก้วที่เด้งโยกรับกับจังหวะในตอนนี้มือ

อีกข้างหนึ่งก็บีบขยำอกสวยไว้เพื่อกระตุ้นอารมณ์ของแก้ว

 

 

 

 

 

 

 

 

“มะ ไม่ไหวแล้ว ชั้นไม่ไหวแล้ว”แก้วหวีดร้องออกมาเมื่อตนเองใกล้จะถึงฝั่งฝันก่อนที่โทโมะจะ

พลิกแก้วกลับมาอยู่ใต้ร่างและฉีดสายธารเข้าไปในร่างกายของแก้วทำให้แก้วร้องครางออกมา

ด้วยความพอใจ

 

 

 

 

 

 

“จะต่ออีกหรอ แต่คราวนี้คงต้องมีอะไรเพิ่มมาหน่อยแล้วกันนั้นคุณหนู”โทโมะถูกแก้วดึงมาจูบอีก

ครั้งก็พูดขึ้นก่อนที่จะหยิบมือถือขึ้นและยิ้มออกมา

 

 

 

 

 

 

งานนี้คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆสำหรับแก้ว

 

 

อัพตอนพิเศษให้2ตอนแล้วนะ เป็นยังไงมั่งๆ

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา