หัวใจของมาเฟีย

9.3

เขียนโดย Chapond

วันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 เวลา 01.06 น.

  46 ตอน
  267 วิจารณ์
  31.11K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2560 01.36 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

26) 25 เมฆหมอกในมังกรทอง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

 

“ขอบคุณนะคะเชฟโป้ง แต่ไม่ต้องไปส่งแก้วหรอกค่ะเดี๋ยวจะกลัวซะเปล่าๆ แก้วกลับเองได้ค่ะ

ขับรถดีๆค่ะคะ”แก้วบอกลาเชฟโป้ง ชายหนุ่มที่เธอกำลังดูใจกันอยู่ล่าสุดก่อนที่จะเดินไปเอารถที่

ลานจอดรถเพียงลำพัง

 

 

 

 

 

 

“คุณหนูรองของมังกรทองทำไมมาเดินคนเดียวในที่ลับตาคนแบบนี้ล่ะครับ ไม่กลัวคนจะจ้องทำ

ร้ายเอารึไง”ตอนนั้นเองแก้วสะดุ้งโหยงเมื่อถูกชายคนหนึ่งเข้ามาแนบชิดตัวพร้อมกับกระสิบด้วย

เสียงแหบพร่า แก้วรีบศอกกระทุ้งใส่ชายปริศนาแล้วหันไปตั้งการ์ดสู้กับชายคนนั้น พบว่าไม่ได้มี

แค่คนเดียวแต่มี2คน

 

 

 

 

 

 

 

 

“พวกแกเป็นใคร กล้าดียังไงมารุ่มร่ามกับชั้นแบบนี้ อยากเจอดีรึไงห้ะ”แก้วรีบย้อนออกไปอย่าง

ไม่กลัว

 

 

 

 

 

 

 

“แหมๆดุซะด้วย สมกับที่เค้าลือกัน ทั้งสวย ดุ และก็ปากร้าย”ชายคนที่2หัวเราะออกมา ก่อนที่จะ

มองแก้วด้วยสายตากรุ้มกริ่ม

 

 

 

 

 

 

“นี่มาทางไหนก็ไปทางนั้นเลยนะ ชั้นบอกไว้เลยนะถ้าแกกล้าทำอะไรชั้นล่ะก็ พวกแกเละแน่

เพราะพี่ชั้นจะไม่เอาพวกแกไว้เด็ดขาด”แก้วเห็นสายตาแล้วก็แอบหวั่นใจเล็กน้อยแต่ก็ยังทำปาก

ดีสู้ก่อนที่ทั้งคู่จะหัวเราะแล้วเดินเข้ามาหาแก้วแก้วไม่รอช้าทั้งเตะและถีบพร้อมกับวิ่งหนีชายทั้ง2

 

 

 

 

 

 

“ฤทธิ์มากนักนะมึง ปากดีใช่มั้ยห้ะ”เพี้ยะๆ แก้วล้มลงกับพื้นก่อนที่จะถูกชายคนแรกล้อคไว้พร้อม

กับตบหน้าแก้วหันซ้ายขวาอย่างแรงจนแก้วหน้าชาด้วยความเจ็บ ผลั้วะ แต่แล้วชายคนแรกก็ถูก

โทโมะที่โผล่มาและเตะชายคนนั้นจนล้มคว่ำ ก่อนที่ชายทั้ง2จะเข้ามาเอาเรื่องแต่โทโมะคว้าปืน

มาขู่ทั้งคู่

 

 

 

 

 

 

“ถ้าไม่อยากสมองกระจุบก็ไสหัวไปซะ”โทโมะพูดด้วยน้ำเสียงเฉียบก่อนที่ทั้งค่ะตกใจแล้วรีบวิ่ง

ออกไป ก่อนที่ชายหนุ่มจะประคองแก้วขึ้นมาแล้วพาไปทำแผลที่มุมปากให้กับเธอ

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ย เบาๆหน่อยสินี่มือรึเท้าเนี่ยห้ะ”แก้วร้องโวยวายเมื่อโทโมะทำแผลแรง

 

 

 

 

 

 

 

“คุณหนุก็อยู่นิ่งๆสิ อย่าดื้อเป็นเด็กๆแบบนี้ เห็นมั้ยเพราะความอวดดีของคุณหนูมันทำให้คุณหนู

ต้องเจ็บตัวแบบนี้ ถ้าผมมาช่วยไม่ทันจะว่ายังไง”โทโมะรีบดุร่างบางทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

“โอ๊ยนี่นายเป็นพ่อชั้นรึไง ไม่ต้องบ่นให้มากหน่อยเลยชั้นเอาตัวรอดได้น่า/นี่น่ะหรอเอาตัวรอดได้

ถ้าผมมาช่วยไม่ทันแล้วเกิดอะไรขึ้นมา เดี๋ยวนายหญิงต้องเสียใจมากแน่ๆ คุณหนูควรจะหาบอดี้

การ์ดสักคนไว้ตามดูแลนะครับไม่ใช่อยากจะนึกไปไหนมาไหนก็ไปคนเดียวแบบนี้ผมไม่ได้จะช่วย

คุณหนูได้ตลอดไปนะครับ”แก้วบ่นอุบเมื่อถูกโทโมะดุแต่ชายหนุ่มไม่วายจะบ่นเรื่องของแก้วที่

ชอบไปไหนมาไหนตามอำเภอใจบ่อยๆจนโดนดีเข้าให้แบบนี้

 

 

 

 

 

 

“ชั้นรู้แล้วน่าไม่ต้องมาคอยพูดกรอกหูชั้นหรอก น่ารำคาญ”แก้วว่าก่อนที่จะเดินฮึดฮัดเข้าไปใน

ห้องน้ำ

 

 

 

 

 

 

“ก็บอกไปแล้วนะว่าชั้นอยู่ช่วยเธอไม่ได้ตลอดอีกแล้ว หึ ยิ่งไปไหนมาไหนคนเดียวแบบนี้สิดี”โท

โมะพูดออกมาอย่างร้ายกาจเมื่อแก้วเดินออกไปเข้าห้องน้ำก่อนที่จะทำตัวเป็นปกติเมื่อแก้วกลับ

มาแล้วชายหนุ่มก็พาแก้วกลับมาที่บ้านก่อนที่ตัวเองจะรีบไปหาพิมที่บ้านสวนทันที

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หายไปทั้งวันแล้วเมื่อกี้กลับมากับคุณแก้วอีกแล้ว นี่โทโมะมีใจให้คุณแก้วจริงๆสินะ”พิมตัดพ้อ

คนรักเมื่อโทโมะเข้ามาหาเธอ

 

 

 

 

 

 

“ไม่จริงนะพิมพอดีโทโมะไปช่วยคุณหนูจากคนร้ายที่มาทำร้ายน่ะเลยพาคุณหนูกลับมาด้วย พิม

เชื่อใจโทโมะสิว่ามันไม่มีอะไรอีกแล้ว โทโมะรักแค่พิมคนเดียวนะ”โทโมะพูดพลางสวดกอดพิม

จากด้านหลังก่อนที่พิมจะพลิกตัวหันมามองชายหนุ่มแล้วบรรจงจูบคนรัก

 

 

 

 

 

“ค่ะ พิมเชื่อใจโทโมะไม่ว่าโทโมะจะทำอะไร คิดอะไรอยู่ พิมก็เชื่อใจนะว่าโทโมะมีเหตุผลพอกับ

สิ่งที่ทำลงไป”พิมพูดแฝงความนัยบางอย่าง ก่อนที่โทโมะจะบรรจงจูบพิมอีกครั้งด้วยความรัก

 

 

 

 

 

 

 

 

“กะแล้วว่าต้องคบชู้กันจริงๆด้วย”แก้วที่ตามจะมาขอบคุณโทโมะเห็นภาพนั้นก็อึ้งก่อนที่จะรีบว่า

ออกไปอย่างไม่พอใจแล้วรีบวิ่งไปโทโมะตกไม่รอช้ารีบวิ่งตามแก้วออกไปแล้วรั้งตัวเอาไว้

 

 

 

 

 

 

“ปล่อยชั้น ชั้นจะเอาเรื่องนี้ไปบอกพี่ป๊อป จะบอกทุกคนว่าพวกนายคบชู้กัน นายนี่มันเลวแอบ

แทงข้างหลังพี่ชายชั้น อื้ออ”แก้วโวยวายไม่ยอมหยุดทำให้โทโมะต้องรวบร่างบางไปบดจูบเพื่อ

ให้แก้วหยุด

 

 

 

 

เพี้ยะ

 

 

 

 

 

“อื้ออ”แก้วได้สติรีบผละตัวเองออกากโทโมะพร้อมกับตบหน้าแต่ก็ถูกโทโมะดึงเข้ามาจูบอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

“อย่านะ ถ้าตบผมอีกผมก็จะจูบคุณหนูอีกไปเรื่อยๆแบบนั้นล่ะให้คนอื่นมาเห็นเหมือนกันจะได้รู้ว่า

คุณหนูรองของมังกรทองใฝ่ต่ำมาพลอดรักกับบอดี้การ์ดในบ้านตัวเอง แบบนี้จะได้ไม่ต้องมีใคร

มายุ่งกับเรื่องของผมอีก”โทโมะรีบพูดขู่แก้ว

 

 

 

 

 

 

 

“นายนี่มันไอ้คนเจ้าเล่ห์สารเลว ฉวยโอกาส/ใครกันแน่ ที่เล่ห์ คิดะจ้องจับผิดกันล่ะสิ ผมบอกไว้

เลยว่าผมกับพิมเรารักกันก่อนที่จะเจอบอสอีก ถ้าคุณหนูเอาเรื่องของผมไปบอกแล้วพิมต้องเป็น

อะไรไป ผมจะไม่มีวันให้อภัยคุณหนูและจะหาทางจัดการคุณหนูให้เจ็บกว่าพิมแน่นอน”แก้วไม่

พอใจรีบว่าก่อนที่จะถูกโทโมะสวนกลับไปอีกครั้ง แก้วโกรธจัดแต่ก็แอบหวั่นกับสายตาที่โกรธจัด

ของโทโมะไม่ได้ก่อนที่จะฮึดฮัดเดินหัวเสียออกไปเมื่อทำอะไรโทโมะและพิมไม่ได้ โดยไม่รู้เลย

ว่ามีใครคนหนึ่งแอบดูแก้วและโทโมะอยู่

 

 

 

 

 

 

 

“พักผ่อนบ้างเถอะฟาง อยากไปเที่ยวไหนรึเปล่า”มาดามหลี่พูดขึ้นเมื่อฟางประคองตนเองมาที่ริม

น้ำเพื่อเตรียมเรือพายเรือเล่น

 

 

 

 

 

 

“ไม่หรอกค่ะ แค่ฟางได้ดูแลตอบแทนพระคุณของคุณท่าน แล้วคอยดูแลลูกอยู่ห่างๆเท่านี้ก็ดีใจ

แล้วค่ะ”ฟางพูดแล้วยิ้มให้มาดามหลี่พลางนึกถึงช่วงนี้ที่เธออาสาซักเสื้อผ้าและทำข้าวกล่งให้

แองจี้โดยไม่ให้แม่บ้านบอกว่าเธอเป็นคนทำ

 

 

 

 

 

 

“ทำไมนะ เรื่องแบบนี้ต้องมาเกิดขึ้นกับเธอด้วย กำลังจะมีครอบครัวแล้วแท้ๆ”มาดามหลี่เห็นฟาง

แล้วอดสงสารไม่ได้ก็พูดขึ้น

 

 

 

 

 

 

“ช่างเถอะค่ะถือซะว่าฟางชดใช้ทุกอย่างให้กับทุกคนที่นี่แทนความผิดของพ่อฟางแล้วกัน พาย

เรือกันต่อเถอะค่ะ”ฟางพูดก่อนอาสาพายเรือให้มาดามหลี่อยู่ในบึงน้ำ ป๊อปปี้หญิงมาเห็นก็เข้าว่า

ฟางนั้นกำลังจะเข้าทางมาดามหลี่เพื่อกลับมาหาป๊อปปี้ก็ไม่รอช้ารีบไปที่ครัวแล้วเห็นแม่ครัวกำลัง

เตรียมอาหารค่ำอยู่

 

 

 

 

 

 

 

“คุณฟางนี่ก็ดีเนาะ หมั่นมาทำของโปรดคุณหนูแองจี้ทุกวัน ทุกมื้อแบบนี้ ถ้าชั้นมีแม่แบบคุณฟาง

ชั้นรักตายเลย เตรียมของให้คุณฟางจะทำอาหารเย็นให้คุณหนูเสร็จแล้ว ชั้นลืมซื้อไก่เดี๋ยว

มานะ”แม่ครัวพูดก่อนที่จะพากันออกไป ป๊อปปี้หญิงเห็นทางสะดวกก็ยิ้มออกมากับแผนการก่อน

ที่จะรีบกลับไปหยิบสลอดที่แม่ของตนเอามาให้จากเมืองไทยน้ำมาใส่ในหม้อซุปของแองจี้

 

 

 

 

 

 

“นี่ทำอะไรน่ะ/เปล่าสักหน่อย ก็แค่อยากรู้ว่านังฟางทำอะไรให้คุณแองจี้ทุกวันเฉยๆ”แก้วที่กลับ

มาจากข้างนอกเห็นเข้าก็รีบทักก่อนที่ป๊อปปี้หญิงจะรีบพูดปัดๆ

 

 

 

 

 

 

 

“ชั้นรู้ว่าเธอไม่กินเส้นกับยัยนั่นชั้นก็ไม่ชอบเหมือนกัน เอาเป็นว่าจะแกล้งอะไรชั้นจะทำเป็นไม่รู้

ไม่เห็นแล้วกัน”แก้วเห็นท่าทางป๊อปปี้หญิงก็เข้าใจทันทีว่าป๊อปปี้หญิงต้องหาทางแกล้งฟางแน่ๆ

จึงพูดออกไปแบบนั้นโดยที่ไม่รู้เลยว่ามีใครคนหนึ่งแอบถ่ายวีดีโอเก็บไว้

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

“หอมจังเลยค่ะ แหม ช่วงนี้อาจูของเราเก่งขึ้นนะ ทำเมนูของโปรดให้แองจี้กินทุกวันด้วย”เมื่อถึง

เวลาอาหารเย็นแองจี้ยิ้มออกมาอย่างดีใจเมื่อเห็นว่ามีของโปรดของเธออีกแล้วก็เอ่ยปากชมออก

มาทำให้ฟางที่ยืนอยู่อมยิ้มอย่างมีความสุข

 

 

 

 

 

 

“นี่จะยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อะไรกัน ไม่มีอะไรทำรึไง”ป๊อปปี้เห็นฟางอมยิ้มอยู่ตรงนั้นก็รีบพูด

 

 

 

 

 

 

“แล้วทำไมดาร์ลิ้งต้องสนใจมันด้วยล่ะคะ”ป๊อปปี้หญิงเห็นป๊อปปี้จ้องมองฟางก็โวยวายบ้าง

 

 

 

 

 

 

“นี่เวลาทานข้าวเธอควระมีมารยาทมากกว่านี้นะ”มาดามหลี่เห็นป๊อปปี้หญิงโวยวายก็พูดดุทำให้

ป๊อปปี้หญิงฮึดฮัดเมื่อถูกดุแล้วพาลมองไปที่ฟางอย่างแค้นเคืองก่อนที่จะนั่งทานอาหารเย็นต่อไป

จากนั้นทุกคนก็ไปที่ห้องนั่งเล่นเพราะแองจี้นั้นได้รางวัลชนะเลิศประกวดเปียโนจึงจะเล่นให้ทุก

คนฟัง

 

 

 

 

 

 

 

“แองจี้เป็นอะไรรึเปล่าลูก”ระหว่างที่แองจี้เล่นเปียโนอยู่นั้นจู่ๆก็หยุดเล่นและเอามือกุมที่ท้องตัว

เองจนป๊อปปี้ที่จับสังเกตได้รีบถามลูกสาว

 

 

 

 

 

 

 

“ปวดท้อง แองจี้ปวดท้อง”แองจี้ร้องออกมาก่อนที่จะทรุดลงไปนอนขดตัวงอกับพื้นแล้วร้องออก

มาด้วยความเจ็บปวด ฟางเห็นก็รีบเข้าไปดูอาการลูกสาวทันที

 

 

 

 

 

 

“อาการแบบนี้ปวดท้องเพราะอาหารเป็นพิษแน่ๆ หนูกินอะไรมาหรอวันนี้”ฟางรีบถามแองจี้ด้วย

ความเป็นห่วง

 

 

 

 

 

 

“ทั้งวันมาชั้นกินที่แซนวิชที่โรงเรียนถ้าชั้นเป็นอะไรเพื่อนๆก็ต้องเป็นด้วยสิ จะมีแค่สปาเก็ตตี้ของ

อาจูเท่านั้นล่ะ”แองจี้ตอบทำให้ฟางชะงัก แปลกเป็นอย่างมาก

 

 

 

 

 

 

“รึว่า อาจูนี่แกกล้าวางยาในอาหารหนูแองจี้งั้นหรอ”ขนมจีนหันขวับไปโวยวายใส่อาจูแม่ครัวทันที

 

 

 

 

 

 

“เปล่าค่ะ อาจูไม่ได้ทำ อาหารของคุณหนูทุกมื้อ คุณฟางเป็นคนทำ อาจูเปล่านะ”อาจูพูดจบทุก

คนก็หันขวับไปมองที่ฟางเป็นตาเดียว

 

 

 

 

 

 

“นี่ทิ้งไม่เลี้ยงชั้นมาตั้งแต่เด็กไม่พอ นี่ถึงจะฆ่ากันเลยหรอ ไม่ต้องมาแตะตัวชั้น”แองจี้มองฟาง

ด้วยความโกรธปนเสียใจก่อนที่จะฝืนตัววเองไปหาป๊อปปี้เพื่อหนีฟาง

 

 

 

 

 

 

 

“ไม่ได้ยินที่แองจี้พูดรึไงว่าอย่าแตะต้องตัว นังสารเลว นี่กะจะฆ่าลูกตัวเองทิ้งรึไง อยู่เฉยทำไม

กัน จับตัวมันเดี๋ยวนี้มันวางยาคุณหนูแองจี้”ขนมจีนเดือดจัดตรงไปผลักฟางล้มลงกับพื้นก่อนที่จะ

สั่งลูกน้องวิ่งมารุมจับตัวฟางลากลงไปข้างล่างท่ามกลางความตกใจของทุกคน

 

 

 

 

 

 

 

“ใจเย็นๆค่อยๆพูดกันไม่ดีรึไง/นี่คุณท่านเข้าข้างมันหรอคะ มันวางยาคุณหนูแองจี้นะคะ”อุษาพูด

ให้ทุกคนใจเย็นๆแต่ป๊อปปี้หญิงไม่รอช้าตรงเข้ามาโวยวายกลบเกลื่อน

 

 

 

 

 

 

“นี่เธอทำจริงๆใช่มั้ย นี่ลูกของเรานะ ทำไมเธอถึงทำเรื่องแบบนี้ได้เสียแรงอุตส่าห์ไว้ใจให้ทำ

อาหารให้ลูกกินทุกวันเธอนี่มัน”ป๊อปปี้มองฟางด้วยสายตาผิดหวังก่อนที่จะโพล่งขึ้นว่าฟางโดย

หลุดความจริงออกมาว่าเขานี่ล่ะเป็นคนเสนอให้มาดามหลี่วานฟางแอบทำอาหารให้แองจี้กินทุก

วันและแอบบอกอาหารที่แองจี้ชอบทานให้ฟางทำ ทำให้ขนมจีนหันขวับไปมองป๊อปปี้ด้วยความ

หึงหวงที่ป๊อปปี้ใจอ่อนให้กับฟางก็ไม่รอช้าสั่งให้ลูกน้องลากฟางไป

 

 

 

 

 

 

“แต่ผมว่ามันไม่เกินไปหน่อยหรอครับที่จะใส่ร้ายฟางทั้งๆที่ฟางไม่ผิดอะไรเลย”ก่อนที่ฟางจะถูก

ลากออกไปโทโมะและจงเบวิ่งเข้ามาพร้อมกับตะโกนขึ้นทำให้ทุกคนหันไปมองตามต้นเสียง

 

 

 

 

 

 

“เอาอะไรมาพูดก็เห็นชัดแล้วว่านังฟางวางยาคุณแองจี้นิ อย่ามาปกป้องคนผิดหน่อยเลย เอ๊ะ รึว่า

โทโมะหลงเสน่ห์นังฟางอีกคนล่ะสิ”ป๊อปปี้หญิงรีบโวยวายกล่าวหาทันที

 

 

 

 

 

 

“อย่ามาพูดมั่วๆนะ ฟางไม่มีวันรักโทโมะหรอก”เขื่อนตกใจรีบพูดปกป้องฟางบ้าง

 

 

 

 

 

 

 

“รู้สึกจะเป็นเดือดเป็นร้อนแทนแม่นี่จริงๆเลยนะ ลืมไปรึเปล่าว่านายคือสามีน้องสาวชั้น

น่ะห้ะ”ป๊อปปี้เห็นเขื่อนที่เข้าไปยื้อแย่งฟางและปกป้องฟางจากลูกน้องพร้อมทั้งพูดจาปกป้องก็

โวยวายไม่พอใจออกมา

 

 

 

 

 

 

“นี่หยุดให้หมดนั่นล่ะ โทโมะ มีอะไรก็พูดมาก่อนเถอะ”มาดามหลี่รีบห้ามทั้งหมดก่อนจะซักถาม

โทโมะ

 

 

 

 

 

“ผมว่าทุกคนต้องดูคลิปนี้ก่อนที่จะตัดสินฟางนะครับ ส่วนคุณหนูเล็กให้พิมกับพี่จงเบพาไปหา

หมอในเมืองก่อนดีกว่า”โทโมะพูดก่อนที่ทุกคนจะให้อุษา พิมและจงเบพาแองจี้ไปหาหมอ เมื่อ

โทโมะเปิดคลิปในมือถือออกมาทำให้รู้ว่าคนที่แอบใส่สลอดในอาหารคือป๊อปปี้หญิงและในคลิป

แก้วก็เป็นคนพูดไม่รู้ไม่เห็นกับเรื่องนี้

 

 

 

 

 

 

“ขนมจีนริบบัตรเครดิต รถยนต์ของป๊อปปี้กับแก้ว และไล่ป๊อปปี้ออกไปเดี๋ยวนี้”ป๊อปปี้หันขวับไป

มองทั้ง2ด้วยแววตาที่โกรธจัดก่อนที่ป๊อปปี้หญิงจะร้องไห้โฮวิ่งไปกอดขาป๊อปปี้

 

 

 

 

 

 

“ดาร์ลิ้งอย่าไล่ป๊อปปี้เลยนะคะที่ป๊อปปี้ทำไปเพราะป๊อปปี้อยากไล่นังฟางออกไปป๊อปปี้ไม่ได้

ตั้งใจทำร้ายคุณหนูจริงๆนะคะ”ป๊อปปี้หญิงร้องไห้โฮอ้อนวอนสามี

 

 

 

 

 

 

“หยุดพล่ามได้แล้ว นี่เพราะการทำอะไรไม่คิดของเธอทำให้ลูกชั้นเกือบตาย เกลียดเค้าก็น่าจะ

ทำตัวเองให้มีค่ามีสมองกว่านี้ไม่ใช่มาใส่ร้ายและทำร้ายคนในครอบครัวชั้น พอกันทีกับเธอ เลี้ยง

ไปก็เสียข้าวสุกชั้นจะให้เงินเธอก้อนนึงแล้วต่อไปนี้จะไปไหนก็ไป ส่วนแก้วบัตรเครดิตทั้งหมด

คอนโดส่วนตัวและรถที่ขับชั้นขอริบเธอตราบใดที่เธอยังทำตัวไม่ดีก็อย่าหวังจะได้คืน ถ้าเธอ

ไม่ใช่น้องเฮียเฮียลงโทษหนักกว่านี้แน่และเธอครั้งนี้เธออาจถูกใส่ร้ายแต่ครั้งหน้าถ้าเธอคิดจะ

ทำร้ายลูกหรือคนอื่นในครอบครัวชั้นนี่ล่ะจะเป็นคนจัดการเธอเอง”ป๊อปปี้สั่งเสียงเด็ดขาดก่อนที่จะ

เดินออกไป ฟางมองตามแผ่นหลังของชายหนุ่มที่เดินจากไปไม่พูดอะไร

 

 

 

 

 

 

มีแต่คนแกล้งฟางแบบนี้ จะมีคนช่วยมั้ยนะ 

 

 

เมียออกไป1คนแล้ว เหลืออีก2มาดูซิว่าฟางจะถูกแกล้งอีกรึเปล่านะ

 

 

ส่วนโทโมะแก้ว ต้องดูกันต่อไปนะ ว่าจะเป็นยังไง

 

 

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.2 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา