Fic naruto ภาค พายุโลหิต

10.0

เขียนโดย นิกซ์

วันที่ 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 เวลา 15.23 น.

  32 ตอน
  12 วิจารณ์
  6,509 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 23 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 16.43 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

30) บทที่ 30 เนตรวงแหวน ปะทะ จิ้งจอกแดง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

หลังจากฝึกซ้อม ก็ต้องหยุดเพราะลีเริ่มอ่วม ขนาดเค้ารวดเร็วมากแต่หญิงสาวกลับป้องกันและโต้กลับ(อย่างหนักหน่วง)ได้ โดยที่เค้าไม่ทันได้แตะตัวหรือเส้นผมเธอเลยด้วยซ้ำ

ซากุระอดไม่ได้ที่จะบ่น”อุตส่าห์เพลามือนะ”

ลีหอบ”มือหนักนะครับ”

“หึ ชั้นมือเบาแล้วค่ะ คนที่มือหนัก นู่น นั่งชมอยู่นู่น”

งานนี้ทำเอาคนที่อยู่ใกล้มองโทชิกิอย่างเกรงๆ

ชายชราหัวเราะหึๆ“หึๆข้ายอมรับ แต่ก็ถ้าไม่ร้ายจะสร้างไอ้โคตรโหดคู่นึงและมันก็ได้กำเนิดทายาทมารน้อยออกมารึ ฮ่าๆ แต่เจ้าคิ้วหนานั่นก็อึดดี ทนการโต้กลับของนังหนูได้นะ แต่ขอคนแก่แนะนำอะไรหน่อย”

ลี”ครับ”

“เจ้าน่ะ ใจร้อนเกินไป ศัตรูอาจจะจับทางได้ มันอันตรายนะ”

“ขอบคุณที่แนะนำครับ”

ซากุระนำดาบไม้เหน็บเอว”เดี๋ยวรักษาให้นะคะ”

หนุ่มคิ้วหนาอาการดีขึ้นเมื่อได้รับการรักษา

หญิงสาวหันไปหาคนผมเป็ด”ช่วยซ้อมหน่อยนะ ซาสึเกะคุง”

“ได้สิ แต่อย่าหาว่ารังแกล่ะ”

หญิงสาวเหยียดยิ้ม”ชั้นจะแสดงให้เห็นเองว่า…จิ้งจอกแดงแห่งเอโดะคนนี้เป็นยังไง เต็มที่เลยนะ ถ้าอ่อนข้อล่ะ ชั้นจะจับนายไปเป็นเหยื่อฉลาม”ว่าจบเธอก็นำเชือกผ้าที่พกมาพันแขนเสื้อที่รุ่มร่ามและพันตาตัวเองไว้ ส่วนซาสึเกะนั้นก็ใช้ดาบไม้

เมื่อสองฝ่ายเตรียมพร้อมแล้ว โทชิกิเป็นคนให้สัญญาณ

ซากุระกลับเข้าบุกเสียเอง ซึ่งซาสึเกะใช้ดาบกันได้ทัน…แบบเดียวกับตอนนั้น…

ไม่ทันได้คิดหญิงสาวพยายามเตะขาอีกฝ่ายแต่ชายหนุ่มกันได้

‘อุ่ก!’

หนึ่งหมัดชกเข้าที่ท้อง ทรุดครับงานนี้

นารูโตะ”แรงล้วนๆทรุดเลยนะเพื่อน ใช้ไม่ได้เลย”

ซาอิ”เค้าไม่ได้หนังหนาเหมือนคุณรึเปล่าครับ นารูโตะคุง คุณกับผมเป็นกระสอบทรายให้เค้าบ่อยๆ ผมว่า ผมชักเห็นอนาคตของคุณซาสึเกะลางๆแล้วล่ะ”

คนที่เหลือ…พวกแกพูดราวกับเป็นเรื่องปกติเลยนะ…

โทชิกิ..นังหนูมันเห็นเพื่อนเป็นอะไรฟะ…

การปะทะของสองหนุ่มสาวยังคงดุเดือดแม้ซาสึเกะจะใช้เนตรสังสาระแต่เธอก็สัญชาตญาณไวสามารถโต้กลับได้ เธอไม่เสียเปรียบแม้จะถูกปิดตา

ความเร็ว

พละกำลัง

เธอช่างแข็งแกร่ง

ตัวเธอยังขนาดนี้ ไอ้เกรียนหัวชมพูจะขนาดไหน

โทชิกิเห็นว่าการต่อสู้จะยืดเยื้อจึงสั่งหยุดก่อนที่ใครบางคนจะอ่วมเพราะเจอการเอาจริงของหลานสาว

“หยุดได้แล้วนังหนู กะจะฆ่าเค้ารึไง”

หญิงสาวที่ล๊อคตัวชายหนุ่มอยู่ยอมปล่อยแต่โดยดี ซาสึเกะหอบหายใจ เธอไม่ปล่อยให้เค้าใช้คาถานินจาเลยสักนิด ต้องยอมรับว่าการที่ต่อสู้ระยะประชิดกับเธอไม่ใช่เรื่องง่าย เห็นทีเค้าคงต้องฝึกเพิ่มสินะ

“ขอโทษด้วย ที่หนักมือไปหน่อย”

“ไม่เป็นไร”

ซากุระคลี่ผ้าพันตาออก เธอเก็บอาการเก่ง เธอไม่แสดงอาการเหนื่อยหอบออกมาให้เห็น เธอแข็งแกร่ง ไม่ควรดูถูก

“ร้ายกาจนะ…”

“สมกับเป็นเสนาธิการทหารเอโดะ”

“คุณพอจะจัดการหล่อนได้ใช่ไหม”

“ดูถูกผมรึไง”

“อย่าลืมนะ คุณต้องกำจัดพวกมันให้หมดสี่คน นังนั่งร้ายขนาดไหน อีกสามคนร้ายยิ่งกว่า”

“ไม่ลืมแน่ ไม่ลืม”

“ชั้นหวังกับคุณมากนะ คุณมาดาระ”

เจ้าของนามยิ้ม ถึงจะไม่มีเนตรสังสาระ ไม่มีซูซาโนโอะก็ไม่เป็นไร ขอแค่ได้กลับมามีชีวิตอีกครั้ง กำจัดคนแค่สี่คนแค่นี้สบาย

 

 

มาอัพแล้วค่า เม้นกันบ้างน้า ใครสะดวกเม้นนเด็กดีก็เม้นเลย ไรท์ฉีดยาแล้วไม่กัดแน่ค่า

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา