วันฟ้าหม่น

9.0

เขียนโดย Mawmeaw

วันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2553 เวลา 18.49 น.

  10 ตอน
  29 วิจารณ์
  9,310 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 12 เมษายน พ.ศ. 2562 13.02 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

10) คู่ชีวิต

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

“ใช่ เรารู้แล้ว ว่าฟ้ากำลังจะมีข่าวดีเร็วๆนี้ เราขอแสดงความยินดีล่วงหน้าในฐานะเพื่อนคนหนึ่งด้วยนะ บอกแล้วไง ถ้าเรากลับมา แล้วหัวใจของเธอยังว่าง เราจะกลับมารักเธอและขอเธอแต่งงาน”

 

“โถ่! นายเมฆ เราขอโทษจริงๆที่ทำให้นายต้องผิดหวัง”

 

“ไม่เป็นไรหรอก ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกัน เพื่อนย่อมต้องให้อภัยเพื่อนสิ แต่เราจะโกรธมากกว่า ถ้าฟ้าไม่เปิดโอกาสให้ตัวเองได้พบความรักที่แท้จริงซะบ้าง”

 

เมฆาหันหน้ามาทางพีระศักดิ์ก่อนจะพูดกับชายหนุ่มว่า

 

“ถ้าคุณทำให้เพื่อนผมต้องเสียใจล่ะก็ ผมเอาคุณตายแน่ คุณพีระศักดิ์”

 

เมฆาเดินไปตบไหล่พีระศักดิ์เบาๆ เป็นเชิงทักทายและให้ความมั่นใจกับผู้ชายที่จะเป็นคนดูแลผู้หญิงที่เขารักแทนเขาไปจนชั่วชีวิต

 

จากนั้น เมฆาค่อยๆเดินออกจากงานไปช้าๆ ท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จับจ้องเขาด้วยความสงสารและเห็นใจในความรักที่ต้องเสียสละของเขา

 

น้ำใสๆได้ไหลเอ่อมาคลอเต็มเบ้าตาทั้งสองของเมฆา โดยไม่มีผู้ใดล่วงรู้

 

---------------------------------------------

 

พริริยาเดินออกมาสูดอากาศข้างนอก เธออดนึกถึงเหตุการณ์ก่อนที่เธอจะตัดสินใจมาที่งานแต่งงานนี้ไม่ได้

 

“ผมจะรับผิดชอบโดยการแต่งงานกับคุณ”

 

“หา คุณว่าไงนะ”

 

“ผมบอกว่า ผมจะรับผิดชอบที่ผมทำให้คุณรู้สึกว่าคุณไม่เหลือใครในชีวิต โดยการแต่งงานกับคุณ”

 

ชายหนุ่มไม่พูดเปล่า เขาจับมือหญิงสาวขึ้นมาและหยิบแหวนเพชรน้ำงามวงหนึ่งออกมาจากตลับกำมะหยี่สีเงินและบรรจงสวมมันบนนิ้วเรียวของหญิงสาวทันที

 

“คุณ ขี้โกงนี่นา ฉันยังไม่ได้ตอบตกลงคุณซะหน่อย คุณดันมัดมือชกฉันซะแล้ว”

 

“ผมเปล่ามัดมือชกคุณนะ ผมแค่มัดจำหัวใจคุณไว้ต่างหากล่ะ คุณน้ำฟ้า”

 

“บ้าจริง ขี้โกงชะมัด”

 

“แล้วคุณจะปฏิเสธผมมั๊ยล่ะ”

 

“อืม ไม่รู้สิ ขอฉันคิดดูอีกที แต่เอาเป็นว่าฉันจะยังไม่ตอบรับและไม่ปฏิเสธคุณในตอนนี้ก็แล้วกัน”

 

พีระศักดิ์ดึงตัวหญิงสาวเข้ามากอดไว้แน่นด้วยความรักล้นหัวใจ เขาแอบดีใจที่อย่างน้อยเขาก็ยังไม่ถึงกับหมดหวังไปซะทีเดียว

 

“ผมรักคุณมากนะฟ้า ผมชอบคุณตั้งแต่ที่คุณไปปรากฏตัวต่อหน้าผมเพื่อประกาศสงครามกับคุณลุงของผมในวันนั้น”

 

“งั้นเหรอคะ ทั้งๆที่วันนั้นฉันไม่ได้มาดีซะหน่อย และฉันก็รู้สึกไม่ถูกชะตากับคุณอย่างมาก ฉันยังนึกเลยว่าคุณมีอะไรดีนะถึงทำให้แม่ฉันหลงเสน่ห์ผู้ชายอายุคราวลูกอย่างคุณ”

 

“สงสัยเป็นเพราะฟ้าลิขิตล่ะมั๊ง ที่วันนั้นผมอยู่รับมือกับคุณแทนคุณลุงของผม ว่าแต่ตอนนี้คุณยังรู้สึกไม่ถูกชะตากับผมอยู่อีกหรือเปล่าครับ”

 

“แน่นอน ตอนนี้ฉันก็ยังรู้สึกแบบนั้นอยู่ คุณมันจอมวางแผน แกล้งทำเป็นจอมโจรชุดดำทำให้ฉันกลัวแทบตายแน่ะ”

 

“ขอโทษครับ ผมก็แค่ไม่อยากให้คุณกลับไปขัดขวางงานแต่งงานของคุณลุงของผมกับแม่ของคุณได้นี่ครับ”

 

“คุณนี่ร้ายนักนะ แบบนี้ฉันชักไม่แน่ใจแล้วสิ ว่าฉันจะเป็นเจ้าสาวของจอมโจรชุดดำที่ร้ายกาจอย่างคุณหรือเปล่า”

 

“โถ่! คุณฟ้า อย่าล้อผมเล่นแบบนี้สิครับ รู้มั๊ยว่าคุณกำลังทำให้ผู้ชายคนหนึ่งหัวใจวายตายตรงนี้ได้โดยไม่รู้ตัวนะครับเนี่ย”

 

“เอาล่ะ พอๆ เลิกเล่นได้แล้ว เอาเป็นว่าตอนนี้ฉันยังโกรธที่คุณแกล้งปลอมเป็นจอมโจรชุดดำมาหลอกฉันอยู่”

 

“โถ่! คุณฟ้า แล้วคุณจะให้ผมทำยังไง คุณถึงจะให้อภัยผมล่ะครับ ผมพร้อมที่จะน้อมรับคำบัญชาของคุณทุกอย่าง คุณว่ามาได้เลยครับ”

 

“นี่คุณ ชักจะเวอร์มากไปแล้วนะ ฉันมีเรื่องสำคัญบางอย่างที่จะต้องรีบไปทำ เพราะฉะนั้นคุณต้องพาฉันไปเดี๋ยวนี้”

 

ว่าแล้วหญิงสาวก็คว้าแขนชายหนุ่มลากไปที่รถอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มจำต้องยอมเป็นสารถีแต่โดยดี โดยเขาไม่รู้เลยว่าจุดหมายที่หญิงสาวจะไปคือที่ใดกันแน่

 

นึกมาถึงตอนนี้ หญิงสาวอดยิ้มขำกับตัวเองไม่ได้กับท่าทางตกอกตกใจของชายหนุ่มเมื่อเขาเลี้ยวรถเข้ามาจอดยังที่หมายที่เธอต้องการ นั่นคือ โรงแรมชื่อดัง ที่ซึ่งเป็นสถานที่จัดงานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่อลังการ

 

พรุ่งนี้แล้วสินะที่พีระศักดิ์จะได้รับคำตอบที่ชัดเจนจากเธอเสียที หลังจากที่เขายอมทำตามความต้องการของเธอ โดยการพาเธอมาที่งานแต่งงานของแม่เธอ

 

หญิงสาวนึกไม่ออกว่า พรุ่งนี้ท่าทางของชายหนุ่มจะเป็นอย่างไรหลังจากที่เธอให้คำตอบกับเขาไป

 

พริริยาเหลือบมองแหวนเพชรที่นิ้วนางข้างซ้ายที่ใครบางคนถือวิสาสะสวมมันให้กับเธอ โดยที่เธอยังไม่ทันได้ตั้งตัว

 

ท้องฟ้าคืนนี้ดูสดใสกว่าทุกวันที่ผ่านมา หมู่ดวงดาวน้อยใหญ่ที่ล่องลอยสว่างไสวอยู่เต็มท้องฟ้า ช่างดูงามตาเหลือเกิน

 

คืนนี้เป็นคืนแรกที่เธอรู้สึกสบายใจเป็นที่สุดความทุกข์ทั้งหลายหายไปจากหัวใจของเธอจนหมดสิ้น

 

ฟ้าสีหม่นในหัวใจของเธอได้จางหายไปแล้ว เหลือไว้แต่เพียงท้องฟ้าที่สว่างสดใสและสวยงามในใจของเธอเท่านั้น

 

เช่นเดียวกับชีวิตของเธอที่กำลังจะดำเนินต่อไปอย่างมีความหวัง

 

หญิงสาวหลับตาลงช้าๆ จากนี้ไปเธอจะใช้หัวใจของเธอนำทางความสุขให้กับชีวิตของเธอเองและชีวิตของใครบางคนที่กำลังรอคอยคำตอบจากเธออยู่เช่นเดียวกัน…

 

Smileจบบริบูรณ์Smile

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา