จำเลยอาญารัก (อาญารักจำเลยซาตาน)

3.0

เขียนโดย noey

วันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2554 เวลา 10.48 น.

  3 session
  7 วิจารณ์
  10.54K อ่าน
แชร์นิยาย Share Share Share

 

1) เเต่งงาน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
 
มาเเล้วค่ะ อ่านต่อจากบทนำนะคะ
 
 
เมื่อรถของกันดิศมาเยือนบ้านวัฒน์ศักดิ์เรียบร้อยแล้วให้รีบเดินกุลีกุจอไปเปิดประตูรถให้แม่และน้องๆทันที กันติชาลงมาจากรถด้วยทีท่าเฉยๆเพราะกำลังประเมิณว่าที่พี่สะใภ้อยู่ แต่ทว่าตั้งแต่เข้ามาบ้านนี้เธอยังไม่เคยเห็นหน้าพี่สะใภ้เลย เธอคิดว่าว่าที่พี่สะใภ้คงจะเสริมสวยอยู่บนบ้านล่ะมั้ง ฮึ ร่านรึปล่าวนะ แล้วความคิดก็ต้องจบลงเมื่อมีคนนำน้ำส้มและขนมมาวางบนโต๊ะเพื่อรับแขกเช่นเธอและครอบครัว
 
กรี๊ด....
 
เสียงกรี๊ดของกันติชาเรียกความสนใจจากทุกคนที่กำลังคุยกันได้เป็นอย่างดี เมื่อคนที่เสิร์ฟน้ำนั่นทำน้ำส้มหกใส่ตัวเธอ กันติชาตวัดสายตาไปมองด้วยสายตาโกรธเกรี้ยว ก่อนจะปัดแก้วนั่นออกแล้วนำขนมที่อยู่บนโต๊ะมาเทใส่หัวของสาวเคราะห์ร้ายอย่างไม่มีเกรงใจหรือนึกละอายว่าไม่ใช่บ้านของตนเองเลยแม้นิดเดียว
 
“ต้องเป็นไรมากมั้ย ไหนให้พี่ดูสิ” ภาสินีเดินมาถามเด็กในบ้านด้วยความเป็นห่วงเมื่อเห็นว่าเศษแก้วที่ตกมาบาดนิ้วต้องตาสาวใช้ตนให้แล้ว ก่อนจะมองผู้ทำที่ไม่มีแววสำนึกผิด
 
“คุณ ไม่คิดจะขอโทษหรือรู้สึกผิดอะไรเลยรึไง”
 
“ปากดี แบบนี้อยู่อัครโชติไม่ได้หรอกย่ะ” กันติชาตอบโต้ด้วยวาจาเผ็ดร้อนก่อนจะประเมิณหญิงสาวอยู่ในใจ ‘สวยดี แต่ปากร้ายแบบนี้อยู่ได้ไม่นานหรอก’
 
“เธอเป็นใครกัน แล้วทำไมถึงพูดแบบนี้”
 
“ฮึ คิดจะเป็นสะใภ้อัครโชติ แต่ทำไมโง่!! แบบนี้เนี่ย” ภาสินีพุ่งปราดไปสะบัดฝ่ามือใส่กันติชาทันที
 
เพี๊ยะ
 
“ยะ...ยัยบ้า แกกล้าดียังไงมาตบหน้าฉัน ห๊า แกโดนดีแน่” กันติชาง้างมือเตรียมจะตบภาสินี ทว่ามีมือมาจับแขนเธอไว้
 
“ใครหน้าไหนก็ตามไม่มีสิทธิ์จะมาทำร้ายน้องสาวฉันจำไว้ด้วย” ภัทรดนัยผลักกันติชาลงพื้นอย่างแรง กันติยาที่จะเดินมาตามกันติชาผู้เป็นพี่สาวก็ต้องถลาไปประคองพี่สาวทันใด
 
“พะ...พี่ไอคะ คุ...คุณแม่ถามหานะคะ อุ่นว่ารีบไปเถอะค่ะ” กันติยารีบบอกกันติชาอย่างร้อนรน
 
“ไปสิ พี่เบื่อหน้าพวกมันเต็มทนแล้ว” เธอพูดก่อนเดินออกไป ภัทรดนัยมองหล่อนด้วยแววตาเกลียดชัง ก่อนจะพาน้องสาวสุดที่รักเข้าไปในบ้านของพวกเขา
ห้องรับแขก
 
ระหว่างที่พ่อแม่ของกันดิศกำลังทาบทามภาสินีมาเป็นสะใภ้อยู่นั้น กันติชาและกันติยาเดินเข้ามานั่งบนโซฟาที่พ่อแม่ของตนนั่งอยู่ แต่ทว่ากันติชาหาได้นั่งบนโซฟานั้นไม่ กลับเดินไปทิ้งตัวนั่งข้างๆพี่ชายตน
 
“อ้าว น้องภาไปไหนมาคะ” กันดิศรีบลุกขึ้นก่อนเดินไปรับตัวแฟนสาวมานั่งข้าง กันติชาที่นั่งอยู่บนโซฟานั้นจึงจำต้องลุกอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อภัทรดนัยเห็นดังนั้นเลยกระตุกให้มานั่งลงข้างๆเขาแทน
 
“หนูคือคนรักของตาต้นใช่มั้ย” คุณกรรณิการ์หันมาถามภาสินีด้วยแววตาพอใจ ก่อนจะเบนสายตาไปมองกันติยาและกันติชาลูกสาวทั้งสองด้วยความลำบากใจโดยเฉพาะกันติชา แต่กันติชากลับมีสีเฉยชาไม่แสดงออกถึงความไม่พอใจ นางลอบถอนหายใจอย่างโล่งอกที่บุตรสาวไม่อาละวาดว่าที่พี่สะใภ้
 
“ค่ะ คุณแม่น้องภาขอโทษนะคะที่ไม่เคยไปเยี่ยมที่บ้านคุณแม่เลย เอ่อ คุณแม่ค่ะ น้องๆของต้นรักใครเป็นใครหรอค่ะ ต้นไม่เคยให้ดูรูปน้องสาวเลยค่ะ แค่บอกว่าชื่ออะไรอายุเท่าไหร่เท่านั้นเองอ่ะค่ะ”
 
“ตาต้น ลูกไม่เคยให้น้องภาดูรูปน้องๆได้ไงจ้ะเนี่ย” หล่อนหันมาดุลูกชายเพียงคนเดียวอย่างกระเง้ากระงอที่ลูกดูไม่สนใจความรู้สึกของน้องๆเลย
 
“หรอค่ะ พี่ต้นไม่เคยให้ดูรูปพวกเราเลยหรอค่ะ แย่จัง” กันติชาถามภาสินีก่อนลุกขึ้นและยื่นมือมาให้ภาสินีสัมผัสตามธรรมเนียมฝรั่ง
 
“ฉันชื่อ กันติชา อัครโชติ หรือไอรัก แต่ว่าพี่น้องภาเรียกว่า ไอเฉยๆก็ได้ค่ะ” ภาสินีทำหน้างงเล็กน้อย ทั้งที่ก่อนหน้าจะเข้ามาในบ้านยังทะเลาะกันแทบตาย แล้วหล่อนยังสามารถตีหน้าทำเหมือนไม่เคยทะเลาะกันได้ เจ้ามารยาจริงๆ
 
“ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ”
 
“หนูชื่อ กันติชา หรือ อุ่นรักค่ะ พี่ภา” กันติยาไหว้ภาสินีอย่างน่ารัก
 
“ค่ะ น้องอุ่นรัก” ภาสินีส่งยิ้มใก้น้องคนเล็กของแฟนหนุ่มอย่างจริงใจ
 
“เอาล่ะ ยังไงป้ากลับก่อนนะลูก แล้วป้าจะรีบหาฤกษ์งานหมั้นให้นะลูก ตาต้น ยัยไอ ยัยอุ่นกลับบ้านเถอะลูก” คุณกรรณิการ์พาลูกๆและสามีกลับบ้านเพื่อเตรียมตัวไปส่งอุ่นรักเดินทางไปเรียนทำอาหารที่อิตาลี
 
จบตอนแล้วค่ะ คอมเม้นด้วยนะคะ  จะได้นำมาปรับปรุงผลงานต่อไปค่ะ
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
1 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

อ่านนิยายเรื่องอื่น

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา