รสวาทบ้านทุ่ง

8.0

เขียนโดย กล้า

วันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2559 เวลา 19.54 น.

  14 ตอน
  11 วิจารณ์
  81.85K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2561 08.41 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

2) คืนวันเพ็ญ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

^เสร็จรึยัง แม่แก้วตา พี่เขารอนานแล้วนะ^
^จ้าแม่ เสร็จแล้วจร้า^ เสียงแก้วตาร้องตอบผุ้เป็นแม่ พลางก้าขาลงมาจากเรือนหลังเล็กนั้น ทำเอาชายหนุ่มอย่างไอ้ยอดยิ้มแก้มปริด้วยความรักที่มีต่อหญิงสาว แก้วตา สาวรุ่นแต่งตัสด้วยเสื้อคอกระเช้าสีชมพูเข้ารูป กับผ้าถุงผืนใหม่ที่สีเข้ากันกับเสื้อที่สวมใส่อยู่ ใบหน้าจิ้มริ้มนั้รนผัดแป้งบางๆเพียงเท่านั้นหญิงสาวก็ดูเป็นสาวเต็มตัว จนทำเอาชายหนุ่มหลายๆต่อหลายคนในหมู่บ้านต่างแวะเวียนมาเกี้ยวพาอยู่ไม่น้อยคน แต่สาวเจ้าเองกลับมีใจให้ไอ้ยอด ชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนรักกับพี่ชายตัวเองนั่นเอง
^มองอะไร พี่ยอด ^
^เอ่อ มองแก้วตานะสิ วันนี้แก้วตาดูสวยจริงๆ^
^เออ อย่ามัวโอ้เอ้ ไปกันเถอะ เดี๋ยวจะดึกดื่นซะก่อน ^ ไอ้หาญพูดตัดบทของชายหญิงที่กำลังชื่นชมกันเองด้วยความรัก ที่มีต่อกัน
^แหมพี่หาญ วันนี้แต่งตัวซะหล่อเลยนะ สาวใหนน้า จะได้เป็นคู่ลอยกระทงกับพี่ชายของแก้ว^
^อ้าว แก้วตา ชมแต่พี้ชายตัวเอง แล้วพี่ยอดคนนี้ละไม่หล่อหรอจ๊ะ^
^หล่อจร้า พี้ยอดก็หล่อ แต่หล่อน้อยกว่าพี้หาญหน่อยนึง อิอิ^
^เออๆ ยอมก็ได้ ยอมหล่อน้อยกว่าไอ้หาญคนเดียวนะ แก้วตาก็ห้ามมองใครว่าหล่ออีกนะ นอกจากพี่กับไอ้หาญ ไม่งั้นพี่ยอมจริงๆด้วย^
^ไปๆๆ โอ้เอ้ ซะจริง ฉันไปก่อนนะแม่ ดึกๆถึงจะกลับ^
^เอ้อ พวกเองไป เถอะดูแลกันดีๆละ อย่าไปมีเรื่องมีราวกะใครเขา^
^จร้าป้า ไอ้ยอดคนนี้จะดูแล แก้วตา เหมือนเป็นแก้วตาดวงในฉันเลยจร้า 555^
“เปี้ยะ”
^นี่แนะ พี้ยอด พูดอะไรก็ไม่รู้^
^โอ้ยยย แก้วตา ตีพี้ทำไม พี้พูดอะไรผิด 5555^
เสียงหัวเราะขบขันหญิงสาวกับชายหนุ่มอย่างไอ้ยอด ดังครึ้นเครงขึ้นพร้อมๆกัน ทั้งแม่ลูก จะว่าไปครอบครัวไอ้ยอดกับไอ้หาญก็เป็นเพื่อนกันมาก่อนตั้งแร่รุ่นแม่รุ่นพ่อ แถมำอ้ยอดกับไอ้หาญก็ยังเป็นรักกันมาตั้งแต่เด็กจนโต จึงไม่แปลกที่พ่อแม่ไอ้หาญจะรักและเอ็นดูไอ้ยอด เหมือนลูกในใส้ ยิ่งไอ้ยอด กับแก้วตา ต่างก็รักใคร่ชอบพอกันอย่างนี้ ทั้ง2ครอบครัวต่างก็เห็นดีเห็นงามไปตามๆกัน
…….พระจันทร์ดวงกลมในคืนวันเพ็ญเดือนสิบสองลอยเด่นกลางท้องฟ้าของคำคืนวันลอยกระทง ไอ้หาญ ไอ้ยอด และแก้วตาเดินเที่ยวงานวัดที่จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี ทั่วทั้งบริเวณวัดสว่างไสวด้วยด้วยคบเพลิงไฟที่ปักไว้ตามจุดต่างๆ เสียงมโหรี ปี่พาษ ดังระงมด้วยการแสดงการละเล่นของเวทีต่างๆ ไอ้หาญเองเจ็บแปล๊บในใจคิดถึงหน้าอีเพ็ญอดีตสาวคนรักที่เคยมาเที่ยวงานงานวัดกันอย่างนี้ทุกๆปี ยิ่งเมื่อเห็นไอ้ยอดเดินหยอกเย้ากับแก้วตาผู้เป็นน้องสาวตัวเองไอ้หาญยิ่งดูเศร้าสร้อยจนต้องปลีกตัวเดินแยกออกมาจากทั้งสองเงียบๆปล่อยให้คู่เพื่อนรักกับน้องสาวเดินเที่ยวงานตามลำพัง
^อุ้ยยย ^ เสียงหญิงสาวรรูปร่างบอบบางเอ่ยขึ้นเมื่อร่างเธอนั้นเผลอชนกับไอ้หาญเข้าอย่างจังจน ร่างนั้นเซจนเกือบล้มให้ไอ้หาญประคองไว้ในอ้อมแขน
^ขอประทานโทษครับ แม่หญิง^ ไอ้หาญเอ่ยออกมาอย่างรวดเร็ว เมื่อร่างบางนั้นเซเข้ามาอยู่ในอ้อมแขนตัวเอง
^ไม่เป็นไรค่ะ ข้าเองที่เดินไม่ระวังจนมาชนท่าน^ สาวเจ้าเอ่ยออกมา พลางรั้งตัวเองให้ออกมาจากอ้อมแขนชายหนุ่ม หน้านวลขาวนั้นแดงซ่านด้วยความเขินอายที่ตั้งแต่เกิดมายังไม่เคยถูกชายใดตะคองกอดอย่างนี้
^คุณหนู เป็นอย่างไรบ้างเจ้าค่ะ^ หญิงสาวอีกคนปรี่เข้าผลักอกไอ้หาญให้ถอยห่างจากตัวผู้ที่ขึ้นชื่อว่าคุณหนูของตัวเองในทันที
^ไม่เป็นไรพี่สายบัว ขอโทษอีกครั่งค่ะ พ่อ........^สาวเจ้าอึกอักขอโทษชายหนุ่มตรงหน้าอีกครั้ง ด้วยมารยาทที่ถูกอบรมมาอย่างดี
^หาญ จ๊ะ ฉันชื่อหาญ^ ไอ้หาญ รีบบอกหญิงสาวตรงหน้าด้วยความตื่นเต้น แต่ไอ้หาญหน้าหมองลงในทันทีที่เห็นใบหน้าสระสวยได้รูปนั้นถนัดชัดเจนว่าเป็นใคร สาวเจ้าที่แต่งตัวด้วยผ้าราคาแพง ยิ่งเครื่องประดับที่สวมใส่อยู่บนตัวมันช่างบ่งบอกว่าสาวเจ้าอยู่ในชนชั้นใดเมื่อเทียบกับมัน
^ขอโทษ พ่อหาญ อีกครั้งที่ฉันเดินไม่ทันระวังจนเอ่อ.........ท่านต้องประคอง^ ใบหน้านั้นนวลเนียนยิ้มแย้มอย่างไม่ถือโทษ มันยิ่งทำให้ไอ้หาญหม่นหมองลงไปอีกหลายเท่าตัว
^ไปเถอะคับคุณหนู ประเดี๋ยวกว่าจะลอยกระทงเสร็จมันจะดึก^บ่าวไพร่หนุ่มข้างหลัง เอ่ยออกมาก่อนจะเดินตาม หญิงสาวจนเดินลับตาไปปล่อยให้ไอ้หาญยืนมองตามจนสุดสายตา
^อ้าวววว^ ไอ้หาญก้มหยิบปิ่นปักผมสีทองที่หล่นอยู่ตรงพื้น คิดในใจว่าเป็นของหญิงสาวคนเมื่อกี้แน่แท้ แต่ร่างนั้นกลับลับหายไปในกลุ่มฝูงชนจนมองไม่เห็น
….ชานไม้ริมคลอง ไอ้หาญเฝ้ามองหญิงสาวที่กำลังยกกระทงอธิฐาน ก่อนจะลอยออกไปช้าๆกับสายน้ำ ไอ้หาญยิ้มกริ่มเมื่อมองเห็นใบหน้านั่นนวลกระจ่างท่ามกลางแสงเที่ยนจากกระทงมากมายที่ลอยอยู่ในอยู่ข้างหน้าหญิงสาว
^คุณหนูครับ ^ ไอ้หาญตรงดิ่งเดินเข้าไปหาสาวเจ้าที่กำลังยืนดูกำไลเงินบนแผงที่เรียงรายขายอยู่ แต่ยังไม่ทันจะเข้าใกล้ บ่าวหนุ่มที่เดินตามกลับพรวดพราดเข้ามาขวางซะก่อน
^มีอะไรรึ พ่อหาญ^ สายบัว สาวรับใช้เป็นอีกคนที่ปรีเข้ามาขวางไม่ให้ถึงชายหนุ่มเข้าใกล้ตัว คุณหนู ของตัวเอง
^เอ่ออออ^ ไอ้หาญอึกอักจะตอบ นี่ถ้าไม่ใช่บ่าวไพร่คุณหนู แล้วมาจับกระชากคอเสื้อมันอย่างนี้มีหวังได้เลือดอาบกันไปข้างหนึ่งเป็นแน่
^ปล่อยเขาเถอะ นายบุญ นี่ไม่ใช่บ้านป่าเมืองเถื่อน เขาคงไม่ทำอะไรข้าหรอก ^ ผู้ได้ขึ้นชื่อคุณหนูเอ่ยออกมา จนบ่าวหนุ่มยอมปล่อยมือจากคอเสื้อ พลางถอยหลังออกมาตามคำสั่งเจ้านาย
^เอ่อออ ปิ่นคุณหนูหล่นไว้ ข้าเลยเอามาคืน^ ไอ้หาญบอกพลางยื่นปิ่นปักผมคืนให้เจ้าของที่ตอนนี้กำลังคลำหาปิ่นบนหัวเมื่อได้ยินว่ามันหล่นหาย
^มีอะไรกันรึ จันทร์เจ้า^
^อ้าวพี่แก้ว ปิ่นปักผมน้องหล่นหาย ดีที่พ่อหาญเขาเก็บได้เลยเอาคืนให้น้องค่ะ^ สาวเจ้าเอ่ยบอกอย่างยินดีเมื่อสาวใช้เหน็บปิ่นคืนไว้บนมวยผมให้เรียบร้อย
สายตาที่บุรุษที่ชื่อ ไอ้แก้ว มองดูไอ้หาญประหนึ่งดูถูกเหยียดหยามอย่างยิ่ง ด้วยคิดว่ามันกับไอ้หาญนั้านคนละชั้นฐานะ และคิดพาลไปว่า ไอ้หาญเข้ามายุ่งวุ่นวายกับน้องสาวของมันเอง
^ไอ้ สีให้รางวัลมันหน่อย^ สิ้นเสียงสั่งบ่าวที่ชื่อไอ้สี โยนเหรียญอัฐลงพื้นต่อหน้าไอ้หาญ อย่างดูแคลน ไอ้หาญหน้่แดงก่ำ กำหมัดแน่นด้วยความโกรธที่ถูกดูถูกศักดิ์ศรีขนาดนี้
^อัฐของท่าน ซื้อได้แค่บ่าวไพร่ของท่านแค่นั้นแหละ ถึงข้าจะยากจนข้นแค้น แต่ข้าก็มิได้หวังสิ่งไดตอบแทนใดๆในสิ่งที่ข้าทำ^ ไอ้แก้วหันขวับมองจ้องหน้าไอ้หาญเขม็ง ประหนึ่งโดนตบหน้าเมื่อได้ยินสิ่งที่ไอ้หาญพูดจบ พลางเดินยิ้มเยาะเข้าหา
^อัฐนี้ ให้แกซื้อข้าวปลา ได้หลายมื้อเชียว อย่ายะโสมากนัก รึเอ็งคิดว่ามันไม่พอกับราคาปิ่นปักผมน้องสาวข้า ^ไอ้แก้วตบบ่าคนตรงหน้าเบาๆ ประหนึ่งบอกให้รู้ว่าไอ้หาญมันต้อยต่ำเพียงใดในสายตาคนอย่างไอ้แก้ว
^อัฐนี้ของท่าน งั้นก็ร่วมทำบุญสร้างศาลาแก่วัดก็แล้วกัน คงเป็นประโยชน์ไม่ใช่น้อย เผื่อชาติหน้า อานิจสงค์นี้อาจช่วยให้ท่านอยู่ในกองบุญกองทองอีกซักครั้ง^
^ไอ้.....^ ไอ้แก้วถลันเข้าหาคนที่พึ่งพูดจบ มือที่กำด้ามดาบจะชักออกมาจากฝัก
^พี่แก้ว พอเถอะงานบุญงานกุศล อย่าให้มันเลือดตกยางออกเลย^ เสียงสาวเจ้าเอ่ยห้ามทันที จนไอ้แก้วชะงักค้างเติ่ง
^อย่าให้กูเห้นมึงอีก นี่ถือว่าเห็นแก่คุณหนู ไม่งั้นมึงกับกูเห็นจะเลือดอาบไปข้าง ^ ไอ้แก้วเขม็งสายตาจ้องมองอย่างเอาเรื่องก่อนจะหันหลังเดินนำหน้าลูกสมุนออกไปปล่อยไอ้หาญ ยืนถอดใจมองตามร่างบางนั้านจนหายลับตาอีกครั้ง

จนดึกดื่นเที่ยงคืนไอ้หาญตามเดินหา ไอ้ยอดกับน้องสาวจนทั่วบริเวณงานแต่จนแล้วจนรอดก็ไม่เห็น ถึงได้คิดว่าไอ้ยอดพาน้องสาวกลับไปส่งบ้านก่อนแล้วถึงได้เดินดุ่มออกจากวัดหวังจะกลับบ้านเช่นกัน
^พ่อหาญ ใช่พ่อหาญใหมนะ^ ไอ้หาญหันขวับทันทีทันใดตามเสียงร้องเรียกจากข้างหลัง
^อ้า น้าแพรวเองหรอกรึ ข้าก็นึกว่าใครเรียกข้าซะอีก^ไอ้หาญตอบยิ้มกริ่ม เมื่อเห็นว่าเป็นนังแพรว ที่เป็นเจ้าของเสียงเรียก
^อุ่นใจจริงที่เจอพ่อหาญ ฉันเองนึกว่า จะได้เดินกลับคนเดียวซะแล้ว^ นังแก้วว่าพลางเดินมาจนใกล้ถึงไอ้หาญ
^มาคนเที่ยววงาน ครนเดียวรึน้าแก้ว^
^มากันหลายคน แต่พงัดหลงกันในงาน สงสัยคงจะทยอยกลับหมดแล้วกระมัง^
^อ้อ ฉันเองก็กำลังจะกลับ งั้นก็กลับพร้อมกันเลยก็ได้จะได้ไม่ต้องเดินคนเดียวดึกดื่น^ ไอ้หาญเองก็ไม่ขัดข้องที่จะมีเพื่อนร่วมทางกลับบ้านในยามค่ำคืน ทั้งสองคนไอ้หาญกับนังแพรวถึงได้เดินอาศัยแสงจากพระจันทร์เต็มดวงลัดเลาะตามคันนามุ่งหน้ากลับบ้านที่อยู่ทางเดียวกัน
^พ่อหาญ น้าใส่เหล้าใหไว้เตรียมรอทหารเกณฑ์กลับมา ช่วยชิมรสชาติให้หน่อยเป็นไรว่ารสชาติเป็นอย่างไร น้าเองรึก็ไม่สันทัด^ อีเเพรวเอ่ยออกมา เมื่อไอ้หาญมาส่งถึงหัวกระไดบ้านหลังน้อยของอีแพรว
^ไม่เหมาะกระมังน้า ดึกดื่นเที่ยงคืน คนอื่นจะติฉินนินทาน้าแพรวได้^ไอ้หาญยิ้มพราย สายตากรุ้มกริ่มมองร่างอวบอัดของอีแพรวหันหลังก้มรดน้ำล้างเท้าอยู่เชิงหัวบันได ยิ่งทำให้สะโพกใหญ่ๆของมันโก้งโค้งลอยเด่นน่ามอง
^ใครจะมารู้เห็นดึกดื่นค่อนคืน อีกอย่างพ่อหาญก็รุ่นราวคราวลูก ฉันเองก็เป็นรุ่นน้องแม่พ่อหาญไม่กี่ปี คงไม่มีใครคิดพิรุนพิเรนหรอกกระมัง รึพ่อหาญเดียดฉันท์เรื่อนหลังนี้^ นังแพรวหันหน้ามายิ้มพรายให้ไอ้หาญ ก่อนจะเดินขึ้นบันไดบ้าน อย่างไม่รอให้ไอ้หาญพุดอัไรออกมม า
แสงคะเกียงเจ้าพายุอันเล็กวูบไหวเบาๆตามแรงลม นังแพรวรินเหล้าใส่ถ้วยยื่นให้ไอ้หาญ แขกหนุ่มยามวิกาลที่ถูกเชื้อเชิญขึ้นมาบนบ้าน ก่อนที่จะรินน้ำนั่นจากใหส่งให้ไอ้หาญ
^เป็นไง พ่อหาญ รสชาติใช้ได้ใหม^ นังแพรวยิ้มกริ่มเมือเหล้าถ้วยนั้นถูกยกกระดกจนหมดในคราวเดียว
^บาดคอดีจริงๆ น้า เอ้อแล้วไอ้ทิวเป็นยังไงบ้างน้า ตั้งแต่มันติดทหารฉันก็ไม่ได้ข่าวคราวมันเลย^
^เห็นในจดหมายเขียนบอกว่าเดือนหน้า ก็คงจะกลับมาเยี่ยมบ้าน ฉันเองก็ยังรออยู่^
^ถ้าน้ามีอะไร ให้ฉันช่วยงานก็บอกได้นะ ไม่ต้องเกรงใจ น้าอยู่คนเดียวคงลำบากแย่ อีกตั้งขวบปี กว่าไอ้ทิวจะปลดประจำการ^
^ได้ยิน อย่างนี้ฉันก็ขอบใจ พ่อหาญ ชิมอีกซักถ้วยนะ เทออกมาจากใหแล้วทิ้งไว้มันจะเสีนรสชาติ^
^เอาสิน้า รสขาติมันชุ่มคอ กระปรี้กระเป่าดีซะจริง^

ไอ้หาญวางถ้วย พลางยิ้มสบตาเจ้าของบ้านอย่างมีความหมาย ไม่ต่างกัน นังแพรวยิ้มน้อยยิ้มใหญ่กับสายตาชายหนุ่มที่มองมา แล้วรินเหล้าอีกถ้วยยื่นให้ชายหนุ่ม เหล้าที่เทมาถ้วยแล้วถ้วยเล่า ถูกยกดื่มไม่เคยรีรอจนเนื้อตัวไอ้หาญร้อนวูบวาบ เหงื่อพรายผุดเต็มใบหน้าด้วยฤทธิ์เหล้าใหที่ดื่มเข้าไป
^จะว่าไปเมื่อใดที่เห็นที่นอน หมอนมุ้ง น้าก็อดคิดถึงทหารไม่ได้ ปูไว้ตั้งแต่ไป น้าก็ไม่เคยเก็บ^
^น้าอยู่คนเดียว คงเหงาแย่ ^
^อื้อ เมื่อก่อนมีเจ้าทิวอยู่ยังมีคู่นอน คู่คิด แต่ตอนนี้มันก็เหงาเป็นธรรมดา^
^จะว่าไปไอ้ทิว มันช่างโชคดี ที่ได้ออกเรือนตั้งแต่บวชสึก คิดแล้วก็อดอิจฉามันไม่ได้ ที่ไม่ต้องนอนเหงาเปลี่ยวทุกคืนเหมือนฉัน^
^นี่ไงน้าถึงไม่ได้เก็บที่นอนหมอนมุ่งของเขา คิดซะว่ามีเขานอนด้วยทุกคืนก็อุ่นใจ ถึงมันจะไม่จริงก็ตามที^
^ปูที่นอนไม่มีคนนอน งั้นข้าขอนอนบ้างไม่ได้รึน้า^ไอ้หาญทีเริ่มตึงๆด้วยฤทธิ์เหล้าที่ยกเข้าไปหลายถ้วยจนหน้าแดงก่ำ อารมณ์เปลี่ยวลุกโชติโช่งยิ่งมองเห็นหุ่นอวบอัดมีน้ำมีนวลของอีแพรวที่นั่งอยู่ตรงหน้ามันยิ่งกระสันต์อยาก คิดอยากลองสาวใหญ่คราวแม่ให้หนำใจ
^ถ้าพ่อหาญไม่เดียดฉันท์ว่านอนทับที่คนอื่นก็พักซะให้สร่างแล้วค่อยกลับ ก็ไม่เป็นไร^ คำตอบนั้นทำเอาไอ้หาญยิ้มกริ่มที่คืนนี้มันจะสมหวังในสิ่งที่คิด เมื่อน้าสาวที่ห่างผัวมานานลุกเก็บถ้วยโถจนเสร็จแล้วเดินเข้าที่นอนที่ปูไว้อีกฝั่งบ้านประหนึ่งรอให้ไอ้หาญมุดมุ้งตามเข้าไป ไอ้หาญเป่าไฟจากตะเกียงทีเดียวเรื่อนหลังเล็กนั้นก็มืดสลัว มีเพียงแสงจันทร์สาดส่องเข้ามาลางๆ ทางช่องหน้าต่างบานเล็ก ให้เห็นเงาตะคุ่มๆเท่านั้น
ไอ้หาญถอดเสื้อเหลือเพียงกางเกงผ้าแพรบางๆราคาถูก เอนตัวลงนอนข้างๆสาวใหญ่วัยรุ่นแมม่ใจมันเต้นโครมมครามในความรู้สึกว่ากำลังจะได้เยื่อเย็ดน้าแพรวบนที่นอนของไอ้ทิวที่คู่ผัวเมียให้เป็นสังเวียนประลองเพลงรักกันมานับครั้งไม่ถ้วน ไม่ต้องบอกว่าตอนนี้เนื้อตัวร้อนวูบวาบเหงื่อกาฬผุดพราวทั่วทุกรูขุมขน สายตาจับจ้องที่แผ่นหลังขาวนวลเนียนของหญิงสาวที่นอนตะแคงคันหลังให้ในแสงจันทร์สลัวที่สาดส่องเข้ามา มันประทับริมฝีปากลงผิวเนื้อแผ่วเบาอย่างดูดดื่มไม่เร่งร้อน อีแพรวเองก็ไม่ต่างกัน เพราะตั้งแต่ผัวมันออกเดินทางเข้ากรมมาหบายเดือนมันก็ห่างหายเรื้องอย่างว่ามาตลอด ถึงมันจะนอนแยงนอนล้วงรุหีตัวเองจนน้ำแตกทุกคืนกแต่มันก็ช่างแตกต่างกับการได้ดุ้นเอ็นของจริงซะเหลือเกิน ยิ่งตอนนี้ดุ้นควยแข็งเขม็งของไอ้หาญที่กำลังแนบชิดดุนดันกับบั้นท้ายของมันอยู่ด้วยแล้วมันถึงกับอยากอ้าขาให้ท่อนควยไอ้หาญมุดเข้ารุ่งหีให้ซะเต็มประดา ไอ้หาญพรมจูบไปทั่วผืนแผ่นหลังขาวนวลนั้นจนหนำใจถึงงรั้งพลิกตัวสาวเจ้าให้หันเอียวมาดูดดุนเเลกลิ้นกันอย่างดูดดื่ม
^ อืมมมมม พ่อหาญ ^ ผ้าผ่อนนังแผรวหลุดลุยออกจากร่างกายเมื่อไอ้หาญ ไล่ซุกไช้ดอมดมตั้ง แต่ซอกคอลงมาถึง 2 เต้าชูชัน ผิวตัวอวบอัดนั้นถูกมือหนาสากของมันลูบไบ้สัมผัสไปทั่วด้วยความพอใจของไอ้หาญเพราะไม่ว่าจะลูบไปที่ใดมันก็ช่างเต่งตึงเต็มไม้เต็มมือ ไอ้หาญยิ้มกรื่มเมื่อมือน้อยของอีแพรวกำลังลูบไล้แผงหน้าอกมันเลื่อนลงมาถึงหน้าท้องก่อนจะเลื่อนลงไปกุมกำท่อนเอ็นของมันที่มีผืนผ้าแพรวบางๆกั้นไว้เท่านั้นเอง
^อื้อออ น้าแพรว กำแน่นๆเลย กำแรงๆ ฉันชอบ^
^อั้ยยน พ่อหาญ ซิ้ดดด อ้าาาา อย่าเม้นหัวนมฉัน ฉันเสียวว ^
เต้านมอวบใหญ่ขนาดที่ไอ้หาญไม่เคยพบเจอมาก่อนมันกำลังดูดเม้นเล่นอย่างเป็นอย่างยิ่งมันรู้สึกว่าอีแพรวกำลังล้วงผ่านผืนแพรของมันเข้าไปกำลำควยของจริงไว้ในอุ้งมือมันยิ่งกระสัน เม้นปากกัดผิวเต้านมนั้นจนอีแพรวแสบจิ้ดดดด
^อื้ออออ อย่าเล่นหัวควยอย่างนั้นสิ น้าแพรวฉันจะใจขาด อ้าาา^ ไม่นานผ้าแปรผืนนั้นก็หลุดออกจากตัวมันปล่อยให้นังแพรวไล้หัวแม่มือเล่นกับหัวควยที่เยิ้มไปด้วยน้ำหล่อลื่นที่ปริ่มออกมาจากบำควยไอ้หาญ จนมันสะท้านเสียวไปทั้งตัว
^อืมมม อวบใหญ่สมตัวจริง ไม่เคยเจอของใคร ทั้งใหญ่ทั้งยาวอย่างนี้มาก่อนเลย มันแข็ง แข็ง อ้าาา พ่อหาญ เม็ดแตดฉัน อย่าบี้ อย่าสะกิด โอ้ยยน น้ำเงี่ยนจะแตก ^
^อ้าาาา พ่อหาญ^ นังแพรวบิดตัวเร่าๆด้วยความกระสันต์เสียว เมื่อไอ้หาญบดบี้เนินคางที่เต็มไปด้วยตอหนวดแข็งลงไปทั่วร่าง ลิ้นที่ลากไล้จากหน้าอกลงมาหน้าท้องแบนราบ ซ้ำแล้วซ้ำอีก ทำเอานังแพรวแอ่นเอวไม่ติดพื้นเพราะเสียวแทบขาดใจ ไอ้หาญขยับตัวขึ้นเหนือนังแพรว จนดุ้นเอ็นกลางลำตัวผงกหัวงึกตรงหน้ามัน นังแพรวที่ผ่านการมาผัวมาแล้วมีหรือจะไม่เข้าใจว่าไอ้หาญต้องการสิ่งใด แต่ในใจมันยังหวั่นๆ ก็ดุ้นเอ็นตรงหน้ามันช่างอวบใหญ่ อีกทั้งความยาวด้วยแล้วมันช่างแตกต่างจากที่เคยพบเจอมาจากของไอ้ทิวผัวเด็กมันก็ไม่อลังการเท่านี้ แต่ถึงมันจะตื่นกับขนาดเพียงใดอีแพรวมันก็ตัดสินใจ อ้า
ริมฝีบากบางนั้นครอบอม หัวบักบานคล้ำอย่างเป็นงาน ลิ้นที่ไล้วนหัวบาน ลากลงตามลำเอ็นถึงพวงใข่ ขึ้นลงไปมาซ้ำแล้วซ้ำอีก จนไอ้หาญคราง อืมๆๆๆๆ ด้วยความเสียวซ่าน มันโยกเอวส่งลำเอ็นเข้าออกโพรงปากงเเพรวช้าๆลึกๆจนหนำใจ
ไอ้หาญพลิกตัวขึ้นคร่อมทับแทรกตัวหนาบึกบึนเข้ากลางหว่างขานังเเพรวอย่างพร้อมออกศึก ดุ้นเอ็นที่ลากลำกับเนินดงขนนั้นขึ้นลงช้าๆจนเสียวแปลบที่หัวควย
^อืมมมมม น้าแพรววว ข้าเสียว อ้าาาา^ ไอ้หาญครางกระหึ่มเมื่อหัวบักบานที่ยื้มไปด้วยน้ำกำลังนถูไถกับดงขนหมอยหนาสากๆเหนือเนินเนื้อวบอูมของอีแพรว ก่อนที่มันจะจ่อหัวควยมู่ทู่ตรงร่องกลีบนั้นถูกกดเข้าๆ ความลื่นไหลที่มีน้ำเงียนของทั้งสองเป็นตัวช่วยอย่างดีจนลำเอ็นนั้นเข้าไปเสียบคาในร่องจนเกือบครึ่งลำ
^อื้อออออ ^ อีแพรว สะท้านเฮือกเมื่อไอ้หาญดันเอ็นเข้าไปทีเดียวจนหมดลำจนเหมือนมันจนผนังข้างใน
^อ้าาาาา ^ เสียงใอ้หาญผ่อนลมหายใจดังๆออกมาเช่นกัน เมื่อเริ่มบดควงบั้นเอวให้ท่อนลำข้างในเปิดทางร่องหลืบนั้นอย่างเต็มที่ เพราะร่องเสียวอีแพรวมันช่างคับตึง บีบรัดลำควยอย่างไม่หยุดหย่อน
^อืมมม พ่อหาญ น้าแน่น น้าเสียว^ ไอ้หาญแสบเเปล้บบนแผ่นหลังที่อีแพรวจิกเล็บมือลงอย่างลืมตัวในความเสียวจนเลือดซิบๆ
^อ้าาาาา พ่อหาญ อย่าควง อย่าบด อืออออ ^ นังแพรวสะท้านเฮือกเมื่อลำเอ็นทั้งดุ้นกำลังชอนไชผนังโพรงมดลูกข้างอยู่ข้างใน ยิ่งเมื่อลำนั้นรูดออกมาจนเกือบสุดลำแล้วดันเข้าไปใหม่ซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันยิ่งเสียวซ่านไปทั้งตัว ไอ้หาญโหมแรงกระแทกกระทั้นโยกตัวเด้าซอย ส่งลำเอ็นเข้าออกเร็วแรงไม่ยั้งด้วยพลังหนุ่มกลัดมันที่มีอยู่เต็มเปี่ยม จน2 ร่างนั้นชุ่มเปียกไปด้วยเหงื่อกาฬที่พรมอยู่ไปทั้งตัว
^อึ อึ อึ อืมมมม อ้าาาา ^
^ซิ้ดๆๆๆๆ อ้าาาา^ เสียงครางกระเส่าของทั้งผสมปนเปกันดังระงม อีกทั้งเสียงเนื้อกนอกกระทบกับ ดัง ผับบบบบบบ ด้วยแล้วไอ้หาญมันยิ่งโหมเด้าใส่ร่างหญิงสาวอย่างเอาเป็นเอาตาย
^อืมมมมม ^
ไอ้หาญหยุดสิ่งที่มันกำลังทำ เพราะมันรู้ตัวดีว่าถ้าขึนมันโยกซอยต่ออีกนิด้ดียว มีหวังน้ำเงี่ยนมันต้องแตกออกมาเป็นแน่แท้ แต่มันยังอยากลิ้มรสชาติความเสียวอย่างงนี้ไปอีกซักพัก และเหมือนอยากให้อีแพรวหายใจหายคอเพราะเสียวงครางกระเส่าออกมาจนมันหวาดหวั่นว่าอีแพรวจะขาดใจตายไปซะก่อน ก่อนที่มันจะขยับพลิกตัวให้อีแพรวขยับขึ้นมานั่งทับบนตัวมัน ใบหน้านังแพรวเหยเก๋ ผมเผ้ายุ่งเหยิง มันยิ่งรู้สึกตึงแน่นในตัวปานร่องหีมันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อตัวมันเองกำลังนั่งทับดุ้นเอ็นลำเขื่องที่แทรกตัวมุดเข้าไปอยู่ในร่างกาย ไอ้หาญนอนยิ้มร่ามองร่างอวบอัดที่กำลังบดโยกตัวอยู่บนกลางลำตัวมันอย่างเพลิดเพบินในความเสียวซ่าน
ความเสียวแล่นพล่านเมื่อหญิงสาวเริ่มโยกตัวประหนึ่งกำลังควบม้าศึก ไอ้หาญเด้งสวนทุกคราเมื่ออีแพรวขย่มจังหวะโยกตัวลงมา น้ำเงี่ยนที่ไหลอาบลำเอ็นทั้งดุ้นจนมันปลาบในความมืดสลัวมันไหลเยิ้มเลยไปถึงง่ามขาไอ้หาญที่นอนเด้งเอวสวนหว่างขาอีแพรวที่นั่งทับตัวมันอยู่
ไอ้หาญเอง ถึงจะผ่านศึกสวาทมานับครั้งไม่ถ้วยกับอีเพ็ญ อดีตสาวคนรักแต่มันยังห่างชั้นกับนังเเพรวมากนัก ยิ่งนังแพรวขย่มควบดุ้นเอ็นทั้งดุ้นที่ผลุบหายเข้าออกร่องหลืบนั่นจนมองไม่ทันมันยิ่งสร้างความเสียวซ่านจนน้ำจะแตกก็หลายครั้ง
^อ้าาาา พ่อหาญ แตกแล้วๆๆๆ อ้าๆๆ^
^แตกพร้อมกันเลยนะน้าแพรว อ้าาาาา ซิ้ดดด^
^อ้าาาา พ่อหาญ ไม่ไหวแล้ว อ้าาาา^
ไอ้หาญเองยิ่งน้ำควยมันใกล้แคกมันยิ่งกระสันต์ จับบั้นเอวอีแพรวยกขึ้นกระแทกเข้ามาลำควยมันจนมิดลำทุกครั้งที่อีแพรวกระแทกร่างลงมา
^อ้าา แตกแล้ว น้ำหีจะแตกแบ้วพี้หาญ ^
^เอาเลยแพรว น้ำควยข้าก็จะแตกแล้วววววว อ้าาาา^ ดุ้นค วควยทั้งดุ้นอุ่นวาบไปทั้งลำเมื่อน้ำเงี่ยนพุ่งออกมาพร้อมกันทั้งไอ้หาญและอีแพรวจนมันไหลอาบลงตามง่ามกันไอ้หาญ
^อ้าาาาา ซิ้ดดดดด เสียวจริง ข้ามาความสุขจริงๆ แพรวเอ้ย ^ ไอ้หาญกระซิบแผ่วเบาข้างๆหู เมื่ออีแพรวนั้นทิ้งตัวลงมานอนราบทับแผงอกหน้าบึกบึนของมันอยู่ ไอ้หาญขยับสโพกช้าไปด้วยอย่างไม่หยุดเสียวเพราะลำควยมันยังแข็งโด่อยู่ในร่องหีอีแพรวที่นอนทับอยู่
^อื้อออ พ่อหาญ ซิ้ดดดด^
^ทำไมรึ น้าแพรว ^
^ก็ ก็ยิ่งพ่อหาญ ขยับตัว หัวควยข้างใน มันเจ้าลึกจริงๆ มันเสียวเสียวจนมดลูกเลย^
^555 ชอบใหม อย่างนี้หึ ชอบกว่าควยไอ้ทิวใหม^
^อื้อออ พ่อหาญนะ พูดอะไร ว้ายยย ซิ้ดดด^
^น้าแพรวตอบข้าก่อนสิ ไม่งั้นข้าจะนอนทะแยงซ้ายที ขวาที อย่างนี้จนน้าแพรวใจขาดนะ^
^อ้าาาา ชอบๆๆจ๊ะ ชอบควยพ่อหาญจริงๆ ซิ้ดดดดด^
^555 ชอบงั้นน้าแพรว อมมันสิ ฉันชอบเวลาน้าแพรวเลียหัวมัน นะ นะน้าแพรวนะ^
ไอ้หาญโอบกอดร่างเปลือยเปล่าที่นอนทับบนตัวเองอย่างอิ่มเอมกับรสสวาทที่พึ่งผ่านไป มันเองคิดไม่ถึงว่าลีลานังแพรวสาวใหญ่คราวแม่มันตะเด็ดดวงขนาดนี้ หนำซ้ำร่องหลืบที่ผ่านควยไอ้ทิวบุกเบิกมาก่อนมันจะเข้ากันพอดิบพอดีกับลำควยมันเอง ซึ่งต่างจากของอีเพญที่มันคับแน่นซะเกินไปจนบางครั้งเหมือนความเสียวมันจะปะปนกับการแสบสันต์บนหัวควยทุกครั้งที่เน่อเย็ดกัน แต่ของนังแพรวมันกลับมีเพียงความเสียวกระสันต์ล้วน ยิ่งเวลางนังเเพรวครางทั้งพูดทั้งจาหยาบๆออกมามันยิ่งกระตุ้นให้ไอ้หาญเกิดอารมณ์ตามไปด้วยอย่างไม่เคยเป็น
^อื้อออ พ่อหาญ จะเอาอีกแล้วหรอ อ้าาา อย่าโยกอย่างนั้น มันเสียววว ซิ้ดดดด^
^อีกยกนะน้า ดูสิลำควยข้ายังแข็งโป๊ก มันคงชอบที่ได้มุดหีน้าอีกกระมัง^
^ซิ้ดดด อื้อออ พ่อหาญ อ้าาาาา^
บทรักระหว่างไอ้หาญกับอีแพรวกำลังจะเริ่มขึ้นอีกครั้งในคืนนั้น ทั้งที่มันทั้ง2 คนช่างไม่รู้เลยว่า ไอ้ยอดที่กลับจากไปส่ง แก้วตานั้น เดินผ่านมามันได้ยินเสียงครางซิ้ดซ้าด กับเสียงเนื้อหนอกชนกันดังแว่วมาในความมืดถึงได้เดินตามฟังมาดู มันเองก็อารมณ์คั่งค้างจากแก้วตาที่มันหวังจะเผด็จศึกเอาเป็เมีย แต่เพียงแค่มันกำลังจะยัดหัวควยเข้าไปหาความสาวบริสุทธิ์นั้น อีแก้วตาก็ ดิ้นพล่านด้วยความเจ็บปวดไม่ยอมท่าเดียว ไอ้ยอดถึงได้ถอยทัพออกมาด้วยความหัวเสียในอารมณ์งุ่นง่าน จนมาได้รับรู้เรื้องระหว่างไอ้หาญกับน้าแพรวในคืนนี้
ไอ้ยอดยืนลูบลำควยตัวเองเบาๆ หลังจากที่มันรูดถอกกควยตัวเองนน้ำแตกตามเสียงของไอ้หาญกับน้าเเพรวที่ดังลั่นออกมาในความมืด
***รอก่อนนะลูก เดี๋ยวซักวันพ่อตะให้เอ็ง ได้ลิ้มลองของจริงๆซะที***
ไอ้ยอดยิ้มย่องนึกถึงนังแพรวที่กำลังโดนไอ้หาญตะบี้ตะบันเย็ดอยู่บนบ้าน ว่าอีกไม่นานมันคงได้ลิ้มลองรสสวาทจากจากสาวใหญ่คนนี้แน่นอน
……………. ……..

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
8.3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
7 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
8.7 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา