บ่วงรักซาตานเถื่อน

10.0

เขียนโดย คลีโอ

วันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2559 เวลา 21.22 น.

  3 ตอน
  0 วิจารณ์
  4,830 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 23 มีนาคม พ.ศ. 2559 22.01 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

3) ของขวัญ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
ของขวัญนั่งพิงโซฟาตัวโปรดครุ่นคิดกับเรื่องที่เกิดขึ้น ซึ่งต้นเหตุที่ทำให้เธอเป็นแบบนี้ก็คือการกระทำของชายหนุ่มที่เป็นตัวต้นเหตุทำให้เธอลืมเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในงานแต่งงานของอลิสกับควินน์เมื่อวาน เขาต้องการอะไร...ปรารถนาดีด้วยความจริงใจหรือเพียงคิดแก้แค้นที่เพื่อนสาวคนสนิทเคยทำกับเขาไว้
“เฮ้ ของขวัญเหม่ออะไรของเธอหนะ ของขวัญ ของขวัญ” อลิสเดินเข้ามาเรียกเธอที่บ้าน
“ห้ะ!! อ่าว อลิสมาตอนไหน”
“มานานพอที่จะเห็นแกเหม่อลอยอยู่นี่แหละ”
“มีอะไรรึเปล่า แล้วแฟนเธอล่ะ”
“เขาไม่อยู่อ่ะวันนี้ เราไปหาอะไรทานข้างนอกดีกว่า”
“อืม ก็ดีเหมือนกัน รอฉันไปเปลี่ยนชุดแปป”
สองสาวกับชุดสบายๆตอนนี้เดินมาที่ห้างชื่อดังที่พวกเธอเคยมาเป็นประจำ ของขวัญขอปลีกตัวไปซื้อของใช้ส่วนตัวเพราะจะกลับอิตาลีเพื่อไปงานเปิดตัวหนังสือที่เธอเขียนและได้รับการตีพิมพ์ เธอเป็นนักเขียนหน้าใหม่ไฟแรงจนมีบริษัทหนังสือชั้นนำมาติดต่อเธอให้ไปทำงานด้วย ไม่นานก็หิ้วถุงระโยงระยางเข้ามาในร้านอาหารญี่ปุ่นที่อลิสนั่งรอไว้ก่อนหน้า
“น้องคะ รับออเดอร์ค่ะ”
“แกเอาอะไร”
“เหมือนเดิมก็แล้วกัน”
“งั้นเอาแค่นี้ก่อนก็แล้วกันค่ะ”
ไม่นานพนักงานก็ยกอาหารมาเสิร์ฟ สองสาวตั้งหน้าตั้งตากินอย่างเอร็ดอร่อย
“ฉันจะบินกลับวันนี้แล้วนะ”
“ห้ะ จริงดิ ทำไมกลับเร็วจัง” อลิสตอบอย่างสงสัย
“เดี๋ยวไม่ทันไปงานสำคัญ”
“อืมๆ งั้นเดี๋ยวฉันไปส่งแกที่สนามบิน”
อลิสเพื่อนสาวคนสนิทของของขวัญช่วยกันจัดเตรียมเครื่องสำอางและเสื้อผ้าลงในกระเป๋าใบใหญ่ เตรียมพร้อมกับการไปส่งเธอที่สนามบินก่อนหันมามองหน้ากันแล้วยิ้มปริ่ม
“ไปกันเถอะ เสร็จละ”
ขับรถมาไม่ถึงชั่วโมงก็มาถึงสนามบิน เพราะช่วงนี้รถไม่ค่อยติดทำให้มาถึงเร็วก่อนปกติ เธอบอกลาเพื่อนสาวและเดินทอดน่องเข้าไปข้างในและนั่งรอเครื่องบินที่จะมาถึงในอีกไม่กี่ชั่วโมง
 
เจียนที่ตอนนี้เดินขึ้นลิฟต์ไปยังชั้นห้าของคอนโด คอขาวๆของชายหนุ่มเต็มไปด้วยรอยแดงจากฝีมือหญิงสาวเมื่อคืนทำให้เขาถูกเพื่อนหนุ่มแซวทันทีเมื่อรูดคีย์การ์ดเข้ามาในห้อง
“อ้าว มาแล้วหรอพ่อเสือหนุ่ม ร้ายนะเราอ่ะ”
“หุบปากแกไปเลยนะ ดูซินั้นนะกางเกงในสีชมพูคาอยู่ข้างเตียงนั่นนะ อย่าบอกนะว่าเป็นของแก”
“เห้ย ชิบหายแล้ว พอๆๆ แล้วนายจะกลับวันไหนล่ะ”
ชายหนุ่มรีบเปลี่ยนเรื่องกลบความเขินอาย
“อีกสักวันสองวันแหละ เบื่อๆว่ะ”
อืมเค แล้ววันนี้แกจะให้ฉันพาไปที่ไหนอีกล่ะ”
“พักก่อนเถอะว่ะ ถ้าจะให้กีก็ไปนั่งร้านชิวๆก็ดีเหมือนกันนะ เออฉันไปอาบน้ำก่อนล่ะ”
“เออๆไปเลยไป ฉันง่วงอย่าเพิ่งมาปลุกนะ”
 
ร่างบางในชุดแซกสีชมพูน่ารักเข้ากับผมสีน้ำตาลของเธอตอนนี้มาถึงห้องของเธอที่อิตาลีเป็นที่เรียบร้อยแล้ว เธอรีบเอาข้าวของมาจัดก่อนไปเคลียงานที่เหลือจนเสร็จและรีบไปหาเพื่อนสาวของเธอที่เปิดร้านขายตุ๊กตาในห้างสรรพสินค้าหรูใจกลางเมือง
“ไฮ ที่รัก กลับมาแล้วหรอเป็นยังไงบ้าง”
“ก็ดีนะแต่ก็วุ่นวายนิดหน่อย”
หญิงสาวเอ่ยพร้อมมองไปยังชายหนุ่มหน้าหวาน ปากเป็นกระจับในชุดสบายๆแต่ออร่าพุ่งเด่นสง่าที่นั่งตรงเคาท์เตอร์คิดเงิน ก่อนจะกระซิบถามเพื่อนสาวด้วยความสงสัยพร้อมกวาดสายตาไปยังตำแหน่งที่เขานั่งอยู่
“ริวอิ ที่นั่งอยู่ตรงนั้นใครหรอ”
“เอ่อ เอ่อ แฟนฉันเองน่ะ” หญิงสาวตอบอย่างเหนียมอาย แก้มขาวนวลเริ่มเปลี่ยนเป็นสีชมพู
“เห้ย จริงดิ เล่ามาด่วนเลยนะ”
“อื้มๆมานั่งตรงนี้สิ เดี๋ยวฉันขายของแปป”
 
ผับ xl
หญิงสาวในชุดเดรสกำมะหยี่สีดำพร้อมรองเท้าส้นเข็มที่เธอชอบใส่ เข้ากับผิวขาวเนียนบวกกับหน้าอกที่แทบจะล้นทะลักเป็นที่สนใจของชายหนุ่มตั้งแต่ย่างเข้ามากับเพื่อนสาวในชุดเดรสแหวกหลังโชว์หลังขาวเนียนตัดกับสีปากแกงสดที่ควงแฟนใหม่มาทำความรู้จักกับของขวัญ
“นี่แก ทำไมต้องพาฉันมาที่นี่เนี่ย”
“เอาน่า หน้าเธอดูเครียดๆนะ”
“อืม ก็ดีเหมือนกัน”
“นี่โรเนียลนะ แฟนฉันลูกครึ่งอิตาลี อังกฤษ”
“สวัสดีค่ะ ฉันของขวัญ”
“สวัสดีครับ” ชายหนุ่มยิ้มหวานให้
“พวกแก เดี๋ยวฉันมานะ ขอตัวไปโทรบอกพี่ที่สำนักงานแปปว่ามาเที่ยว”
“จ้า อย่าไปลากผู้ชายที่ไหนมาล่ะ”
“555 ค่ะ”
ร่างบางแหวกตัวท่ามกลางผู้คนที่เบียดแน่นเต็มฟลอร์เต้นรำก่อนจะมาถึงยังห้องน้ำที่ไม่ค่อยมีคนพลุกพล่านหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหาหัวหน้าของเธอ ไม่กี่นาทีก็เดินออกมาก่อนจะชนกับร่างหนาเข้า
“โอ้ย”
“ขอโทษครับ เป็นอะไรมากมั้ยครับ”
“นี่นาย ยังจะตามมาจองล้างจองผลาญฉันอยู่หรอ”
“หืม ครับ” ชายหนุ่มตอบอย่างงงๆ
เพี้ยะ!!
ฝ่ามือเรียวบางฟาดเข้าหน้าแมทเทียพี่ชายของเจียนที่มีใบหน้าคล้ายกันมาก ตอนนี้เขาตกเป็นผู้รับกรรมแทนน้องชายโดยไม่รู้เรื่องมีาน้องชายจองเขาได้ไปกระทำไว้กับเธอ พร้อมตะโกนตามหลังเธอที่ตอนนี้วิ่งหายไปริบหรี่
“นี่เธอ ทำบ้าอะไรของเธอ”
แมทเทียเดินหัวเสียมาที่โต๊ะของเขาที่มาปาร์ตี้ตามประสาชายโสดกับเพื่อน สายตายังคงกวาดมองรอบๆพร้อมกระดกเหล้าเข้าปากต่อบนชั้นวีไอพี ไม่นานเขาก็ลากหญิงสาวคนหนึ่งไปเปิดห้องของโรงแรมหรูแห่งหนึ่ง
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา