ตลกร้ายใต้สะดือ

9.7

เขียนโดย Jalando

วันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 15.03 น.

  9 ตอน
  6 วิจารณ์
  3,638 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 8 มกราคม พ.ศ. 2562 15.17 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

5) พิศวาสวิปริต

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ตอนที่ 5 พิศวาสวิปริต

 

         บุญกอบตกใจสุดขีด เพราะเขารู้ดีว่าอีกไม่กี่วินาทีข้างหน้านี้ “น้องแหวว” สาวน้อยร่างเล็กจะต้องเดินมาหาเขาอย่างแน่ๆและเมื่อเธอเดินมาถึง เธอก็จะต้องพบกับคราบโสมมที่เปรอะเปื้อนอยู่บนกำแพงห้องของเธออย่างแน่นอน  

             

 

         บุญกอบดูลุกลี้ลุกลน เขาขบคิดไม่ออกจริงๆว่าเขาควรจะทำยังไงต่อไป เขาได้แต่ทำในสิ่งที่เขาพอจะทำได้ในเวลานี้นั่นก็คือการวางเสื้อชั้นในทรงโตซึ่งอยู่ในมือไปไว้บนราวผ้าอันเป็นตำแหน่งที่มันควรจะอยู่ หลังจากนั้นเขาก็แสร้งทำเป็นยืนพิงกำแพงเพื่อใช้ร่างกายของตนเองบดบังความอัปยศที่ตนเองได้กระทำไว้  

             

 

        เป็นโชคดีของบุญกอบที่สามารถจัดการแก้ไขปัญหาเฉพาะหน้าได้ทันท่วงทีแบบหวิดๆ เพราะเมื่อแผ่นหลังของบุญกอบสัมผัสกำแพงห้อง สาวแหววก็เดินมาถึงหน้าห้องเช่าของเธอพอดี และในทันทีที่เธอมาถึง เธอก็ร้องถามบุญกอบเสียงหลงด้วยหน้าตาที่ดูตื่นๆ 

 

“ อ้าว พี่บุญกอบ ตกลงเมื่อกี้พี่คุยกับใครหรือเกิดอะไรขึ้น แล้วทำไมพี่ถึงร้องเสียงแปลกๆอย่างนั้น มันฟังดูคล้ายว่ากำลังถูกใครทำร้ายเลย เอ……สีหน้าก็ดูไม่ดีด้วยนะเนี่ย ” สาวแหววกล่าวต่อหนุ่มหน้ามนคนอีสานพร้อมทำท่าเหมือนจะก้าวเข้ามาหาบุญกอบ 

 

“ เอ๊ะ! ไม่ต้องเข้ามา หยุดตรงนั้นเลย น้องแหวว ” คราวนี้เป็นฝ่ายบุญกอบร้องห้ามเสียงหลงบ้าง มือทั้งสองของบุญกอบยกสูงเป็นเชิงคัดค้านการเดินเข้ามาของหญิงสาวอย่างเอาเป็นเอาตาย 

 

“ อ้าว พี่บุญกอบ ทำไม! ” สาวแหววร้องถาม แต่ท่าทางที่ดูขึงขังของบุญกอบก็มีผลทำให้สาวน้อยผู้ซ่อนรูปนางนี้ถึงกลับชะงักงันการเดินเข้าหาได้เหมือนกัน 

 

“ เอ่อๆ อ่อๆ อ้อๆ….” บุญกอบเริ่มติดอ่าง หัวสมองที่แสนเชื่องช้าของเขาพยายามคิดหาคำตอบที่จะมารองรับข้อสงสัยของหญิงสาว แต่จนแล้วจนรอดเขาก็ได้แต่เอ่ออ่าจนสร้างความรำคาญใจให้กับคู่สนทนา 

            

 

       สาวแหววเริ่มติดใจสงสัยในพิรุธที่บุญกอบก่อขึ้นเป็นอันมาก แต่ยังไม่ทันที่เธอจะได้ไถ่ถามความอันใด สายตากลมโตของเธอก็ดันเหลือบไปเห็นบางสิ่งบางอย่างที่ไม่ควรจะได้เห็นนั่นก็คือ……อวัยวะประจำตัวหนึ่งสิ่งที่กำลังปูดโปนและดันตัวขึ้นมาตรงกลางเป้ากางเกงยีนส์ขาดเก่าของนายบุญกอบ จากประสบการณ์ที่ผ่านการมีผัวมาแล้วทำให้เธอรู้ได้ทันทีว่าเจ้าสิ่งนั้นคือ……มังกรคะนองศึกที่ท่าทางจะอวบใหญ่เอาการ 

 

“ เอ๊ะ…นั่น ทำไมอยู่พี่บุญกอบถึงได้ เอ่อ….คึกคักแบบนั้น ว้าย ว้าย ว้าย ดันผ่ามาเห็นอะไรแบบนี้ก็ไม่รู้ ” สาวแหววนึกสับสนและว้าวุ่นใจที่จู่ๆต้องมาพบเห็นเจ้าสิ่งนี้ ใบหน้าขาวนวลเริ่มแดงซ่านด้วยเลือดลมสาวที่วิ่งแล่นไปทั่วเรือนกาย แต่ท้ายที่สุดเธอก็ต้องหักใจละสายสายตาจากเจ้าสิ่งนั้นขึ้นมามองหน้าซื่อๆของบุญกอบที่กำลังจับจ้องเธออยู่เช่นกัน 

 

“ เอ้า….ไม่เข้าไปก็ไม่เข้าไป พี่นี่ท่าจะบ้า ชั้นไปดีกว่า เสียเวลาชะมัด ” หญิงสาวแสร้งทำเป็นฉุนนิดๆพร้อมหันหลังเดินจากไปอย่างง่ายดาย ทิ้งให้บุญกอบมัวแต่ยืนงงพร้อมสบถกับตัวเองเบาๆ 

 

“ โอ้…ไม่น่าเชื่อ นี่กูรอดมาได้ไงวะเนี่ย สงสัยพระดีแหงๆ ” บุญกอบพูดจบก็ยกมือขึ้นจับหลวงพ่อวัดไหนก็ไม่รู้ที่แขวนอยู่บนลำคอ 

 

………………………..

             

         หลังจากที่ทั้งสามอาบน้ำ แต่งตัวเรียบร้อยจนครบทุกตัวคน ทั้งสามก็ชวนกันออกไปเลี้ยงฉลองการเข้ากรุงครั้งแรกของบุญกอบที่ร้านอาหารข้างนอก ซึ่งสถานที่ๆทั้งสามเลือกใช้เป็นที่ฉลองก็คือ…..ร้านส้มตำ แม่ช้อย ซึ่งเป็นร้านรถเข็นแผงลอยข้างถนนในละแวกบ้านพักของตนเอง 

              

 

       สายลมยามหัวค่ำพัดโชย สร้างความสดชื่น เย็นใจเป็นอันมากแก่สองหนุ่มหนึ่งสาวที่กำลังนั่งอยู่บนโต๊ะ เก้าอี้พลาสติกข้างรถเข็นของแม่ช้อย แม่ค้าส้มตำชื่อดังประจำซอย 

 

“ ว้าว มีแต่ของอร่อยๆทั้งนั้นเลย ” สาวแหววซึ่งเป็นหญิงหนึ่งเดียวในกลุ่มร้องอุทานดังหลังเห็น ลาบ น้ำตก ส้มตำปูปลาร้า อันเป็นอาหารจานเด็ดของชาวไทยที่ราบสูง 

            

 

        ทางด้านโมทย์ก็ดูจะสดชื่นขึ้นมาบ้าง เพราะเริ่มคลายความโกรธจากการที่ถูกเพื่อนซี้แซวบ้างแล้ว เขาจึงเอื้อมมือไปตบไหล่ของแฟนสาวร่างเล็กเบาๆพร้อมกล่าวเสียงหวานอันค้านกับหน้าตา 

 

“ อร่อยก็กินให้เต็มที่เลย มื้อนี้พี่เลี้ยงเอง ” 

 

“ ค่า น้องไม่เกรงใจแล้วนะ ” สาวแหววรับคำพร้อมเริ่มใช้ช้อนประจำตัวตักภัตตาหารเลิศรสและหลากหลายบนโต๊ะพลาสติกเล็กๆเพื่อลิ้มลอง 

             

 

         ในขณะที่ทั้งสองหนุ่มสาวกำลังทำท่าทางเหมือนจะจู้จี้กันอยู่นั้นเอง บุญกอบซึ่งนั่งอยู่ที่ฝั่งตรงกันข้ามก็ดูเงียบขรึมลงไปอย่างผิดปกติ แววตาเรียวเล็กของชายหนุ่มก็เหมือนจะล่อกแล่กและเหลียวซ้ายแลขวาไปมาชอบกล  

              

 

         สาเหตุที่บุญกอบเป็นเช่นนั้นเพราะในตอนนี้ สาวแหวว แฟนสาวคนสวยของนายผีดิบได้ซ่อนร่างเล็กบางที่ใหญ่เป็นบางส่วนอยู่ในชุดเสื้อยืดสีชมพูซึ่งเสื้อตัวนั้นก็ค่อนข้างที่จะรัดเข้ารูปซะจนทำให้ทรวงอกขนาดคัพ D ของเธอปูดโปนออกมาให้เห็นแบบเด่นชัด ส่วนท่อนล่างก็ผ่าไปสวมใส่กางเกงยีนส์ขาสั้นรัดรูปที่แนบเนื้อซะจนเผยให้เห็นส่วนเว้าส่วนคอดของกายเธอได้อย่างง่ายดาย ทว่าที่ร้ายกาจและชวนมองมากที่สุดนั้นไม่ใช่รูปร่างชวนสยิวของตัวเธอ แต่น่าจะเป็นความขาวระดับโอโม่จากโคนขาอ่อนที่โผล่พ้นชายกางเกงยีนส์ขาสั้นของเธอเสียมากกว่า ซึ่งเจ้าสิ่งนั้นสามารถสะกดหัวใจชายทุกคนให้หวั่นไหวได้โดยง่าย ขอเพียงแค่ได้ชายตามองเพียงแค่ครั้งเดียว แน่นอนว่าคนที่กำลังแอบชำเลืองมองสาวแหววอยู่นั้นไม่ได้มีแค่บุญกอบแค่คนเดียว ยังมีลูกค้าชายที่นั่งอยู่ที่สองสามโต๊ะรอบข้างที่กำลังแอบชำเลืองมองสาวแหววเป็นเพื่อนบุญกอบ แม้กระทั่งกลุ่มชายฉกรรจ์หลายนายตรงวินมอเตอร์ไซค์ก็พยายามที่จะส่งสายตาเจ้าชู้กรุ้มกริ่มมาให้สาวน้อยนางนี้เช่นกัน 

              

 

        สิ่งที่เกิดขึ้นกับแหวว ใช่ว่าโมทย์จะไม่รู้ เขารู้อยู่เต็มอกว่าทุกคนกำลังแอบลวนลามแฟนสาวของเขาด้วยสายตา ทว่าเขากลับรู้สึกภาคภูมิใจมากกว่าที่จะรู้สึกหึงหวงเพราะเขาเป็นคนจิตใจกว้างขวางอย่างมากมายจนมีทัศนคติแปลกๆว่า “สมบัติผลัดกันชม” 

             

 

        ทว่า ประการสำคัญที่ทำให้โมทย์รู้สึกดีจนทำให้หนุ่มผีดิบเกิดอาการระริกระรี้ได้ถึงเพียงนี้ กลับไม่ใช่แค่ความใจกว้างเพียงอย่างเดียว แต่เป็นรสนิยมทางเพศที่สุดแสนประหลาดของเขามากกว่า เขายอมรับจากเบื้องลึกของจิตใจว่า…เขามักเกิดอารมณ์ขึ้นมาทุกทีที่แฟนสาวของเขาต้องถูกหนุ่มอื่นเมียงมอง ยิ่งมีคนลวนลามแฟนสาวของเขาด้วยสายตามากขึ้นเท่าไหร่ อารมณ์กำหนัดของเขายิ่งพลุ่งพล่านมากขึ้นเท่านั้นและในตอนนี้เขาก็รู้สึกได้ถึงความปูดโปนที่เริ่มอัดแน่นอยู่ภายในเป้ากางเกงของเขาเข้าให้แล้ว 

 

“ อู้ยๆ มองเมียกูกันเข้าไป ยิ่งมองกูยิ่งแข็ง อู้ยแน่นเป้าซะเหลือเกิน ” โมทย์ขบคิดในใจพลางเอื้อมมือลงไปลูบคลำเป้ากางเกงของตนเองเพื่อคลายความอึดอัดใจของตนเอง 

           

 

        เหมือนใจตรงกันหรือสวรรค์สาปฟ้าส่งยังไงไม่ทราบได้ เพราะคนที่เกิดอารมณ์จากเหตุวิตถารแบบนี้ไม่ได้มีแต่โมทย์เพียงคนเดียวเท่านั้น ทางด้านสาวแหววเองก็เริ่มเกิดอารมณ์ในทุกๆครั้งที่เธอโดนชายอื่นแอบชำเลืองมองเรือนร่างของเธอเช่นกัน และในยามนี้เธอรู้สึกว่าภายในของเธอเริ่มที่จะฉ่ำเยิ้มไปความชุ่มฉ่ำและเหนียวเหนอะ 

            

 

        ความรู้สึกคันในใจของทั้งสองหนุ่มสาวเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยจนเป็นเหตุให้ทั้งสองเงียบขรึมขึ้นและตั้งหน้าตั้งตาซัดอาหารข้างหน้าอยู่เพียงอย่างเดียว มันจึงทำให้บรรยากาศบนโต๊ะอาหารดูหดหู่และสงบเงียบราวกับกำลังกินอาหารอยู่ในสุสานก็ไม่ปาน 

             

 

        เมื่อทั้งสามกินอาหารอย่างตั้งอกตั้งใจถึงเพียงนี้ มันก็เลยทำให้อาหารมากมายบนโต๊ะหมดไปอย่างรวดเร็ว พอจบสิ้นการกินอาหาร โมทย์ก็เป็นคนออกเงินเลี้ยงตามสัญญา หลังจากนั้นทั้งสามก็พากันเดินกลับบ้านพักโดยมีสายตาของหนุ่มหลากหลายวัยนับสิบที่ตามส่งน้องแหววคนสวยด้วยสายตา 

              

 

        ขากลับบ้าน ทั้งสามได้แต่เดินจ่ำไปข้างหน้าโดยที่ไม่มีใครสนทนากับใครเลยแม้แต่ครั้งเดียว คล้ายกับทุกคนกำลังมีอะไรอยู่ในใจ โมทย์และแหววเป็นฝ่ายเดินนำหน้าโดยมีบุญกอบเดินตามหลัง แน่นอนว่าสายตาเรียวเล็กที่ซุกซนของบุญกอบย่อมต้องจับจ้องไปที่บั้นท้ายงอนงามซึ่งสะบัดไปมาภายใต้กางเกงยีนส์ขาสั้นรัดรูปของสาวแหววแบบไม่วางตา 

 

……………………..

           

        ทั้งสามใช้เวลาไม่นานก็เดินทางมาถึงห้องเช่าขนาดย่อมที่เก่าผุได้สำเร็จ พอทุกคนก้าวเข้าไปในห้อง โมทย์ก็เริ่มกล่าวกับบุญกอบด้วยอาการร้อนรนจนดูมีพิรุธ 

 

“ เออ…เดี๋ยววันนี้ พวกเรานอนเร็ว พอดีพวกข้าเหนื่อยน่ะ เอ็งไปปูที่หลับที่นอนตรงมุมห้องที่ข้าจัดไว้ให้ได้เลย ” 

             

 

        ต่อให้บุญกอบโง่แค่ไหน เขาก็สามารถรู้ได้ในทันทีว่าเพื่อนซี้ของเขานึกอยากจะซัลโวแฟนสาวของตนเองมากขนาดไหน เพราะเขาสังเกตเห็นสีหน้าที่ออกแดงๆดำๆของเพื่อนซี้ ประกอบกับอาการกระสับกระส่ายที่ดูรีบร้อนจะเข้าสู่โลกส่วนตัวแบบเต็มแก่ ลึกๆแม้เขาจะนึกอิจฉาที่เพื่อนรักจะได้เล่นสาวสวยน่ารักขนาดนี้แต่เขาก็อดแสดงความยินดีกับโชควาสนาของเพื่อนรักไม่ได้ เขาจึงตอบกลับพร้อมแย้มยิ้มน้อยๆที่มุมปากเป็นเชิงว่า…….กูรู้ทันมึงนะ 

 

“ โอเค ขอบใจมากเพื่อน นอนหลับให้มีความสุขนะโว้ย ข้าหลับก่อนล่ะ ” 

           

 

        นายผีดิบพยักหน้าเร็วแบบไม่สนท่าทางแปลกๆที่ได้รับจากเพื่อนซี้ หลังจากนั้นนายผีดิบก็นำเอาเส้นลวดที่เตรียมไว้มาผูกขึงตัดตรงกลางห้องแล้วนำผ้าบางยาวที่เตรียมเอาไว้มาพาดบนลวดนั้นเพื่อทำเป็นฉากกั้นแบบง่ายๆ หลังจากนั้นเขาก็หันกลับมาให้ความสนใจกับเมียสาวที่กำลังปูฟูกที่นอนอยู่ ซึ่งในขณะนั้นสาวเจ้าก็ได้ปูฟูกที่นอนเสร็จเรียบร้อยแล้ว สายตาคู่งามของสาวเจ้าก็จับจ้องมายังแฟนหนุ่มอย่างมีนัยยะเช่นกัน 

           

 

        เมื่อดวงตาของสองหนุ่มสาวประสานกัน ต่างคนก็ต่างเข้าใจในสิ่งที่อีกฝ่ายต้องการได้ในทันที ดังนั้นทั้งสองจึงโผเข้ากอดกันและกันแบบไม่ยอมให้เสียเวลาเลยแม้แต่น้อย 

 

“ อื้อๆ เบาๆ พี่โมทย์ ” สาวแหววร้องเสียงหลงเมื่อถูกนายผีดิบผลักไสจนล้มลงไปนอนหงายบนฟูกหนาที่ปูบนพื้นห้อง 

            

 

       ทว่านายผีดิบไม่ยอมให้สาวน้อยร่างเล็กผู้ซ่อนรูปได้ตั้งตัวติด เขาตะกายขึ้นทาบทับและกกกอดแฟนสาวหน้าสวยของตนไว้แน่น ปากหนาๆของเขาก็มุ่งเข้าประกบกับปากเล็กจิ้มลิ้มของหญิงสาวในทันที 

 

“ อื้อๆ ” สาวแหววเริ่มบิดส่ายพร้อมครางเบาๆออกมาอันเป็นปฏิกิริยาที่ดูเร่าร้อนอยู่ไม่ใช่น้อย อาจเป็นเพราะว่าตัวเธอเริ่มที่จะเกิดอารมณ์มาตั้งแต่ตอนที่ถูกพวกหนุ่มๆนับสิบแอบจ้องมองแล้ว ดังนั้นมันจึงไม่เป็นการยากเกินไปนักที่จะจุดไฟให้ติดจากถ่านซึ่งกำลังคุกรุ่นอยู่ก่อนแล้ว 

          

 

       มือไม้อันใหญ่โตและหยาบกร้านของนายโมทย์เริ่มตะโบมไปทั่วเรือนกายของหญิงสาว โดยเฉพาะทรวงอกภูเขาไฟนั้นเป็นจุดเด่นที่โดนชายหนุ่มเฟ้นฟ้อนมากที่สุด 

 

“ อาาาาาา ซี้ดๆ อู้วๆ เบาๆ พี่โมทย์ ” สาวแหววร้องครางเเผ่วเบาสลับซู้ดปากแรงราวเพิ่งจะฟาดฟันพริกเม็ดโตมาหมาดๆ 

           

 

        แม้ว่าทั้งสองหนุ่มสาวจะพยายามเปิดศึกสวาทใส่กันแบบเงียบๆ แต่ถึงกระนั้นทุกกระแสเสียงที่เกิดขึ้นล้วนแล้วแต่วิ่งกระแทกเข้าหูของบุญกอบผู้ร่วมห้องแบบเต็มๆ มิหนำซ้ำผ้าขาวที่กั้นเป็นฉากก็แสนจะเบาบางจนทำให้บุญกอบสามารถมองเห็นฉากรักตรงหน้าอยู่รำไร 

 

“ โอย…..ไอ้บ้าเอย ถ้าเจอหนังสดแบบนี้ทุกวัน กูจะหลับลงได้ไงวะ ” บุญกอบรำพันในใจ มือก็ยกขึ้นปาดเหงื่อที่เริ่มซึมไปทั่วใบหน้าและซอกคอ

 

 

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalandoนักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
10 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณชอบนิยายเรื่องนี้แค่ไหน

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา