สงครามเขตแดนซากศพ ภาค Academy โรงเรียนซากศพ

5.3

เขียนโดย Bloodlas

วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 01.18 น.

  51 ห้องเรียน
  2 วิจารณ์
  3,762 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2562 01.20 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

7) ท่วงทํานองศักดิ์สิทธิ์

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

       หลังจากที่ผมกลับถึงบ้านไม่นานก็มีตำรวจมาจับผมเพราะมีคนแจ้งความ ผมบอกให้ฟูกะโทรไปหาซาโยให้พาซาราเนะไปช่วยผมผมนั่งในห้องขังไม่นานก็ถูกปล่อยตัวซาโยยืนมองตาปิบๆ ผมเดินออกไปเจอซาราเนะนั้งอยู่ผมเดินไปนั้งข้างๆเธอส่วนซาโยไปคุยกับตำรวจต่อ

  "ไงซาราเนะ มีเรื่องจะถามพอดีเลย"

  "คุณชูมีอะไรจะถามว่ามาเลยค่ะ"

  "มีวิธีไหนที่จะทำให้การแต่งงานของเธอถูกยกเลิกไหม"

  "ก็พอมีวิธีอยู่ แต่เป็นไปได้ยาก"

  "ไหนรองบอกมาและบอกด้วยว่ามันยากตรงไหน"

  "คือต้องประรองชนะและคน คนนั้นจะต้องเป็นนักเรียนของอาคาเดมี้และต้องยอมรับว่าเป็นตัวแทนของฉันนะ"

  "งั้นหลอ แล้วมันยากตรงไหนคนที่มีฝีมือกว่าเค้าในอาคาเดมี้ก็น่าจะมี"

  "นั้นและเค้าเป็นลุกนักการเมืองใช้อำนาจและเงินซื้อตัวคนเก่งๆไปหมด"

  "พอเข้าใจละ ฉันจะจัดการให้"

  "เสร็จแล้ว นายกลับได้ละชู"

  "ซาโยพรุ้งนี้ พาฉันไปหาพ่อแม่เธอที"

  "เออ... คือพ่อแม่ฉันตายแล้ว"

  "แล้วไครเป็นผุ้ปกครองเธอ พรุ้งนี้10โมงมาที่บ้านฉันและพาไปเจอหน่อย"

            ผมบอกเธอและหันหลังเดินเพราะผมถามคำถามที่รู้อยู่แก่ใจว่าไม่ควรถามและรู้คำตอบอยู่แล้ว ผมเดินกลับมาบ้านแล้วคุยกับฟูกะเรื่องที่จะเอาซาโยมาอยู่ที่นี้ด้วย

             เช้าวันต่อมา

        ผมที่นั่งอ่านหนังสืออยู่มีเสียงกดกริ่ง คุณกิงเดินไปเปิดประตูผมลุกขึ้นแล้วเดินไปที่ประตู ทำเอาตกใจนิดหน่อยเพราะปกติผมจะเจอซาโยใส่แต่เครื่องแบบของโรงเรียน แต่วันนี้เธอแต่งตัวสมหญิงดูเหมือนแม่เธอมาก

  "ไปกันเถอะ"

  "ฉันจะพานายเจอคุณย่าที่ดูแลฉันมา"

        เธอพาผมขึ้นรถไฟและขึ้นรถเมย์เดินเท้าอีกนิดหน่อย มาที่โรงพยาบาลแห่งนึง ผมเดินก้าวย้างเข้ามา ผมขนลุกทั้งตัวมันทำให้รู้สึกตาสว่าง เซลทั้งตัวตื่นขึ้นเพียงเพราะได้ยินเสียง เสียงนึงที่รอยมาในอากาศอย่างแผ่วเบา ผมหยิบสมุดบันทึกจดออกมาเขียนสิ่งของ

  "ซาโยเธอไปซื้อของตามนี้มาให้"

  "ได้"

  "ญาติเธออยู่ห้องไหน"

  "ชั้น4ห้อง425"

         ผมเดินขึ้นลิฟท์ ไปที่ชั้น4 ทันทีที่ผมก้าวท้าวออกจากลิฟท์เสียงเพลงหยุดลงพอผมเดินไปทางที่ห้อง425อยู่  เสียงเพลงดังขึ้นอีกครั้งผมรู้ทันทีว่าเธอรู้ถึงการมาของผม ผมหยุดตรงหน้าห้องและเปิดประตูออก

  "ชั้งเป็นแขกที่ไม่ขาดฝัน"

  "ไม่ได้พบกันนานท่วงทํานองศักดิ์สิทธิ์ ฮาโอ ยูไร"

                 ติดตามตอนต่อไป    ตอนนี้สั้นหน่อยนะที่จริงมันเป็นตอนเดียวกับตอนที่6

  

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
5 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา