สงครามเขตแดนซากศพ ภาค Academy โรงเรียนซากศพ

5.3

เขียนโดย Bloodlas

วันที่ 15 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 01.18 น.

  15 ห้องเรียน
  0 วิจารณ์
  404 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 15 มกราคม พ.ศ. 2562 01.20 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

9) เริ่มต้นการฝึกของลูกเจี๊ยบ

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

        ผมนั่งอ่านหนังสือรอรถขนของย้ายบ้านของซาโยที่จะย้ายมาวันนี้ คนอื่นๆต่างไปทำหย้าที่ตัวเองเหมืนมนุษย์ปกติทั่วไป มีแต่คุณกิงผมและฟูกะที่อยู่บ้าน

  "ชูนายกินนี้และอีกครึ่งชั่วโมงมาหาฉัน"

         ที่คุณกิงยื่นมาให้ผมนั้นคือยาระงับเซลล์ ส่วนเวลา30นาทีคือช่วงรอเวลายาออกฤทธิ์ ที่ต้องทำเพื่อตอนเข้าเรียนจะต้องเจอการตรวจร่างกายและตรวจเลือดจะได้ไม่มี ปัญหา

       30 นาที ผ่านไป

  "ผลเป็นไงบ้างคุณกิง"

  "การตรวจเลือดไม่มีปัญหา แต่"

  "แต่อะไรครับ บอกมาเถอะ"

  "เหอๆ คือการตรวจเลือดไม่พบเซลล์แต่ผลที่ได้คือมันละงับเซลล์แค่ 80เปอเซน"

  "ก็ผมจะเหลือพลังแค่20เปอเซนของตอนปกติสินะ แล้วมัน??"

  "นั้นไงไม่เข้าใจจริงๆด้วย ถึงจะเหลือแค่20เปอเซนพละกำลังนายก็มากกว่าคนทั่วไป20-30เท่าเลยนะ"

  "อืมผมพอจะเข้าใจแล้ว ก็ดีเหมือนกันจะได้จบปัยหานี้ได้ไวๆ แล้วของฟูกะละ"

  "ระงับอยากสมบูรณ์ ตอนนี้เธอไม่ต่างจากคนธรรมดาทั่วไป แต่ยานี้ยิ่งผลที่ได้ยิ่งลดลงนะ"

  "ขอบคุณมาก คุณกิง"

  "่ส่วนเรื่องโรงเรียน นายจะเข้าเรียนได้อีก3วันนะ"

         กริงงงงงง   กริงงงงง

  "คงมาถึงแล้วละ รถขนของย้ายบ้านของซาโย ผมขอตัวก่อนคุณกิง"

  "อ่าๆ"

          ที่หน้่บ้านซาโยและคนขนของ มายืนรอยู่แล้ว ผมเดินนำไปยังห้องที่ผมเตรียมไว้ให้ ผมปล่อยให้เธอจัดของๆเธอเองส่วนผมเดินมาที่ห้องตัวเองเปิดตู้เก็บของออก หยิบกล่องมันมีตรายักษ์คาบพระจันทร์ ผมหยิบมันมาที่โรงฝึก แล้วนั่งมองมัน ผมตั่งใจจะมอบมันให้มิโอแต่ไม่มีโอกาศและผมสูญเสียโอกาศไปตลอดการณ์

  "ฉันมาแล้ว"

  "จัดของเสร็จแล้วหลอ"

  "ส่วนใหญ่น่ะ"

  "เอานี้ ต่อจากนี้เธอต้องฝึกใช้มันให้คล่อง"

  "แล้วอันก่อนหน้านี้ละ"

  "มันใช่ไม่ได้แล้วหล่ะ มันเสียจากตอนไปช่วยเธอนั้นและ"

  "แล้วฉันต้องทำอะไรบ้าง"

  "อย่างแรกเลยนะทำความคุ้นเคยกับมันซะ ยังไงก็ได้"

          มิโอ ฉันทำได้เพียงแค่นี้ส่งต่อสิ่งที่เธอต้องการให้กับลูกสาวเธอ คนที่เธอเรียกว่าพ่อคนนี้ทำได้แค่นี้และ ผมพูดกับตัวเองแล้วเดินหันหลัง ออกจากโรงฝึกเพื่อนให้เธอมีเวลาและสมาธิได้คิดและทดลองทำอะไรด้วยตัวเอง 

          ตกเย็นมาที่โต๊ะกิน ผมเนะนำทุกคนในบ้านให้เธอรู้จัก ทุกคนในบ้านรู้เรื่องของซาโยหมดแล้วจึงไม่มีปัญหาอะไร ผมนั้นมองดูเธอเหมือนเธอยังเขิลๆอยู่ แต่เหมือนฟูกะจะรู้ เธอเข้ากอดแล้วลูบหัวพยายามทำให้ซาโยไม่ประหม่า ท่าทางฟูกะคงจะหลงรักหลานคนนี้ของเธอเข้าแล้วสินะ

                             ติดตามตอนต่อไป

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
5 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา