The Dark World มหาสงครามออนไลน์กู้ปฐพี

9.7

เขียนโดย Jalando

วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 19.53 น.

  33 LV
  4 วิจารณ์
  1,843 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 19.56 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

1) อย่าแหย่มาวิน

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

LV 1 อย่าแหย่มาวิน

  

       

         ณ. โซนเล่นเกมแห่งหนึ่งใจกลางกรุงเทพ โซนเล่นเกมแห่งนี้เป็นจุดรวมพลของเหล่าเกมเมอร์จากทั่วทุกสารทิศ สาเหตุเพราะโซนเล่นเกมแห่งนี้เป็นศูนย์กลางการเล่นเกมซึ่งใหญ่ที่สุดในประเทศ โซนนี้มีเกมทุกรูปแบบตั้งแต่เกมจับตุ๊กตาจนกระทั่งเกมสามมิติกราฟิกสูง เนื่องด้วยสถานที่นี้อุดมไปด้วยคนเก่ง ดังนั้นการแข่งขันจึงสูงมาก มีการท้าแข่งขันพนันขันต่อที่รุนแรงหลายต่อหลายครั้ง แต่ไม่ว่าการต่อสู้จะรุนแรงและดุเดือดมากเพียงใดก็ตาม ที่โซนเกมแห่งนี้มีกฎอยู่หนึ่งข้อที่เหล่าเกมเมอร์ทุกคนตั้งขึ้นและปฏิบัติตามกันอย่างเคร่งครัด กฎนั้นคือ 

 

“ อย่าแหย่มาวิน ”  

         

 

        เย็นวันศุกร์จัดได้ว่าเป็นวันที่โซนเกมแห่งนี้คึกคักมากที่สุด คอเกมหลากหลายจะมาเยี่ยมเยียนเพื่อใช้บริการที่โซนเกมแห่งนี้กันอย่างเนืองแน่น มีการท้าแข่งดวลเกมกันหลายครั้ง และในวันนี้ก็เหมือนกับทุกวันที่ผ่านมา 

        

 

        ที่ตู้เกมแนวดวลปืน มีเด็กหนุ่มกลุ่มหนึ่งรุมล้อมอยู่รายรอบ ตู้เกมนั้นมีลักษณะเป็นตู้สองตัวอยู่ติดกัน ตู้แต่ละตัวจะมีหน้าจอใหญ่ยักษ์ตั้งอยู่ด้านหน้า ในจอจะปรากฏภาพหน้าร้านเหล้าสไตค์ตะวันตกสมัยยุคเถื่อนและมีฉากหลังเป็นทะเลทราย ทำให้รู้ว่าเกมดวลปืนนี้ต้องเป็นเกมดวลปืนแนวคาวบอยอย่างแน่นอน 

       

 

      มีเด็กหนุ่มนายหนึ่งยืนตัวตรงแน่วและวางท่าทางเหมือนจะสมาร์ทอยู่ในชุดคาวบอยตะวันตกแบบเต็มยศที่ข้างตู้เกม เด็กหนุ่มนายนั้นเป็นคนรูปร่างผอมสูง แก้มตอบ ดวงตาลึกโหล จมูกงองุ้ม ผิวกายซีดเผือดคล้ายจะไม่เคยโดนแดดมาซักสิบปี  และเมื่อเวลาผ่านพ้นไปได้ครู่หนึ่ง เด็กหนุ่มร่างผอมคนนั้นก็เปิดปากกล่าวต่อกลุ่มเด็กหนุ่มที่รุมล้อมด้วยน้ำเสียงที่แหบต่ำ 

 

“ ว่ายังไงพวกนายจะรับคำท้าของเรามั้ย เราต่อให้พวกนายลุยเข้ามากี่คนหรือกี่ครั้งก็ได้ ” 

 

“ โห นายมั่นใจอะไรขนาดนั้น พวกเราไม่เชื่อ เกมดวลปืนนี้นับได้ว่าเป็นเกมยอดฮิตของพวกเราเลย นายจะมาหยามเราถึงถิ่นแบบนี้มันไม่มากเกินไปหน่อยเหรอ พวกเราถอยไป เดี๋ยวชั้น เอกปืนไวจะจัดการไอ้แห้งขี้โม้คนนี้เอง ” เด็กหนุ่มผมสั้นเกรียนร่างสูงสมส่วนขนาดกำลังคล่องในชุด รด. ตอบกลับเสียงกร้าว พร้อมเดินฝ่าฝูงชนที่รายล้อมเข้ามาอย่างดุดัน 

 

“ โห…..นายคนนี้ดูมั่นอกมั่นใจจริงๆเลยนะ ” หนุ่มแห้งแสร้งถามด้วยน้ำเสียงเย้ยหยัน 

 

“ เดี๋ยวได้รู้ซึ้งแน่ นายจะต้องจดจำฉายา เอกปืนไว ไปจนวันตาย ” เด็กหนุ่มถอดเสื้อ รด. ตัวนอกออกจนเหลือแต่เสื้อกล้ามสีเขียวขี้ม้าของกองทัพ 

 

“ หึ หึ หึ ” เด็กหนุ่มร่างสูงผอมหัวเราะในลำคอเบาๆด้วยท่าทีที่ดูไม่ใส่ใจกับคู่ต่อกรหนุ่มนายนี้เท่าใดนัก 

          

 

         หนุ่มหัวเกรียนฉายา เอกปืนไว พาร่างสูงสมส่วนกระโดดขึ้นไปหยัดยืนบนแท่นทรงกลมหน้าตู้เกม ส่วนหนุ่มร่างผอมสูงในชุดคาวบอยตะวันตกก็ค่อยๆเยื้องย่างพากายเพรียวบางขึ้นไปประจำตำแหน่งในอีกตู้อย่างเชื่องช้า ท่าทางของชายร่างผอมผู้นี้ดูสุขุมลุ่มลึกเป็นยิ่งนัก 

          

 

        เมื่อผู้เข้าแข่งทั้งสองประจำตำแหน่งแล้ว ก็ปรากฏกายของเด็กหนุ่มร่างอ้วนหน้าแป๊ะยิ้ม แว่นหนาเตอะแนวเด็กเรียนขึ้นมากลางวง เด็กหนุ่มผู้นี้ซ่อนร่างเตี้ยๆในเสื้อนักเรียนแขนสั้นสีขาว กางเกงขาสั้นสีน้ำเงิน  และเมื่อเด็กหนุ่มนายนี้เดินเข้ามายืนเด่นเป็นสง่ากลางวงล้อมเป็นที่เรียบร้อย เด็กเรียนร่างเตี้ยอ้วนก็เริ่มเปิดปากด้วยเสียงแหลมเล็กที่ไม่สมตัว 

 

“ ในฐานะที่ผมเป็นประธานของสมาคมแห่งนี้ ผมขอประกาศกฎการแข่งในครั้งนี้ เกมคาวบอยดวลปืนเป็นเกมที่ผู้เล่นสองคนใช้ทักษะและชั้นเชิงในการดวลปืนกันอย่างอิสระ โดยทั้งคู่ต้องยืนอยู่บนแท่นเซ็นเซอร์ของตู้เกม จากนั้นภาพของตัวคุณจะไปปรากฏที่หน้าจอของคู่ต่อสู้ เช่นเดียวกันภาพคู่ต่อสู้ก็จะไปปรากฏบนหน้าจอของคุณ ”

        

 

        หนุ่มร่างอ้วนหน้าแป๊ะยิ้มหยุดอธิบายชั่วครู่พร้อมหันไปมองหน้าคู่ชิงชัยทั้งสองเป็นนัยที่จะถามไถ่ว่า…..มีใครสงสัยอะไรอีกมั้ย และเมื่อทิ้งระยะเวลาไปประมาณอึดใจหนึ่ง เด็กหนุ่มร่างอ้วนเตี้ยผู้เป็นประธานของสมาคมก็เริ่มอธิบายกติกาการแข่งขันต่อ

 

“ หลังจากนั้นคุณต้องชักปืนที่ติดมากับตู้เกมขึ้นยิงคู่ต่อสู้บนจอภาพของตู้เกม เกมการแข่งจะมีความสมจริงสมจังมาก ถ้ายิงเข้าหัวไหล่ แขน ขา พลังชีวิตของคุณก็จะลดลง พอพลังชีวิตหมดคุณก็จะตาย แต่ถ้าบังเอิญกระสุนเข้าเป้าที่หัวหรือหน้าอก ซึ่งเป็นจุดตายที่สำคัญของมนุษย์ คุณก็จะตายในนัดเดียว แน่นอนคุณสามารถหลบกระสุนเข้าที่กำบังได้โดยการก้มตัวลงต่ำ นอกจากนี้ยังสามารถวิ่งไปซ้ายขวาได้โดยการเอียงตัวไปในทิศทางที่คุณต้องการวิ่ง ส่วนการรีโหลดกระสุนทำได้โดยการสะบัดตัวปืนขึ้นลงหนึ่งครั้ง ใครชนะได้สองเกมก่อนถือเป็นผู้ชนะในแมทย์นี้ ” 

 

“ เดี๋ยวครับ ท่านประธาน ผมขอเปลี่ยนกติกาใหม่ ” หนุ่มร่างผอมเปิดปากเสียงแหบแห้ง 

 

“ เอ่อ เปลี่ยนกติกายังไงครับ ” ประธานสมาคมร่างอ้วนเริ่มงุนงง 

 

“ กติกาที่เปลี่ยนก็คือ….ถ้าผมตายและพ่ายแพ้เพียงแค่ยกเดียวให้ถือว่าผมแพ้ไปเลย แต่สำหรับนายเอกปืนไว เขาสามารถตายได้ถึงสามยก เขาจึงจะพ่ายแพ้ในเกมนี้ ” หนุ่มผอมแจงเสียงเรียบ 

 

“ เฮ้ย นายไม่ดูถูกกันเกินไปหน่อยหรือ ” เอกปืนไวเริ่มฉุน 

 

“ เอาน่า เกมจะได้สูสี ” หนุ่มแห้งตอบหน้าตาเฉย 

 

“ ไอ้ๆ…… ” เอกปืนไวเริ่มจะสุดกลั้นและทำท่าทางจะตวาดด่าให้สมแค้น แต่ยังไม่ทันที่จะได้ด่า หนุ่มแว่นร่างอ้วนผู้เป็นประธานของสมาคมก็กล่าวตัดบทเพื่อยุติสงครามน้ำลายในครั้งนี้

 

“ คุณเอกปืนไว คุณพร้อมจะแข่งต่อมั้ยครับ ” 

 

“ ฮึ่ม….. ได้ โอเค แล้วเรามาเจอกันในเกม ไอ้กุ้งแห้ง ” หนุ่ม รด. รับคำแต่ก็ยังไม่วายหันไปข่มขู่คู่อาฆาต 

        

 

        ทางฝ่ายคู่กรณีร่างผอมแห้งดูเหมือนจะไม่ใส่ใจในอาการโกรธเกรี้ยวของผู้ท้าชิงหัวเกรียนเท่าใดนัก เพราะเขายังคงยกมือโบกไปมาเบาๆพร้อมแย้มยิ้มเย้ยหยันที่กวนบาทา

         

 

        ทั้งคู่ขึ้นไปยืนบนแท่นเซ็นเซอร์ทรงกลมของตู้เกม ทันใดนั้นภาพของหนุ่ม รด. ผมสั้นก็ไปปรากฏบนหน้าจอของหนุ่มร่างแห้ง ส่วนภาพของหนุ่มร่างแห้งก็ไปปรากฏที่หน้าจอของหนุ่ม รด. ผมสั้นเช่นกัน บรรยากาศในตอนนี้ดูคล้ายคลึงการดวลปืนของทางตะวันตกจนแทบไม่น่าเชื่อเลยว่านี่จะเป็นแค่……เกม 

 

“ ผมจะให้สัญญาณ พอสิ้นเสียงสัญญาณ พวกคุณก็เริ่มต่อสู้กันได้ ” เด็กหนุ่มร่างอ้วนเตี้ยแจงกติกาอีกเป็นครั้งสุดท้าย 

 

“ รับทราบ ” สองคู่ชิงชัยขานรับพร้อมกัน 

         

 

       บรรยากาศก่อนการแข่งเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทั้งคู่ตั้งท่าเตรียมชักปืน เด็กเรียนร่างอ้วนเตี้ยผู้เป็นกรรมการก็ตั้งท่าเตรียมให้สัญญาณ ทันใดนั้นเองเสียงสัญญาณอันแหลมเล็กก็พุ่งพ่นออกจากปากของเด็กเรียนร่างอ้วนอย่างรวดเร็ว 

 

“ เริ่มได้ ” 

        

 

       เอกปืนไวชักปืนที่เหน็บตรงซอกเอวขึ้นอย่างรวดเร็วเพื่อเตรียมซัลโวด้วยท่วงท่าที่ดูคล่องแคล่ว ปากของเขาก็กู่ก้องตะโกนดังเพื่อระบายโทสะที่มีต่ออริร่างแห้ง

 

“ แกตาย ”  

 

“ ปัง ” 

 

“ โอ๊ย ”

         

 

       เสียงปืนลั่นหนึ่งครั้งพร้อมกับเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดที่ตามมาติดๆ ร่างตัวละครในจอภาพล้มลงไปนอนกองกับพื้น ตรงกลางของหน้าจอปรากฏอักษรภาษาอังกฤษสีแดงตัวเบ้อเร่อว่า “Head Shoot” ทว่าคนที่ล้มลงไปนอนกองกับพื้นเพราะถูกยิงกระบาลแตกในทีเดียวกลับกลายเป็นเด็กหนุ่มหัวเกรียนในชุด รด. 

 

“ โหๆ……ทำได้ไง ” เสียงร้องที่ดังจากผู้คนซึ่งรุมล้อม เสียงเหล่านั้นแข่งกันเซ็งแซ่ออกมาด้วยอารมณ์แห่งความตื่นเต้นตกใจ 

 

“ หึ หึ หึ ” เสียงหัวเราะแหบๆจากหนุ่มแห้งดังออกมาเบาๆ 

        

 

       เด็กหนุ่มในชุด รด. เหลียวมองคู่อริร่างแห้งแน่วนิ่ง สีหน้าและแววตาของเขาดูเลิกลักและตื่นตระหนกถึงขีดสุด อึดใจต่อมาเขาก็เอ่ยปากถามด้วยน้ำเสียงที่ดูเคร่งเครียด

 

“ แก……แกทำได้ไง ” 

 

“ ไม่รู้ซิ สงสัยจะฟลุกล่ะมั้ง ” หนุ่มแห้งชุดคาวบอยตอบกลับด้วยท่าทีเฉยเมย 

 

“ เก่งจริงเอาอีกทีดิ ไอ้ขี้ฟลุก ” หนุ่ม รด. เอ่ยปากท้าทาย พร้อมหยอดเหรียญ 10 เข้าตู้เกมเพื่อเริ่มเกมใหม่อีกครั้ง 

 

“ ก็เอาสิ ถึงยังไงนายก็ยังมีโอกาสอีกตั้ง 2 ครั้งนี่นะ ” หนุ่มแห้งตอบกลับ 

         

 

       ทันทีที่เริ่มเกมใหม่ เอกปืนไวก็ตั้งสติเรียกสมาธิให้มากยิ่งขึ้น ดวงตาจับจ้องภาพหนุ่มแห้งคาวบอยในจอของตัวเองแน่วนิ่งชนิดไม่ที่ไม่ยอมให้คลาดสายตาเลยแม้แต่วินาทีเดียว 

 

“ เมื่อกี้มันฟลุก มันไม่มีทางทำได้อีกครั้งแน่ๆ ” หนุ่ม รด. นึกปลุกปลอบใจตัวเอง 

         

 

       เมื่อคู่แข่งทั้งสองพร้อมประจัญบาน เด็กเรียนร่างอ้วนเตี้ยก็ส่งสัญญาณเริ่มเกมใหม่ด้วยเสียงแหลมเล็กอีกครั้ง 

 

“ เริ่มได้ ” 

         

 

       สิ้นเสียงสัญญาณ หนุ่มเอกปืนไว รีบชักปืนออกมาอย่างรวดเร็วเพื่อซัลโวแบบเต็มสตรีม ในครั้งนี้เขาสาบานกับตัวเองได้ว่าเขาสามารถชักปืนได้เร็วที่สุดและเร็วกว่าทุกครั้งที่เขาเคยเล่นมา  

 

“ ปังๆ…… ” 

         

 

       หนุ่มเอกเน้นไวและเน้นรัว เขาลั่นปืนจนหมดแม็ก ด้วยความไวของข้อมือและนิ้ว เขาจึงสามารถทำขั้นตอนเหล่านี้ได้ในเวลาเพียงชั่วอึดใจ แต่เมื่อควันจากกระสุนปืนในจอจางลง ดวงตาของหนุ่ม รด. ก็เบิกโพลงด้วยความตกใจ เพราะหนุ่มแห้งได้หายไปจากหน้าจอราวปาฏิหาริย์ 

 

“ เฮ้ย มันหายไปได้ไง หายไปไหน พลังชีวิตมันก็ยังเต็มอยู่นี่นา แปลว่าที่เรารัวปืนไปเมื่อครู่นี้ มันไม่โดนลูกปืนของเราเลย แล้วมันหายไปไหน หรือว่ามัน……. ” เด็กหนุ่ม รด. คิดพลางเหลือบแลหางตาไปยังหนุ่มแห้งที่ตู้เกมข้างๆ เขาจึงพบว่า…..ในตอนนี้หนุ่มแห้งกำลังบังคับตัวละครให้หลบเข้าที่กำบังด้วยการก้มตัวลงต่ำ 

 

“ ซวยแล้ว ” เด็กหนุ่ม รด. สบถลั่นพลางขยับปืนในมือให้สะบัดลงเพื่อทำการรีโหลดกระสุน แต่มันก็สายไปแล้ว หนุ่มแห้งที่ตู้เกมข้างๆ ลุกขึ้นมาชักปืนซัลโวกระสุนเข้าใส่เด็กหนุ่ม รด. อย่างรวดเร็วด้วยการยิงเพียงแค่นัดเดียว

 

“ ปัง ”

 

“ โอ๊ย…… อ้าก….. ” เสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจากในตู้เกมดังยาวขึ้นอีกครั้ง พร้อมภาพตัวละครของเด็กหนุ่มผมสั้นเกรียนหงายหลังลงไปนอนกองกับพื้นอีกเป็นคำรบที่สอง ชั่วครู่ข้อความภาษาอังกฤษสีแดงที่ขึ้นคำว่า “Head Shoot” ก็ปรากฏบนหน้าจออีกครั้ง 

 

“ ฮ้าๆ…..อะไรกันเนี่ย ” เด็กหนุ่ม รด.ทรุดกายลงคุกเข่ากับพื้น สีหน้าของเขาดูผิดหวังสุดๆราวกับได้พ่ายแพ้ในศึกนี้ไปเรียบร้อยแล้ว 

 

“ ว่าไง ยอมแพ้หรือยัง แต่ เอ…..ดูเหมือนนายจะยังเหลือการแข่งอยู่อีกยกหนึ่งนี่นะ ” หนุ่มแห้งถามเรื่อยๆ น้ำเสียงของเขาส่อแววเย้ยหยันออกมาอย่างชัดเจน 

 

“ ยังๆ คราวนี้ เป็นฝ่ายแกที่ต้องล้มลงไปนอนมั่งล่ะ ” เด็กหนุ่ม รด. ยังไม่ยอมแพ้แต่เพียงเท่านี้ เขากัดฟันลุกขึ้นหยัดยืนอีกครั้งเพื่อเตรียมสู้ต่อในยกสุดท้าย 

          

 

       ในเกมที่สามซึ่งเป็นโอกาสครั้งสุดท้ายของเอกปืนไว เป็นเกมที่หนุ่ม รด.นายนี้ต้องต่อสู้อย่างประณีตที่สุด  ด้วยเพราะในศึกนี้คู่ต่อสู้ของเขาทั้งยิงได้แม่นยำกว่าและชักปืนได้ไวกว่าเขาถึงหลายขุม มิหนำซ้ำยังมีเล่ห์เหลี่ยมชั้นเชิงที่แพรวพราว ดังนั้นเขาจึงต้องเปลี่ยนแนวทางการเล่นด้วยการไม่ยืนปักหลักเพื่อล็อคเป้ายิงเหมือนเกมที่ผ่านมา  

 

“ โอ้โห แฮะ เก่งขึ้นนี่นะ แบบนี้เล่นด้วยยากมิใช่น้อย ” คราวนี้หนุ่มแห้งถึงกลับร้องชมคู่แข่งด้วยความจริงใจ 

 

“ เชอะ ครั้งนี้ชั้นไม่ยอมแพ้นายแน่ ” หนุ่มเอกปืนไว ขยับเข้าที่กำบังสลับกับลุกขึ้นไปยิงคู่ต่อสู้เป็นระยะ สายตาจับจ้องมองภาพบนจอแบบไม่วางตา  

 

“ หึ หึ หึ อย่างงั้นต้องเจอท่านี้ ” หนุ่มแห้งซึ่งกำลังก้มหลบเข้าที่กำบังพ่นพูดอะไรบางอย่างออกมาเบาๆ แววตาก็เริ่มเปล่งประกายขึ้นมานิดๆคล้ายว่าเขาจะเริ่มเอาจริงขึ้นมาบ้างแล้ว 

         

 

       สิ้นคำพูดสุดท้ายของหนุ่มแห้ง เขาก็ลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็วพลางเอียงตัวซ้ายทีขวาทีแบบไม่เป็นจังหวะ เพื่อบังคับตัวละครให้ขยับวิ่งไปซ้ายขวาอย่างรวดเร็ว จุดประสงค์ก็หวังที่จะยั่วยวนคู่ต่อสู้ให้ออกมารุกไล่ และก็ได้ผล หนุ่ม รด.เกิดยั้วจนสติแตกและสบถดังยาว 

 

“ หน็อยแน่ ไอ้แห้ง ” 

          

 

       เด็กหนุ่ม รด. ลุกขึ้นมาซัลโวกระสุนปืนใส่หนุ่มแห้งในทันที แต่ถึงแม้การยิงของเอกปืนไวจะรวดเร็วและแม่นยำเพียงใด กระสุนที่พุ่งออกไปก็แทบจะไม่ถูกกายของหนุ่มแห้งเลยแม้แต่น้อย มีแค่นัดเดียวที่ฟลุกไปโดนหัวไหล่ แต่มันก็แค่ทำให้พลังชีวิตของหนุ่มแห้งลดลงเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

 

“ ปัง ” กระสุนจากปืนในมือหนุ่มแห้งลั่นออกมาแค่ครั้งเดียว ผลลัพธ์ก็เหมือนเดิมนั่นคือ……หนุ่มเอกลงไปนอนนับดาวอีกเป็นครั้งที่สาม พร้อมกับการปรากฏข้อความสีแดงราวกับโลหิตที่กลางหน้าจอว่า “Head Shoot” 

 

“ พะ…..แพ้แล้ว ” หนุ่มเอกทรุดกายลงคุกเข่ากับพื้น สีหน้าท่าทางของเขาบ่งบอกได้ถึงความผิดหวังแบบสุดๆต่อการพ่ายแพ้อย่างราบคาบในครั้งนี้ 

 

“ จบแล้ว มีใครคิดจะลองของกับผม แห้งปืนเทพ อีกมั้ยครับ ” หนุ่มนามว่า “แห้งปืนเทพ” ป่าวประกาศเสียงดังลั่น ท่าทางของเขาดูหยิ่งผยองพองขนเป็นยิ่งนัก 

         

 

       ในกลุ่มคนหลายสิบคนที่รายล้อมรอบการดวลปืนครั้งนี้ต่างพูดคุยปรึกษากันจนเกิดเสียงดังเซ็งแซ่ อื้ออึงไปทั่วบริเวณ บางคนก็เริ่มรำพึงรำพันด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจที่ตนเองไม่อาจต่อกรกับคู่ต่อสู้นายนี้ได้ บางคนเริ่มด่าทอเพราะไม่พอใจท่าทางที่ดูจองหองของหนุ่มแห้ง บางคนตื่นเต้นตกใจและตะลึง งง กับฝีมือการยิงปืนขั้นเทพ แต่ถึงกระนั้นก็ไม่มีใครกล้าหาญชาญชัยที่จะออกไปดวลปืนกับหนุ่มแห้งผู้นี้เลยซักคนเดียว 

 

“ เชอะ นี่น่ะหรือเกมเมอร์เมืองกรุง ไอ้เราก็นึกว่าจะเจ๋งกว่านี้ มีเกมดีๆเล่นเยอะซะเปล่า แต่หายอดฝีมือไม่ได้เลย  ถุย กระจอก ” หนุ่มแห้งสบถด่าด้วยน้ำเสียงที่ดูแคลน พร้อมถ่มน้ำลายลงพื้นอันส่อท่าทางเหยียดหยามออกมาอย่างชัดเจน 

         

 

       หลายคนในกลุ่มเกิดอาการขัดเคืองอย่างรุนแรง บางคนถึงกลับหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธแค้น แต่ก็ยังไม่มีใครกล้าพอที่จะท้าประลอง ด้วยรู้อยู่แก่ใจถึงความห่างชั้นของฝีมือ ทันใดนั้นเองนายเอกปืนไว คู่ต่อสู้ที่ท้าดวลเมื่อครู่นี้ก็ลุกขึ้นอย่างช้าๆพร้อมเค้นเสียงเข้มด้วยอาการเคียดแค้นว่า....... 

 

“ ชั้นยอมรับว่านายเก่ง แต่ถ้าคิดจะดูถูกเกมเมอร์เมืองกรุง มันก็เกินไป นายยังไม่เจอกับมาวิน ถ้านายเจอเขา นายต้องอึ้งจนพูดไม่ออกแน่ คอยดูซิ ” 

 

“ เฮอะ แล้วไอ้เจ้ามาวินมันอยู่ที่ไหนล่ะ หรือว่ามันจะเห็นฝีมือของชั้นแล้วเกิดกลัวจนหนีกลับบ้านไปฟ้องแม่ซะล่ะมั้ง ฮ่าๆ…… ” นายแห้งปืนเทพ เกมเมอร์จากต่างเมืองกล่าวตอบหยามๆ พร้อมหัวเราะเยาะเย้ยด้วยเสียงที่แหบแห้ง 

         

 

        ทันใดนั้นเองก็มีเหรียญเงินหนึ่งเหรียญพุ่งเข้าใส่นายแห้งปืนเทพอย่างรวดเร็ว ทว่านายแห้งก็คว้าจับเหรียญที่พุ่งเข้ามาด้วยปฏิกิริยาตอบสนองที่ฉับไว 

 

“ ใคร….ใครขว้างเหรียญเงินใส่ชั้น ” หนุ่มแห้งตวาดร้องด้วยท่าทีเอาเรื่อง 

 

“ ชั้นเอง ” เสียงห้าวๆที่ฟังดูกวนประสาทผสมระคายหูของเด็กหนุ่มนายหนึ่งดังออกมาจากนอกกลุ่มคนที่รายล้อม 

          

 

       ทุกคนในกลุ่มที่รายล้อมหันหน้าไปยังทิศทางที่เกิดเสียงกันถ้วนทั่วทุกตัวคน และเมื่อทุกคนประจักษ์ได้ว่าใครคือผู้ที่ขว้างเหรียญเงินใส่แห้งปืนเทพ สีหน้าของพวกเขาก็ฉายแววปิติดีใจออกมาอย่างชัดเจน  

 

“ ปรากฏตัวมา ” หนุ่มแห้งซึ่งเป็นผู้เดียวที่ยังไม่เห็นใบหน้าของบรุษปริศนาได้ตวาดลั่นด้วยอาการโกรธเกรี้ยว 

          

 

        สิ้นเสียงตวาดของแห้งปืนเทพ กลุ่มคนที่รายล้อมก็พร้อมใจกันตะเบ็งเสียงขนานนามของบุคคลผู้มาใหม่ขึ้นมาอย่างพร้อมเพรียง  

 

“ มาวิน มาวิน มาวิน……” 

          

 

        ทุกคนดูเหมือนจะศรัทธาบุคคลผู้นี้มาก เสียงขนานนามนั้นดังขึ้นอย่างต่อเนื่อง บรรยากาศที่ตึงเครียดในตอนนี้เล่นเอาหนุ่มแห้งปืนเทพถึงกลับหน้าซีดเผือดลงมาอย่างชัดเจน ทันใดนั้นเองก็มีเด็กหนุ่มร่างเล็กคนหนึ่งเดินแหวกกลุ่มคนออกมาปรากฏตรงหน้าของหนุ่มแห้ง  

          

 

       เด็กหนุ่มนายนี้มีใบหน้าแหลมเล็ก ดวงตาชั้นเดียวของเขาเรียวยาวและส่อแววเจ้าเล่ห์คล้ายนัยน์ตาของหมาป่า จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากค่อนข้างบางและเล็ก บนศีรษะประดับผมทรงรากไทรที่ย้อมสีเขียวสดใส ผมด้านหน้าตั้งเป็นกะบังด้วยฤทธิ์เยลใส่ผม เขาผู้นี้ซ่อนร่างเล็กบางในชุดเสื้อกล้ามแขนกุดสีขาวที่มีเสื้อคอปกสีเขียวสดลายฮาวายคลุมอยู่ชั้นนอก ส่วนช่วงล่างสวมใส่กางเกงยีนส์สีซีดๆ ฝ่าเท้าประดับไว้ด้วยรองเท้าผ้าใบสีดำยี่ห้อไนกี้

           

 

        ทุกคนในโซนกว่าครึ่งร้อยยังคงตะเบ็งเสียงขนานนามของเด็กหนุ่มผู้นี้อย่างไม่หยุดยั้ง สายตาเกือบทุกคู่ส่อแววศรัทธาชื่นชมออกมาอย่างเห็นได้ชัด จนเมื่อเด็กหนุ่มยกมือขึ้นปราม เสียงขนานนามจึงค่อยซาลงเรื่อยๆและเงียบสงบลงในที่สุด 

 

“ กะ…..แกเป็นใคร ” หนุ่มแห้งถามเสียงสั่น 

          

 

        เด็กหนุ่มมาดกวนหัวเขียว เหล่หางตามามองมาที่หนุ่มแห้งแวบหนึ่ง ก่อนหันมาประจันหน้ากับหนุ่มแห้งแบบเต็มสองตา เสียงห้าวๆที่ดูกวนๆดังออกจากปากเล็กๆของหนุ่มหัวเขียวว่า……. 

 

“ ชั้นชื่อ มาวิน ส่วนเหรียญที่ชั้นขว้างให้แก ชั้นให้แกเพื่อใช้หยอดลงตู้เกม เรามาดวลกัน ”

 

 

สามารถติดตามงานเขียน  ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจJalandoนักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา