The Dark World มหาสงครามออนไลน์กู้ปฐพี

9.7

เขียนโดย Jalando

วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 19.53 น.

  171 LV
  22 วิจารณ์
  87.18K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2562 16.46 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

166) ร่างที่แท้จริง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

เครดิตภาพจาก  https://wall.alphacoders.com

 

" ละ....แล้ว จะ....เจ้าทำอะไร หวังว่าคงไม่ใช่จัดงานฉลองจนเมาหลับไปทั้งดินแดน " มาวินพยายามประคองตัวเองให้อยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์ ทว่ามารร้ายกลับตอบตามตรงแบบไม่ปรานี หวังกระแทกให้สะอึกด้วยวาจา

 

" ข้าไม่ได้ทำอะไรมาก แค่ขยี้ทุกคนที่เข้ามาขวางเท่านั้นเอง "

      

 

      มาวินถึงกับนิ่งงัน เพราะจากน้ำคำที่ว่ามา ดูจะหมายความว่ามารร้ายได้ใช้ร่างของเขาฆ่าทุกคนในแดนลี้ลับ แต่อมนุษย์ก็ยังไม่ถึงกับตัดรอนให้สิ้นเยื่อใย มันได้ให้ข้อมูลตามจริง

 

" ไม่ต้องกลุ้มขนาดนั้น ยังไม่มีใครตาย เพราะเจ้าเทพศาสตราและยัยกระต่ายน้อยดันเข้ามาขวาง แถมนังเด็กนั่นก็มีพลังเวทที่สุดยอดถึงขั้นส่งจิตเข้ามาในโลกแห่งจิตใจ เพื่อหวังปลดปล่อยเจ้า "

 

" ฟู่.....โล่งอก " มาวินถอนหายใจแรง แต่มารร้ายก็ไม่ยอมให้เขาสบายใจได้นานนัก เพราะไม่กี่วินาทีต่อมา มันก็บอกแผนการที่น่าสะพรึงกลัว

 

" อย่าเพิ่งวางใจไป เพราะตอนนี้ วิญญาณของเจ้าถูกดีดมาสู่ก้นบึ้งแห่งจิตใจ ทำให้ข้าครองร่างนี้ได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ เป็นผลให้ใช้พลังได้อย่างเต็มที่ ทีนี้เจ้าเทพศาสตรากับยัยกระต่ายน้อยก็ไม่อาจต้าน และพอทำลายดินแดนลี้ลับเสร็จ ข้าก็จะออกไปอาละวาดในโลก The Dark World ทุกเมืองที่เดินผ่านต้องถูกย้อมด้วยเลือด ห่อหุ้มด้วยไฟ หลายล้านชีวิตต้องตกอยู่ใต้เท้าของข้า "

       

 

       ใบหน้าของมาวินแปรเปลี่ยนเป็นขาวซีด เพราะสิ่งที่ได้ยินดูจะโหดเหี้ยม อำมหิตและมักใหญ่ใฝ่สูงจนเกินบรรยาย อึดใจต่อมา สำนึกที่ดีก็สั่งให้เขาลุกขึ้นสู้

 

" ไม่ยอม จะปล่อยให้มันออกไปไม่ได้ เราต้องหยุดมัน "

       

 

        แต่ไม่ทันที่มาวินจะลุกขึ้นยืน สองแขนและสองขาก็ถูกพันธนาการด้วยโซ่เส้นโต ทำให้เขาหมดสิทธิ์ขยับ

 

" เอ๊ะ.....นี่มันอะไรกัน " มาวินร้องลั่นและพยายามกระชาก แต่ก็ไร้ผล พละกำลังของเขาไม่มากพอจะหลุดจากโซ่เหล็กที่รัดแขนขา

 

" หึ หึ หึ อย่าดิ้นรนไปเลย เจ้าทำอะไรไม่ได้แล้ว เพราะวิญญาณได้หลุดเข้าสู่ส่วนลึกของจิตใจ ถ้าให้เทียบ ก็เหมือนตายไปค่อนตัว อยู่นิ่งๆ แล้วรอเวลาไปสู่ภพหน้าเถอะ " มารร้ายยิ้มเหยียดหยาม จากนั้นก็เตรียมจากลา แต่ก่อนจะไป มันก็นึกอะไรขึ้นมาได้

 

" โอ๋....เพื่อให้เกิดความมันมากกว่านั้น ข้าเสกจอภาพให้เจ้าดูเล่นๆดีกว่า จะได้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นในโลกข้างนอก " พอมารร้ายพูดจบ มันก็หมุนมือไปมา ทำให้เกิดจอภาพทรงกลมขนาดไม่ต่ำกว่า 1000 นิ้วขึ้นตรงหน้า ภายในนั้นคือภาพของอากิเนะที่กำลังร่ำไห้ข้างศพของมาวิน

 

" นะ....นั่นคือ...." มาวินร้องถาม แต่ไม่ทันจบประโยค มารร้ายก็ชิงตอบ

 

" นั่นคือจอภาพที่จะตามติดข้า เจ้าจะได้เห็นทุกการกระทำ ทุกช่วงเวลาและทุกความพินาศที่กำลังบังเกิด และถ้าอยู่ยืนยาว อาจได้เห็นข้าออกจาก The Dark World เพื่อไปล้างโลกที่เจ้าอยู่ ถึงตอนนั้น จันก็คงไม่พ้นมือข้า ฮ่า ฮ่า ฮ่า "

 

" หน็อย.....แก ไอ้ชาติชั่ว " มาวินเริ่มของขึ้น เขาพยายามจะลุกขึ้นยืน แต่ก็ไม่อาจทำได้ ส่วนมารร้าย มันไม่เกรงกลัวเลยซักนิด แถมยังยิ้มหยอกล้อ จากนั้นก็ค่อยๆเลือนหายไป พร้อมเสียงหัวเราะที่บ่งบอกถึงความสะใจ

 

" ฮ่า ฮ่า ฮ่า........."

 

.............................

 

" ฮือ....ทำไมเราถึงได้ใจร้อนแบบนี้ " อากิเนะก้มหน้าร้องไห้ เธอเอาแต่โทษตัวเอง ทันใดนั้นเอง ร่างสันทัดของมาวินก็เปล่งแสงแรงกล้าขึ้นมา ประกายสีอำพันรายล้อมรอบตัว

 

" เอ๊ะ......มันเกิดอะไรขึ้น " อากิเนะสัมผัสได้ถึงพลังเวทชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากร่างของมาวิน เธอจึงรีบถอยห่างตามสัญชาตญาณ

      

 

       ขณะที่เด็กสาวไปไม่เป็น ร่างของมาวินก็ค่อยๆลุกขึ้นยืน กายสันทัดโงนเงนไปมา ดูไปแล้ว ก็แลคล้ายพวกผีดิบในหนังเรื่อง EVIL DEAD

       

 

       ความเงียบเข้าปกคลุมเหตุการณ์ได้ไม่นาน สิ่งที่คิดว่าเป็นมาวินเหม่อมองมาที่อากิเนะ พร้อมยิ้มให้เล็กน้อย จากนั้นก็กล่าวด้วยเสียงที่ห้าวใหญ่

 

" ขอบคุณ กระต่ายน้อยที่สังหารร่างนี้ ไม่สิ ข้าควรเรียกท่านว่าอย่างอื่นมากกว่า "

       

 

       แม้อากิเนะจะงงในสรรพนามที่มารร้ายใช้เรียกตน แต่ก็ยังมีสิ่งที่สงสัยมากกว่า เธอจึงรีบถามไถ่

 

" ที่พูดว่า.....ขอบคุณที่สังหารร่างนี้ มันหมายความว่าไง แล้วเจ้าฟื้นขึ้นมาได้ยังไง นายลิงหัวเขียวหายไปไหน "

 

" หึ หึ หึ ที่ขอบคุณก็คือ.....แต่ก่อน ข้าสามารถควบคุมร่างนี้ได้แค่ 90 เปอร์เซ็นต์ แต่พอท่านพลั้งมือ สังหารร่างนี้ไป ก็ทำให้สายใยเส้นสุดท้ายขาดสะบั้น วิญญาณของหมอนั่นเลยหลุดเข้าไปถูกจองจำในก้นบึ้งแห่งจิตใจ อันเป็นจุดที่ไม่มีใครเข้าถึง "

      

 

       แม้อากิเนะจะไม่ค่อยเข้าใจ เพราะโลกแห่งจิตใจนั้นค่อนข้างซับซ้อน แต่เธอก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวได้บางส่วน นั่นก็คือ.....ทีแรก มารร้ายยังคุมร่างได้ไม่เต็มที่ แต่พอเธอเผลอเอามือเสียบทะลุอกของมาวิน อมนุษย์ก็ฟื้นคืนขึ้นมา พร้อมคุมร่างได้ร้อยเปอร์เซ็นต์ ส่วนคนที่ซวยสุด เห็นจะหนีไม่พ้น.....เด็กหนุ่มหัวเขียวที่ดันหลุดไปยังจุดที่ไม่มีใครเข้าถึง กระนั้น เด็กสาวก็ยังไม่ยอมแพ้

 

" แล้วข้าจะไปช่วยนายลิงได้ยังไง บอกมาเดี๋ยวนี้ " อากิเนะลั่นวาจาเสร็จ ออร่าสีประกายรุ้งก็ผุดขึ้นมาจากร่างบาง เป็นนัยจะบอกว่า....ถ้าไม่ยอมให้ความร่วมมือ ต้องมีคนเจ็บตัวอย่างแน่นอน ทว่ามารร้ายกลับไม่สนใจ แถมยังเอ่ยถามเรียบๆ

 

" ท่านไม่ปล่อยพลังที่แท้จริงออกมาล่ะ เพียงแค่นี้ สู้ข้าไม่ได้หรอก "

       

 

       อากิเนะรู้ทันทีว่าสิ่งที่มารร้ายพูดถึงคือ....ออร่าสีม่วงอมดำ ใช่ว่าเธอจะไม่อยากใช้ แต่พอปลดปล่อยมันออกมา เด็กสาวมักจะควบคุมตัวเองไม่ได้ มันเหมือนกับมีสัตว์ร้ายแฝงอยู่ในกาย แล้วคอยกระซิบข้างหูให้ทำเรื่องรุนแรง

      

 

       มารร้ายยืนมองอากิเนะอยู่นานพอดู มันก็เริ่มยิ้มมุมปาก พร้อมล้วงใจของอีกฝ่าย

 

" ท่านเองก็อยากปลดปล่อยมันออกมา แต่ก็กลัวจะทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า เพราะถึงเวลานั้น ท่านจะควบคุมตัวเองไม่ได้ น่าเศร้าจังเลยเนอะที่ต้องทำอะไรแบบมนุษย์ "

       

 

       อากิเนะรู้สึกตงิดใจหลายอย่าง ทั้งการเรียกขานและหลายคำพูดที่มารร้ายปล่อยออกมา ล้วนเป็นไปในทางให้ความเคารพ ผิดกับกาลที่ผ่านมา มิหนำซ้ำ ยังทำเหมือนเธอไม่ใช่มนุษย์ แต่ไม่ทันได้คำตอบ อมนุษย์ก็ชิงกล่าว

 

" ในเมื่อท่านปลอดปล่อยตัวตนออกมาไม่ได้ ข้าก็ไม่ธุระอะไรในโลกแห่งจิตใจ และขอออกไปสูดอากาศให้เต็มปอด จากนั้นก็พิจารณาว่าจะทำลายอะไรต่อ ฮ่า ฮ่าฮ่า......" เสียงหัวเราะที่บ้าคลั่งของอมนุษย์ดังขึ้น พร้อมกระแสออร่าสีอำพันที่เปล่งประกายร้อนแรง จากนั้นก็เกิดแสงสว่างจ้าไปทั่วบริเวณ ส่งผลให้ดวงตาของอากิเนะดับไปชั่วขณะ

 

............................

 

" เอ๊ะ....." อากิเนะถอยหลังหนี ส้นเท้าพลันสะดุดกับพื้นดิน ส่งผลให้ร่างบางเสียหลักจนเกือบล้ม ดีที่มีใครบางคนคอยประคอง เขาคนนั้นคือ....เทพศาสตรา ปู่ของเธอ

 

" อากิเนะออกมาแล้วเหรอ เจ้าเป็นยังไงบ้าง ช่วยเจ้าหนูได้มั้ย " ผู้อาวุโสร้องถามรัวเร็ว แต่อากิเนะกลับตีหน้าเศร้า ในใจรู้สึกรันทด

 

" มะ.....ไม่ได้ค่ะ ไม่สำเร็จ นอกจากนี้ ยัง....."

 

" ยังอะไร " เทพศาสตราถามห้วนๆ น้ำเสียงเร่งเร้า อันเป็นกิริยาที่ไม่ค่อยได้เกิดขึ้นกับผู้อาวุโสท่านนี้ กระนั้น หลานสาวคนสวยก็ยังอ้ำอึ้งอยู่อึดใจ ก่อนตอบกลับมาเบาๆ

 

" นอกจากนี้ หนูยังพลั้งมือฆ่าร่างจิตของนายลิงในโลกแห่งจิตใจ เป็นเหตุให้มารร้ายครอบงำได้อย่างสมบูรณ์ "

       

 

       เหมือนมีสายฟ้าฟาดลงกลางใจของเทพศาสตรา เขาไม่อยากเชื่อเลยว่าหลานสาว ผู้อ่อนโยนจะเผลอฆ่ามาวินในโลกแห่งจิตใจ แต่ที่ผ่านมา อากิเนะไม่เคยโกหก จึงจำต้องเชื่อและตัดสินใจ เดินหน้าต่อไป

 

" เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เหลือทางเลือกเดียว นั่นก็คือ....ฆ่าเจ้าหนูหัวเขียวซะ หลานรีบร่ายเวทเพิ่มพลังให้ปู่เร็ว จะได้สังหารมัน "

      

 

       แม้มีคำสั่งจากท่านปู่ อากิเนะก็ไม่ยอมขยับ เพราะมัวแต่เสียใจกับความผิดพลาดของตนเอง ต่อเมื่อได้ยินเสียงกร้าวของเทพศาสตราอีกครั้ง เธอก็รู้สึกตัว

 

" อย่าเพิ่งจิตตก เจ้าต้องเรียกสติกลับมาและช่วยปู่สู้กับมัน เพราะถ้ามารร้ายตนนี้หลุดไปข้างนอก มีหวังวอดวายกันทั่วโลก "

      

 

        อากิเนะเห็นจริงตามที่ปู่ว่า เธอจึงรวบรวมกำลังใจ จากนั้นก็ร่ายคาถาเสริมพลังให้เทพศาสตรา ทำให้ร่างของผู้เฒ่าเปล่งแสงสีแดง สีน้ำเงินและสีเทาออกมาอีกครั้ง พร้อมพละกำลังและความเร็วที่เพิ่มพูนเป็นเท่าทวี แต่เพื่อความชัวร์ จอมอาวุธมือหนึ่งก็เร่งออร่าให้ถึงขีดสุด ทำให้กลับกลายเป็นหนุ่ม

       

 

        มารร้ายมองเทพศาสตราที่เตรียมพร้อมออกศึกแบบจัดเต็ม วินาทีต่อมา มันก็แสยะยิ้มมุมปาก จากนั้นก็ยืดอกขึ้นมา แล้วร้องตะโกน

 

" ฮ้า..........."

       

 

       พอสิ้นเสียงตะโกน กระแสออร่าสีอำพันรอบมารร้ายก็พวยพุ่งอย่างบ้าคลั่ง ไม่ต่างจากเปลวเทียนที่ต้องลมแรง แถมบาดแผลตามร่างกายก็เริ่มสมานคืน รอยสักประหลาดปรากฏขึ้นตามตัว ดวงตาแปรเปลี่ยนเป็นแดงก่ำ แต่ที่น่าแปลกสุด เห็นจะหนีไม่พ้นเส้นผมบนศีรษะ ซึ่งแปรเปลี่ยนเป็นสีขาว แถมยังยาวขึ้นเรื่อยๆจนถึงกลางหลัง

 

" เฮ้ย.....นี่มันอะไรกัน เจ้านี่ไม่ใช่มารธรรมดาอย่างแน่นอน " เทพศาสตราสะดุ้งตกใจ และนี่เป็นครั้งแรกที่อากิเนะเห็นท่านปู่ ผู้นิ่งขรึมเป็นไปได้ขนาดนี้

 

 

สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา