The Dark World มหาสงครามออนไลน์กู้ปฐพี

9.7

เขียนโดย Jalando

วันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2562 เวลา 19.53 น.

  171 LV
  22 วิจารณ์
  87.18K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 10 ตุลาคม พ.ศ. 2562 16.46 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

83) เสียงเรียกปริศนา

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

เครดิตภาพจาก  https://wallpapersafari.com

 

“ เหวอ..... ” มาวินร้องได้แค่คำเดียว ก่อนจะ…..กระโจนหลบสุดกำลัง 

 

“ แคว้ก ” 

              

 

       กรงเล็บแหลมคมถากอก ทำให้เสื้อของมาวินฉีกขาดเป็นทางยาว แถมยังกระเด็นกระดอนไปหลายตลบ

             

 

       มาวินรีบยันกายลุกขึ้นยืนตามสัญชาตญาณ แต่ทันทีที่สองเท้าเหยียบพื้น เขาก็รู้สึกว่าโลกกำลังหมุน มีดาวระยิบระยับรายล้อมรอบตัว ปากก็พึมพำเบาๆ

 

“ โห.....ถึงกลับมึนจนเห็นดาวเลย ” 

 

“ กรร..... ” เสือดาวหันกลับมาคำราม มันแหกปากกว้าง เพื่อโชว์เขี้ยวยาวเป็นเชิงข่มขู่ ดูเหมือนมันจะเริ่มหงุดหงิด เพราะมาวินสามารถหลบการจู่โจมได้ถึงสองครั้งสองคราว 

 

“ ฮะๆ ใจเย็นน่า พี่เสือดาว ว่าแต่พี่ชายผมทอง นายมีอะไรจะแนะนำอีกมั้ย ” มาวินไถ่ถามโจจี้

 

“ เอ่อ..... ก็มีสิ่งที่อยากแนะนำนะ อย่างแรกเลย นายไม่เจ็บเหรอ ” โจจี้ตอบกลับ น้ำเสียงดูฉงนเล็กน้อย 

 

“ เจ็บเหรอ ไม่นะ ตอนนี้แค่รู้สึกมึนเท่านั้น หัวของชั้นน่าจะไปชนกับก้นเสือ ท่าทางมันจะเป็นตัวเมียนะ เพราะตูดแข็งเป็นบ้าเลย ” มาวินสะบัดศีรษะไปมา เพื่อปรับโฟกัสสายตาให้เข้าที่ 

 

“ ถ้าอย่างงั้น นายลองก้มลงไปมองหน้าอกของตัวเอง แต่ขอเตือนไว้ก่อน…..อย่าตกใจ ” โจจี้ตอบแปลกๆ ทำให้มาวินรู้สึกงงหนักกว่าเดิม

 

" มันจะให้เราดูหน้าอกของตัวเองทำไมนะ " 

       

 

        เมื่อมาวินทำตามคำแนะนำของโจจี้ หัวใจของเด็กหนุ่มก็แทบหยุดเต้น เพราะเกิดบาดแผลเป็นทางยาวที่ทรวงอก ส่วนเสื้อกังฟูก็ขาดกระจุยจนแทบใส่ไม่ได้แล้ว 

 

“ โห..... เสื้อตัวเก่งของชั้นขาดซะไม่มีชิ้นดีเลย ” มาวินโวยดังด้วยอาการหัวเสีย ท่าทางเขาจะชอบเสื้อตัวนี้เอามากๆ 

 

“ ไอ้บ้า แกจะมัวห่วงเสื้อไปทำไม ห่วงชีวิตตัวเองดีกว่า แผลนั่นสาหัสไม่ใช่น้อย นายยังไหวอยู่มั้ย ” โจจี้ตวาดด่า เพราะหมั่นไส้ความปัญญาอ่อนของเด็กหนุ่ม จากนั้นก็เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง 

 

“ ฮะๆ ไม่ไหวก็ต้องไหวแหละน่า แต่อย่างที่นายว่า แผลนี้น่าจะหนักพอตัว และตอนนี้ชั้นก็เริ่มจะเจ็บแล้ว ” มาวินหัวเราะแห้งๆ แต่ไม่ทันได้พูดต่อ เสือร้ายก็ขู่คำรามอีกครั้ง 

 

“ โฮก....... ” 

           

 

       สิ้นเสียงร้อง เสือดาวร่างเพรียวก็กระโจนเข้าใส่อีกคำรบ มาวินพุ่งหลบได้อีกครั้ง แต่เพราะอาการเหนื่อยล้าและแผลฉกรรจ์ที่ได้รับ เลยทำให้ความเร็วตกลงจนกรงเล็บคมพุ่งถากหัวไหล่ขวา

 

“ ปึก ”

           

 

        มาวินกลิ้งตัวบนพื้นหญ้า ก่อนจะลุกขึ้นมาเอามือกุมหัวไหล่ ของเหลวสีแดงสดหลั่งไหลออกจากบาดแผล แขนข้างนั้นถึงกับชาดิก

          

 

        มาวินเงยหน้าขึ้นมองเสือร้าย เด็กหนุ่มไม่แน่ใจว่าสิ่งที่เห็นเป็นความจริง เพราะหนวดของสัตว์ป่าเหมือนจะกระตุกขึ้นลงนิดๆจนดูคล้ายคนแสยะยิ้ม

 

“ แฮะๆ เสือยิ้มได้วุ้ย ประหลาดชะมัด แต่ที่แย่สุด น่าจะเป็นแขนขวาของเรา มันขยับไม่ได้เลย ” มาวินกล่าวช้าๆ น้ำเสียงดูเอื่อยเฉื่อย ไม่ต่างจากคนที่หมดอาลัยตายอยาก

 

“ โฮก....... ” เสือร้ายคำรามดัง พร้อมย่อตัวลงต่ำ ท่าทางเหมือนจะกระโจนเข้าใส่อีกครั้ง 

 

“ ฮะๆ ในที่สุด เราก็ต้องมาจบตรงนี้ แย่จัง ยังไม่ได้บอกลาใครเลย ” ดวงตาของมาวินเริ่มปรือลอย กำลังใจเริ่มหดหาย และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง  เด็กหนุ่มก็พลันได้ยินเสียงห้าวที่แสนคุ้นหู

 

“ จะยอมตายเพียงเท่านี้เหรอ ไม่อยากกลับไปหาจันรึไง นายวิน ” 

            

 

         มาวินจดจำได้ทันที นี่คือเสียงของจัน เพื่อนสาวคนสนิทในโลกเก่า ความรู้สึกต่อมาที่บังเกิดในจิตใจก็คือ….. 

 

“ ชั้นต้องรอดกลับไปหาจันให้ได้ ” 

             

 

        มาวินไม่รู้เลย พละกำลังที่หลั่งไหลไปทั่วร่างกายมาจากไหน เด็กหนุ่มกลับมาว่องไวดังเดิมจนพลิกหลบกรงเล็บคมได้อย่างง่ายดาย แถมยังต่อยสวนเข้าไปหนึ่งหมัดด้วยแขนขวาที่บาดเจ็บ กำปั้นพุ่งปะทะใบหน้ายาวของเสือดาวแบบเต็มๆจนก่อให้เกิดเสียงดังไปทั่วบริเวณ   

 

“ เปรี้ยง ” 

 

“ โฮก...... ” เสือร้ายผงะถอยหลังไปหลายก้าว พร้อมคำรามดังด้วยความเจ็บปวด มันไม่คิดไม่ฝันเลยว่ามนุษย์ตัวเล็กบางที่อยู่ตรงหน้า จะมีปัญญาตอบโต้

 

“ เป็นไงเล่า ไอ้เสือบ้า กินหมัดของชั้นเข้าไปเต็มๆ สะใจมั้ย ” มาวินโห่ร้องท้าทาย แต่ภายในใจกลับรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวอย่างแสนสาหัสที่กำปั้นขวา

 

“ อู้ย..... อย่างกับต่อยกำแพงปูนเลย หน้าของมันแข็งชะมัด ” 

             

 

         เสือดาวสะบัดศีรษะไปมาเบาๆ มันมองเด็กหนุ่ม เกิดรอยช้ำเป็นรูปหมัดตรงบริเวณคิ้วซ้าย นอกจากนั้นดูเหมือนว่าสัตว์ป่าจะไม่ได้รับบาดเจ็บ 

 

“ แฮะๆ เราต่อยโดนเต็มๆ แต่มันกลับไม่เป็นอะไรเลย แถมยังแสยะยิ้มให้อีก จะทำยังไงดีนะ ” มาวินรู้สึกอึดอัด แต่ภายนอกยังแสร้งยิ้ม เขายื่นกำปั้นขวาไปข้างหน้า เป็นเชิงข่มขู่ทำนองว่า....ถ้าแหยมเข้ามา จะโดนหมัดเด็ดอีก 

           

 

         เสือดาวลังเลใจ มันไม่กล้าเข้ามาขย้ำ สัตว์ป่าได้แต่เยื้องย่างไปรอบๆ สายตาอันดุร้ายจับจ้องเด็กหนุ่ม ท่าทางระแวง

 

…………………..

             

        ภายในห้องทดลอง บรรยากาศเต็มไปด้วยความตึงเครียด ทั้งสามชีวิตดูภาพบนจอมอนิเตอร์ด้วยท่าทีที่ต่างกัน  ศาสตราจารย์อ็อคซี่นั่งตัวเกร็งบนเก้าอี้และกัดเล็บระบายอารมณ์ ส่วนโจจี้ที่ยืนอยู่ไม่ห่าง ก็กำมือแน่น พร้อมกัดฟันกรอดใหญ่ มีเพียงเหมยลี่ที่นั่งไขว่ห้างบนโซฟาหนัง เธอเงียบขรึมและนิ่งเฉย สายตาคมดูไร้อารมณ์

 

“ เจ้าหนูนั่นตีโต้จนได้โอกาสแล้ว แต่ทำไมไม่บุกต่อล่ะ ” ศาสตราอ็อคซี่เริ่มโวยดัง กิริยาไม่ต่างจากแฟนบอลซึ่งกำลังเชียร์ทีมรักของตนเอง 

 

“ น้องชายหัวเขียวก็อยากลุยต่อ แต่ทำไม่ได้มากกว่า เนื่องจากหมัดเด็ดของหมอนั่นแทบจะทำอะไรไม่ได้เลย และถ้าให้เดา ผมคิดว่ามือข้างนั้นน่าจะใช้งานไม่ได้แล้ว ” โจจี้วิเคราะห์  เหมยลี่เลยหันมามองหนุ่มหล่อ ดวงตาเปล่งประกายชื่นชม

 

“ เอ....แต่เจ้าหนูหน้าลิงยังมีท่ากรงเล็บอะไรซักอย่างที่สามารถปล่อยได้หลายหมัดในทีเดียวกับกระบวนท่าชุดที่ใช้ล้มหมาป่าจ่าฝูงอยู่นี่นา ทำไมถึงไม่ใช้ล่ะ ” ศาสตราจารย์เฒ่ายังถกเถียง 

 

“ น้องชายหัวเขียวก็อยากใช้ แต่ใช้ไม่ได้ต่างหาก เพราะเท่าที่ดู กรงเล็บแมวป่าเป็นการปล่อยหมัดนับสิบในเวลาเดียวกัน ทว่าทุกหมัดไม่รุนแรงเท่าหมัดเด็ดที่ต่อยเมื่อครู่ ดังนั้นท่านี้จึงไม่อาจทำอะไรได้ ส่วนกระบวนท่าต่อเนื่องที่ชื่อว่า…..” โจจี้เริ่มแจกแจงอย่างละเอียด มันเป็นการวิเคราะห์ที่เเม่นยำ บ่งบอกถึงเซ้นส์การต่อสู้ที่เฉียบคม แต่ไม่ทันจบ เหมยลี่ก็สานต่อ 

 

“ มันมีชื่อว่า......เสือดาวไล่เหยื่อ เป็นกระบวนท่าที่ต้องคำนวณจังหวะก้าวและการยืนของเป้าหมาย ลองคิดดู ถ้าใช้กระบวนท่านี้กับเสือดาวซึ่งมีการเคลื่อนไหวที่ปราดเปรียว มันจะประสบผลสำเร็จมั้ย ” 

             

 

         ศาสตราจารย์อ็อคซี่หันกลับมามองเด็กสาวมาดขรึมเป็นเชิงสงสัย เพราะจู่ๆคนน่ากลัวอย่างเธอกลับอธิบายยืดยาว ส่วนโจจี้ที่ยืนอยู่ใกล้ๆก็พยักหน้ารับคำเป็นเชิงเห็นด้วย ทว่าภายในกลับนึกสงสัยว่าสิ่งที่เหมยลี่พูดเมื่อครู่ หมายถึงอะไรและใครคือ….จัน  หนุ่มผมทองยอมรับว่าให้ความสำคัญต่อเรื่องนี้มากกว่าความเป็นความตายของมาวินเสียด้วยซ้ำ

 

 

สามารถติดตามงานเขียน ณ.ปัจจุบันและในอนาคตของผมได้ที่เพจ Jalando นักเขียนดาร์คไซด์ได้ที่ลิงค์ด้านล่างครับ

https://www.facebook.com/Jalando.darksidewriter

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
10 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
10 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา