เรื่องวุ่น ๆ ของเจ้าเหมียวลายพราง

-

เขียนโดย นนิรา

วันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2562 เวลา 23.06 น.

  4 ตอน
  0 วิจารณ์
  4,172 อ่าน
แชร์นิยาย Share Share Share

 

3) บ้านใหม่

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ
ขนาดตัวอักษร เล็ก กลาง ใหญ่ ใหญ่มาก
บทที่ 3 บ้านใหม่ 
 
ไทเกอร์นั่งตัวโคลงเคลงตามฝีเท้าของชายหนุ่มผู้ซึ่งเป็นเจ้าของคนใหม่ มันมองผ่านช่องถ่ายเทอากาศเล็ก ๆ เพื่อดูทางว่ามันถูกพาไปที่ไหนบ้าง ทันทีที่ความเคลื่อนไหวหยุดลง กลิ่นหอมบางอย่างก็โชยมา มันทำจมูกฟุดฟิดก่อนมองหาที่มาของกลิ่นทันที 
 
ถุงกระสอบขนาดใหญ่เต็มไปด้วยเม็ดกลม ๆ สีแดง เขียวและน้ำตาลอยู่ผสมปนกัน ถัดไปก็เป็นเสื้อผ้าแขวนเรียงกันและมีบางอย่างที่น่าสนใจอยู่ข้าง ๆ แต่เนื่องจากรูมีขนาดไม่ใหญ่จึงทำให้มันมองสิ่งอยู่ถัดจากนั้นไม่ชัด 
 
ไม่นานชายหนุ่มก็เคลื่อนไหวอีกครั้ง เมื่อเขาซื้อของบางอย่างเสร็จก็เดินกลับไปที่รถของตนก่อนจะสตาร์ทรถขับกลับบ้าน 
ตอนนี้สิ่งที่ไทเกอร์มองเห็นคือยางวางเท้าสีดำพร้อมกับรู้สึกถึงอากาศที่เย็นต่างจากเมื่อครู่ 
 
เมื่อชายหนุ่มขับรถเข้ามาจอดในบ้านแล้วก็ยกข้าวของต่าง ๆ ที่เพิ่งซื้อมาเข้าไปไว้ในบ้านพร้อมกับกล่องหูหิ้วที่มีลูกแมวน้อยอยู่ข้างใน 
 
ทันทีที่กล่องถูกเปิดออก แมวตัวน้อยค่อย ๆ โผล่หัวขึ้นมาดูทีละน้อย​ก่อนผลุบลงอีกครั้งเมื่อเห็นหน้าชายหนุ่มที่เป็นคนพามันมาจากที่ตลาด 
 
“ออกมานี่สิ” เขานั่งลงกับพื้นกระเบื้องในบ้าน ยื่นมือไปหาลูกแมวในกล่องพร้อมรอยยิ้ม “ไม่ต้องกลัวนะ ต่อไปนี้ที่นี่คือบ้านของเธอนะแมวน้อย” 
 
เมื่อได้ยินดังนั้นไทเกอร์จึงค่อย ๆ โผล่หน้าขึ้นมาอีกครั้งด้วยความระมัดระวัง​ ก่อนโน้มตัวเข้าไปดมกลิ่นที่มือ จากนั้นก็ค่อย ๆ ก้าวออกมาจากกล่องและมองไปรอบ ๆ ภายในบ้าน จนเหลียวไปเห็นถุงลักษณะที่เคยเห็น ณ ร้านที่มีกลิ่นหอม มันจึงเดินตรงไปหยุดอยู่หน้าถุงทันที 
 
“หิวเหรอ” เขาเดินไปหยิบถุงอาหารสำหรับลูกแมวขึ้นมา ก่อนจะนำชามสีฟ้ามาวางและเทอาหารลงไป 
 
ไทเกอร์ก้มลงดมเล็กน้อยก่อนเอาลิ้นแตะเบา ๆ จากนั้นก็ก้มกินอย่างมูมมาม เพียงพริบตาเดียวชามก็ว่างเปล่าสะอาดตาไม่เหลือแม้แต่เศษใดใด แต่มันยังไม่รู้สึกอิ่มเท่าไหร่จึงร้องเหมียว ๆ พลางเอาเท้าเขี่ยชาม 
 
“พอแล้ว เดี๋ยวอ้วน” เขาหยิบชามอาหารอีกอันก่อนเดินไปเปิดน้ำจากเครื่องกรองและวางลงให้ลูกแมวดื่มดับกระหาย 
 
“เหมียว -- ฉันยังไม่อิ่มเลย” ไทเกอร์จ้องหน้าชายหนุ่มสลับกับชามอาหารสีฟ้า 
 
ในที่สุดเขาก็ใจอ่อนทนต่อสายตาที่จ้องมาไม่ไหว “อีกนิดเดียวเท่านั้นนะ ฉันจะไม่ใจอ่อนแล้ว” เขาเทอาหารอีกเพียงแค่ครึ่งหนึ่งของครั้งแรก 
 
ติ๊งต่อง เสียงออดหน้าบ้านดังขึ้น ชายหนุ่มเก็บถุงอาหารก่อนเดินไปดูที่หน้าประตูบ้านว่าใครมา 
 
‘ไลลา’ แฟนสาวของเขานั่นเอง 
 
“เข้ามาก่อนสิ แล้วนี่ซื้ออะไรมาเยอะแยะ” เขาถามขึ้นเมื่อมองไปยังถุงที่อยู่ในมือของเธอ 
 
“ของกินกับของใช้บางอย่าง วันก่อนที่เรามา ไม่ว่าจะหยิบจะใช้อะไรก็ล้วนหมดเกือบทุกอย่าง แถมตู้เย็นยังโล่ง มีแค่น้ำเปล่าไม่กี่ขวดเอง” เธอยื่นถุงให้กับแฟนหนุ่ม 
 
“ผมมีอะไรจะให้ดูด้วย ในห้องรับแขกนะ” 
 
เธอเดินไปที่ห้องรับแขกทันทีและก็พบลูกแมวน้อยกำลังเดินสำรวจอยู่ 
 
“จิณณ์ คุณเลี้ยงแมวตอนไหน?” 
 
“เมื่อเช้า ผมเพิ่งซื้อมาเมื่อเช้า” เขาบอกก่อนจะวางถุงที่รับมาจากไลลาไว้ที่โต๊ะในห้องครัว 
 
“น่ารักจัง เจ้านี่พันธุ์อะไร แล้วมันมีชื่อหรือยัง?” เธอถาม 
 
“สก็อตติช ส่วน​ชื่อผมยังไม่ได้ตั้งเลย” เขาตอบในขณะที่หยิบของกินบางส่วนใส่ตู้เย็น 
 
“มันดูไม่ค่อยเหมือนสก็อตติชเท่าไหร่เลยนะ” เธอพิจารณา​ดู 
 
“มันยังไม่ผลัดขนน่ะ คุณช่วยผมคิดชื่อมันหน่อยสิ” 
 
“ได้สิ” ไลลาหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาเสิร์ชหา​ชื่อน่ารัก ๆ สำหรับแมวทันที 
หน้าเว็บแสดงรายชื่อ มีทั้งเบล บิวตี้ เดซี่ มีมี่ ลอร่า และเธอชอบชื่อ ‘เดซี่’ 
“เดซี่เป็นไง?” เธอเสนอ 
 
“ผมลืมบอกคุณไป มันเป็นตัวผู้” 
 
“อย่างงั้นเหรอ งั้นฉันจะหาชื่อใหม่แล้วกัน” เธอก้มหน้าหาชื่อต่อ 
 
“แจ็กกี้ จิมมี่ โจ โทนี่ ไทเกอร์ คุณว่าชื่อไหนดี?” เธอหันไปถามจิณณ์ 
 
“เหมียว -​- เรียกฉันทำไม ถึงเวลากินอีกครั้งแล้วเหรอ” ไทเกอร์เดินเข้าไปหาไลลาเมื่อได้ยินเธอพูดชื่อของมันและมองหาอาหาร “ไม่เห็นจะมีอะไรให้ฉันเลย แล้วจะเรียกทำไมกัน” มันกลับไปเดินสำรวจห้องต่อ 
 
“คุณดูสิ มันเดินมาหาฉันตอนฉันถามชื่อมันกับคุณด้วย” 
 
“มันคงชอบสักชื่อที่เธอเรียกเป็นแน่” เขาออกจากห้องครัวก่อนมานั่งข้าง ๆ แฟนสาว 
 
“ฉันจะลองเรียกทีละชื่อ ว่ามันชอบชื่อไหนกันแน่” ไลลาเริ่มเรียกตั้งแต่ชื่อแจ็กกี้จนไปถึงโทนี่ เจ้าแมวน้อยก็ไม่มีวี่แวว​ว่าจะสนใจ ตอนนี้เหลือเพียงชื่อสุดท้าย “ไทเกอร์” 
 
“เหมียว -​- เรียกทำไมอีกละ?” ไทเกอร์หันไปสบตาไลลาที่เป็นคนเรียก 
 
“ฉันว่ามันชอบชื่อนี่แหละ” 
 
“ไทเกอร์งั้นเหรอ ผมก็ว่ามันเข้ากับลายของมันดีนะ ว่าไงไทเกอร์ ต่อไปนี้เธอชื่อไทเกอร์นะ” จิณณ์หันไปบอกกับไทเกอร์ 
 
“เหมียว -​- นั่นชื่อฉันอยู่แล้ว” 
 
“ดูสิ มันดีใจใหญ่เลย” 
 
“เหมียว -​- มันน่าดีใจตรงไหน นี่มันชื่อของฉัน มนุษย์​คนนี้พูดไม่รู้เรื่อง” 
 
“ไลลา พรุ่งนี้ผมว่าจะพาไทเกอร์ไปตรวจไปฉีดวัคซีนสักหน่อย คุณจะไปด้วยกันไหม?” 
 
“พรุ่งนี้ฉันไม่ว่างน่ะ พอดีเสาร์นี้นัดลูกค้าไว้” 
 
ไทเกอร์เดินสำรวจบ้านใหม่ได้สักพักมันก็เริ่มปวดฉี่ มันถึงหาที่เหมาะสำหรับเข้าห้องน้ำและมันก็เจอ ไทเกอร์กระโดดขึ้นไปในตะกร้าและนั่งลงทันที 
 
“เห้ย อย่าฉี่ใส่กองผ้า” จิณณ์ร้องห้ามก่อนรีบวิ่งไปยกตัวไทเกอร์ขึ้น แต่ก็สายไปเสียแล้ว ตอนนี้กองผ้าบางส่วนเปียกไปด้วยฝีมือของลูกแมวน้อย 
 
“พรุ่งนี้คุณก็อย่าลืมไปซื้อกระบะทรายแมวแล้วกัน” ไลลาหัวเราะเบา ๆ ก่อนหยิบผ้าเปียกไปใส่ในเครื่องซักผ้าให้ 
 
 
 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา