บ้านคณินธร

-

เขียนโดย biggee

วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เวลา 21.20 น.

  35 เนื้อเรื่อง
  4 วิจารณ์
  2,650 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2563 09.43 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

13) ตอนที่ 13

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ห้านาทีผ่านไป

*ผมขอดูข้อเท้าของคุณหน่อยนะครับ*

อาหมอของเด็กชายอะตอมพูดขึ้นหลังจากที่ช่วยพยุงร่างของนิชานั่งลงบนเก้าอี้ในสวนหย่อมเรียบร้อยแล้ว

*อุ๊ย! เจ็บค่ะ*

*ถ้ากดเบาๆ แบบนี้แล้วคุณยังเจ็บ...แสดงว่าเส้นเอ็นที่ข้อเท้าของคุณอาจจะฉีกขาดนะครับ*

*อะไรนะค่ะ...ถึงกับเส้นเอ็นฉีกเลยหรือค่ะ ต้องผ่าตัดไหมค่ะหมอ*

*คุณอย่าคิดไปก่อนสิครับเราต้องไปตรวจที่โรงพยาบาลก่อนครับถึงจะรู้ว่าข้อเท้าของคุณอาการแย่แค่ไหน*

*เดี๋ยวผมไปซื้อน้ำแข็งมาประคบให้คุณก่อนดีกว่า แล้วผมก็จะโทรบอกนายคณินด้วยว่าผมจะเป็นคนไปส่งคุณกับหลานอะตอมเองให้เขากลับบ้านไปก่อนได้เลย คุณรอผมอยู่ตรงนี้ก่อนนะครับ*

*เดี๋ยวค่ะ...*

นิชาเรียกอาหมอไว้ไม่ทันเขาวิ่งไปไกลเสียแล้ว

*แย่แล้วละถ้าคุณคณินรู้เรื่องเข้าเขาจะต้องโกรธเรามากแน่ๆ เลยทำยังไงดีละทีนี้*

*นิชา...*

นิชาถึงกับสะดุ้งสุดตัวเพราะน้ำเสียงอันแข็งกระด้างของคณินธร

ทำไมเขาถึงได้มาเร็วแบบนี้ละ เรายังคิดไม่ออกเลยว่าจะบอกเรื่องอะตอมกับเขายังไงดี

*ผมเตือนคุณแล้วใช่ไหมว่าไม่ให้พาอะตอมมาแล้วนี่มันอะไร คุณเห็นสภาพของอะตอมไหม แล้วดูสภาพของคุณสิ นี่นะหรือคือสิ่งที่คุณบอกผมว่าคุณจะดูแลอะตอมเป็นอย่างดี*

คณินธรพูดพร้อมกับเดินเข้ามาหาร่างบางของนิชา เขาจับไหล่ทั้งสองข้างของนิชาบีบแรงจนนิชารู้สึกเจ็บ...เจ็บจนอยากจะร้องให้แต่เธอก็อดกลั้นเอาไว้

*คุณตอบผมมาสินิชา คุณตอบผมมาสิ*

*ฉันขอโทษค่ะ*

นิชาพูดด้วยน้ำเสียงอันเบาแสนเบาจนคนฟังแทบจะไม่ได้ยินเลยทีเดียว และใบหน้าของหญิงสาวก็เริ่มซีดแต่คณินธรไม่ทันได้สังเกตเห็นความผิดปกตินั้น เพราะเขากำลังหันไปสนใจกับเด็กชายชานนท์ที่อยู่ๆ ก็ร้องไห้ขึ้นมาอีก

*ฮือ ฮือ คุณพ่ออย่าว่าคุณครูนะครับ อะตอมผิดเอง อะตอมทำให้คุณครูต้องเจ็บตัว อะตอมขอโทษนะครับ วันหลังอะตอมจะไม่ดื้อกับคุณพ่ออีกแล้วคุณพ่ออย่าว่าคุณครูเลยนะครับ ฮือ ฮือ*

เด็กชายอะตอมพูดพร้อมกับร้องไห้สะอึกสะอื้น

*อะตอม...ทำไมลูกถึงพูดแบบนี้ได้ อาการของลูกดีขึ้นมากเลยนะ ปกติถ้าลูกเจอเหตุการณ์แบบนี้ลูกจะร้องไห้ไม่หยุดแล้วก็ไม่ยอมพูดอะไรเลย*

*ไอ้คณิน...นี่แกทำอะไรลงไป ทำไมคุณครูถึงสลบไปแบบนั้น*

*ฉันไม่ได้ทำนะ...นิชา ตื่นสิ นิชา นิชา...*

คณินธรพูดพร้อมกับหันไปตบแก้มของนิชาเบาๆ เพื่อเรียกสติ แต่นิชาก็ไม่ฟื้น คณินธรกับอาหมอจึงช่วยกันพานิชาส่งโรงพยาบาล

หนึ่งวันผ่านไป

*น้ำ ...ขอน้ำหน่อย...*

*คุณฟื้นแล้วหรือนิชา คุณรอเดี๋ยวนะผมจะรินน้ำให้คุณดื่ม*

*แค่ก! แค่ก! นี่ฉันอยู่ที่ไหนค่ะ*

*โรงพยาบาล...ร่างกายคุณอ่อนเพลียมากคุณก็เลยหมดสติไป*

*โอ๊ย! เจ็บจัง*

*คุณอย่าเพิ่งขยับตัวสิ หมอบอกว่า เส้นเอ็นที่ข้อเท้าของคุณมีการฉีกขาดบางส่วน ทำให้มีอาการปวด หมอให้คุณหลีกเลี่ยงการลงน้ำหนักที่เท้า แล้วหมอก็ใส่เฝือกให้คุณเรียบร้อยแล้วด้วยถ้าน้ำเกลือขวดนี้หมดคุณก็กลับบ้านได้*

*แล้วฉันต้องใส่เฝือกไปอีกนานไหมค่ะ*

*ประมาณ 1 เดือน หรืออาจะเร็วกว่านั้นก็ได้*

*นานมากเลยนะค่ะ แล้วใครจะดูแลอะตอมละค่ะ*

*เมื่อก่อนไม่มีคุณผมก็ดูแลลูกของผมได้...เรื่องนั้นคุณไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ผมว่าตอนนี้คุณเป็นห่วงตัวเองก่อนเถอะ*

นิชาแอบส่งค้อนให้คณินก่อนที่เธอจะพูดรับคำออกไป

*ค่ะเจ้านาย*

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา