บ้านคณินธร

-

เขียนโดย biggee

วันที่ 10 มิถุนายน พ.ศ. 2563 เวลา 21.20 น.

  34 เนื้อเรื่อง
  4 วิจารณ์
  2,503 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2563 09.43 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

8) ตอนที่ 8

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ณ ห้องทำงานของคณิน

เมื่อเข้ามาในห้องทำงานของคณิน นิชายังมึนงงกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น เธอจึงไม่รู้ว่าคณินปล่อยข้อมือบางของเธอให้เป็นอิสระแล้ว นิชาเอาแต่ยืนนิ่งอยู่กลางห้องทำงานของคณินไม่พูดไม่จาและไม่ได้ยินด้วยว่าคณินกำลังพูดอะไรกับเธอ

*ครูนิชา ครูนิชา...นิชา*

*ค่ะ*

*คุณไม่ได้ยินที่ผมพูดเหรอ*

*คุณว่าอะไรนะค่ะ*

*ผมบอกว่าให้คุณนั่งลงผมจะเล่าเรื่องของอะตอมให้คุณฟัง…*

*ค่ะ*

*คุณคงจะตกใจมากสินะ ที่เห็นอะตอมเป็นแบบนั้น*

*ะตอม...เด็กคนนั้น...เอ่อ...ลูกของคุณชื่ออะตอมหรือค่ะ*

*ใช่...ลูกของผมป่วยเป็นโรคซึมเศร้าตั้งแต่แม่ของเขาเสียชีวิตไปเพราะอุบัติเหตุทางรถยนต์ ตั้งแต่นั้นมาเขาไม่ยอมพูดจากับใครอีกเลยนอกจากผม เขาไม่เล่นกับเพื่อนๆ ผมเลยตัดปัญหาโดยการให้เขาเรียนอยู่ที่บ้าน แต่ไม่ว่าผมจะจ้างครูมาสักกี่คนก็ไม่สามารถอยู่ได้เกินสามวันเลยสักคน ผมจึงเลิกคิดที่จะจ้างครูมาสอนเขา โดยผมเป็นคนสอนเขาเอง...จนกระทั่งเมื่อหนึ่งเดือนก่อนเขาตามผมไปที่โรงเรียนและได้พบกับคุณ เขาหัวเราะ นั่นเป็นครั้งแรกที่ผมได้เยินเสียงหัวเราะของเขาหลังจากที่แม่เขาเสียชีวิตไป เขาบอกให้ผมจ้างคุณมาสอนเขาแต่ผมก็ยังไม่แน่ใจว่าคุณจะสามารถทำงานนี้ได้ ผมเลยไม่ได้จ้างคุณในทันที จนกระทั่งเมื่อหนึ่งสัปดาห์ที่ผ่านมาเขาอาละวาดขว้างปาข้าวของพร้อมกับพูดว่าให้ผมจ้างคุณมาสอนเขาไม่อย่างนั้นเขาจะไม่ยอมทานยา ไม่ยอมกินอาหาร ผมไม่รู้จะทำยังไงนอกจากต้องจ้างคุณเท่านั้น...ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณเรื่องที่ลูกชายของผมป่วยเป็นโรคซึมเศร้า*

*คุณน่าจะบอกฉันก่อนนะค่ะ...ฉันเลยเข้าใจผิดไปใหญ่*

*คุณเข้าใจผิดเรื่องอะไร*

ก็เข้าใจว่าคุณกับลูกเป็นพวกโรคจิตนะสิ

*ช่างเถอะค่ะ...ฉันเข้าใจแล้ว ฉันจะช่วยคุณดูแลน้องอะตอมเป็นอย่างดีเลยละค่ะ...ถ้าไม่มีอะไรแล้วฉันขอตัวก่อนนะค่ะ*

*เดี๋ยวก่อน...ผมมีอะไรจะให้คุณ*

*อะไรค่ะ*

นิชาพูดพร้อมกับมองตามหลังคณินไป แล้วเธอก็พบว่าเขากำลังหยิบอะไรบางอย่างบนโต๊ะทำงานแล้วเดินกลับมาหาเธอ ของสิ่งนั้นคือกระดาษหนึ่งแผ่นขนาดไม่ใหญ่ไม่เล็ก เขาเดินมาหยุดตรงหน้าเธอแล้วส่งกระดาษแผ่นนั้นให้กับเธอ เธอหยิบกระดาษแผ่นนั้นมาดูแล้วเธอก็เข้าใจในทันที

*แผนที่บ้านนี้หรือค่ะ...คุณวาดเองด้วยหรือค่ะ...ขอบคุณค่ะ*

สามวันผ่านไป

นิชายังคงทำหน้าที่ครูได้เป็นอย่างดี แต่คนที่ไม่ยอมดีด้วยเท่าไหร่ก็คงจะเป็นเด็กชายชานนท์นั่นเอง

*ยังโกรธครูไม่หายหรือครับถ้าอย่างนั้นครูให้พรน้องอะตอมหนึ่งข้อ น้องอะตอมอยากได้อะไรครับ*

*ผมอยากได้เครื่องเล่นเกม*

*อะไรนะครับ...*

*ผมอยากได้เครื่องเล่นเกมใหม่*

*อ้าว! วันนั้นครูยังเห็นน้องอะตอมเล่นอยู่เลย เครื่องมันเสียแล้วเหรอครับ

*เปล่า*

*แล้วทำไมถึงอยากได้เครื่องใหม่ละครับ*

*คุณพ่อยึดไป*

*ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวครูไปขอคุณพ่อให้แต่น้องอะตอมต้องตั้งใจเรียนก่อนนะครับ*

*ผมไม่เรียนผมจะเอาเครื่องเล่นเกมใหม่*

*โอเค...เรามาตกลงกัน...น้องอะตอมต้องสัญญากับครูก่อนนะครับว่าถ้าน้องอะตอมได้เครื่องเล่นคืนมาแล้วน้องอะตอมจะตั้งใจเรียนและไม่ดื้อกับคุณครูอีกนะครับ*

*ผมไม่สัญญา...ผมจะเอาเครื่องเล่นเกมใหม่*

พูดจบก็นั่งลงกับพื้นแล้วถีบเท้าไปมาเพื่อแสดงให้นิชาได้รู้ว่าเขากำลังไม่พอใจนิชาที่ไม่ยอมตามใจเขา

*ถ้าอย่างนั้นก็เชิญเรียนเอง แล้วก็เชิญเล่นคนเดียวเหมือนเมื่อก่อนนั่นละดีแล้ว ครูจะได้สบายไม่ต้องมาคอยสอนไม่ต้องมาคอยเล่นเป็นเพื่อนน้องอะตอมอีก สิ้นเดือนครูก็รับเงินเดือนสบายจะตาย*

*ผมจะฟ้องคุณพ่อ*

*พูดพร้อมกับลุกขึ้นจากพื้นทันที*

*เชิญไปฟ้องเลยไม่มีใครเชื่อเด็กเกเรหรอก*

*ผมไม่ใช่เด็กเกเร*

*ถ้าไม่ใช่เด็กเกเรทำไมถึงไม่ยอมเรียนหนังสือ...เอาแต่ร้องอยากจะเล่นเกมอยู่นั่นละ แต่ถ้าอะตอมตั้งใจเรียนกับครูจนจบชั่วโมงนะ ครูจะปล่อยให้น้องอะตอมเล่นเกมในมือถือของครูหนึ่งชั่วโมงเลย สนไหมละ*

เมื่อนิชาพูดจบ เด็กชายชานนท์ก็หยุดยืนอยู่กับที่เพราะเขากำลังใช้ความคิดไตร่ตรองว่าเขาจะยอมทำตามที่ครูนิชาพูดหรือว่าเขาจะไปฟ้องพ่อดี

*ว่ายังไงครับ...ตัดสินใจได้หรือยัง*

เด็กชายชานนท์ไม่ตอบเขาทำเพียงแค่เดินไปนั่งที่โต๊ะเรียนของเขาเท่านั้น

*เก่งมากครับ*

เมื่อนิชาเริ่มสอนเด็กชายชานนท์ ใครคนหนึ่งซึ่งยืนแอบดูทั้งสองคนอยู่ก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา