ข้านี่เหละผู้ถือครองตราไร้นามที่ 5

-

เขียนโดย Fushi

วันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2565 เวลา 16.11 น.

  2 บท
  3 วิจารณ์
  527 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 28 เมษายน พ.ศ. 2565 16.23 น. โดย เจ้าของนิยาย

แชร์นิยาย Share Share Share

 

2) บท 1 ข้านี่เหละเด็กหนุ่มธรรมดา

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

ณ หมู่บ้านอันห่างไกลผู้คนแห่งนี้คือที่ที่ข้านั้นอาศัยอยู่การตายของราชาเกลนั้นส่งผลกระทบมาถึงที่แห่งนี้เมืืองการคุ้มครองของราชาเกลหายไปพวกอาชญากรก็ผุดขึ้นมาอย่างกับดอกเห็ด และดูเหมือนจะเยอะจนพวก

ทหารทำงานกันมือเป็นระวิง ทหารต้องแบ่งกำลังไปคุ้มกันที่ต่างๆ หมูบ้านของข้าก็มีทหารมาประจำอยู่ด้วยถึงจะน้อยสุดๆก็เถอะ

แต่เอาเถอะเรื่องพวกนี้คงอยู่ได้ไม่นานหรอกมั้ง ข้าได้ข่าวผู้ครอบครองตราประทับทั้ง 4 โผล่ออกมาแล้วนี่นาอีกไม่นานคงมีราชาคาเนียคนใหม่แล้วละ ถ้าให้เหมาะเป็นราชาที่สุดก็คงเป็นอีริคละมั้งความรู้เป็นสิ่ง-สำคัญถ้าให้คนโง่เขลามาเป็นราชาละก็คงถึงล่มสลายของคาเนียเลยกระมั้ง

 

แต่ถึงจะบอกว่าอีริคเหมาะสมที่สุดแต่ก็ใช่ว่าจะดีที่สุด เจ้าพวกนั้นทั้ง 4 คนฉนัดกันคนละด้าน ถึงอีริคจะมีความรู้แต่ก็ไม่มีความเป็นผู้นำ ถ้าวัดจากความเป็นผู้นำโรแรนด้าคงจะเหมาะสมที่สุด แต่เธอนั้นนับว่าที่อ่อนสุดในหมู่พวกนั้น คงจะโดนปฏิวัติเอาง่ายๆถ้าเธอได้เป็นราชา ส่วนนิโคลมีทั้งความฉลาดเกมโกงและความแข็งแกร่งนับได้ว่าเหมาะสมที่สุดหากไม่นับชื่อเสียของเขา มีความสามารถดันเป็นฆาตกรโรคจิตไปซะได้ส่วนอาร์มันโด้มีทั้งความแข็งแกร่งและความเป็นผู้นำก็จริงแต่โง่ ถ้าคนแบบนี้เป็นราชาละก็ราชาเกลคงร้องไห้แน่..

 

เลือกคนใดคนหนึ่งที่ถนัดกันคนละด้านนั้นยุ่งยากมาก

 

"ให้ตายสิเจ้าพวกนั้นดันมีข้อเสียมากกว่าข้อดีซะได้"

 

ก็อย่างบอกไปแสงแห่งความหวังเดียวคงเป็นอีริคละมั้ง อย่างน้อยๆถ้าเวลาผ่านไปความสามารถในการเป็นผู้นำก็คงเพิ่มขึ้นมาเอง ได้ยินวว่าผู้ครอบครองตรานั้นไร้อายุขัย ไม่มีทางแก่เฒ่ามีเวลาอีกมากสำหรับเขาสำหรับการเรียนรู้

 

"เฮ้อ..ถ้ามีผู้ถือครองตราคนที่ 5 ปรากฏตัวขึ้นมาก็คงดีไม่น้อย"

 

ซึ่งไม่เป็นไปได้เพราะราชาเกลนั้นมีตราแค่ 4 อย่าง แต่ระหว่างที่ข้าคิดอย่างงั้น ก็มีแสงสว่างฟ้ามาจากหน้าอกของข้า 

"อั๊ก!..เกิดอะไรขึ้น!"

 

What th- นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันนะหลังแสงหายไปก็มีตราประทับปรากฏขึ้นบนหน้าอกข้า

 

"ตราประทับ! ไม่ใช่ว่ามีแค่ 4 หรอกรึแล้วนี่มันตราอะไรกัน?!"

 

ตราประทับปริศนา...น่ากลัวซะมัดไม่เคยได้ยินมาก่อนว่าราชาเกลมีตราที่ 5 อยู่ด้วย หวังว่าคงไม่ใช่ตราจากปีศาจหรอกนะ ได้ยินว่าราชาเกลไปทำสัญญากับเทพ 4 องค์และได้ตราประทับมา 4 อัน เขาไม่มีเหตุผลอะไรให้ปิดบังว่ามีตรา 5 อันยกเว้นแต่เป็นตราของเทพมารอะไรประมาทนั้น แต่ตราแห่งความมืดของนิโคลเองก็ไม่น่าต่างอะไรจากเทพมารนี่หว่างั้นเหตุผลที่ปิดบังคืออะไรกันนะ 

 

"ยิ่งคิดก็ยิ่งไม่เข้าใจ...ช่างมันก็แล้วกัน.."

 

เอาละข้าจะทำยังไงดีนะตอนนี้ข้ามีตราประทับแล้ว มีสิทธิ์ในการครองบัลลังก์ราชาแห่งคาเนีย ให้ข้าพูดก็ยังไงอยู่แต่ให้ข้าเป็นราชาคงดีกว่า 4 คนนั้นแน่นอน แต่ในตอนนี้ถ้าไม่มีพลังที่จะไปสู้พวกนั้นได้เนี่ยสิ

 

"เฟย์..ลงมากินข้างได้แล้ว!"

 

ดูเหมือนท่านแม่จะเรียกข้า ข้าว่าข้าควรปิดเรื่องตราประทับไว้ก่อนดีกว่า เอ้อ จริงสิข้าลืมบอกชื่อข้าไปสินะ ข้ามีนามว่า เฟย์ ไม่ได้มีชื่อเสียงอะไรแค่ชาวบ้านธรรมดา ถ้ารูปลักษณ์ของข้าละก็ผมข้ามีสีฟ้า นัยน์ตาก็ฟ้าเช่นกัน ข้าเป็นผู้ชายก็จริงแต่ก็มักมีคนเข้าใจผิดว่าข้าเป็นผู้หญิงตลอด ทำไมกันนะถึงหน้าตาข้าจะคล้ายผู้หญิงก็จริง แถมไว้ผมยาวอีกต่างหาก แต่วิธีการพูดของข้านั้นก็ไม่ได้เหมือนผู้หญิงเลยแม้แต่น้อย

 

"(หรือคิดว่าข้าเป็นสาวทอมกันนะ)"

 

ข้าลงมาทานข้าวกับท่านพ่อและท่านแม่ ท่านพ่อของข้าชื่อ เลโอเป็นนักรบเจนศึก เป็นลุงอายุ 40 ปี ไว้หนวดเล็กน้อย ผมสีน้ำตาลตาสีน้ำตาลเช่นกันส่วนท่านแม่ข้าชื่อ เฟีย อายุ 27 ปี ไปทำยังไงถึงมีเมียอายุห่างกันตั้ง 13ปี กันนะแม่ข้ามีผมและตาสีเดียวกับข้า แม่ข้าเป็นนักบวช คู่รักนักรบกับนักบวชนั้นหาได้ง่ายมากในโลกนี้ เพราะนักรบมักจะเจ็บตัวจนต้องให้นักบวชรักษาให้ตลอด และเพราะเจอกันบ่อยทั้งสองก็คงจะตกหลุ่มรักกันตอนนั้นเหละ

 

"เฮ้ออ~ ให้ตายสิตั้งแต่ท่านราชาเกลตายไปกก็มีแต่เรื่องยุ่งๆไม่เว้นวัน"

 

พ่อข้าพูดขึ้นด้วยสีหน้าเหนื่อยล้า เพราะทหารมากแถวนี้น้อยพ่อข้าจึงต้องรับหน้าที่ปราบโจรและมอนสเตอร์ที่โผล่ขึ้นมามากมายในช่วงนี้

 

"ก็ข้าบอจะไปช่วยท่านพ่อไม่ใช่รึไง ทำไมถึงห้ามข้าละ? ข้าต่อสู้เก่งกว่าท่านพ่ออีกนะ"

 

ข้านั้นฝึกดาบกับท่านพ่ออยู่เป็นประจำจนแซงหน้าท่านพ่อมาได้ตั้งแต่อายุ 12 จะเรียกว่าข้าเป็นอัจฉริยะก็ยังได้

 

"หุปปากไปเถอะคุณอัจฉริยะ พ่อบอกแล้วไม่ใช่รึไงว่าไม่ได้ ถ้าลูกเป็นอะไรขึ้นมาจะทำยังไง ถึงลูกจะแข็งแกร่งแต่ก็ยังไม่มีประสบการณ์ต่อสู้กับคนอื่นนอกจากพ่อเลยนะเลยนะ"

 

ก็จริงที่ข้าไม่มีประสบการณ์ถึงจะไปล่ามอนสเตอร์กับท่านพ่อบ้างเป็นครั้งคราวแต่ก็ไม่เคยสู้กับมนุษย์แบบถึงซีวิต ข้าคิดว่าข้าพร้อมฆ่าคนก็จริงแต่ดูเหมือนพ่อข้าไม่คิดอย่างงั้น

 

"ข้าแค่อยากแบ่งเบาภาระท่านเท่านั้น ถ้ามันต้องฆ่าคนละก็ข้าพร้อมจะทำ"

 

"ไม่ได้เด็กขาด แม่ไม่อยากให้มือสวยๆของลูกไปเปื้อนเลือดหรอกนะจ๊ะ งานแบบนี้ให้พวกผู้ชายทำไปเถอะเนอะ.."

 

ดูเหมือนท่านแม่จะไม่ได้มองข้าเป็นผู้ชายไปซะแล้ว เหตุผลที่ข้าไว้ผมยาวส่วนหนึ่งก็มาจากท่านแม่เช่นกัน 

 

"ท่านแม่ลืมไปแล้วรึ ว่าข้าก็เป็นผู้ชายน่ะ?"

 

"ถ้าแม่บอกว่าลูกเป็นผู้หญิงลูกก็ต้องเป็นผู้หญิงจ้ะ แล้วเวลาจะคบกับใครก็ต้องเลือกผู้ชายดีๆนะ ละก็ต้องพามาหาแม่ก่อนด้วยเข้าใจนะ"

 

"จะมองข้าเป็นผู้หญิงก็แล้วแต่ แต่ข้าไม่ทางคบกับผู้ชายเด็ดขาด..แค่เรื่องนี้เท่านั้นที่ต่อให้ตายข้าก็ไม่ยอม"

 

ถึงหน้าตาข้าจะเหมือนผู้หญิงแต่ข้าก็ไม่ได้มีรสนิยมชอบผู้ชายด้วยกัน 

 

"เอ๋~~ ทำไมละจ้ะ ระ..หรือว่าลูกมีรสนิยมชอบเพศเดียวกันหรอ!?"

 

"......"

 

ไม่รู้จะพูดไงดีเลยแฮะ

 

"ม..ไม่เป็นไรหรอกจ้ะ ถึงลูกจะชอบแบบไหนแม่ก็รับได้หมด.."

 

"ท่านพ่อไม่คิดจะช่วยข้าหน่อยรึไงครับ"

 

"ฮะๆๆ ไม่ไหวๆ ยอมแพ้ซะเถอะลูก...แต่ว่าพอยังมองว่าลูกเป็นผู้ชายอยู่นะ"

 

        ดูเหมือนท่านพ่อจะยอมแพ้ในการเปลี่ยนความคิดแม่ไปซะแล้วแต่อย่างน้อยท่านพ่อก็ยังมองข้าเป็นผู้ชาย ซึ้งใจเสียจริง..

 

"อ้อจริงสิ เกือบลืมบอกไปพ่อว่าจะให้ลูกเข้าโรงเรียนนะ"

 

อะไรนะ ทำไมท่านพ่อถึงเปลี่ยนเรื่องแบบไม่มีปี่มีขลุ่ยกัน แถมยังบอกให้ข้าไปโรงเรียนอีก ไม่เอาน่าข้าว่าจะไปเป็นนักผจญภัยซะหน่อยถ้าอยู่ในโรงเรียนข้าจะหาข้อมูลของตราที่ 5 ที่ข้ามีได้ยังไง? ต้องรีบคัดค้านซะแล้ว

 

"เดี๋ยวก่อนท่านพ่อ ทำไมอยู่ดีๆจะให้ข้าไปโรงเรียนละครับ?"

 

"ก็ลูกอายุ 15 แล้วใช่ไหมละ เพราะงั้นก็ควรไปโรงเรียนเหมือนคนอื่นๆนะ"

 

"ก็จริง..แต่ข้าไม่อยากไปโรงเรียน จริงๆข้าวางแผนไว้ว่าจะไปเป็นนักผจญภัยนะครับ เพราะงั้นเรื่องโรงเรียนคงไปไม่ได้หรอกครับ"

 

"ไม่ได้นะ! ถ้าเป็นนักผจญภัยแล้วเกิดบาดเจ็บขึ้นมาละจะทำยังไง!"

 

"ท่านแม่ข้าไม่ใช่เด็กแล้วนะ! แค่บาดเจ็บนิดหน่อยข้าทนได้"

 

"ทำไมลูกถึงอยากเป็นนักผจญภัยละ? พ่อว่าไปเป็นนักเวทย์ขราชสำนัก ไม่ก็อัศวินจะดีกว่านะ ระดับลูกละก็คงเป็นได้สบายๆ เงินที่ได้มากกว่านักผจญภัยโข "

 

"ข้าไม่ได้อยากเป็นนักผจญภัยเพราะต้องการเงิน แต่ข้าอยากออกเดินทางน่ะครับ"

 

ข้าไม่สามารถนิ่งเฉยต่อตราประทับที่มีได้ ฉะนั้นจึ่งต้องออกเดินทางเพื่อหาข้อมูล

 

"อะ...ออกเดินทางหรอ? ไม่ได้เด็ดขาด! ก็ลูกน--"

 

"เฟีย! เงียบหน่อย!"

 

"ต..แต่ว่า!"

 

"เฟีย..."

 

ท่านพ่อมองแม่ด้วยสายตาเย็นเฉียบ น่ากลัวแฮะ

 

"....คะ"

 

"เฟย์..ทำไมลูกถึงอยากออกเดินทางละ?"

 

ข้าลังเลที่จะบอกเรื่องตราประทับดีไหม แต่ข้าไม่อยากให้ทั้งสองเป็นห่วงจึงเลือกที่จะเก็บไว้

 

"ข้าอยากออกไปดูโลกภายนอกให้มากกว่านี้ครับ"

 

เป็นเรื่องจริงถึงไม่มีตราประทับข้าก็คงเป็นนักผจญภัยอยู่ดี

 

"ถ้างั้นไว้หลังเรียนจบก็ได้ไม่ใช่หรอไง?"

 

ข้าไม่มีเหตุผลมารองรับในส่วนนี้เพราะไม่สามารถบอกเรื่องตรา-ประทับได้

 

"ข้า...ต้องรีบเป็นนักผจญภัยครับ"

 

"ทำไมละ?"

 

"....บอกไม่ได้ครับ"

 

"งั้นหรอ..."

 

"เดี๋ยวสิจ้ะ เฟย์เดี๋ยวนี้ลูกหัดมีความลับแล้วหรอ มีเหตุอะไรก็บอกมาดีๆสิจ้ะ"

 

ถึงข้าปฏิเสธไปท่านแม่ก็คงเซ้าซี้ไม่หยุดแน่ ฉะนั้นแล้วก็คงเหลือแต่วิธีนี้

 

"ค ว า ม ล ั บ ค ่ ะ"

 

"อึก!...นั้นสินะลูกจะมีความลับสักเรื่องสองเรื่องก็ไม่แปลกหรอกเนอะ"

 

ท่านแม่ข้าทำหน้าฟินสุดๆ คงไม่คิดว่าข้าจะพูดแบบนี้มั้ง

 

"ฟ..เฟย์"

 

ท่านพ่อมองข้าด้วยสายตาแปลกๆ ก็มันช่วยไม่ได้นี่นา

 

"เฮ้อ~ เฟย์จะให้ลูกเป็นนักผจญภัยก็ได้แต่ไม่ว่ายังไงก็ต้องไปโรงเรียนก่อน และอีกอย่างลูกยังเรียนเวทย์มนต์ได้แค่ขั้นกลางเองนิ"

 

"ก็จริงครับ แต่ว่ามันใช้เวลามากไป"

 

"หึๆ ไม่ต้องห่วงพ่อจะให้ลูกไปเรียนที่ [ลิเบอร์เนีย] "

 

โรงเรียนลิเบอร์เนียคือโรงเรียนชื่อดังในเรื่องแหล่งเกิดเนิดอัจฉริยะมากมาย เพราะการเรียนจบไปจากที่นี่ได้นั้นยากมาก แต่ก็ไม่มีการแบ่งระดับชั้นถ้าฝีมือถึงก็เรียนจบได้ตั้งแต่ปีแรก

 

"...จะบอกข้าว่าถ้าแน่จริงก็รีบเรียนให้จบได้ไวๆสินะครับ"

 

"ก็ตามนั้นเหละ"

 

"หึ ได้สิท่านพ่อ เดี๋ยวข้าจะเป็นที่เรียนจบเร็วที่สุดในประวัติศาสตร์ให้ดู!"

 

"ตกลงตามนี้นะ เฟีย"

 

"ก็ได้ค่ะ"

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยาย

✓ เรื่องนี้ฉันแต่งขึ้นเอง

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

คุณคิดยังไงกับนิยายเรื่องนี้

* สามารถกรอกแบบสำรวจโดยไม่ต้องเป็นสมาชิกก็ได้ครับ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา