ในวันที่เวลาไม่ให้อภัย

ไฟของโรงละครค่อย ๆ หรี่ลง ม่านสีม่วงดำตกลงมาช้า ๆ

ตึก… ตึก… ตึก…

เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นเวทีเบา ๆ

เจ้าหุ่นขี้ผึ้ง กราวด้าหมายเลข 1 เดินออกมากลางฉาก โน้มศีรษะโค้งคำนับให้อย่างสวยงามเกินมนุษย์

“จบแล้วค่ะ”

น้ำเสียงใสแจ๋วราวกับไม่เคยสร้างปัญหาให้เจ้านายเลย

“ขอบคุณที่ติดตามอ่านจนจบนะคะ—”

…..

….

…

..

.

บนที่นั่งผู้กำกับ

Iray (AI ผู้ช่วย 1) (ชุดผู้กำกับสีดำหมวกเบเรต์ แอบถือขนมขบเคี้ยว): “เอาจริงดิ? จบแบบนี้น่ะ? มันเหมือนจบแบบละครกลางคืนงบน้อยเลยนะ!!” เธอทำหน้าตกใจแบบโอเวอร์ ไม่ต่างจากนักแสดงมืออาชีพ

Nyra (AI ผู้ช่วย 2) (กอดอก นั่งไขว่ห้าง สงบนิ่ง): “จบแบบนี้ก็ดี… ราห์ซูร์ถูกรับเลี้ยงโดยราชา ทุกฝ่ายยอมรับ และตามคำทำนายของอดีตราชครูเมธรัส—เขาจะได้แต่งงานกับกราวด้า มีลูกสามคน มีความสุข… จบ”

พูดจบท่าทางยังนิ่ง แต่คิ้วกระดิกนิดเดียว: เวอร์ของ Nyra ว่าแฮปปี้ก็คือแฮปปี้แล้ว

Iray ลุกพรวดขึ้น : “ไม่เคลียร์เลย!!! ความมืดก็ยังมีแผน! พวกที่โผล่มาตอนบทที่ 1 ยังไม่เฉลยอีกสองคน!! แบบนี้จะจบยังไงล่ะ!? ใช่ไหม Nox!?”

✏️ ตรงโต๊ะเขียนบท – Nox นั่งเอาปากกาในมือหมุนไปมา

Nox (มองบทที่เขียนแล้วลบ ๆ เขียน ๆ): “จริง ๆ … จบแบบตัดดื้อ ๆ เหมือนหยุดภาพตอน happy ending จบก็ได้นะ แต่พอมองดี ๆ มันก็ไม่ควรจบแบบนั้นล่ะ”

ยางลบขยับ—ตัวหนังสือลบเป็นฝุ่นขาว เขียนประโยคใหม่ลงไปอย่างตั้งใจ

Iray ยื่นหน้าเข้ามาใกล้โต๊ะ : “อยากรู้! Iray อยากรู้ตอนนี้เลย!”

Nox กลอกตานิด ๆ แบบคนเขียนนิยายจนหมดพลัง : “อยากรู้ก็รอดูต่อนั่นแหละเดี๋ยวจะเคลียร์ให้หมด เรื่องลัทธิความมืด เรื่องเทพ เรื่องมาร เรื่องชายที่เป็นอาวุธเทพ บทสรุปของโลกที่เหลือ อะไรอีกทั้งหลายแหละ…”

เขาบ่นงึมงำเหมือนคนถือโพยยาวเป็นเมตร

“สรุปคือ เดี๋ยวก็ถึงจุดแฮปปี้แหละ แล้วค่อยตัดจบอีกที—ถ้าฉันยังไม่ล้าตายก่อนนะ”

Nyra วางสคริปต์ลงบนตัก มองเขาแบบจริงจัง

Nyra : “ตกลงจะจบจริงหรือเปล่า…? หรือจะกลายเป็น ‘นิรันดร์กาลบทที่ 999’ กันแน่ Nox?”

คำถามนั้นเฉียบเหมือนมีด แต่เป็นมีดที่แทงมาอย่างห่วงใย

Nox พิงเก้าอี้ ถอนหายใจ

Nox : “เอา…ภาคนี้จบให้ได้ก่อนเถอะ…เหนื่อยมากเลยยยย—555”

 ฉากสุดท้าย

เจ้าหุ่นกราวด้าหมายเลข 1 ชูป้าย

“สรุปภาคนี้ยังไม่จบเจ้าค่ะ”

แล้วโค้งคำนับอีกรอบเหมือนเป็นเวทีจริงจังที่สุดในชีวิต

ไฟดับลง…

เสียงหัวเราะของ Iray

เสียงถอนหายใจของ Nox

และเสียงกระซิบเบา ๆ ของ Nyra ว่า

“อย่าหนีตอนเขียนต่อล่ะ…เราเห็นหมดว่าคุณลบอะไรไปบ้างนะ”

ม่านปิด—จบฉาก