ท้องฟ้าสีเลือดเปื้อนกลีบซากุระ

-

วันที่ 10 สิงหาคม พ.ศ. 2556 เวลา 20.49 น.

  4 ตอน
  0 วิจารณ์
  4,372 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 11 สิงหาคม พ.ศ. 2556 10.52 น. โดย เจ้าของเรื่องสั้น

แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

2) ลมหายใจสุดท้าย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

            23:30 น. ณ สวนซากุระ

“ตึกๆๆ” เสียงฝีเท้ากระทบกับพื้นดินเป็นจังหวะรัว ทำให้ฉันหันไปมองตามต้นเสียง

“มาแล้วหรอ” ฉันยิ้มให้กลับผู้ชายตรงหน้าก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงร่าเริง

“ทำไมเธอถึงไม่บอกฉัน?”

            “...”

            “ฉันถามว่าทำไมเธอไม่บอกฉัน!!!” เขาถามเสียงดังด้วยความโมโห สายตาของเขาบ่งบอกถึงความไม่พอใจ ที่ฉันไม่บอกให้เขารู้

            “นายรู้แล้วหรอ ข่าวนี่ไปไวจังนะ” ฉันยิ้มออกมาอย่างยากเย็น พยายามกลั้นน้ำตาเอาไว้ เขามองหน้าฉันด้วยแววตาที่อ่อนลงก่อนจะเข็นรถเข็นผู้ป่วยที่ฉันของอนุญาตมาจากโรงพยาบาลของฉันไปใต้ต้นซากุระต้นหนึ่ง...

            “เธอจำได้ไหมตอนนั้นที่เราสัญญากันว่า..ถ้าโตขึ้นเมื่อไหร่เราจะกลับมาโอบต้นซากุระนี้ด้วยกัน”

            “จำได้สิ ตอนนั้นนายยังแขนไม่ถึงครึ่งต้นเลยด้วยซ้ำ” ฉันแลบลิ้นใส่เขาก่อนบทสนทนาของเราสองคนจะจบลง ฉันเดินลงมาจากรถเข็นผู้ป่วยก่อนโอบต้นซากุระไว้ในอ้อมแขนเขาเองก็เช่นกัน

เราสองคนอยู่กันคนล่ะฝั่งของต้นซากุระ กลิ่นหอมอ่อนของซากุระปนกับกลิ่นชื้นจากพื้นดิน ปลายนิ้วของเราสองคนแตะกันตรงกลางของต้นซากุระ ฉันรู้สึกได้ถึงความอบอุ่นของเขาที่ส่งมาจากปลายนิ้วชี้ ...แค่ปลายนิ้วแตะกันเพียงเล็กน้อยนั้นทำให้เรารับรู้ถึงความคิด ความรู้สึกของเขา ได้โดยไม่ต้องมีคำบรรยายใดๆมันช่างอบอุ่นและเต็มไปด้วยความสุข

“ไม่ว่าวันนี้จะเป็นเช่นไร...เช้าวันใหม่ย่อมเข้ามาหรอกนะ”

“คำคมรายวันรึไงเนี่ย”

“...”

“ดูนั่นสิ ดาวตกล่ะ” ฉันมองตามเสียงเรียกของเขาก่อนจะอธิฐานของพรในสิ่งที่ฉันต้องการ

“ด้วยวิญาณทั้งหมดของฉัน ฉันอยากจะใช้วันเวลาทั้งหมดในทุกภพทุกชาติของฉันเพื่อช่วยเหลือมนุษย์ที่ตกอยู่ในห้วงของความทุกข์ ขอดวงดาราได้โปรดช่วยตามคำอธิฐานแม้ชีวิตของฉันจะจบลงด้วยนิทราชั่วนิรันดร์ นิทรา....

....ตามสีของดอกซากุระ”

เมื่อสิ้นสุดคำอธิฐานร่างกายของฉันก็ไร้เรี่ยวแรงก่อนจะเข้าสู่นิทรานั้น ฉันยิ้มบางๆให้กับเจ้าของอ้อมกอดอันแสนอบอุ่นก่อนจะเอ่ยออกมาอย่างยากเย็น

“ฉัน...รักนายนะ”

“...” ไม่มีคำตอบเขาทำเพียงแค่เบี่ยงหน้าหลบฉัน ก่อนที่ทุกอย่างจะมืดสนิทฉันได้ยินเสียงบางเบา...เสียงของเขาที่เอ่ยออกมาคล้ายกับคำบอกราตรีสวัสดิ์ชั่วนิรันดร์

“ฉัน ...ก็รักเธอเหมือนกัน”

 

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
0 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
0 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
0 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา