My Love ชีวิตรักประจำวันของฉัน

3.0

เขียนโดย Davin

วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เวลา 11.00 น.

  9 ตอน
  0 วิจารณ์
  3,214 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2558 17.51 น. โดย เจ้าของเรื่องสั้น

แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

6) ศึกระหว่างพี่กับน้อง (2)

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

     วันเสาร์ ณ บ้านของใบหม่อน

     "พี่บอกแล้วไงว่าพี่เขียนติดไว้ที่ฝานะทำไมไม่ฟังกันเลย"

     "มันมีซะที่ไหนกันเล่า อย่ามาชงมาชื่อเลยแล้วผมก็ไม่ได้กินสักหน่อยอย่ามาใส่ร้ายกันสิ"

     "แกกินของพี่ไปตั้ง 2 ถ้วยแล้วนยงไม่พออีกหรือไงไอร๊กิ่งไผ่"

     "โฮ่แล้วทีพี่กินของผมไปละ"

     "ฉันก็ซื้อมาคืนแกแล้วไงละยังไม่พอใจอีกหรอ"

     "ก็ยังนะสิแล้วทีพี่ละ"

     "พอแล้วน่ากิ่งหม่อนเดี๋ยวแม่ไปซื้อให้ใหม่นะอย่าทะเลาะกันเลยเสียงดังไปถึงข้างนอกแล้ว"

     "ถ้าผมจะมีพี่สาวอย่างนี้ละก็ผมยอมมีพี่เป็นลูกหมาดีกว่าฮึ"

     "แม่คะหนูไปข้างนอกนะคะ ไม่อยากอยู่บ้านให้เสียอารมณ์หรอกค่ะแล้วจะกลับมาตอนเย็นๆนะคะ"

     "ผมขึ้นไปนอนอยู่บนห้องนะแม่"

     "เดี๋ยวสิกิ่งหม่อน"

     เมื่อมาทางหม่อนที่เดินไปที่ริมแม่น้ำแถวบ้านแล้วน้ำเอาหินปาลงน้ำพร้อมกับบ่นพึมพัมอยู่คนเดียว

     "ไม่เห็นจเข้าใจเลยเราก็เขียนชื่อติดไว้ที่ฝาแล้วนี้มองไม่เห็นรึยังไงนะ ตาถั่วรึไงไอ๊บ้าเอ๊ย"

     "กำลังว่าใครอยู่หรอใบหม่อน"

     "เอ๊ะ ใบ ไม้"

     "ให้เราปลอบมั๊ย"

     "มาทำอะไรที่นี้หรอ รึว่ามาเดินเล่นนะ"

     "อ่อเราพาน้องหมามาเดินเล่นนะ"

     "อย่างนั้นหรอแล้วชื่ออะไรหรอ"

     "ปั๊กกี้นะ ชั้นขอนั่งข้างๆได้ไหม"

     "ได้สิ"

     "โมโหเรื่องน้องชายหรอ"

     "อืมแล้วใบไ้รู้ได้ไงนะ"

     "ก็พอดีฉันเดินผ่านบ้านของใบหม่อนนเลยได้ยินเสียงทะเลาะกันดังลั่นเลย"

     "อย่างนั้นหรอ"

     "แล้วทะเลาะกันเรื่องอะไรละ"

     "เรื่องพุดดิ้งนะ แม่แันจะซื้อมาให้วันละ 2 ถ้วยนะ แล้วทีนี้กิ่งก็ดันกินส่วนของฉันเข้าไปนะก็เลยทะเลาะกัน"

     "อย่าใส่ใจเลยใบหม่อนมันก็แค่พุดดิ้งนะ ความสัมพันธุ์ของเธอกับกิ่งมันเปาะบางขนาดนั้นเลยหรอ ถึงทำให้ทเลากนเพียงเพราแค่พุดดิ้งเพียงถ้วยเดียวนะ"

     "นั้นสินะฉันคงจะใส่อารมณ์มากไปหน่อย ขอบคุณนะใบไม้"

     หันมาทางกิ่งไผ่ที่เก็บตัวอยู่ในห้อง

     ก็อกๆๆๆ

     "กิ่ง กิ่ง เปิดประตูให้แม่หน่อยกิ่ง

     "มีอะไรอีกละแม่"

     "แม่เอาข้าวต้มมาให้นะ"

     "เดี๋ยวผมกินเองฮะแม่ลงไปเถอะ"

     "เดี๋ยวแม่มีอะไรจะพูดด้วย แม่เข้าไปนะ"

     "ลูกนะรักพี่หม่อนรึป่าว"

     "ก็รักครับ"

     "แล้วทำไมต้องมาทะเลากันเพียงแค่ขนมเพียงถ้วยเดียวละกิ่ง หม่อนนรักลูกมากเลยนะกิ่งลูกรู้รึป่าว"

     "ผมรู้ฮะแม่"

     "แม่รู้แล้วละเรื่องเมื่อวานนะ ถ้าหม่อนไม่รักลูกละก็พี่เขาคงจะไปโรงเรียนไม่มาสนใจตัวลูกหรอกนะ"

     "พี่เขาคงจะแค่ขี้เกียจไปโรงเรียนละมั้ง"

     "ไม่หรอกแล้วลูกรู้รึป่าวว่าข้าวต้มนี้ใครเป็นคนทำ"

     "ก็แม่เป็นคนทำไม่ใช่หรอ"

     "ป่าวพี่เขาเป็นคนทำนะ ยอมตื่นแต่เช้ามาต้มข้าวต้มให้เลยนะ"

     "แม่ผมขอเงินหน่อยสิ"

     "จะเอาไปทำอไรงันหรอ"

     "เถอะนะแม่แล้วผมจะออกไปข้างนอก"

     "นี้จ๊ะ 50 บาทคงพอนะ"

     "ผมไปแล้วนะครับแล้วเย็นๆจะรีบกลับบ้าน"

     "สวัสดีค่ะต้องการอะไรคะ"

    "ผมขอไอนั้น 2 ถ้วย ครับ"

     "นี้จ๊ะ ทั้งหมด 50 บาทจ๊ะ"

     "ขอบคุณมากครับ"

     "พี่คงจะอยู่ที่ริมแม่น้ำสินะเอาละรีบหน่อยละกัน"

     "พี่หม่อน พี่หม่อน พี่หม่อน"

     "ไอกิ่งมาทำอะไรที่นี้เนี้ย"

     "พี่หม่อนผมขอโทษ นี้ครับผมซื้อมาขอโทษน พี่จะสั่งอะไรก็ได้แต่ต้องหายโกรธผมนะ"

     "ได้สิงันมากินพุดดิ้งเป็นเพื่อนพี่นะ"

    "เข้าใจกันแล้วสินะใบหม่อน"

     "อืมมขอบใจนะใบไม้"

     "อืมงันฉันกลับก่อนนะ"

     "อร่อยที่สุดเลยละพุดดิ้งเนี้ย"

     "กินเงียบๆหน่อยก็ได้นะพี่หม่อน"

     "แหม่ก็มันอร่อยนี้นา ขอบคณนะที่ซื้อมาขอโทษนะกิ่ง"

     "ก็ไม่ขนาดนั้นหรอกน่า"

/////โปรดติดตามตอนต่อไป\\\\\

     

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา