My Love ชีวิตรักประจำวันของฉัน

3.0

เขียนโดย Davin

วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เวลา 11.00 น.

  9 ตอน
  0 วิจารณ์
  3,538 อ่าน

แก้ไขเมื่อ 18 ตุลาคม พ.ศ. 2558 17.51 น. โดย เจ้าของเรื่องสั้น

แชร์เรื่องสั้น Share Share Share

 

9) เมื่อทุกอย่างแย่ลง

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

     เช้าวันต่อมา ณ โรงเรียน

     "หวัดดี!! หม่อนนี้เราเมฆนะ หม่อนจะไปโรงเรียนแล้วรึยังนะ"

     "เรากำลังจะไปนะ แล้วนี้เมฆมีไรหรอถึงโทรมาหาเรานะ"

     "คือแบบว่าหม่อนเราเป็นแฟนกันนี้นาเราก้อยากมารับมาส่งหม่อนที่บ้านนะสิแล้วนี้เราก็รอหม่อนอยู่หน้าบ้านแล้วนะ"

     "งันหรอ งันเดี๋ยวเราออกไปนะ แล้วเจอกัน"

     "อืมแล้วเจอกัน"

     เมื่อทั้งคู้คุยกันจบ หม่อนก็ค่อยๆเปิดประตูออกไป

     เมฆที่ยืนพิงกำแพงรออยู่นั้นเมื่อเห็นหม่อนเดินออกมาก็โบกมือยิ้มทักทายอย่างมีความสุข

     "หม่อน ไมออกมาช้าจังเลยละเราคิดถึงหม่อนมากเลยนะ"

     "งันหรอโทษทีนะเมฆ พอดีตอนเมฆโทรมาเรากำลังกินข้าวอยู่นะ"

     "งันหรอแต่ไม่เป็นไร การที่เมฆได้เห็นหม่อนเปิดประตูออกมาเมฆก็มีความสุขแล้วละ"

     "งันหรอมีความสุขสินะ ดีจัง"

     "หม่อนเป็นไรนะ ไมดูท่าทางเหนื่อยๆ"

     "พอดีเมื่อคือเราไม่ได้นอนนะ เป็นเพราะ......"

     "เพราะอะไรหรอหม่อน มีอะไรบอกเมฆได้ตลอดเลยนะ"

     "ไม่มีอะไรหรอกเมฆหม่อนก็แค่คิดอะไรหลายๆเรื่องอยู่นะ"

     "รวมทั้งเรื่องของไม้ด้วยใช่มะ แต่ก็ไม่เป็นไรหรอกเรารู้นะว่าที่หม่อนมาคบกับเราเพราะหวังจะเอาเรามาเป็นไม้กันหมานะ"

     "โทษทีนะเมฆ"

     "ไม่เป็นไรหรอกเราเองก็อยากทำให้ใครบางคนแสดงความรู้สึกจริงๆออกมาบ้างนะ ส่วนเรื่องไม้นะเราจะคอยช่วยนะ"

     "ขอบใจนะ เออจริงสิเมฆเองก็รู้แล้วนี้ว่าเราชอบไม้นะ แล้วเมฆเองนะชอบใครหรอ"

     "คะ คนที่เราชอบหรอ ถะ ถ้ารู้แล้วอย่าเอาไปบอกเจ้าตัวนะ"

     "เราไม่ใช่คนแบบนั้นนะเมฆ บอกเรามาเถอะว่าชอบใครนะ"

     "ก็ได้ ก็ได้ เราชอบแพรนะ"

     "ทำไมถึงเป็นแพรละเพราะอะไรหรอ"

     "เออมันก็พูดยากอยู่นะ ที่ฉันชอบยัยนั้นก็เพราะนิสัยดูเป็นธรรมชาติดีนะดูไม่เสแสร้งเหมือนคนอื่นๆในโรงเรียนนะ คนอื่นๆมันจะดูถูกเราใช่ไหมละแต่แพรนะไม่ใช่"

     ทั้งสองคุยกันจนถึงโรงเรียนแล้วก็ได้พบแพรที่ทะเลาะอยู่กับน้ำทิพย์แล้วไม้ที่คอยห้ามอยู่

     "นี้มันหมายความว่ายังไงกันนะไม้ทำไมถึงไปตัดสินใจคบกับยัยนี้ได้ละ คนที่นายชอบนะมันหม่อนไม่ใช่หรอ"

     "แพรพอเถอะเรื่องของเรากับหม่อนนะ เรากับหม่อนไม่ได้เป็นอะไรกันสักหน่อยนะ เรากับหม่อนเป็นแค่เพื่อนเองนะ"

     "อ้าวๆหวัดดีพวกมีอะไรกันหรอ เสียงดังกันแต่เช้าเชียวนะ"

     "ไอร๊เมฆทำไมแกถึงเดินจับมือกับหม่อนมากันห๊ะ ไอร๊ขี้หรี่อธิบายมาถายใน 30 คำเดี๋ยวนี้นะ"

     "พอเถอะน่าแพรอย่าทำเมฆเลยนะ คือที่จริงแล้วเรากับเมฆนะ"

     "ฉันกับหม่อนเราตกลงคบกันเมื่อวานนะ ดีใจกับเราหน่อยสิแพร โดยเฉพาะนายไม้ฉันรอคำยินดีอยู่นะ"

     "อ่อ อย่างนั้นหรอถ้าอย่างนั้นพวกนายก็ช่วยแสดงความยินดีให้ฉันกับน้ำด้วยสิ เพราะว่าเราเองก็พึ้งคบกันเมื่อวานนี้เหมือนกัน"

     เมื่อไม้พูดจบก็ดึงมือของน้ำเข้ามาแล้วจับมือแน่น

     ทำไมละ ทำไมคนที่ยืนอยู่ตรงนั้นถึงไม่ใช่ฉันแต่เป็นน้ำทำไมละ ทำไม

     "ยินดีด้วยนะน้ำทิพย์ ใบไม้ที่คบกันแล้วนะ งันเราขึ้นห้องก่อนนะ"

     "หม่อนรอเมฆด้วยสิ ฉันไม่เคยคิดเลยนะว่านายจะเป็นคนอย่างนี้นะไม้"

     "ไม้เราขอคุยอะไรด้วยหน่อยสิ"

     "อะไรกันยัยลูกแพรไม้แฟรฉันนะเธอจะพาแฟนฉันไม่ไหนนะ"

     "อย่ามายุ่งนี้มันเรื่องของฉันกับไม้"

     "น้ำขึ้นไปรอเราบนห้องก่อนนะเรามีเรื่องจะคุยกับแพรนิดหน่อยนะ"

     เมื่อทั้ง 3 คุยกันจบแพรกับไม้ก็ไปคุยกันหลังตึก

     "มีอะไรก็รีบพูดมาละ เราไม่ได้มีเวลามากขนาดนั้นนะ"

     "ไม้นายเองก็รู้ใช่ไหม"

     "รู้เรื่องอะไรของ"

     "ก็เรื่องของหม่อนไงหม่อนชอบแก แกไม่รู้เลยหรอ"

     "แพรพอเถอะเรื่องของเรากับหม่อนนะไม่มีทางกลับมาเป็นเหมือนเดิมแล้วละ"

/////โปรดติดตามตอนต่อไป/////

     

 

คำยืนยันของเจ้าของเรื่องสั้น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
3 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
2 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
4 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา