รักบนเส้นขนาน

9.6

เขียนโดย Chapond

วันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เวลา 01.53 น.

  66 ตอน
  1253 วิจารณ์
  128.19K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556 18.58 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

2) ช่วยเหลือมาเฟีย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

ฟางพาร่างไม่ได้สติของชายหนุ่มแปลกหน้าเข้ามาในบ้านแล้วจัดการปิดล๊อคประตูบ้านแน่นหนา

ก่อนจะรีบวิ่งกลับมาดู

 

“โห เลือดไหลไม่หยุดด้วย”ฟางตกใจก่อนจะหายเข้าไปเอาอุปกรณ์ทำแผล ผ้าชุบน้ำและกะละมัง

ออกมาทันที

 

“นาย เดี๋ยวชั้นทำแผลให้นายก่อนนะ”ฟางพูดแล้วค่อยๆเอาผ้าชุบน้ำเช็ดเลือดรอบๆและตามตัวชาย

หนุ่มก่อนจะทำแผลที่หัวแตก นี่ว่ายังโชคดีที่ผู้ชายคนนี้มีแผลไม่ลึกถึงขึ้นเย็บเลยทำแผลได้ง่าย

 

 

“อืออ”ผู้ชายคนนั้นครางออกมาเมื่อฟางเอายาแดงทาแผล ฟางสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะทำแผลให้ต่อ

จนเสร็จ

 

 

“หา นี่นายไปฟัดกับหมามารึไง ทำไมแผลเต็มตัวเลยเนี่ย”ฟางบ่นเมื่อสังเกตเห็นแผลตรงตามตัว

ก่อนจะค่อยๆปลดประดุมเสื้อนักเรียนออกและเอากองไว้กับพื้น จากนั้นก็เริ่มทำแผลที่แขนและหลัง

 

 

 

“ระ รอยสักรูปมังกรดำ”ฟางตกเมื่อพลิกด้านหลังมาพบกับรอยสักรูปมังกรดำ แล้วสิ่งที่แจมพูดที่

โรงเรียนเมื่อตอนกลางวันก็ผุดเข้ามาในหัวฟางอีกครั้ง

 

 

 

“ตายแล้วยัยฟาง ช่วยใครไม่ช่วย ดนไปช่วยมาเฟีย หาเรื่องใส่ตัวแล้วไงล่ะ”ฟางตบหน้าผากตัวเองหลังจากทำแผลเสร็จ

ก่อนจะลุกขึ้นไปรื้อเสื้อผ้าพ่อของเธอออกมา

 

 

 

 

 

 

“เปลี่ยนเสื้อผ้าหน่อยละกัน เดี๋ยวชั้นเอาเสื้อผ้านายไปซักให้นะ”ฟางพูดพลางแกะกางเกงนักเรียน

ชายหนุ่มออก หน้าฟางตอนนี้แดงสั่นไปหมด เกิดมาไม่เคยจับผู้ชายที่ไหนถอดเสื้อผ้า ต้องมาจับ

มาเฟียแก้ผ้าเป็นคนแรกเลยหรอเนี่ย ฟางตั้งสติก่อนจะจัดการใส่กางเกงให้ชายหนุ่ม แต่เมื่อมาที่เสื้อ

ก็พบว่าเขามีแผลที่หลังและแขนจึงทำให้ใส่เสื้อไม่ได้

 

 

 

“เอ่อ ไปนอนด้านบนละกันนะ”ฟางพูดหลังจากทำความสะอาดรอบๆเสร็จแล้วก็พยุงชายคนนั้นขึ้นมา

บนห้องนอนเธอ

 

 

 

 

ตึกๆ

 

 

 

ฟางที่เอาแขนของชายหนุ่มโอบไว้แล้วพยุงขึ้นมาก็ใจเต้นรัว ก็ชายคนนี้เล่นถอดเสื้อแล้วใกล้ชิดเธอ

แบบนี้ทำให้มีสมาธิเลยแฮะ

 

 

 

 

 

ตุบ

 

 

 

“เห้อ กว่าจะถึง หนักชะมัด อาบน้ำก่อนละกัน”ฟางพูดก่อนจะคว้าผ้าขนหนูไปอาบน้ำแล้วซักพัก

ใหญ่ก็กลับเข้ามาตามความเคยชินท่ะใส่เพียงแค่ผ้าขนหนูตัวเดียวเข้ามา และเมื่อเข้ามาถึงก็ตกใจ

เมื่อเห็นคนที่นอนหลับอยู่บนเตียง

 

 

 

 

“ตายล่ะ ลืมไปเลยว่ามีนายฟูอยู่ แต่ไม่เป็นไรหรอกมั้ง เค้าสลบอยู่นี่”ฟางพูดก่อนจะเดินเข้าไป

เปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็วและใจสั่น เพราะกลัวว่าผู้ชายคนนี้จะตื่นมาตอนเธอเปลี่ยนเสื้อผ้า

 

 

 

“แล้วชั้นต้องนอนเตียงเดียวกับนายจริงๆหรอเนี่ย”ฟางพูดแล้วมองร่างสูงที่หลับไปแล้วและเมื่อจะล้ม

ตัวนอน ฟางต้องตกใจเมื่อชายหนุ่มมีเหงื่อขึ้นตามตัวไปหมด

 

 

 

 

“คายล่ะ นาย ทำไมตัวร้อนจี๋แบบนี้ละเนี่ย”ฟางตกใจแล้วเอามืออังหน้าผาก ก่อนจะรีบเอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดตัวเขา

 

 

 

“ต้องเป็นเพราะพิษจากแผลพวกนี้แล้วอักเสบแน่ๆเลย”ฟางประคองกอดชายคนนั้นขึ้นมาแล้วเช็ดตัว ก่อนจะเอา

เสื้อมาคลุมให้ชายคนนั้น แล้วหยิบยามาให้

 

 

 

 

 

“ทานยาหน่อยละกันพรุ่งนี้ไข้จะได้ลด”ฟางพูดแล้วพร้อมกับยกศีรษะชายหนุ่มคนนั้นมาไว้ที่ตักตัว

เอง ก่อนจะยัดยาใส่ปากแล้วกินน้ำตาม

 

 

 

 

 

“แค่กๆ”ชายคนนั้นสำลักน้ำ จนฟางตกใจ ดีนะที่กลืนยาลงไปแล้ว ฟางรีบเอาผ้ามาเช็ดน้ำตามแผง

อกชายหนุ่มทันที

 

 

 

 

ตึกๆ

 

 

 

 

 

“ไม่นะฟาง นี่มันคนป่วย แถมยังเป็นคนแปลกหน้าอีก”ฟางพูดกับตัวเองเบาๆเมื่อประคองกอดชายหนุ่มแปลกหน้าแล้วเช็ดน้ำที่หก

 

 

 

“อ๊ะ”จู่ๆชายคนนั้นก็พลิกตัวขึ้นมาแล้วคว้าฟางไปกอดแนบอกตัวเองทันที

 

 

 

“นะนาย ปล่อยชั้นนะ อื้อออ”ฟางดิ้นโวยวาย จู่ๆชายคนนั้นก็รวบฟางไปบดจูบอย่างร้อนแรง ฟางอึ้ง

ใจเต้นไม่เป็นจังหวะ เมื่อจู่ๆผู้ชายแปลกหน้าที่ไหนไม่รู้มาจูบเธอ นี่มันจูบแรกของเธอนะ

 

 

 

“อือ”ชายคนนั้นครางในลำคอก่อนจะผ่อนแรงลงแล้วนอนหลับไป ฟางรีบผละออกจากอ้อมกอดชาย

คนนั้น

 

 

 

“คนบ้า นั่นมันจูบแรกของชั้นเลยนะ”ฟางเอามือจับปากตัวเองแล้วพูดก่อนจะพลิกตัวหันหลังให้กับ

ชายคนนั้นนอนหลับทันที

 

 

 

 

 

 

 

เช้าวันต่อมา

 

 

 

“เห้ยยยยย เธอ ยัยฟู มาทำอะไรบนเตียงชั้น”ชายหนุ่มค่อยๆได้สติตื่นมาก็ตกใจเมื่อเห็นคนตัวเล็กหลับอยู่บน

เตียงข้างๆเขา

 

 

 

 

 

“โอ๊ย ตื่นมาก็โวยวายเลย นี่ ดูดีๆ นี่มันห้องชั้นนะ”ฟางพูด ชายหนุ่มมองไปรอบๆห้องที่ตกแต่งด้วยโทนสีชมพูเกือบหมดทั้งห้อง

 

 

 

“หึ มิน่าล่ะ รสนิยมเห่ย”ชายคนนั้นพูดเมื่อมองไปรอบๆห้อง

 

 

 

“นี่แนะๆๆๆๆ ชั้นเป็นคนนายมานะ นายยังจะมีหน้ามาว่าคนที่ช่วยชีวิตนายงั้นหรอ”ฟางโวยวายพลาง

เอานิ้วจิ้มแผลชายหนุ่มนต้องร้องโอ๊ยออกมา

 

 

 

“นี่เธอช่วยชั้นเมื่อคืนนี้”ชายคนนั้นถามอีกครั้งเมื่อรวบข้อมือบางของฟางไม่ให้ทำร้ายตัวเอง

 

 

 

 

 

 

“ใช่ แล้วก็ทำแผลให้นายทั้งหมดด้วย นี่นายรู้มั้ยเมื่อคืนนายไข้ขึ้นด้วยนะ ตัวร้อนทั้งคืน ชั้นต้องเอายาแก้ไข้ให้กิน กว่าไข้จะลดก็แทบตายเกือบเอาไป

ส่งโรงพยาบาลเหมือนกัน”ฟางรีบพูดยาวเหยียดถึงอาการเขาเมื่อคืนนี้

 

 

 

 

 

“อ่าๆ ชั้นขอบใจเธอมากละกันที่ช่วยชั้น”ชายคนนั้นพูดอย่างไม่ใส่ใจก่อนจะลุกขึ้นเดินไปที่หน้าต่างก่อนจะวิ่ง

กลับมานั่งที่เตียงพร้อมกับรีบปิดหน้าต่างทุกบานในห้องของเธอ

 

 

 

 

 

“อะไรของนายเนี่ย ลุกลี้ลุกลน พิลึกคน”ฟางพูดเมื่อเห็นท่าทางของป๊อปปี้

 

 

 

“นี่ยัยฟู ช่วงนี้ชั้นขออยู่ที่นี่ก่อนได้ม้ะ เดี๋ยวพอชั้นทำธุระเสร็จแล้ว ชั้นจะไปเอง”ชายคนนั้นพูดพลางจ้องหน้าฟางเชิงขอร้อง

 

 

“นี่ ชั้นชื่อฟาง ไม่ได้ชื่อยัยฟู เข้าใจมั้ย นายฟู”ฟางกอดอกพูดขึ้นพลางชักสีหน้า เมื่อถูกเรียกว่าฟูหลายครั้ง

 

 

“นี่ ชั้นก็ไม่ได้ชื่อนายฟูเหมือนกัน แต่ก็คงจะไม่ต้องบอกนะว่าชั้นเป็นใคร”ชายคนนั้นเชิดใส่ฟางอย่างถือตัวทำให้ฟางนึกหมั่นไส้

 

 

 

 

 

“นายยังไม่รู้ว่านายเป็นใคร ชั้นจะรู้มั้ย หรือว่านายเป็นนายหมูนายหมาแถวนี้”ฟางยิ้มแกล้งพูดกวนมาเฟียหนุ่มทันทีทำให้เขาโมโหจะเอาเรื่องแต่เจอ

ฟางคว้าโคมไฟข้างเตียงมาเป็นอาวุธขู่เขาเอาไว้

 

 

 

“นี่เธออย่ามากวนประสาทชั้นนะ ถ้าไม่รู้ก็จำเอาไว้ ชั้นชื่อป๊อปปี้ ลูกชายคนเดียวของแก๊งค์มังกรดำ”ป๊อปปี้พูดแล้วเชิดหน้าใส่

ฟางเหมือนเดิม ฟางเบ้ปากใส่นิดนึงก่อนจะเดินออกไปป๊อปปี้รีบคว้าแขนฟางไว้

 

 

 

 

“นี่ เธอจะไปไหนน่ะ”ป๊อปปี้รีบถามเมื่อเห็นฟางเดินหนี

 

 

 

“ชั้นก็ออกไปอาบน้ำแต่งตัว แล้วไปทำงานไง วันเสาร์แต่ชั้นไม่ได้ว่างเหมือนพวกนายนะที่จะไล่ไป

มีเรื่องชกต่อยแบบนี้น่ะ”ฟางพูดแล้วสะบัดมือป๊อปปี้ออก

 

 

 

“ชั้นไม่ให้ไป เอาเป็นว่าชั้นจ้างเธอมาอยู่กับชั้นช่วงนี้ เธอได้เงินจากทำงานเท่าไหร่”ป๊อปปี้พูด

 

 

“300จากช่วยทำงานเป็นเด็กเสิร์ฟทั้งวันที่ร้านอาหารแถวนี้ล่ะ”ฟางตอบ

 

 

 

“งั้นชั้นจ้างเธอวันนี้3000เอาไปดิ”ป๊อปปี้เปิดกระเป๋าควักแบงค์พัน3ใบยื่นให้ฟาง ฟางตาโตกับจำนวนเงินก่อนจะรีบรับมาทันที

 

 

 

"เงินตั้งมากตั้งมายขนาดนี้ไล่แจกให้คนอื่นบ่อยล่ะสิ ใช้เงินเปลือง อ๊ะ ไม่ได้ ห้ามเอาคืนให้ชั้นแล้วให้เลยย่ะ"ฟางอดบ่นไม่ได้กับการใช้เงินของป๊อปปี้

ทำให้เขานึกหมั่นไส้จะเอ่เงินคืนแต่ฟางรีบยึดเงินเอาไว้

 

 

 

 

“อ้อ แล้วอีกอย่างถ้าเธอช่วยดูแลชั้นจนชั้นกลับไปแล้ว ชั้นจ่ายค่าตอบแทนให้หมื่นนึง ตกลงมั้ย”ป๊อปปี้พูดข้อเสนอให้กับฟางต่อ

 

 

 

 

 

 

 

“หมื่นนึงดีจัง จะได้เอาเงินไปให้แม่ โอเคตามนี้ก็ได้ค่ะ คุณมาเฟียเดี๋ยวชั้นจะดูแลนายเป็นอย่างดี มดไม่ให้ไต่ไรไม่ให้ตอมเลย”ฟางพึมพำกับตัวเอง

เบาๆก่อนที่จะรีบตอบตกลงแล้วลงไปทำอาหารให้ป๊อปปี้ทานแล้วขึ้นมาเรียกเขา

 

 

“นาย ชั้นทำข้าวต้มให้นายนะ นายลงไปกินก่อนเลย เดี๋ยวค่อยขึ้นมาล้างแผล”ฟางขึ้นมาบอกป๊อปปี้

ชายหนุ่มลงไปทานข้าว ฟางเห็นดังนั้นก็รีบคว้าผ้าขนหนูไปอาบน้ำทันที

 

 

 

“เห้ออ สบายตัวจัง”ฟางใส่ผ้าขนหนูผืนเดียวออกมาจากห้องน้ำ

 

 

 

“เออ นี่เธอแถวนี้มีโทรศัทพ์ให้ชั้นยืมมั้ย เห้ย/ว้ายยย”ป๊อปปี้เปิดประตูพรวดพราดเข้ามาในห้อง

ตกใจที่เห็นฟางเช่นเดียวกับฟางที่ตกใจที่ป๊อปปี้เข้ามาในห้อง

 

 

 

ต๊อกๆๆ ตุ๊กแก

 

 

 

เสียงตุ๊กแกร้องทำให้ป๊อปปี้ตกใจรีบวิ่งเข้ามาในห้องทำให้ชนฟางล้มลง ทำให้ป๊อปปี้ขึ้นคร่อมฟางบน

เตียงทันที

 

 

 

 

 

 

ตึกๆ

 

 

“นะ นายลงไปได้แล้ว ชั้นจะเปลี่ยนเสื้อ”ฟางได้สติรีบพูดเพราะตอนนี้ตัวเองหน้าแดงจัด

 

 

 

 

 

“เอ่อ โทษทีๆงั้นเธออาบน้ำเสร็จแล้วลงไปด้านล่างละกัน”ป๊อปปี้เองที่ตั้งสติได้รีบพูดก่อนจะรีบวิ่งลงไปรอด้านล่างตามเดิม

 

 

 

 

“อีตามาเฟียบ้า”ฟางพูดแล้วรีบจับหน้าตัวเองที่แดงเมื่อกี้นี้ก่อนจะรีบใส่เสื้อผ้าแล้วลงมาด้านล่าง

 

 

 

 

 

“เอ่อ เดี๋ยวนายไปเปลี่ยนเสื้อผ้าก็ได้นะ นี่เป็นเสื้อผ้าพ่อชั้นเอง พอดีซักชุดให้นายแล้วตอนนี้มันแห้งไม่ทันน่ะ”ฟางพูดขณะ

ทำแผลให้ป๊อปปี้

 

 

 

 

 

“เอ่อ ฝากไว้ที่เธอก่อนละกันเพราะว่าขืนชั้นใส่ชุดนั่นออกไป พวกนั้นก็ก็มารุมชั้นอีกน่ะสิ”ป๊อปปี้ตอบไปตามตรง

 

 

 

“แล้วนายไปไล่หาเรื่องพวกนั้นทำไมล่ะ นี่คงคิดว่าตัวเองใหญ่ตัวเองมีอำนาจแล้วจะเที่ยวเบ่งไปมีเรื่อง

กับใครก็ได้งั้นหรอ พวกมาเฟียเนี่ยนะ ก่อเรื่องสร้างความเดือดร้อนให้ชาวบ้านไม่เว้นแต่ละวันจริง จริ๊งงง”ฟางบ่นยาวเหยียดใส่เขา

 

 

 

“นี่ ให้มันน้อยๆหน่อยเถอะ ปากดีว่าชั้นแบบนี้ เจ็บตัวมาเยอะแล้วล่ะ โอ๊ย เบาๆ”ป๊อปปี้ดุแต่ก็โดนฟางจิ้ม

ที่แผลอย่างแรงจนเขาร้องเสียงหลง

 

 

 

“หรอ งั้นนายก็ไปไหนก็ไปเลย ชั้นเอาตังคืนนายก็ได้”ฟางหงุดหงิดรีบไล่

 

 

 

 

 

 

“ไม่ พอดีชั้นเป็นหน้าด้านไล่แล้วไม่ไป อยากอยู่ที่นี่มีปัญหามั้ยล่ะ”ป๊อปปี้ตอบฟางกวนๆกลับมา ฟางได้แต่ฮึดฮัดทำอะไรไม่ได้ ลุกขึ้นเอาอุปกรณ์ทำ

แผลไปเก็บแทน

 

 

 

 

 

“ที่ชั้นไปมีเรื่องกับพวกนั้นนะ เพราะว่าพวกมันมาเบ่งวางอำนาจขูดรีดพ่อค้าแม่ค้าแถวนี้แล้วมาทำบ่อนผิดกฎหมายในที่ที่พวกชั้นดูแล

พวกชั้นก็เลยสั่งสอน แต่พอดีว่า ชั้นไปกันแค่5คน เลยพลาดท่าไม่คิดว่าจะถูกตลบหลังเอา”ป๊อปปี้เล่าเรื่องเมื่อวานให้ฟางฟัง

 

 

 

 

“จริงสิ แล้วเพื่อนนายอีก4คนล่ะ ไปไหนแล้วทำไมถึงเหลือนายแค่คนเดียว”ฟางถามเมื่อนึกขึ้นได้

 

 

 

“พวกนั้นหลงกับชั้น คงจะกลับไปตั้งหลักที่แก๊งค์แล้วมั้ง อีกซักพักคงตามคนมาช่วยที่นี่”ป๊อปปี้พูดพลางดื่มน้ำ

 

 

“ถ้าตามคนมาช่วยแล้วจะมาให้ชั้นดูแลนายทำไมเนี่ย ทำไมไม่กลับบ้านนายไปล่ะ”ฟางบ่นอุบ

 

 

 

“เธอนี่พูดมากเหมือนน้องชั้นไม่มีผิด ก็อยู่แต่ในแก๊งค์มันน่าเบื่อนิ ไปไหนก็ต้องมีคนตามจนน่าอึดอัด เอาน่า ชั้นไม่ทำให้เธอเดือดร้อน

หรอก แค่ขอหลบภัยสักวัน2วันเอง”ป๊อปปี้บ่นพลางหันมากอดคอฟางทำให้ฟางตกใจใจเต้นรัวเมื่อแนบชิดชายหนุ่ม

 

 

 

“ปล่อยเลยนะตาบ้า อย่ามารุ่มร่ามแบบนี้กับชั้น ชีวิตนายก็ออกจะสุขสบาย จะมาลำบากทำไมมีทั้งคนล้อมหน้าล้อมหลังเอาใจแบบนี้”ฟางรีบผละออก

ห่างชายหนุ่มไปนั่งที่เก้าอี้อีกตัวก่อนที่จะถามเขากลับ

 

 

 

 

 

“เป็นมาเฟียบางทีเค้าก็อยากเป็นคนธรรมดาเหมือนกันนะ โลกที่สุขสบายมีเงินทองมีลูกน้องเอาใจมากมายอาจไม่ได้ดีอย่างที่คิด”ป๊อปปี้พูดเศร้าๆ

ทำเอาฟางนิ่งมองชายหนุ่มด้วยความสงสัย

 

 

 

 

 

ฟางจะหวั่นไหวกับมาเฟียคนนี้รึเปล่าน้ออ ฝากฟิคเรื่องใหม่ด้วยน้าาา

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.6 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา