รักบนเส้นขนาน

9.6

เขียนโดย Chapond

วันที่ 24 ตุลาคม พ.ศ. 2556 เวลา 01.53 น.

  66 ตอน
  1253 วิจารณ์
  128.25K อ่าน

แก้ไขเมื่อ 6 ธันวาคม พ.ศ. 2556 18.58 น. โดย เจ้าของนิยายฟิคชั่น

แชร์นิยายฟิคชั่น Share Share Share

 

3) มาเฟียที่ไม่อยากเป็นมาเฟีย

อ่านบทความตามต้นฉบับ อ่านบทความเฉพาะข้อความ

 

 

 

 

“ก็เห็นออกจะมีความสุข อยู่บนกองเงินกองทองไม่ต้องดิ้นรนทำงานหนักเพื่อแลกกับเงินแบบคนจนๆอย่างพวกชั้น

นิ”ฟางชะงักก่อนที่จะพูดอย่างไม่สนใจ

 

 

“แต่สุขสบายแต่ไม่อิสระ อยากจะทำอะไรก็ต้องมีคนตามไปเฝ้า กลัวว่าจะมีคนมาทำร้าย ต้องเรียน

ศิลปะการต่อสู้ทุกแขนงเพื่อป้องกันตัว นอกจากเก่งด้านพละกำลัง ก็ต้องเก่งด้านสมอง ป๋าส่งชั้นไป

เรียนทั้งภาษาทั้งการตลาด ทุกอย่างจนชั้นแทบไม่มีอิสระ ไม่มีเวลาว่างออกไปไหนเลย”ป๊อปปี้พูดเมื่อนึกถึง

ตัวเองแล้วถอนหายใจกับสิ่งที่เขาต้องแบบมันไว้

 

 

“ก็นี่ไง ออกมาแล้วนี่ไง”ฟางพูดแล้วยิ้มยิดนึงให้กับชายหนุ่ม

 

 

“เหอะ ออกมาทำงานให้ป๋าน่ะสิ ลองฝึกคุมคนจริงๆ แต่ใครจะไปรู้ว่าพวกนั้นมันคิดไม่ซื่อตลบหลังเล่นงานจนซะกระเจิงแบบนี้ คงจะคิดว่าชั้นเป็นแค่

เด็กม.ปลายล่ะสิ เลยจัดการแบบนี้”ป๊อปปี้พูดแล้วคิดเจ็บใจตัวเองเมื่อพลาดท่าให้พวกนักเลงไป

 

 

“นี่ถามจริงเถอะ นายอยากเป็นมั้ยเนี่ยมาเฟียเนี่ย”ฟางถามเมื่อเห็นสายตาที่เศร้าสร้อยของป๊อปปี้เมื่อกี้

 

 

“ไม่ แต่เอาไงได้ ลูกชายคนเดียวนินา ก็ต้องดูแลธุรกิจของครอบครัว ต้องดูแลน้อง มันคือสิ่งที่ชั้นต้องทำ”ป๊อปปี้ทำหน้าเซ็งแล้วพูดออกมา

 

 

“เห็นมั้ยล่ะ ทุกคนก็มีหน้าเป็นของตัวเอง ถึงแม้นายไม่อยากจะเป็นมาเฟียนายก็ต้องเป็นอยู่ดี ดูชั้นสิ

ไม่อยากจะอยู่ในชุมชนแออัดแบบนี้แต่ทำไงได้ล่ะก็คนมันจน ก็ต้องมาอยู่แบบนี้ เห้อ”ฟางพูดพลางถอน

หายใจออกมา

 

 

“งั้นมาเป็นผู้หญิงของมาเฟียมั้ยล่ะ”ป๊อปปี้พูดทำเอาฟางหันขวับไปมองชายหนุ่ม ตาโตตกใจทันที

 

 

“ไอ้บ้า พูดอะไรน่ะ ไม่มีทางซะหรอก มาเฟียเลยนะ”ฟางหน้าแดงก่อนจะรีบพูดออกมา

 

 

“55555หน้าแดงด้วย นั่นแน่ นี่คิดอะไรกับชั้นป่ะเนี่ย”ป๊อปปี้หัวเราะออกมาก่อนที่จะล้อฟาง

 

 

“ไอ้บ้า ไอ้ฟู ไอ้หน้าหมี ไปไหนก็ไปเลยย”ฟางโกรธ เดินหนีป๊อปปี้ไปทันที ป๊อปปี้หัวเราะกับ

ท่าทางฟางแล้วส่ายหน้าเบาๆ

 

 

 

 

 

 

“นี่ ชั้นจะออกไปข้างนอกหน่อยนะ นายอยู่บ้านดีๆล่ะ”หลังจากที่ฟางลางานที่ร้านอาหารเสร็จ ในช่วงบ่าย ฟางสะพายกระเป๋าลงมาบอกป๊อปปี้ที่นั่งดูทีวี

อยู่ด้านล่างบ้าน

 

 

 

“จะไปไหนน่ะ ไปด้วยดิ”ป๊อปปี้รีบพูดแล้วปิดทีวีเตรียมตัวไปกับฟาง

 

 

“ไหนบอกว่าโดนพวกนั้นตามล่าไง ออกไปข้างนอกไม่ได้นิ แถมนายยังเจ็บแผลแบบนี้ด้วย”ฟางรีบว่าป๊อปปี้

 

 

“เอ้า ก็ปลอมตัวไง ไม่มีใครจำได้หรอกแถมแผลแค่นี้แปปเดียวเดี๋ยวก็หาย เธอทำแผลให้ชั้นแล้วนี่นาจะไปกลัวอะไร แล้วอีกอย่างนะ คือไหนๆชั้นก็ได้

ออกมาข้างนอกไม่มีลูกน้องเดินตมไปไหนแล้ว ชั้นอยากออกไปเที่ยวน่ะ นะ พาชั้นไปหน่อยนะ”ป๊อปปี้พูดแล้วยักคิ้ว เจ้าเล่ห์ใส่ฟางก่อนจะวิ่งไปหยิบ

เสื้อเชิ้ตตัวโคร่ง หมวกไหมพรม และแว่นกันแดดมาใส่ ก่อนจะเดินมาข้างๆฟางแล้วอ้อนร่างบาง

 

 

"ไม่ได้ ยังไงก็ไม่ได้/น๊าๆๆๆ เธอออกจะหน้าตาดี ช่วยใจดีสมกับหน้าตาหน่อยสิ ถ้าเธอไม่ให้ไปนะ ชั้นจะกอดเธอไว้ไม่ให้ไปไหนเหมือนกัน"ฟางยืนยัน

คำเดิมก่อนที่ป๊อปปี้จะดึงตัวฟางมากอดแน่นไม่ยอมปล่อยว่ารีบพูด

 

 

"ว้าย ปล่อยเลยนะตาบ้า ก็ได้ ไปก็ไป"ฟางหน้าแดงจัดเมื่อถูกป๊อปปี้ดึงไปกอดแน่นก่อนที่จะยอมให้เขาตามเธอไปในที่สุด

 

 

 

“ป่ะ ไปกันเลย”ป๊อปปี้ยิ้มอย่างดีใจแล้วผละออกจากฟางรีบพูดแล้วจูงมือฟางไป ฟางมองมือที่ถูกมือป๊อปปี้จับก็อมยิ้มออกมา

 

 

 

 

“โทษทีที่ทำให้รอนะทุกคน”ฟางพูดพลางรีบวิ่งมาหามีนกับแจมที่รอเธออยู่หน้าโรงหนังแห่งหนึ่ง

 

 

“ไม่เป็นไรแกพวกเราพึ่งมาถึงเหมือนกัน อ้าว นี่ใครน่ะ แอบมีแฟนไม่บอกเพื่อนหรอ”แจมพูดเมื่อเห็นป๊อปปี้ที่พรางตัวเดินตามฟางมาติดๆแล้วรีบถาม

ฟางทันที

 

 

 

 

“ไม่ใช่นะ”ป๊อปปี้และฟางรีบพูดขึ้นพร้อมกันแล้วรีบส่ายหน้า

 

 

“เอ่อ นี่เป็นเพื่อนสมัยเด็กน่ะ พอดีเค้าแวะมาเที่ยวที่บ้าน ก็เลยพาออกมาด้วยน่ะ”ฟางรีบพูดแก้ตัวให้เพื่อนๆเข้าใจ

 

“แล้วเพื่อนฟางชื่ออะไรหรอ”มีนถามต่อ

 

 

 

 

“ชื่อฟูน่ะ แหะๆ พอดีตอนเด็กๆอีตานี่หัวฟูพ่อแม่เลยตั้งชื่อว่าฟู”ฟางรีบพูด ป๊อปปี้เหวอเมื่อได้ยินชื่อใหม่ของเขาจากฟางก็ไม่วายแอบส่งสายตาเขม่น

คนตัวเล็กข้างๆที่ทำหน้ายียวนกวนกลับใส่เขา

 

 

 

 

“โอเคๆ งั้นเดี๋ยวฟูไปดูหนังกับเราด้วยแล้วกันเนาะ”แจมยิ้มและพูดก่อนจะเดินไป9jv8b;ซื้อตั๋วหนังให้กับทุกคน

 

“แล้วนี่พวกเธอดูเรื่องอะไรกันหรอ”ป๊อปปี้ถามมีน

 

“แวมไพร์ทไวไลท์น่ะ โน่น ยัยฟางอยากดูก็เลยชวนพวกชั้น รายนั้นคลั่งเจคอปจะตาย”มีนตอบก่อนที่จะแซวฟางทันที

 

“ก็เจคอปเค้ามีซิกแพคนะเท่ดีออก”ฟางรีบพูดแล้วยิ้มออกมาเมื่อนึกถึงเจคอป

 

“ชั้นก็มีนะ โด่ว เดี๋ยวเปิดให้ดูมั้ยล่ะ”ป๊อปปี้กระซิบบอกฟาง ฟางแก้มแดง ก่อนจะตีป๊อปปี้ไปทีนึง

 

 

"อ่ะ ไม่ต้องจ่ายหรอกพวกเธอเป็นผู้หญิง ให้ผู้จ่ายเลี้ยงเถอะ"ป๊อปปี้พูดก่อนที่จะจ่ายตังค์ค่าตั๋วหนังและซื้อเครื่องดื่ม ป๊อปคอร์นเลี้ยงสาวๆอีก

 

 

"โอ้โห ใจป้ำนะเนี่ย มีแฟนรึยังจ้ะเนี่ย ถ้าไม่มีรับเราไว้พิจารณาก็ได้นะ"แจมร้องออกมาขณะรับแก้วน้ำและป๊อปคอร์นจากป๊อปปี้

 

 

 

"ไม่มีแฟนหรอก แต่ตอนนี้เริ่มสนใจคนๆนึงอยู่"ป๊อปปี้พูดแล้วมองหน้าฟางทำให้ฟางหน้าแดงจัดแล้วรีบเบือนหน้าหนีไป

 

 

 

“ป่ะ ได้เวลาพอดีไปดูกันเลยเนาะ”แจมเห็นฟางแอบยิ้มด้วยความเขินก็พูดก่อนจะเข้าไปในโรง ซึ่งได้นั่งเรียงกัน มีน แจม ฟางและ

ป๊อปปี้ ฟางเมื่อเห็นว่าอยู่ในโรงก็ถอดแว่นกันแดดของป๊อปปี้ออกเพื่อให้เขาดูหนังได้สะดวก

 

 

 

 

“หนังสนุกมากเลยเนาะ ยิ่งตอนที่เจคอปแปลงร่างเป็นหมาป่านะ แทบกรี้ด”ฟางออกจากโรงหนังมา

ก็พูดกับมีนและแจมสนุกสนาน

 

 

“อ๊า ถ่ายรูปสติ๊กเกอร์นิ ไปถ่ายกันเถอะทุกคน”มีนเห็นก็ลากฟางและแจมไปถ่ายรูปสติ๊กเกอร์ที่อยู่ด้านหน้าโรงหนัง

 

 

 

“อ้าว ฟูล่ะฟางชวนเค้ามาถ่ายรูปกับพวกเราสิ”มีนถามถึงป๊อปปี้ที่ไม่ยอมเข้ามาด้วย

 

 

“นี่นาย เข้ามาสิถ่ายด้วยกันหลายๆคนสนุกดีนะ”ฟางพูดพลางดึงป๊อปปี้เข้ามาถ่ายรูปด้วยกันกับเพื่อนๆของเธอ

 

 

“ไหนๆ ดูหน่อยสิว่าสวยรึเปล่า เห้ยยย”แจมรีบเอารูปมาดูต้องตกใจเมื่อเห็นรูป

 

 

“ตกใจอะไรแก เห็นสิวหรอ”มีนแซวแจมที่ร้องเสียงดังแล้วเดินออกมา

 

 

“คะ คุณป๊อปปี้”แจมตกใจแล้วหันไปทางป๊อปปี้และฟาง ทั้งคู่ตกใจมองหน้ากันตายล่ะ ลืมเอาแว่น

ใส่คืนให้ป๊อปปี้ตอนดูหนังเสร็จ

 

 

 

“เรามีเรื่องต้องคุยแล้วล่ะฟาง”มีนพูดก่อนจะเดินนำทุกคนมานั่งที่ร้านไอติมเพื่อคุยกัน

 

 

 

 

 

“สรุปว่าฟางเป็นคนช่วยป๊อปปี้จากพวกนักเลงที่บ่อนเมื่อวาน เลยทำให้ป๊อปปี้ต้องมาอยู่กับฟาง

ชั่วคราว”มีนพูด ฟางและป๊อปปี้พยักหน้า

 

 

“โหย ดีจัง ได้อยู่กับคุณป๊อปปี้2ต่อ2แบบนี้เป็นชั้นจะปรนนิบัติพักวีเป็นอย่างดีเลย”แจมเพ้อออกมา

 

“น้อยๆหน่อยแจม ใช่เรื่องเพ้อมั้ยเนี่ย อันตรายขนาดนี้แล้วยิ่งพ่อแม่ฟางไม่อยู่แบบนี้ ถ้าเกิดพวกนั้นรู้เข้าบุกมาในบ้านฟางจะว่ายังไง”มีนรีบดุแจม

 

“แต่ยังไงก็ขอพวกแกละกันนะ อย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครเลยนะ”ฟางพูดเชิงขอร้องเพื่อนๆ

 

 

“ได้สิ เพื่อนกันนิ มีอะไรช่วยได้ก็ช่วยไป”แจมและมีนพูดก่อนจะนั่งกินไอติมด้วยกันแล้วไปเดิน

เที่ยวห้างต่อ

 

 

 

 

"เพื่อนเธอนี่ก็น่ารักดีเนาะถึงจะดูโหดแต่ก็ใจดี"ป๊อปปี้พูดขณะเดินข้างๆฟางแล้วอดชมมีนไม่ได้

 

 

"นี่ชมยัยมีนแบบนี้อย่าบอกนะว่านายชอบเพื่อนชั้น"ฟางรีบพูดอย่างจับสังเกตได้

 

 

 

"จะบ้าหรอ พึ่งเจอกันเองนะ รึว่าเธอหึงชั้นล่ะฟาง"ป๊อปปี้พูดแล้วยื่นหน้าเข้าไปใกล้ฟางทำให้ฟางใจเต้นรัว

 

 

 

“บ้า พูดอะไรไม่รู้เลอะเทอะใหญ่ละ เอ่อ แล้วนี่อยากไปไหนอีกมั้ยล่ะ”ฟางหน้าแดงจัดก่อนที่จะเปลี่ยนเรื่องถามป๊อปปี้

 

 

“ไม่รู้ดิ  นานๆได้ออกมาเดินเล่นที งั้นขอเดินไปก่อนแล้วกัน”ป๊อปปี้พูดก่อนที่จะเอื้อมมือไปจับมือฟางแล้วชี้เดินดูของในห้างแล้วยิ้มให้กับเธอ ทำให้

ฟางยิ้มออกมาและใจเต้นแรง

 

 

 

 

 

ตุบ แต่แล้วแจมต้องร้องเมื่อเดินชนกับกลุ่มวัยรุ่นกลุ่มหนึ่ง

 

 

 

 

“นี่ เดินประสาอะไรของเธอห้ะยัยเตี้ย เดินไปหัดดูตาม้าตาเรือบ้างสิ”เสียงหนึ่งว่าแจมเสียงดังทำให้แจมตกใจกลัว

 

 

 

“นี่นาย พวกชั้นเป็นผู้หญิงนะชนเพื่อนชั้นล้มแล้วช่วยยังไม่ว่า นี่ยังจะมาว่ากันอีกหรอ”มีนเข้ามาโวยวายใส่ทันที

 

 

“แล้วไง ชนคนอื่นก่อนสมน้ำหน้า”ผู้ชายคนนั้นตอบอย่างยียวน มีนจะเข้าไปเอาเรื่องแต่แจมรีบห้าม

 

 

“พอมีนพอ แจมไม่เป็นไรหรอก ขอโทษด้วยนะคะที่แจมซุ่มซ่ามเอง”แจมรีบขอโทษชายคนนั้น มีนถึงกับ

เหวอ ทำไมแจมถึงยอมนะ

 

 

 

“มีอะไรกันพวกแก”ฟางเดินเข้ามาหามีนและแจมพร้อมกับป๊อปปี้

 

 

 

“เดี๋ยวนี้หัดมีแฟนแล้วหรอ แล้วไหนอ่ะ พวก4สหายเทเลทับบี้ไม่ตามมาดูแลคอยประคอง ป้อนนมแล้วหรอ”ชายคนนั้นพูด

เยาะใส่ป๊อปปี้อย่างดูถูก

 

 

 

“เงียบไอ้ธามไท จะไปไหนก็ไป วันนี้ชั้นไม่อยากมีเรื่องกับเด็ก”ป๊อปปี้พูดใส่ชายแปลกหน้าคนนั้น

 

 

 

“ทำไม ไม่มีพวกนั้นเลยไม่กล้าล่ะสิ พวกมังกรดำก็งี้ พออยู่คนเดียวล่ะกลัวหัวหดเชียว”ธามไทรีบว่าเพื่อยั่วโฒโหป๊อปปี้ ทำให้

ป๊อปปี้โมโหกระชากคอเสื้อธามไททันที

 

 

 

“ที่ชั้นไม่อยากมีเรื่องเพราะว่ามีผู้หญิงอยู่หรอกนะ ไม่จำเป็นต้องมีโทโมะ เขื่อน จองเบ เคนตะ ตัว

ต่อตัวชั้นมั่นใจว่าชนะแกแน่ ไอ้ธาม”ป๊อปปี้พูดก่อนจะผลักธามไทออกไปจนธามไทแทเซแล้วพวกลูกน้องต้องรีบไปประคอง

 

 

 

“โด่ว ที่แท้ก็ดีแต่ปากไม่แน่จริงนิ ระวังนะสาวๆ เป็นผู้หญิงของพวกมังกรดำจะมีแต่เรื่องเดือดร้อน”ธามไทรีบว่าไล่หลังป๊อปปี้ที่เดินหันหลังไป

 

 

 

 

“แต่มันก็ยังดีกว่าเป็นผู้หญิงของพวกเสือขาวไม่ใช่หรอ ที่ต้องไปเป็นสาวๆนั่งดริ้งแทบทุกคน เอา

เป็นว่าวันนี้ชั้นไม่อยากมีเรื่องกับแก แต่ถ้าครั้งต่อไปถ้าเราเจอกันอีก จะมีชั้นก็ไม่ยอมให้เด็กอย่างแกมาปากดีกับชั้นแบบนี้หรอก”ป๊อปปี้พูดจบก็เดิน

พากพวกฟางหนีไปทันที ธามไทมองตามอย่างแค้นใจ

 

 

 

 

“เมื่อกี้ใครกันหรอป๊อปปี้”ฟางถามเมื่อเดินออกมาจากธามไท

 

 

“ใช่ แล้วทำไมแกต้องยอมหมอนั่นด้วยล่ะแจม”มีนถามกลับไปที่แจมบ้าง

 

 

“นั่นคือธามไท น้องชายหัวหน้าแก๊งค์เสือขาว”ป๊อปปี้พูดสั้นๆ

 

 

“จัดเป็นพวกผู้มีอิทธิพลรองลงมาจากแก๊งค์มังกรดำเลยก็ว่าได้แถมยังมีลูกสมุนเฝ้าตามคลับ ตามบ่อนเพียบ”แจมพูดเสริมป๊อปปี้

 

 

“แต่ถึงยังไงพวกนั้นมันก็ดีแค่ลอบกัด พอถึงเวลาเอาเข้าจริง ก็ถอยทุกที”ป๊อปปี้พูดอย่างไม่แคร์ ก่อนจะเดิน

ต่ออีกซักพัก มีนกับแจมก็ขอตัวกลับบ้านเพราะว่าเย็นมากแล้ว ฟางและป๊อปปี้จึงกลับบ้าน

 

 

 

 

 

“แล้วทำไมแก๊งค์มังกรดำถึงไม่ถูกกับแก๊งค์เสือขาวหรอ”ฟางพูดขึ้นระหว่างเดินกลับบ้านมากับป๊อปปี้

 

 

 

“จากที่ชั้นฟังจากป๊าชั้นมานะ พวกนั้น มันอยากเป็นใหญ่ อยากได้ธุรกิจของมังกรดำเลยพยายามทำทุกอย่างเพื่อใส่ร้ายพวก

ชั้น”ป๊อปปี้เล่าให้ฟางฟัง

 

 

“เป็นพวกนายก็เหนื่อยเนาะ ไหนจะมีคนอยากได้ธุรกิจของนาย ไหนจะต้องระวังตัวเวลามีคนมา

ทำร้ายอีก เห้อ มีเงินทองมากมายพร้อมหมดทุกอย่างแต่กลับต้องมาอยู่แบบระแวงมีศัตรูมากมายแบบนี้อีก”ฟางพูดออกมาตามตรง

 

 

“ก็แบบนี้ล่ะ ถ้าเลือกได้นะ ชั้นอยากเป็นคนธรรมดา ไม่อยากเป็นหรอกมาเฟีย มีแต่อันตราย พอจะรักใคร

ผู้หญิงคนนั้นก็ต้องพลอยตกอยู่ในอันตรายด้วย ชั้นไม่ยอมหรอกถ้าเกิดจะทำให้คนที่ชั้นรักต้องมาเดือดร้อน”ป๊อปปี้พูดแล้วถอนหายใจก่อนจะหยุดเดิน

แล้วสบสายตากับฟาง ฟางหน้าแดงจัด คนที่ชั้นรักงั้นหรอ

 

 

 

 

 

“เห้ย อยู่นี่นิเอง เมื่อวานหนีไปได้นะ แต่วันนี้มึงไม่รอดหรอก”นักเลงที่บ่อน3-4คนเดินเข้ามาหาเรื่องฟางและป๊อปปี้ทันที

 

 

 

“อยากจะรู้จัง ว่าถ้าโค่นทายาทรุ่นต่อไปของมังกรดำแล้วจะเป็นยังไง คงจะกลายเป็นแค่กิ้งกือแทนมังกรแน่ๆ5555”นังเลงอีกคนในกลุ่มพูด

 

 

“ทีนี้เสือขาวจะได้มายิ่งใหญ่ไง พวกเราจะได้มีคนหนุนหลังคุมย่านนี้ได้จริงๆจังสักที”นังเลงอีกคนพูดแล้วหัวเราะเยาะ

 

 

 

 

“คิดว่าคงจะไม่มีวันซะหรอก”ป๊อปปี้พูดจบก็คว้าไม้หน้า3ฟาดนักเลงคนนั้นไปแล้วถีบลังกระดาษเก่าๆล้มขวางไว้ ก่อนจะคว้ามือฟางพากัน

วิ่งหนีไปทันที

 

 

“ป๊อปปี้ เราจะไปไหนน่ะ”ฟางตกใจเมื่อวิ่งหนีมากับป๊อปปี้เรื่อยๆโดบมีพวกนังเลงวิ่งตามมาติดๆ

 

 

“เถอะน่า ตอนนี้มากับชั้นก่อนแล้วค่อยกลับบ้านก็ได้”ป๊อปปี้พูดแล้วรีบโบกแท๊กซี่แล้วพาฟางขึ้นรถ

ไปด้วยทันที

 

 

 

 

 

 

“ครับ คุณกวิน มันหนีรอดไปได้ครับ เหมือนว่าจะมีผู้หญิงไปกับมันด้วยคนนึงครับ”นังเลงที่วิ่งตามมา

ติดๆรีบต่อสายโทรหาเจ้านายตัวเองทันที

 

 

 

 

เรื่องนี้ไรเตอร์อยากให้พระเอกนางเอกรักกันก่อนจะเกลียดกันน่ 5555

 

ฝากเรื่องนี้หน่อยนะ เม้นกับโหวตให้เราเยอะๆด้วยน้า

 

 

 

 

 

คำยืนยันของเจ้าของนิยายฟิคชั่น

✓ เรื่องนี้เป็นบทความเก่า ยังไม่ได้ทำการยืนยัน

คำวิจารณ์

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถเขียนวิจารณ์ได้


รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
คำวิจารณ์เพิ่มเติม...

โหวต

เนื้อเรื่องมีความน่าสนใจ
9.6 /10
ความถูกต้องในการใช้ภาษา
9.5 /10
ภาษาที่ใช้น่าอ่าน
9.6 /10

* ต้องล็อกอินก่อนครับ ถึงสามารถโหวดได้


แบบสำรวจ

 

ไม่มีแบบสำรวจ

 

 
รอสักครู่กำลังโหลดข้อมูล
ข้อความ : เลือกเล่นเสียง
สนทนา